fríggjadagur 31. mai 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 101 - 31. mai 2002
Nr. 101 - 31. mai 2002
11
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Í meira enn ein mánað hevur Føroyar fólk livað í eini
ómenniskjansligari óvissu um, hvør skal stýra
landinum komandi fýra árini. Hóast valúrslitið gav
samgonguni ein dyggan frammaná, hon misti meirilut-
an, so varð úrslitið eisini, at andstøðan fekk ikki neyð-
uga meirilutan til at koyra samgonguna frá. Hesa støð-
una hevur løgmaður so brúkt – onkur sigur misbrúkt –
til at savna ein meiriluta við sær sjálvum sum fram-
haldandi løgmanni. Nakað, sum Stýrisskipanarlógin
loyvir honum, men sum mong halda ikki er í tráð við
hvørki andan í hesi lóg ella við góðan demokratiskan
sið.
Vit hava verið vitni til, hvussu ein flokkur fyri og ann-
ar eftir hevur verið til audiens, forhoyr og samráðing
hjá fólkaflokshøvdinganum, fyri síðani at verða vístur
aftur til úthurðina. Ikki er løgið at føroyingar eru
ørkymlaðir.
Í gjár var so líkt til, at samgongan ADEH var komin
undir land. Men tá hesi orð vórðu skrivað var framveg-
is stór óvissa um málsøki. Tað ljóðaði, at E vil hava
løgmann, ið er eitt náttúrligt krav, nú teir eru størsti
flokkur. Hetta kann so eisini vera reinur taktikkur, tí
við at krevja tað besta fær man í hvussu er tað næst-
besta. Og fyri E skuldi tað verið rættiliga náttúrligt at
kravt, at landsstýrismaðurin í sjálvstýrismálum varð
sitandi, hóast A og D helst mugu halda, at nú so lítið er
eftir av sjálvstýrispolitikki komandi árini, er hetta nak-
að, sum hinir landsstýrismenninir hvør sær kunnu hava
ábyrgd av.
Stóri spurningurin fyri E er tó meira at gera løgreglu-
mál og rættarskipan og lógarmál til eitt serstakt máls-
øki, tað nógv umrødda løgmálaráðið. Men slíkt løg-
málaráð kann t.d. D neyvan ganga við til, tí flokkurin
hevur gjørt tað til ein kardinalspurningin, at løgreglan
skal ikki yvirtakast í hesum skeiðnum. Tí vil tað vera
logiskt og náttúrligt heldur ikki at góðtaka, at eitt løg-
málaráð verður sett á stovn samtíðis sum endalig semja
ikki er fyri yvirtøkuni.
Men tað er greitt, at tað kann hugsast, at tá E vil hava
løgmanssessin og veit, at tað fær hann ikki, so er tað tí,
at tað vil hava nýggja málsøkið – løgmálaráðið – í
fastan karm longu nú, eisini hóast eingin avgerð er tik-
in um at yvirtaka økið í hesum skeiðnum. Kann hetta
verða tað, sum skapar veruligu trupulleikarnar?
At stovnseta eitt løgmálaráð longu nú, tá avgerð er
tikin um ikki at yvirtaka økið næstu fýra árini, kann tí
tykjast ein øvugt raðfylgja. Men tá kunnu tjóðveldi-
smenn kanska vísa til eina aðra politiska kabalu, nevni-
liga hana, at D eftir síðsta val fekk sín landsstýrismann
í oljumálum, hóast eingin olja var funnin tá. Har er tó
tann munur, at tað var breið semja, hvussu farast skuldi
fram í oljumálinum.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Løgmann ella
løgmálaráð
VIÐMERKINGAR
Hví er tað so ringt at gevast
at roykja?
Eitrið, sum er í tubbaki,
er ikki minni turvelvandi
enn heroin og kokain. Tá ið
tú roykir tubbak, kveikjast
mótstøðustøð í nervalagn-
um í heilanum. Tá ið mót-
tøku-støðini ikki fáa nóg
mikið av tubbakseitri, verð-
ur tú illa fyri. Kroppinum
tørvar tubbakseitur bara til
at føla seg vanligan.
Er vanligt, at tú merkir, at
tú roynir at gevast?
Ja nógv ymisk merki
hoyra vanliga til, tá ið tú
roynir at gevast. Ikki øll
føla tað sama, nøkrum fellir
tað merkilliga lætt. Hjá
øðrum stendur ikki so væl
til í nakrar dagar.
Hvørji felagseyðkenni eru,
og hvat fái eg gjørt, so eg
megni tað?
Verður tú erkvisin – far
ein gongutúr, far undir heitt
brúsubað, anda djúpan,
jagla tyggigummi við tubb-
akseitri í.
Verður tú eitt sindur í
ørðviti – førka teg eitt
sindur spakuligari, skift
støðu spakiligari.
Fært tú ilt í høvdið –
anda djúpan, fá tær eina
aspirin.
Møðist tú – síggj til, at tú
fært ein góðan svøvn, fá
tær ein eykablund, royn og
slepp tær undan trýsti, jagla
tyggigummi við tubbaks-
eitri í.
Kemur svøvnloysi á teg –
fá tær einki kaffievni eftir
klokkan 18.00, anda djúp-
an.
Fert tú at hosta – drekk
nógv vatn, fá tær hosta-
bomm ella kandissukur.
Fært tú ikki savnað tank-
arnar – royn at lætta um
arbeiðsbyrðuna í nakrar
dagar, slepp tær undan
trýsti.
Broytist
sodningin
–
drekk nógv vatn, et frukt og
grønmeti saman við matin-
um, tú etur.
Følir tú svongd – drekk
nógv vatn, hav munnbitar
hjá tær, sum ikki eru fullir
av kalorium og feitti.
Leingist tær eftir tubbaki
– halt ímóti neyðini; neyðin
fjarar burtur.
Hvussu leingi merkir tú, at
tú nýliga ert givin?
Merkini eru bara fyri
fyrst. Fyrstu tveir dagarnir
eru vanliga teir ringastu.
Tað er tíðin, tað tekur at
skola tað mesta av tubbaks-
eitrinum burtur úr kroppin-
um. Tær næstu tvær vik-
urnar siga roykjarar seg
føla minni og minni.
Hvussu »dragi« eg andan
djúpan?
Set teg niður ella legg teg
og royn at hvíla. Fá hugin
at klárna. Fyll lungini
spakuliga, meðan tú telur
upp í 5, halt andanum,
meðan tú telur upp í 3 til 5.
Blás so spakuliga luftina út,
meðan tú telur upp í 5. Ger
hetta 5 ferðir umaftur. At
draga andan djúpan fyllir
blóðið við súrevni og hevur
tað við sær, at blóðtrýstið
lækkar. Roykjarar kunnu
læra seg hetta sum partur
av fyrireikingunum til at
gevast. Tað er gott at duga
hjá øllum, sum royna at
sleppa undan trýsti
Fyribyrgingarráðið - spurningar og svar um tubbak:
»At gevast«
Sámal Matras
Kristiansen,
grand-prix fjepp
Tað var einki minni enn eitt
sjokk at frætta, at ein tekst-
ur, skrivaður av mær var
endaður í føroysku bløðun-
um. Tað var ein reaktión
uppá úrslitið av melodi-
grandprix’num, ið eg av
misgávum havi sent til før-
oysku bløðini, ið sum vera
man hava skilt tað sum eitt
lesarabræv. Tað kann eg
heldur ikki lasta redaktión-
irnar fyri. Tann einasti, ið
kann lastast í hesum málin-
um eri eg sjálvur. Eg havi
verið so býttisligur at sent
eina verbala spýggju út til
øll somul á mínum meyl-
lista, sum eg av og á havi
lyndi at gera, tá ið eg onk-
ursvegna eri uppøstur um
eitthvørt.
Í øllum rusinum havi eg
ikki hugsað um, at meyl-
adressurnar hjá føroysku
bløðunum eisini liggja inni
á mínum meyllista, sum
ger, at redaktiónirnar á
Sosialinum, Dimmu og
Fregnum hava fingið fatur í
hesum heldur ótespiliga
lesnaðinum.
Eg
orsaki
margfaldar ferðir, at hetta
er hent, og vóni at fólk ikki
tóku hatta alt ov fult. Eitt
tílíkt lesarabræv hevði eg
ikki sent til bløðini og har-
við eisini allar møguligar
fremmandar
føroyingar.
Hatta er tílíkt man skrivar
til fólk, ið man kennir, og
sum duga at taka eina so
óbarmhjartiga provokatión
við einum smíli.
Orsaka, orsaka, orsaka
minst túsund ferðir. Hatta
skal ongantíð henda aftur.
Eg havi fingið mær ein
lærupening fyri lívið: Halt
uppat við at senda brøv út
til øll á meylboksini.
Orsaka – ein meylbrølari!
Foreldur at skúla-
børnum í Skopun
hava fingið bræv frá
sakførara, har hann
biðjur tey lata vera
við at blanda seg uppí
ósemjuna í skúlanum
SKÚLASTRÍÐ
Áki Bertholdsen
Skopun: Skúlaleiðarin í
Skopun fer ikki uttan víðari
at finna seg í teimum
skuldsetingum, sum eru
førdar fram ímótu henni.
Tað ger sakførari henn-
ara,
Sigmund
Poulsen,
greitt í einum brævi til for-
eldrini í Skopun týsdagin.
Tað var í farnu viku, at
tey flestu foreldrini at
skúlabørnum í Skopun í
farnu viku skrivaðu undir
eina kæru til Mentamála-
stýrið, har tey kravdu, at
skúlaleiðaran,
Ingun
Simonsen, verður koyrd úr
starvi og at annar fyrstilær-
ari verður settur.
Men nú hevur sakførarin
hjá Ingun Simonsen skriv-
að foreldrunum, sum skriv-
aðu undir kæruna, bræv,
har hann m.a. biðjur tey
lata vera við at leggja seg út
í stríðið í skúlanum.
Fleiri av foreldrunum
siga, at tey skilja ikki bræv-
ið øðrvísi enn at tey verða
hótt við stevning, halda tey
ikki uppat við stríðnum
ímóti fyrstalæraranum.
Í brævinum skrivar sak-
førarin nevniliga, at tað,
sum foreldrini føra fram,
»eru sera álvarsligar ákær-
ur«, sum Ingun Simonsen
»ikki uttan víðari ætlar at
lata um seg ganga!«.
Hetta skilja fleiri fóreldur
sum, at tey eru hótt við
stevning, taka tey ikki kær-
una aftur.
Hesum útihýsir sakførar-
in hjá Ingun Simonsen
heldur ikki, men hann legg-
ur dent á, at so langt hava
tey ikki hugsað enn.
Úr Skopun hevur verið
trupult at fáa nakað ítøki-
ligt at vita um atfinningarn-
ar ímóti fyrstalæraranum,
men í brævinum frá sakfør-
aranum verður nomið eitt
sindur við málið. Hann
vísir á, at foreldrini hava
kært um, at Ingun Simon-
sen skal vera orsøk til ófrið
í Skopunar Skúla, at hon
ikki megnar at stýra skúlan-
um og at hon alla tíðina
leggur trupulleikar í vegin.
Friður á skúlanum
Sakførarin
skilir
ikki,
hvussu foreldrini kunnu
seta slíkar atfinningar fram.
Hann sigur, at friður er á
skúlanum.
– Men har er eitt ótolandi
persónligt stríð ímillum
Sigurd Bærentsen og Ingun
Simonsen, tí Sigurd Bær-
entsen ikki vil taka ímóti
boðum frá skúlaleiðsluni.
Sakførarin sigur, at hetta
stríð hevur tikið seg upp, tí
at Sigurd Bærentsen ikki
fekk starvið sum fyrstilær-
ari, og tí er tað hann, sum
hevur skyldina av stríðnum.
Hann leggur afturat, at
vil Sigurd Bærentsen ikki
av fríum vilja vil laga seg
eftir teimum reglum, sum
galda
fyri
arbeiðspláss
hansara, skúlan í Skopun,
má
Mentamálastýrið
onkusvegna má fáa ein
enda á stríðnum.
Sakførarin vísir eisini á,
at Ingun Simonsen ongar
trupulleikar hevur við lær-
arum ella næmingum, ella
við at stýra skúlanum – utt-
an tá ið talan er um Sigurd
Bærentsen.
Hann sígur at enda, at
foreldrini hava tikið atfinn-
ingarnar ímóti Ingun Sim-
onsen úr leysum lofti. At-
finningarnar eru ikki undir-
bygdar og ikki eitt einasta
ítøkiligt dømi er er nevnt,
sum
stuðlar
uppundir
skuldsetingarnar,
sigur
hann.
Og hann heldur eisini, at
tað er sera álvarsamt at seta
skuldsetingar fram á hend-
an hátt, tí tað setir bæði
starvið og livibreyðið hjá
henni í vanda.
Hann vísir eisini á, at for-
eldrini kenna bert málið frá
øðrum partinum, og tey
hava heldur ikki sæð alt í
málinum.
– Eg haldi, at tygum ikki
eiga at leggja tygum út í
hetta persónsstríð ímillum
Ingun Simonsen og Sigurd
Bærentsen ella at taka partí,
men at lata rætta myndug-
leikan taka sær av hesum,
sigur Sakførarin útfrá teim-
um reglum, sum eru gald-
andi og ikki útfrá slatri og
sleygi
og
persónligum
kenslum, sigur hann at
enda í brævinum til foreldr-
ini.
Foreldur í Skopun biðin um
at blanda seg uttanum
– Foreldrini í Skopun hava
tikið atfinningarnar ímóti
Ingun Simonsen úr leysum
lofti og ikki eitt. einasta
ítøkligt dømi er er nevnt,
sigur sakførarin hjá
fyrstalæraranum í Skopun.
Hann sigur, at hetta er sera
álvarsamt, tí tað setir bæði
starvið og livibreyðið hjá
fyrstalæraranum í vanda
C
M
Y
K
11
10
Lesið Sosialin
-tað loysir seg!