mikudagur 6. mars 1963síða 3

"hem" SOSIALURIN | jóri: rensen Útgevari: Vi Farið er ONG. - ATÍÐ hava menn verið 80, langr økjutir at fa ting'ð saman | sum) á hesum sinni, og síðan »sjålv | stýri > varð skipað. Hví drálað | hevt ir verið so ovurleingi, undrar sjál. "andi allar veljarar, sum longu | 8. nov, seinasta ár tin; 2. Ein kundi ti røl-ssverk vórðu løgd sc > brátt aftur hittust áli; ikki. „?nálíð er jú fíggjarlógin, var annað málið, landsstýrið legði var væntandi, kjósaðu nýtt | vænta, at av- | á tingborðið, | tingmenn men so varð á og hon Tað at verða fyri tingið. at hetta fór díggjarlóg í nýggjum skani við ný- | skipanum av landsins figgjarlivi. tí hetta var ikk: einans eitt vallyfti men eitt av stevnumálunum hjá nýggja stýrinum. MEN so var íkk:. Fíggjarlógarupp- | Skotið er. veruliga hitt sama ' undanfarin ár, ein lítið broytt av- skrift av fíggjarlógini hiá lands- stýninum, ið sat seinasta figgjarår. Vert er at minnast til. skot er meinlíkt ollum figgjaruppskotum, ið fálkaflokkur- in og tjóðveldisflokkurin vanir at atkvoða ímóti, meðan vóru í andstøðu. Nú bera frammaftur sum teirra egnu, virðiliga undirritað at hetta upp vóru teh teir tey ráðharranum -. Erlendi Paturssynt, hvers nidurstøda undir viðgerðint | av málinum í andstødudøgunum al- | lóg er eeingin figgjarlog.« lóg er eingin Hggjarlog.« FÆRØSK MARGARINE Vita Føroya Javnudarflokkur EP Frees —————2mze | Fremsta | ið »sjålvstyris- | sum |} teimum | væl og | av figgjarmála- | i Prent: Preutsmidjan å Heygsbreyt til verka TO AT undanfarnar | mongum lutum ikki eftir tykki javnadarmanna og sam- bært stevnu javnaðarflokksins, ler tad åhugavert at kunna åsanna, jat gamlir andstøduflokkar, ið van: ri vóru at lesa heljardóm yvir hesar! fíggjarlógir | hava verið so nú taka undir við teim | ið tå ikk: av lógum, | fíggjarlógi r um. Hesar figg annað jarlógir, eiti at vóru enn hvørs aðalmál fremja bandspolitikk í Føroyum og figgl- arliga trælabandið hjá dønum, eru nú tað grundstødi. ið »sjålvstyrislandsstyrid« skat byggja var sam vorðnar sín »frælsissinnada« 'lovsingarpoli- tikk á. TAÐ var tó kortin! ikki so heilt | iv leið at vænta hesa mannagongd- | ina, tí hetta uppskotið um fíggjar- liga grundstødid hjá »sjålvstyris- Í landsstýrinum kom jú ikki fyrr enn dagin eftir, at landsstýrið hevðt | lagt fram sítt fyrsta uppskot — upp | skotið um at biðja danir byggja sinnissjúkrahúsið í Havn fyri 344! miljónir krónur. Tá teir ein dag kunna biðja danir um miljóna- | pening, var tað sjálvandi hugsandi. | ikki allar | daniseringsmiljónirnar líggjarlóg- at teir høvdu stríkað ” ini alt hetta gullið, ið danir tveittu inn yvir okkum, og sum teir túsundtals og og i hundradtals rødum | blødum hava sagt Føroya folk: fra | fóru at forkoma okkum sum tj00. No I VITAMINISERET FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT 162 Elspa setir degurðan á borðið, einki, hví hon er komin, og tey og tey fara at eta. Hon sígur ikki spyrja. »Stuttligt at síggja tygum aftur í ollum g6dum,« letur í Onnu. Nú er hon byrg aftur og kennir tað bar til, hon var her í nátt? seg trygga. Um Elspa helt, 2882 | 2 mere ——— ""s"—>"——. a JR — [| ||— 2 ———6|Q Ja, ja, tað var so rimiligt. Nú skuldi hon vera her nakað ut á várið, eftir sum hon einaferð var komin um fjorðin. Nei. tað mundi ikki fara at bera til, men kanska tað hastaði ikki at fara í morgin. Kundi verið stuttligt at sætt seg um í býnum. >Nú er langt síðani eg var her síðst. Tey, sum eg kendi her ung genta, eru ivaleyst longu deyð.< Nakað út á kveldið sita tey og tala saman. So tekur Tørmadur taskuna og sigur góða nátt, hann má fara heim at gera sítt skúla- arbeiði. — »Vit hittast aftur seinrapartin í morgin.“ Tær sita eftir báðar. Elspa vísir henni húsini, vísir henni myndir og sigur frá ættini, um faðir og móður, teirra foreldur. um broð- urmar. Hon hevði jú mist tey oll, sat einsamøll eftir. Onnu dámdi at hoyra hana siga frá, spurdi og vildi hava meira at vita. Har vóru eisini so mong sjåldsom ting, at síggja, sum Elspa tók fram og segði frá, steintoy, glasting, silkipløgg, prýðilutir. Pápi hennara hevdi siglt stýrimaður úti í verðini í yngri árum. hevði so havt hesi tingini heim aftur við sær úr fremmandum londum. Hetta var stuttligt at eiga, helt Anna, sovorðið fáa vit íkki á okkara leiðum, og góð minni at hava um tey, sum farin vóru. »Ja,« segði Elspa, »men alt stendur her so lívleyst og glanir, eingin er at nýta alt hetta, mangan hevur harmað meg at síggja alt vera órort ár undan ári, kann ikki siga frá, hvussu tómt og steindeytt kann kennast í einum sovorðnum avoyddum húsum. Anna segði einki, stóð svinn og hugdi fram fyri seg. ÞÁ, ja, ja, hví standi eg og sigi alt hetta«, rópar Elspa, „við tygum, sum sjálv eru í somu korum, tygara ting eru eisini óbrúkt og húsini oyðin, hóast tygum hava báðar synirnar. Hvørgin er SOSPMLURIN Keypa væl hagreiddan feskan fisk Tað er neyðugt, at fiskurin er væl blødgadur PL BACALAO | GRÓT OG SKERVUR Øl keypa sker eiga at venda sær kommunukante 10. Grot skervur megu verða heimtað. Bilstjórar verða ámintir, :ct ella uttan við einum Í eipním umb fyri kommununa ið vilja ella grót, ti og vera goldin fyrst, áðrenn tey ikki heimta vegnevndini ella teir kunnu limi av sierv Osman FROÐBIAR SÓKNAR KOMMUNA gro AGN Góður hogguslokkur á goymslu Pi. BACALAO 163 har, húsið er tónn.“ Hon vekur í armin á vermodurni og fær hana at sita, setir seg framman fyri og helgur í hondina á henni: >Men eg livi fyri at fåa lív aftur ber, vit treingja báðar til at fáa nýtt In barnagrát, føtur, ið ganga á gólvinum, hendur, sum órudda, sum merkja tingini her eru, slíta tey.“ Elspa h at fáa yggur alspent inn born, bíði Gud í eyguni á henni: »Eg ynski so stadiliga um tað hvønn einasta dag.“ Tá kom tað næstan av sær sjálvum, hví Anna var komin.. hetta Bakka-Hanus hevði sagt, hvussu hørm hon hevði verið | um tað, »men tað er einki um hetta, Elspa góða, ha?< Hon hyggur við vátum eygum upp á hana og slotar. Elspa hyggur afturímóti við tryggum eygum, innarliga glað yvir tað, hon hevur at siga. >Nei, tað er einki um tað, leysagift eru vit ikki, alt annað. Vit hava fyri fýra mánaðum síðan gjørt av at verða maður og koma. Men eg vil ikki vera gift og eingi børn fáa, tí havi eg drigid giftarmålid út, og Tormaður hevur eftirlíkað sær. Nú eri eg við barn og so giftast vit, kunnu passa- liga skriva okkum inn nú, meðan tygum eru her. Eg eri so hjart- ans glað, kunnu tygum ætla, gævi tað vóru tvey!< hon lær upp á hina gomlu, sum situr stiv og glødir, ristir í hana ikki eisini glad, hava tygum ikki eisini fyri neyðini at fáa óvitar aftur í húsið ?« Tá tánaði hetta gamla andlitið so líðandi. lædi, hver um aðra, læðu við tárum. »Ju, eg eri eisini glað,< segði Anna, „meira enn glad, lukkulig.< tåradi, tóku Meðan soleiðis er vorðið millum Onnu og Elspu gongur Tor- maður Dýrindal í svartasta vónloysi uppi hjá sær sjálvum, reikar á gólvinum og vindur hendurnar. Tað var eyðsýnt. hví hon var komin norð uttan orð og ella boð. Hon hevði umsíðir frætt, hvussu vorðið var. Nú skuldi hon grípa tann greppin inni. Og hetta ræðuliga, sum nú fór at henda, veru tygum vaks og vaks fyri honum | 18 Nr Teir hittast Sambandsreiðarð: Hoyr. tora tit veruliga at lafa tykkara flokk fólkaflokkin ganga Saman ð tjóðveldismonn- um, sum eru teir reinu komm- n.står Fólkaflokksreiðarin: Vit hava Há D m løgminn. Hann verjir okkum, okk- ra interessur Og so hav y el ini K | Mohr, s siål er reiðar rbeiðseevari leir báð Erlendi og tjóð eld;sflokk I Or traf Vila y tað r | VrÍs- keypma y tyr:ð tA i 3 i Sarmo I 5 Or H Í) huus Mr í 191 og Kiart Mol "1 bådun Marju Iohannes er Såmali Petersen fær Frlend p ursson einki, núrt eink jøgnu av søsialise ng og oøðr kk um sum 44 tíma rbc við munand: hækk y lýrtíðarvið bótini Sambandsreiðarin: Kýrnar fullar BÓNDIN Á AVHALDSFUNDI ogg iV fylgi vertingaåar, sum við kom el brunnu i grund So tað fáa djórin t ha drekka! 05 ár rður væl Anna vvårlærar I morgin mars ve ein end Klakksvíkarkvinna, Elisabet Olsen, h fyrr 65 ár sum hor nliga tók lær síðan st til vegna Annebetta verður nevnd, 1917 lærar arinnuprogv } irvast sum og hevur inna, hagar hon í fjør fór heilsubrek. starysárini vóru við Selatrað og Skála, í frá | 1934 í ran 173% hon | ur starvinum Fyrstu skúlar- Fugla- Klakks- urð nar á firði vík, og har sept 1953 y sett sum yvirlærari røkt agrytni Starv sitt hevur hon við framúr góðum hegni, og sønnum skúlakynstri. Besta prógv um hetta, er tað eina ummælið, tú hoyrir frú næmingum og teirra av- stak góð betri ikki hugnaliga heimi lærarinna. kann varandi: ein Annarleiðis, sannari tað og :valeyst sigast Annu frå- Fin løta i bettu verður altíð sermerkt av líkum gestablídni, í verumáta og talu at gera til alt tað, gomlu orðini sum hon í verk', ;o væl og virðt- ið leggj »at liga veit kann i væl.« ast góðu, sita Blíðar heilsur og oll góð ynski Á fødingardeginum. Villi.