leygardagur 20. apríl 1963síða 3

7. apríl 1963 SOSIALURIN Utgevari; Føroya }cvnaðarflokkur Bladstjori: Vitli Sørensen Preutsmidjan å Heygsbreyt GSTALURIN Nr. 30 LT | Teir hava... pm: || Frodbiar sóknar sjukrakassi | — „núa á í sov Í í OT > in { | | H o | { Tey, ið ætla sær at velja sjúkrahúslækna! tað eru Pat NU! | víð at (ala un um 180 ið kunnu velja aftrat biðjast siga frá til tlf. ||. | nr. 19 ella 92 í seinasta lagi 30. í hesum mánaða. | Men E, P r Góður høggusløkkur TVØROYRI, 18. april 1963 | , Stjórnin. , , | á goymslu 3 AO | í — — ; Pí. BACALAO : | : "3 M SS ME DUET i Øl, ið vilja keypa skerv ella grót, eiga at venda sær |] til kommunukantórið. ' Í R IS Grét og skervur megu vera goldin fyr ðrenr | verða heimtað. | Heitur matur — Smurt breyð Bilstjórar verða åmintir, at teir ikki kt heimta | gråt ella skery uttan við einum lími av vegnevndini ella i Tá stongt er, fæst smurt breyð ; gt er, læst smurt brey einum umboðsmanni fyri kommununa f automatinum | A n | FROÐBIAR SOKNAR KOMMUNA | E Má : | . he ve há Í ( Keypa væl hagreiddan AA: i i 4 leygarkvøldid 20. april 1962 kl. 20 i kommunuskúlahollin j o HITT KRISTILIGA SANGKORID 3 es an IS stjórnað av ALFRED DAHI ] Atgongumerki á 3. kr. við inngongdina Tad er neyðugt, at fiskurin | 5 GALVANISERAÐ RØR: |. | 7 þ.á På | fur F { lár er væl blødgadur | is | Eisini ógalvaniserað, og oll sløg av rørdeilum, PÍ B. LC. NØ NO Einans fyrsta flokks rør og rordeilir. M ! Sigur seg noyð e Fáast altíð hjá | låntø it me - | Í ' + ; í Pf. MARIA POULSEN lendskt lån til einstaka kommun Telefon 2000 og 2001. ella felag ella einhvør 1 1d | | 1 1 ' Ai ————————&| i TP | { Í Xi ld í —J——I————————VITNN—Ú€JÚÚÚUUV—— —- —— ja - - > — 11 11 1 192 193 Þ So ússa Få 0 | ) € Eri ur P gólvinum. Dorta var til dystin fús beinan vegin; men blað- „Verið ikki býttir. tað er longu liðugt. Onkur logfroðingur ) | | ro une ; tjórin mutaði ímóti, segði seg vera móðan, hevði best av at fara hevði ivaleyst sagt honum, hvussu býtt tað var afra til rættin við 8 til songar. >Tað man eisini vera fåur, 10 vil hava meg við til sovorðnum tvætli. so fekk ein maður ongantíð sagt sína hjartans |" hett heldur , . 1 , } { Í nakað longur,“ tekur hann í aftur orðið og heingir krókstavin meining, allir fóru at ganga kryknir og halda um búkin av int " dr lå frå sær. klemmaðari luft 1 ÞÁ, hav tú ein beinan skitt< sigur Olgar við síni ramligu rødd "Nei. hatta får tå okkum ík.i at tr t tå fær Albert »hvør er ikki góður við teg, sum hevur verið miðdepilin i rørsl- Buck her inn. óðari og hatskari er nn á íhaldsmenn i R : . i la | > u y uni alla tidina?« Hann tekur undir armin á honum, og so av- Olgar Mørski læði og før út. Hini sungu nú: Der hersker en hald men ikk; kul finmð stað; har batti eingin, undanførsla. kkonge í Østerdal høvdu tikið saman hendur við borðið og 1 ds Tey komu niðan skerpukjøt og brennivín verður borið á dansaðu við fótunum. sum tey sótu. Punthavn var liðugur við | at:landsstýrið hevur forkomid e J borðið, Olgar biður gestirnar seta seg og leggja í vaðið. Alt er taluna og var við í ringinum, einum | DD 6 skemt og målan. Olgarskona, lítil og snúðin sum ein Óvitagenta, Nú hovrdist málan uttanfyri og skotran upp trappuna:; tað val n os landsstýrið hevd er mitt í rokinum. Tað verður skálað, fyri valinum fyri fram- Olgar. sum kom aftur við Albert Buck blaðstjóra undir oðrum øn 8 Á tíðini. fyi fødilandinum, sungið. Sjálvt harra Punthavn var vorðin arminum og Per Arantsen undir hinum. Teir syngja: Fogur « ; ovurkåtur veipaði við ørmunum og bar upp ørinfdi ur Vølu- foldin. dýrdarríkur himin. von er sálanna jorsalaferð. Tað verður ar MNGSSÍNÐN. Mar hr Sel sp …. … : . … ; . fr ; tilætlad nnt eineina spå á fornnorskum. Sær sjálvum líkur reisti hann seg upp við beinan vegin tøgn við borðið, øll reisa seg og hyggja at teimum ; , borðið, neig fyri borðfelogunum og skuldi tala. Olgar bað hann komandi. teir báðir íhaldsmenninir tykjast eisini hava gripsborð VN halda munn, um tað var nakað ålvaersamt, hann ætlaði at siga, hava kas að húgvurnar fyri at lætta um. Tey við borðið taka Nú var einki at tala um valið meir, Nýggiflokkur hevði fingið undir við tímum komandi. Nei. valið kom ongantíð uppá mál. so eiggiliga frammaná. at nú mátti hann koma krúpandi til Tá ið sålmuroim var liðugur og floskan hevði gingið runt aftur, i , ; R N #0 24 dont . Á x T hj ' / 81/78 framtaksmenn at fáa samarbeidi, »undir treytum, vit áseta <. Men segði Olgar Mørski við blaðstjórarnar báðar, at teir høvdu so /} af/? ff (é (0) ” . . - - f / i 8 blaðstjórin helt sína talu ålvarsliga og langa, at eingin hoyrdi, mangan skrætt skinnið hvor av ødrum í blødunum >Vísið / JS Á Z,'/ hvat hann segði, gav hann sær ikki far um, nú kvóðu tey Bukku- okkum nú. at tað er ikki so illa meint kortini, at aftanfyri alt h L tåttin, og Lias frændi stóð mitt á gólvinum og sló takt við tveim- um grýtulokum. Hvat íhaldsmenn munnu halda um valúrslitið, er tað onkur, ið heldur fyri, tá ið tátturin var liðugur. „Vit kunnu spyrja teir,« sigur Olgar Mørski, „blaðstjórin býr beint hinumegin túnið, eg kann fara eftir honum. «fø Tá læa húðaskógvamenninir: >Nei, so væl man ikki vera ímillum tykkum, at tit tala saman; Arantsren og hann ið skulu stevna tær fyri æruskemd!< tað tvætlið er hóast alt sáðt og semja!< Lias frændi skeyt upp. FGROVINGIN burtunt og herred rn , TOROYSK BÓK lóútar | at teir skuldu dansa ein vals báðir, onkur annar helt, teir skuldu dansa ekladans uppi á borðinum, men tá reisti harra Punthavn seg upp. og segði at teir skuldu rógva út á krabbaskel. Tað var alt í einum ruddað burtur frá , og teir settust at rógva út á krabba- skel við langan favn. Soleiðis endaði valdagurin í Havn. Morgunin eftir situr Bakka-Hanus á skrivstovuni,