mánadagur 23. desember 1963síða 4

Nr. 95 SNAR-vask | og gledilig jól, eydnurikt nyttår og Gleðilig jól Gott nýttár | tokk fyri SOSIALURIN 23. desember 1968 ITT hugnaligt ár er við at verða liðugt. | Góð, gleðilig jól og eydnuríkt komandi ár | ynskir ÆLABOGIN við tøkk. | ynskir góð farna. BLÓÐBAÐ bygd liggur nú blóð- Í hvørjari slóð framvið nærum hvørjum húsi, og á hverjum øskudunga liggur av dripnum hønum og han- slík verið sæð í dungin nidursåplan neyvan um, so hevur Føroyum fyrr, Fyri nøkrum døgum sidani komu ikki varð gird- Finganesi, at um stáltráður harraboð úr tættmaskaður ur um hvorja hønu, verið seg í Sumba ella Svínoy. var minsta sektin 1000 kr, Nógv smílkaðust ut hesi komediu, meðan onnur lótu sinnið renna at sær. Konur stóðu í durunum við hondunum undir fyri- hønur til veru, klæðnum, meðan nýkiptar Ársekin at durunum. blóðbað flagsaðu fyri mikla hønur í hetta sigst háva fjaðr- at nakrar Sandavági fingið arnar hønusjåku slíta og hver av aðrari, Ja, her vóru góð ráð dýr; lands úrtíð. og við til stórmál, stýrið varð samankallað í bodnir tá beinan vit blaðmenn vóru fundin, sum siður er, skulu koma sum publiserast veg- in, til viðgerðar. Høsnaråd- harrin legði fyr: við at siga, at alvorlig boð at við hann hevði eini bera landsstýrinum, men tað, at maðurin visti alt um mál- tilk við síðuna sum Hadur helt d. var og var í rúmi av. hann vem best, frá sakini. So varð hurðin opnað, | og inn kom landsdjóralæknin, nå- | bleikur, lútandi við høvdinum og | við stórari mappu undir hondini, | letur seg detta niður í ein djúpan | stól og suffar tungliga, sum fyri at undirstrika alvorin, Landsstýrismaðurin, sum hevur | hønurnar undir sær, biður lands-| djóralæknan verða vælkomnan ál fund og sigur honum, at hann | longu hevur greitt hinum lands-| stýrisstlýrismonnum frå, hvussu heppin hesin ungi djøralækni hevur | verið, beint i upplopinum at hava funnið hesa herviligu pest, men biðjur hann við egnum orðum greiða frá og siga teimum, hvørji ráð, hann mælir landsstýrinum at taka, Landsdjóralæknin leggur nú upp úr tsskuni nógvar stórar bøkur, ið allar handla um hesnasóti, hirsar sær á, men við tað at stól- urin er so djúpur. røkkur hann illa upp á borðið, har bøkurnar liggja, spyr eitt sindur ilsligs um ikki annar stólur finst her í hús-, inum. TA stólurin er komin, fer landsdjóralæknin at blað: og peika, - bøkurnar vóru fullar ið blað, og á av pappirs- lepum, lógu millum annaðhvort hvørji síðu vóru pettir hann sjálvur kom inn og greiddi undirstrikað við reyðum blíanti. Tá FØL málið Hens so væl dugur at leggja í pennin er sannur stuútleiki at seinra lagi á veg, men hugna esa ligur lestur ot fáa hús:ð Følv er 40 blaðsíður og góð at Bert vit nevna teir, sum hesa- , hava til lesnað á jólum. erð hava lati sítt til, sígur nóg ! ; h isin? Í ár er ein søngur i ser- iik.0: Viderø prestur, Hans Dals- 7 T bå Á »renti ad er Frumtonglatummas gaard. Jógvan Nolsøe, Harry Eysi- pre ; g , » ið yrkir hin tongulin man eltíð urin, Jørgen Fr, Jacobsen, Poul i : hava verið skeivt gittur tað er A. Joensen. M. S. Víðstein. Páll Múla ' n frétlig vísa »um sabbat og um M. Jakupsson Dávið Stefánsson, 5" g ; b DON ! ; høsnapest.« Liggjas í Bø og Bergljói Peturs- | dóttir, Og umframt teir 5 skrytt hava við tekningum: Tumm-s Ar JÓLABOÐ hesaferð er kápu- ge. William Heinesen og Oskar myndin litfotografi av kirkjuni og Hermansen prest garðinum Kvivik kirkjan Tad eru søgur, yrkingar, umset- var júsí í år 50, Ein føgur mynd 'ngar í Følvinum, vik fara at nevna Innihaldið er: Jólalestur eftir A t. d. Hens Dalsgaard, »Lat liggjå Tórgarð, prest;, síðin søgur, um- gåvu tina« kall hann e“t brot, setingar, yrkingar og frásagnir henn hevur nilkað burturúr skald- Chr. Høj, Heðin Brú, Hilmer Pe- søgun: »Trøll á hålmi«, Tann sum sen. Jonu Henriksen, Svenning lesur heita man ikk: sørt kenna Tausen, Torkil Beder, Adolf Jo- longsul eftir ct fáa skaldsøguna hannesen, Hans J, S'gvardsen, M sjålva. Tað roiføroyska og snøgga S. Vidstein og Edm, í Garði. nú landsdjóralæknin soleiðis hevði — peikað og blaðað eina langa tíð, og FÆRØSK MARGARINE leingin av ráðharrunum hevði skilt eitt orð, fer Hákun løgmaður at . T harka, trívur i lumman eftir snús- Vi ta N O | dósini og fyllur und'rverrina og báðar kinnklovarnar við nýggjum VITAMINISERET snúsi og leggur so uppí: »Tygum harm landsdjóralækni, kunnu tyg- FÆRØSKT PRODUKT FINT PRODUKT um ikki líkasum geva okkum eitt samandrag av hesum áhugaverda, | mmm —— tygum hava greitt frá, tí hetta vit-| skapliga er okkum nokkso fløkt, so | . . sjålvt høsnarådharrin, sum situr Skipafelagid Føroyar her við líðuna á mær, sigur, at hann ikki heldur seg føran fyri, ev TELEFON 1225 ti hann hevur fatað, at kunna gera | | ein skilagóðan úrskurð< | Térshavn Landsdjøralæknin verður eitt sindur illa við, soleiðis at verða avbrotin, men mannar seg upp- SULTAN SV |—— aftur og heldur fyri, at hann hev- —-—%—— ur vid sær í taskuni eitt uppskott, ” sum hann hevdi hugsað sær, lands- | stýrið læt kunngera: »Allar frískar K U N N G - RÐ hønur skulu byrgjast inni fyri vet- urin líka frá Sumba vil Hatkarvíkar Avgreiðslutíðin á landfútaskrivstovuni verður frá 2. jan- | annadhvørt í kjallaran ella mask- uar 1964 broytt soleiðis, at opið verður yrkadagar frá ast inni vid tøttum stålhegni, og kl. 10—16, leygardag tó frá kl. 10—12,30. hann, sum íkki lýður hesi boð, fær LANDFÚTIN í minsta lagi 1000 kr. í bot, um ikki hægri bót er honum uppi- borin,< Hákun løgmaður loypur nú á e e 7 , fótur, sum var tað grindabod, loyp Spi n nm ið I Gøtu ur vindeygað, sum hann bukar upp við nevanum, og sprænir langt Vit hava nú tveir rokkar og spinna nappað og sam- | út á Vestaruvág: Eitt fint upp- fingið sama dag, tí so gott sum umgangandi avgreiðsla. | skot: tiv sends út eykablød í morg- ! in við kunngerðini i,« sigur hann TØTINGARVIRKID | við okkum blaðmenn Karsten | Hoydal rådherri, sum eisini hevur Olavur Gregersen, Tlf. 20, Gøtu. Studerað høsn, heldur. at Ma ber|F til =t lata fundin enda vitan AA ii at hava sagt okkurt. vendir sær | móti landsdjøralæknanum og spyr, ! , H . | um landsdjóralæknin ikki hevur | eittvatns ei (}| ar! Í hugsað um. at tað kanska hevði , í | verið líka beint at byrgt tær sjúku H hønurner inn! og givið teimum (90 litur) til solu. frisku grið. Segði seg hava verið í Telí. 1974, Tórshavn. | Suðuramer:ku, tá hesnavestin gekk | hår, og at amerikumenn tå kiptu " tær sjúku, men lótu tær frísku — ; - i : = fáa grið. Nú er aftur tíð at fáa Heldur tú ikki SOSIALIN? t:ð av regninum trútnaða vindeyg- Håkuni løgmanni, mutl at að upp hiå So bilegg hann hjá postverkinum! ar eitt sindur óskiljandi við tað muðurin er fullur av brúnari vætu nú reiðiliga bloti er komin í SNÚS- . . góð vit so eru við hana. er ov nds. Kirkjukonsert ; ið: »Einki vrøvl, Karsten, tronglig djóralæknin er skilamsdur. kunn- AGT 1 ' , < í þ , Skr var ið > g S at + Sunnukvøldid 15. í h, hevði Hitt Skråin var vald vid skynsemi, og gerðin í blødini í morgin: høvd- ser» væl vórðu hesir vekru sálmar tn I: 4 kristíliga sangkórið, stjórnað av: '" ' FS k Same ni av. ella 1000 kr. í bOv.« i , nimbornir Vit skulu ikki . Alfred Dehl, konsert i Havnar i om ; med Blaðmaður í Kardamummubýnum. kirkju; og so væl verður hetta sang "TY hvønn einstakan sålmin ella lagið, n beð ikk: ristilige ——aitviiiiwiiwweme—=m | kórið mett millum manna, at væl; 819. men PEÐ á kka Kristiliga , på KO og Þ ru pins T k av fólki hevði leitað lengt áðrenn ingkør g sangstjóra fyri eina i oO k tíðina fyri ai vissa sær sess; og tå vakr: og hugiakandi jolakonsert, 7 , ð sangkórið var til reiðar, var'— Fyri syndan heidur å brud- ir urt , , 2 Á : ; eingin sessur tómur, og nógv stóðu, > leypsdegi okkara hin 16/11, AFTURSVAR z á ; i Hendan konsertin varð hildin takka vit hjartaliga. år hr ll: ; ; ; z til frama fyri nýggju kirkju, og har P. M. Dam's til grein Erlend Klakksvík 19/12-63, gekk sjón fyri søgn, at okkara Pavurssonar kemur í fyrsta blað, ið amla Havnar kirkja, hvussu út kemur í 1964 Torgerð og Michael Matras. vakt