mikudagur 3. apríl 1963síða 3

3) apríl 1963 SOMALURI:N Nr. 2 Bladstjcri: ges ps: || FORCNA Setið avlopspenmingin í BANKA! Villi Sørensen Føreya jk adur Tokkur Preutsmidjan á Heyg Ser Ar A u sa Á u Á A | — på } LI da | - hans … hy } , - hani , P i pg rar stendtur Mal FVSOUr. 0 ar cevur hann ni Føroyar—Danmark | h— 2 t zu EINGIN ræithuscandi Føroyingur vil nokta fyri, at ofta rc } innar INNLAN ist koloniveld: danska i Føroyum bæði harcent og hjarta (Ik B NIL7 Í við 3 mánaða“ uppsegn [ móti teimum, ið troyia skulcn eitt har hi lín hesum o/ta || P.s IN i KABÓK korgu klettum Stakr ngir emictismenn misbrúktu sítt vald til KEK INTO F :D Hí egið gagn at fremja, og illa toldi hin fátæka tjóðin ta merg FORSHAN súgving, ið fylgdi i kjalarvørri harðræðismanna. Al in fyri | 9 . , 5 x 1 f « } mere > Føroyum var ofta litil og peikast kann å mangt og margt, H Ynskja tvgum hæg enti l r } ið varð forsømt og misrøkt, so tjóðin hevdi ilt við at fot Í við logtings- ella ríkiskassaáb 7? % I * , 1 tå ið ringast var statt. Tó, ikki eiga vit at gloyma ti lottar, | ið verið hava; teir, ið vildu tjóðini væl: teir, ið hava gjørt sítt |} ÚTBANKAR: til, at varðveitt vórðu tjóðskaparlig virði tórir |} -I Eysturoy: tunavik Norurovun i 4 | og dýrmettir, at við teimum í barmi | ingin 4 Fi roy tjóð til grundar: men verður altíð a i | byggja å. ; > i É " : 5 i Nordurstreymty Vica N | VORU tað teir, ið ikk; skiltu, at he esum oyggjum Í | lívsneistar og trongd til frítt at liva og virka, k I i Í | aftaná, ið til fulnar ásannaðu okkara frælsa lívsrætt. Ut frá Í hesi ásanran kundu vit nærka okkum ti frælsisst« LO VUNNIN (ÅU AAI meer, mee, a | var við heimastýrislógin ein rikisfelagsskapur vi ib —————w"øi bú- og virkisrætti hvor hjá oðrum. Higartil vakrasta b i søgu og verki Danmarker—Føreya millum varð skriva | VÍST er ikki oll misnøgd burturrikin. Nýggir sokaliað sjålv- | 1 styrisflokkar« hava roynt at tikið broddin av teimum undanfår | við nyggjum og meira nútíðarkendum vápnum vend moti ELI h ) i um ríkisfelagsskapi mótvegis Danmark og ollu í, ið dan | | + Á ; | . Í er. Mangir hava heyjað brandin hátt og verið stórorðaðir: men; Ti havn ) higartil hevur lagnaa hjá teimum flestu verið ein und shopi | hagar til terr sjålvir eru havnaðir i fanginum á ti samb | — w—— — i inum, hvers >hovuðsendamál tað áður var at reka burtur 4 FO Í - t R h > sie 404 SÅ Þ 6 AT FR ålitisstervum her á landi«. Tað var tann tid, tå tað | ti Heldu kki SOSI IN | kitla >sjálvstýriskenslur< fram í fólki við at draga 'ram alda . gamalt embætismannamisbråk: men í nútíðarsamfelagi okkar: < bíle o' hann hi pestverkiimum — — dugir hetta ikki meira. Í atomøldini skulu sterkar DI I T T F g ; . — —$———————— ie" —nee — nlatr nd or hesi at mana fram sambandsskrimsli i mannasålun Í Í Á Ci CroOnaa ma ; Á . , Í } FR'Y (5 ) INK A RS A MR DI í Á „Í nf NÚ prædika teir ikk; meira um allar tær mongu sambands- || FDC ; 4 ; | | áelegrafstoðini er pláss leyst P r er » ; 1 H { G Ía sn ólukkurnar, sum í halaferðini á ríkis/elagsskapinum vid Dan- I H | j R t )N Á KK pi! nari efondan nan mark vilja skola inn yvir okkum jú prædika teir atom- Í ! Real- ella samsvarandi 4 1601 í rog levoug deyða yvir tjóðina. Í Førove Keæiggsiygging 4f :1090 Foro Wátrvgging tlf. 1090 Í US pe - - - — — er Foroya Brunatr eeine ef M 24 kk pí 791 Á - . . ———— sen | fb UNGIR SE-Ð; ; Før UM YÐR 1721 = I E. Akraberg Hansen. H i | ; i Í ; i Í PRÍSTALIÐ FÓR UPP | Bátar - skip - voru - hús - innbúgv ; I fo awa i r a | M Heitur matur — Smurt breyð | ierðagóðs - bila: a. | Tá stengt er, fæst smurt ureyvo | f rovinvar era at t 0014 | . b DDI Í 1 Í automatinum í Inndeme gt: tr Í au | | í landsins egnu trygging | ———————IKÞWI—VÞF"I 022 NU OA TR TOC A VA DOT UU. OD VONAST DØMTE ”T I83 Í 4 Hver hevur fosturlandsskálin longu w drukku k) ið to sína framtíð | | | Ha av, feli r 4 liga til dags. Ella eisini var tað bert ti, teir gled dansin $ f vå | , | at gleða seg til - um kveldið. Ið hvussu er vó { so líðan: dar ; , NOA #15 > Á Á ( Í vil at:stúta fyri harra Punthavn blaðstjóra. men tað gekl | l 1 at tryggja“ få] ) eitt. ti teir hittu kunningar. og nøkur orð vórðu skift ) hevði hen: ( n saat f, fr Snúgvið He It at siga. Nú er tíð Nvggiflokkur Hví | ] I I tygum til ein : Ng | Ja, heldur tú okkara veljarar svíkja ?< Ti gentan hevði lagt hann und tt Ein HAFNIAMANN ! Veit líka. Haldi okkara menn stóðu seg væl á valfundunun Í kal heldur einki vit o ikl iq ' | } tt CST | so vit máttu ið hvussu er hildið støðuna frá síðst. Men hvat er Nei, tað kann tú ( ein ; T . bandið | hatta. bæði Bergmál og Dagens Emne hava hálvbrokkast um Hetta hevu t ikki ber rid í Havn. men allast ingarsamban | , Á h I 1ASTRONI ØROYAR | landsmeini gheitina? Máttu skrivað so mikið opinskárað, at sum Giliadsfølk er. so eingin veit tað nn ávirl Í | > 0 Kan l o eri | fólk skilti. hvat ið lá undir.« i ur fyri urslitinut Tórshavn, TIf. 1090. || ; | 1 | Tað man vera so lítið. teir vita. Gongu! hetta ikki so hulis- Nei 10 ma O vera heldur hudask n So , | liga, at eingin veit stórt ?- iyristoðumenninir eru reiðarar. tað hiálnir Umsjónarmaður: - ! rip J >. Á | »Ja, eg eri sum tað. ið var føtt í gjar veit einki petti. Er tað i, tað nki at in í hava vit ein mu Tej i &I mun CI JO HN SIVERTSEN | fyri at fáa atkvødur til nýggja flokk? un va átt ski 1 vid reiðara og m tað, eru óðir. I í Kristnastovu, TIf. 1721 »Ja. so mikið er líkið út. at tað er tað. Best. sum fólk situr inn nist alt teir høvd t saman | hjá sær sjálvum. kemur eitt kent menniskja inn og spyr eftir ein- Tað kundi verið stuttligt at hitt « sovorðnan sl um av húsfólkunum, vil fegin hitta tað. Altíð undir fýra eygum. sígur húðaskógvamaðurin og lyftir spenniskógvin. krýk Lias frændi. sum allastaðni snatar, hevur fingið eina gan la eitt sindur saman | s 11 | gentu at siga. hvat sagt arð við hana -av einum sovorðr um Ja, latid okkum fara.« s gur havn durin menniskja. sum kom inn. Fyrst varð hon spurd, hví hon sást Skiparin er inni. Blíður. Býður teimum inn í st vun | i oo ; art [ SUV d, SCVUI ikki aftur til bønafund fjá Giliadfólkunum. »Vit høvdu glett ovki: okkum til. at Jesus hevði kallað tygum til umvendilsi.« Tær høvdu Hevur ti It? yr havna urin so talað eitt sindur um hetta. og gentan hevdi lovad at koma til la. eg havi verið har niðr | - . næsta fund. Og so var tað komið: ein heil tala um, at neyðin var Nyggjallokk vi ', skiparar velja Nýggjaflokk so | P . , : æ" ; åd 'K so laa | so stór i Føroyum, børn sveltaðu, bróstakonur sleptist av mat- teir skif HAFNIA | loysi og alt hetta. Nú mátti Guds fólk taka sær um reiggj, fara á Nei, fanan heldur enn eg velji teir.< Hann reisir seg upp FORSIKRING Må | val og seta menn á ting, sum vildu beta um hesi viðurskifti. fer í eitt skáp « kur fløsku og glos. skeinki ; | Nyggiflokkur var gjørdur fyri tann skuld, tað var Guds fólk, Teir skála sum skuldi ganga saman og velja henda flokk fyri at bota um Haldið SOSIALIN