mikudagur 12. februar 1964síða 2

Nr, 12 SOSIALURIN RÁFISKAPRÍSURIN | landsstýrinum rokning við sakar- Tjóðveldið í hernað móti smáplássunum, útróðra- monnunum har JÓHANN SIMONSEN, FRÍÐRIKKUR HANSEN OG ER- LENDUR PATURSSON Í HERNAÐ MÓTI SMÁBYGDUNUM, JÓHANN SIMONSEN SIGUR FRÁ AT SKAL SETA FISKAPRÍSIN HAR IÐ ÚTRÓÐRAFELOG ERU Ráfiskaprísurin hóast salífiskaprísurin á panftin marknaðinum var rokin til skýggja | Féroyum har sum fiskakeyparar kravdu út. | låtust sum eingin nevnd og henn- r6drafeløg sini prisin å råfiskinum ! hækkadan Men teir fingu tvørt nei, So varð hóttað við rerkbanni, | heims- | viðfúntingur fyri mesta av Fiskimenn igjøgnum ara prisåseting var til, ynski um landsstýrið, Jú Útróðramanna at fáa | tingið saman lat tað ongatíð hevði hoyrt, tilsvarandi, sum tað Men áðrenn tað varð sett í kraft | umbar seg við, at menn gjørdu vendu feløgini sær til landsstýrið haðtaknakar og pyntaðu legtingið, løgmannin, um at fáa tingsins gjørdu reint og klárt til tingsam- hjálp. | komuna fyrst í januar 1964, ímeð- Landsstýrið vendi tað deyva an høvdu fiskimenn, har ið rá-) øyra til leingi og ønti ikki aftur fiskinevdndarprisfrnir við ongarí uppá fiskimannsins krav um at heimild vóru tann tóma luft fyri fiskakeypararnar, tamt í túsundum fáa tingið saman til at gera ein i krónum, tí útróðraveðrið var úrskurð, av Eftir drúgva kom akkurrát tiltikna råfiskaprisnevndin legð: ongum myndugleika, handa tá so gott, men stríð við togan bátarnar teir bestu dagarnar, Hon setti ein Útróðramenn sigast at hava sent Fyri SOSIALISMUNA Fóroyskað eftir Saxo Wiegell, Lag: Du gamla, du friska, du fjållhøga nord, Vær skoðum ta stóru og sælu nátíúr, í gróðri við góðu ríku gróði. Men órættar óskilið elvdi tanna múr, | ið forðar fjøld at fáa sína fødi, | Og óvitska øvund og óndskapsins ond kúgaðu, krovstu fast til jarðar og hopadu eyðvald á harðveldis hond stjornarhjolid Snúði sær og snarar, OSS svå Men vit sum nú fylkjast for frælsið og frið, for brødralags bjargandi boðið, vær gyrðum tann gullkúly og grópum hans mið, so ei vær situm hjá við svidnum soði! Afríku Aflantsins lond fløtur og fjarða slitmannsins ond. Frá Asiu til fjøll har stiga tey tey suff so sår og sorgarbundin fara, våra. suff frå Og suffini heviast um hungur og hall, bardag. har bróðir myrdur bróður, eru tó bróður, um fått í felag fall um Vi; ti foldin er vár felags fosturm6dir, Vær bindum sum brødur tey vinskapsins bond um knóttin tey knýtum fast og keta, Vær basum tá óndskapsins orrustuond og trygd og tign um torpsins skýli seta, Tá átti hin ágrýtna arbeiðsins hond fult ognagi úrtoku skitsins, og skuldi tá Surtusins sólgeisluond svá dag av degi givið gloitar vitsins, svá for at nå hini mætastu mál um Sáít- og semjumerkið Um nú vær såvnist við tryggastu trúgv og vilja sum stál, ei vondir skala tå tað valaverkið! <A [ [[———[É"————m—— — NEVNDIN BARA stóð leingi vid,;pris, Men hesin prisur var bara | id | máli, Teir vilja hava vidurgjald fyri tapið, teir hava verið fyri, Hvør sigur teir illar fyri tað, Teir uttan ta súrt vunnu | útróðrainnløguna dúga uppá, | Og tå íð veðrið framanundan hevði verið so baldrut, at bert onkur út- | róðradagur hevði slødst nú og tå, hava so einki at treingja menn so mikið meiri til at fáa sitt, | Nú kom málið á ting, Uppskot | um at seta ráfiskaprísneynd | lógarheimild at |kom á tingborð, Men hetta upp- skotið hiålpir einki róðramonnum seta ráfiskaprísir teimum út- á smáplússunum > | har eingir fiskakeyparar eru, framm at Javnaðarmenn settu uppískoytisuppskot heita á landsstýri at til | skipan í lag, sum gjørdu tað møgu- so | eitt um vera hesum monnum hjålpar at fåa eina ligt hjá teimum at slenna við sín fisk á plássinum og av fáa tann av råfiskanevndini åsetta prisin, Samstundis sum uppskot um hesa áheitan á landsstýrið varð sett fram settu javnaðarmenn eis- ini uppskot upp um við lóg at rinda id at hjålpa geva landsstýrinum rætt at |tær møguligu eykaútreiðslur, | stóðust hesi roynd av | ffskimonnunum | Men smáplássunum, nú hendi tað undir orða- | dráttinum hetta Í | a { um neyðsynjarmál við Han. odda ngi, tjóðveldismenn Fríðrikki Paturssyni á at | Jóhann Simonsen, |sen og Erlendi lupu sum óðir menn á javnaðar- menn fyri hetta uppskotið, Jóhann Simonsen segði, at Wad var at skuldi nýta lógina um ráfiskaprís- als ikki ætlanin, landsstýrið ásetan fyri = aðrar útróðramenn enn har id útróðrafelog vóru. Menn úti á småplåssunum vístu segði hann, at teir ikki kundu fáa sama prisin fyri fiskin sum á stór- plássunum, Tað roknaðu teir við og funnu seg í, Fríðrikkur Hansen var ikki blidari við småplåssini, Hann segði beinavegin, at upp- skotið var eitt krypuluppskot, sum ikk: var búgvið at koma til vid- gerðar á tingi, Og Erlendur Paturs sonur gav teimum báður parta- monnunum einki eftir, Og hetta skulu vera umbods- menn fyri fiskimenn ! ! ! Men henda syndin er bara ein av teimum mongu bakbrestaill- gerðunum, teir hava gjørt fiski- monnunum fil skaða og sum vit | áður hava nortið og vilja koma | aftur til, Tveir tjóð- veldismenn Jógvan: Eg var glaður yvir ta av- | | Í | Í | | SO ROYNASI 12, februar 1964 Logikkur Arbeidaravikan må síyttast yvir eitt áramál og verður ikki full. stytt fyrrenn 1, einum, Tá landsstýrið leggur fyri tingið | málið um stytting av arbeiðstíðini | hjá arbeiðsfólki frá 48 til 44 tímar :x | verður sagt: við | g »TaO må vera Rhvørjum manni greitt, at ber ein stytting av ar- beiðsvíkuni utlan dfønarhækkajn vid sær, at arbeiðið (framleidsl- an) minkar tilsvarandi, merkir lækking av tímatalinum úr 48 niður í 44 tímar um vikuna í veruleikatum tað, at útreiðsl- urnar til arbeidsløn hækka við 9 1 pst, Ein annar spurningur er, um stytting av arbeidsvikuni hev ur við sær tilsvarand: hækking i Um niva yvirtíðararbeiðstíðini, so er, vil hetta koma at fram- til ALITISMENN Líta vit aftur um bak, so minn- | at samstundis sum skip fisk i landingarprisur settur i Vit ast seldu sín Esbjerg, so varð eiSInI en Føroyum, og var spesifiserad í landingarprísur 10 Fóroyum enn í Esbjerg, vegna tær ikki bløðunum, at hesin mátti liggja ca. str. lægri í me:rútreiðslur. stóðust av at sum leggja fiskin upp her, Prísviðbótin kom tó at geva ha Í mannskapinum sama pris í årtøku, | Í upp 90 stp, | líka til 150 stp landingarprísurin fiskaprisinum gekk 100—110 tons, stp, va fylgdi 10 stp, pr. eftir her heima við ca, lægri Men niður so vildu prísirnir ganga | landsstýrið prís 146 stp, tonsið í Esbjerg, men men tá setti bann fyri at selja fyri minni enn hvussu bleiv við landingarprísinum i Føroyum, jú hann gekk niður og | hevur í langa tíð ligið 24 str, lægri enn minsti loyvdi landingarprísur í | Esbjerg, | fiskimenn leikanum gjørdu støðu tjóðveldið heyði tikið til fólkaflokkin, Vit skulu einki hava við hann at gera, tí hann er stórsti ella harðasti sljórmannaflokkur il Nordanlondum, Mílíkan flokk kunnu vit einki hava við at gera. | Hanus: Jú! Vit skrivaðu so, Men hvat skrivar ein ikki sum agita- tión? Vit skuldu jú hava fólka- flokksatkvødur eins væl og javn- adarmannaatkvødur, Vit hava i radio hovrt frågreid- ing frá landsstýrinum, hvussu nógv fiskur, melra hesin vid at turka hann, er útflutningi, at liggur tá landingarprís- tað blivin verdur í Mangur kann tí hava hug spyrja, hví urin her so lágt, er virkuliga Føroyum ikki prisurin landingarprisurin i vid enn so, at saman prisvidbotini er me:ra tann at veruligi átti So er jå bara proforma, at fáa prísviðbót í veru- flutt reio… prisvidbdtin til t Sjómenn er tå slkimanninum yvir tað. frá arin, og úrslitið dd eins og allir á landi, eisini gamlar gentur og einkjur, betala skatt og! toll til prisvidbot sum eitur til | fiskimaniyin, men sum miðarin fær. | Eru Erlendur og hansara menn við óvilja gingnir við tíl slíkt, so er tað harmiligt, og so kann tað Jógvan: Var tað so bara humbukk- | ; ; ; ur, at tjóðveldið ikki var samt Ja framm, framm hvør arbeiðsins ærliga sál, við kapitalistapolitikkin og stór- tross = óndskapsins ulvar við veldum mannapolíðikkin = fólkaflokkkins. | er sigurs — og stridsråpsins fríðasia mál: hóast okkara menn á tingi og | tað javna frælsa brødralag á foldum! | blað okkara »ldsepte í harð | Pætur | astu orðum kolldómdu henda| politikk? | Hanus: Ja, jú! Vit eru jú sum) | heild nærri fólkaflokkinum, eis- | iní í heimapolitikki, enn vít eru i | javnaðarmonnum, Vit vóru t. d. rættast, men um teir við vilja eru) gingnir við til slíkt, so má ein, hava loyvi at siga; ja so royndust | ålitismenn, samdir við Knút Wang og fólka-| flokksmenn, at tað var og er ein | vandi fyri loysingina, at vit koma at fáa so stórt tilskot frá | Danmark til skúla, sosiala for- sorg 0, fr, Jógvan: Sig ikki meiri, Nú skílj eg, Eg eri so farin, S, í | | | styrislandsstyrid« april 1966 — men læraravíkan verður stytt alt í leiðsluna uppaftur meir og vil gera okkum minni kappingarfør- Ikki er heldur at gloyma, at bøtan av árbeiðs- ar enn vit vóru. vidurskiftunum uppi á landi kann gera líkindini at manna skipini verri,“ Men tú íð landsstýrið leggur fram á tingborð mál um at stytta arbeiðstíðina hjá skúlanum frá 36 til 32 tímar verður sagt: »Læraratrotid er enn so stórt, at tað er hættisligt fyri úrslitið í skúlanum, Tað eru ov få, id vilja taka upp lærarastárv, og nógv av teimum, íð t, d, útbúgva seg á donskum læraraskúlum, koma íkki aftur higar og man hetta m. a, nógv standast av tí ójavna sum er í tí skylduga tíma tað umræður, so er tað talinum. og er nakað, sum at fáa góðar menn og kvinnur til at arbeiða í skúlanum ,< Við ødrum orðum er tað lands- stýrisins áskoðan, at hættisligt er fyri arbeiðsmarknaðin at stytta ár- beiðsvíkuna til 44 tímar, medan tað er neyðugt at stytta læraravik- una til 32 tímar, Hjá teim fyrru verður styttingin ikki framd fyrr- enn meira enn tvey ár. meðan tað hjá teim seinru als ikki er talað um nakra yvirgangstíð, men ein | stytting uppå 4 tímar við eitt kvett beinanvegin, ER TAÐ IKKI EIN LOGIN AT BURÐUR HVORJA FERÐ TALAN ER UM BETRI KOR FYRI ARBEIÐSMANNIN SO HAVA VIT IKKI RÁÐ — MEN ER TAÐ ANNAR STÆTTUR, so ER LAGAMANNI OG ONGATÍÐ OV SKJÓTT. Tað er ein løgin atburður »sjålv- her sýnir, Haldið Sosialin Hver hevur sína framtíð at gleða seg til - at stúra fyri - at tryggja = Snúgvið tygum til ein HAFNIAMANN Tryggingarsambandið FØROYAR Tórshavn, Tlf. 1090. Umsjónarmaður: JOHN SIVERTSEN "Á KONGABRUNNI — ' Í húsum Niels L. Arge's