mikudagur 1. mai 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 81 - 1. mai 2002
Nr. 81 - 1. mai 2002
11
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Ein lýsing frá Tjóðveldisflokkinum í Sosialinum í
gjár hevur skapt mikla øði millum manna.
Formaður floksins sigur alment frá, at flokkurin
hevur onga ábyrgd av lýsingini og vísir frá sær
innihaldið í henni. Vit ivast heldur ikki í, at hetta
er rætt. Tað er gott, at Tjóðveldisflokkurin er so
mikið at sær komin, at hann alment tekur avstand
frá innihaldinum í hesi ótespiligu lýsing, men
harmiligt er, at teir ikki fara at rannsaka, hvat tað
er, ið ger, at ein slík lýsing yvirhøvur verður
gjørd.
Tað áhugaverda í hesum málinum er, hvussu tað
ber til, at nakar yvirhøvur finnir uppá at gera eina
slíka lýsing. Lýsingin tosar ikki til tað hægsta í
okkum menniskjum og sigur beinleiðis, at ein
politiskur flokkur ella floksformaður er meira
føroyskur enn aðrir. Slíkt átti at fingið allar
alarmklokkur at ringt og átti at givið orsøk til
sjálvrannsakan millum tey, ið hava gjørt lýsingina
og eisini átti Tjóðveldisflokkurin at umhugsað,
hvat fyri boðskap man sendir og hevur sent til
Føroya fólk, við grovum skuldsetingum móti
øðrum flokkum um lygn og landskassatøming.
Eitt er vist, og tað er, at lýsingin er ikki vorðin til
av sær sjálvum, og at hon ivaleyst er gjørd av
onkrum, ið vil Tjóðveldisflokkinum tað besta.
Lýsingin setir viðmerkingarnar, ið hava verið í
seinastuni, móti formanni Javnaðarfloksins, í per-
spektiv, tí hann hevur ávarað ímóti, at fólk flokka
føroyingar í “rættar føroyingar” og onnur. Lýs-
ingin í gjár vísir, at onkur í hesum samfelagnum
ger júst tað, ið formaður Javnaðarfloksins hevur
ávarað ímóti.
Vónandi verður sjálvrættvísi og avnoktan lagt á
hyllina til frama fyri sjálvrannsakan. Hvussu ber
tað til, at nakar kundi finna uppá at gera eina slíka
lýsing í Føroyum í 2002?
Tað er gott, at leiðslan í Tjóðveldisflokkinum
tekur avstand frá innihaldinum í óhepnu lýsingini,
men vónandi gevur hetta orsøk til rannskan av
boðskapum og hvussu slíkir boðskapir kunnu
uppfatast ella misfatast. At spæla fornermaður og
lata sum um, at eingin í Føroyum kundi funnið
uppá at flokka føroyingar í “rættar føroyingar” og
onnur, er at stinga høvdið í sandin. Lýsingin í gjár
vísir, at onkur – um enn eitt fátal – finnur uppá
slíkt. Um tað bara snýr seg um ein einkultan
persón, so er tað ein persónur ov nógv.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Lýsingin
VIÐMERKINGAR
Ólavur á Heygum
Greve, hin 22. apríl 2002
Eg fari at biðja um innivist
fyri eitt áhugamál, sum
hevur hugtikið meg í tí
seinustu skrivingini við-
víkjandi
varðveitan
av
fornminninum Heyganes-
handilin í Vestmanna.
Allarfyrst vil eg siga, at
sjálvt um eg eri vaksin upp
á Tvøroyri, var eg ofta
hugtikin av tá ið eg sum
smádrongur og undir upp-
vøkstri sá hendan stásliga
bygningin heyganeshand-
ilin.
Tá ið eg so eisini bleiv
kunnugur
søguna
um
hendan bygning og alt tað
virksemi sum kom her frá.
Handil, sleipistøð til skip,
reidarí og mangt annað, ja
so bleiv Heygahandilin fyri
mær eitt monument, sum
manifesteraði alt tað, sum
tá á døgum mátti verda ein
av størstu framstig í Før-
oyum.
Sum mangun kunnugt, í
Vestmanna, eru myndir frá
hesum stásligu bygningi
eitt prýði fyri bygdina,
líkasum fólk aðrastaðni frá,
fóru til Vestmanna, fyri at
síggja hendan bygning. Tað
var tann einasti bygningur
og er tann einasti bygn-
ingur í Føroyum, sum
hevur hendan akitektonisk-
an stíl, sum stavar frá Ham-
burg í Tysklandi Bert vid
hesum sjónarmiði man
verða eitt avgerandi sjónar-
mið fyri Fornminnismynd-
ugleikun, at varveita.
Eg havi tíverri lisið tjakið
um hettar mál bæði frá
Bjørn og borgarstjóranum,
Gunn Joensen, í Vest-
manna. Tað er onki so
oyðileggjandi sum klandur
og stríð. Góðu tit bæði, lat
tað ikki blíva persónligt.
Tað førir ikki til nakað at
geva hvørjum øðrum skyld-
ina, tí so verður tað ikki
málið tit stríðast um, men
okkurt persónligt.
Tað sum eg fái burtur úr
tjakinum er, at har er for
nógv tos og tíðin fer frá
tykkum, líkasum bygning-
urin, sum Gunn sigur, er
farin illa, av tí, at kommun-
an sum eigur bygningin,
ikki hevur gjørt nakað
viðlíkahald. Eg skilji á
Bjørn, at stórviðurin er
frískur, medan klædning-
urin skal endurnýggjast, so
har er onki sum dettur
sundur.
Farið nú undur og setið
eina nevnd niður, við tí fyri
eyga, at skaffa pening til at
fáa bygningin aftur, sum
hann var. Tað eru nógvir
grunnar, sum stuðla slík
mál, ikki minst í útlondum.
Tað skuldi ikki undrað
meg, um týskarar vóru
áhugaðir, um teir vistu, at
slíkt minni fannst í Føroy-
um
Tað ber eisini til at senda
spurningarblað út til bygd-
ina, um at fáa fólk til
frívilligt arbeidi. Tað var
ein ættarstevna í Vest-
manna, sum eg luttók til.
Har vóru 560 fólk komin
saman. Hvat um tey fingu
hendan spurning og eftur
førimuni studlagu, kanska
við peningi ella arbeidi.
Tad vóru nógv vøkur ord
um Heyganes tá. Hvat um
vit øll vóru við, saman vid
kommunini fyri at hjálpa
til, so ikki kommunan
stendur einsamøll um alt.
At enda vil eg siga, at tit
í Vestmanna fara ikki at
angra tað. Tit skula vita, at
tað er ikki fyri okkum
núlivandi men tey seidnu
ættarlidini fara at gleðast at
hoyra søgur frá hesum
bygningi.
Eg havi nú búð 42 ár í
Danmark. Tá so eg eri
onkuntíð í Føroyum, so
siga døtrur mínar ofta. At
tað sum hugtekur tær mest,
er at tað sum eg havi fortalt
teimun, fær eina heilt aðra
diminsión, tá tey til dømis
síggja tað søguligu bygn-
ingar
vid
teirra
egnu
eygum. Pápi her sum eg
gangi hava tey, sum tú
hevur fortalt um, eisini
gingið.
At enda vil eg bara sitera
tað, sum stendur í sang-
inum.
”Latið ei søguna doyggja,
goyma hana so væl
Í dreingja sinni og
moyggja, hon miki útrætta
skal”.
Heyganeshandilin í Vestmanna
Roar Heini Olsen
Valevni fyri Sjálvstýris-
flokkin í Suðurstreymoy
Sum øllum kunnugt er tað
alt ov dýrt at keypa ella
leiga sær okkurt at búgva í
og seta føtur undir egið
borð, ikki minst í mið-
staðarøkinum. Serstakliga
hart rakt eru ung lesandi,
støk, einligir forsyrgjarar,
ungar familjur og tann
parturin av teimum eldru,
sum ikki hava eina mun-
andi uppsparing á kistu-
botninum. Hetta gevur ann-
ars púra óneyðugar trupul-
leikar við dýrum og mang-
an vánaligum og heilsu-
skaðiligum kjallaraíbúðum,
ofta fyri okursprís. Tá livi-
kostnaðurin gerst so høgur
er minni eftir til sunnan
mat, klæðir, hita og annað,
sum kann tryggja familjuni
trivnað. Annað er, at høgir
kostnaðir økir lønarkrøvini
í samfelagnum og ger før-
oysku tjóðina minni kapp-
ingarføra við útlond.
Samstundis er íbúðar-
tørvurin eitt av fáum økj-
um, sum ikki krevur mun-
andi upphæddir á fíggjar-
lógini men nærum bert
hugflog, gott samstarv við
kommunurnar og politisk-
an vilja at loysa. Tí vit hava
í veruleikanum longu am-
boðið til at loysa trupul-
leikan, nevniliga Húsaláns-
grunnin og Íbúðargrunnin,
umframt at landið umvegis
Jarðarráðið eigur ovmikið
av almennari jørð til bygg-
ing, í hvussu er í Suður-
streymoy. Útboðið átti at
verið fleiri ferðir eftir-
spurningin,
soleiðis
at
grova
spekulatiónin
í
grundstykkjasølu
kundi
tálmast. Og við meðalúr-
tøku í haga uppá eitt lamb
fyri hvørjar 30-40.000 fer-
metrar árliga, átti endur-
gjaldið fyri mistar inntøku-
møguleikar á festunum púrt
einki at týtt fyri grund-
stykkjakostnaðin, sum fyri
tað kundi verið undir 1.000
kr. fyri alt grundstykkið.
Nevndin
í
Húsaláns-
grunninum eigur stóra tøkk
uppiborna fyri at hon við
hugflogi og idealismu er
farin undir at tilvirka upp-
skot, sum kunnu gera
grunnin til amboð fyri at
loysa tann mest akutta
tørvin, í fyrsta umfari við
alternativum bústaðum til
eldri, soleiðis at tey mang-
an alt ov stóru hús, sum
hesi sita í, eftir at børnini
eru flutt heimanífrá, kunnu
gerast leys til størri fa-
miljur.
Í staðin fyri bara at
klikkja niður á Húsaláns-
grunnin áttu politikarar at
stuðla hesum ætlanum, sum
teir sjálvir áttu at havt gjørt
nakað við. Eftir at bank-
arnir eru farnir at heildar-
fíggja hús, eru útlánini hjá
Húsalánsgrunninum eftir
fáum árum minkað úr 800
niður í einar 300 mill. kr.,
nøkurlunda
samsvarandi
eginpeninginum hjá Húsa-
lánsgrunninum. Grunnurin
hevur tí møguleika fyri at
gerast amboðið til at loysa
bústaðartrupulleikan eina-
ferð med alla. Við solvens-
kravi uppá 8-10 %, kann
Húsalánsgrunnurin fíggja
alternativari húsabygging
fyri 3 milliardir, og kostar
hvør alternativur bústaður
500.000 at byggja, og
komandi lutaeigarar sjálvir
fíggja 40-50% av hesum,
kann Húsalánsgrunnurin
sostatt fíggja ikki minni
enn 10-12.000 alternativum
bústaðum av hesum slag,
umframt tey lán til vanlig
sethús, sum grunnurin í dag
fíggjar. Hetta tykist vera
meira enn ríkiligt til at
nøkta verandi tørv, og hevði
Húsalánsgrunnurin
tí
kunna farið inn í fleiri sløg
av fígging av alternativari
bygging, alt eftir, hvussu
stóran part teir eintøku
bólkarnir metast sjálvir at
megna at útvega, soleiðis at
tørvurin hjá flestu veiku
bólkum í samfelagnum
kundi nøktast, eisini teim-
um sálarligu sjúku, soleiðis
sum víst verður á í álitinum
Glotti Fyri Framman. Tey,
sum als einki megna at
fíggja sjálvi, høvdu soleiðis
eisini kunna komið uppí
part við at fingið leigu-
íbúðir.
Húsalánsgrunnurin hevur
munandi lægri umsiting-
arkostað enn bankarnir við
teirra nógvu og fínu filial-
um, og hevði grunnurin
fingið loyvi til tess, fríari
teymar yvirhøvur og at
víðka sítt virksemi, hevði
hann í veruleikanum kunna
fíggja bústaðir nógv bílig-
ari enn bankarnir, sum fyri
2. og 3. veðrættarlán í
løtuni taka okursrentu uppá
7,75 og 8,75%, hóast Dis-
kontorentan, sum teir læna
fyri uttanlanda í løtuni er
3,75% og innlánsrentu-
stigið hjá spararunum er
samsvarandi lágt. Einki
undur í, at teir eru so
dugnaligir at fáa stórt
avlop. Teir lata tykkum,
húsaeigarar gjalda veitsl-
una.
Tey fáu, sum hava víst
Húsalánsgrunninum ans,
hava tíverri lagt fótonglar
út fyri arbeiðinum hjá
grunninum.Um tørvur á at
gera tillagingar í lógar-
grundarlagnum fyri Húsa-
lánsgrunnin, so er bara at
gera tað og ongantíð ov
skjótt, tí tað er tíð uppá, at
onkur
ger
nakað
við
trupulleikan, sum politik-
ararnir til stutt undan
valinum hava víst full-
komiliga líkasælu annað
enn at leggja fót fyri hesum
arbeiði.
Brúkið høvdið, tá tit í dag
fara á val, og veljið við
hjartanum.
VIÐMERKINGAR
Hans Birgir
Hansen
Tað er mangt at avklára í
øllum lívsins viðurskift-
um og dagligum fyri-
brigdum. Ein má skipa
lív,
heilsu,
vælveru,
arbeiði, forrætning, frí-
tíð og privatlív v.m.
Tað hevur støðugt
gingið framá hesi sein-
astu árini, tá ein hevur
skrivað lesarabrøv til
bløðini. Hetta hjálpti
uppá støðuna, ið fekk
arvafíggindar at igno-
rera ein.
Tað hava verið byrjun-
artrupulleikar við øllum
etableraðum lívsviður-
skiftum og dagligum
fyribrigdum, so sum
lívið, heilsu, vælveru,
arbeiði, forrætning, frí-
tíð, privatlívið.
Tað
hevur
kostað
ómetaliga nógv at náa
tað støði, ein í dag er
komin á. Ein hevur verið
fyri fíggjarligum tapi
vegna lívslanga arva-
stríðið í Havn.
Tað eru nógvar upp-
gávur, ið liggja á láni at
fáa loyst, við atliti til alt
tað, ein tekst við í tí dag-
liga lívi og í forrætnings,
frítíðar, privatlívi her í
Havn.
Tað er neyðugt, skal
ein koma víðari í dag-
liga arbeiðs-, forrætn-
ings-, frítíðar-, privat-
lívið her í Havn og fáa
etablerað forrætnings-
avtalur/-sambond.
Tað verður ein harður
kostur at liva sum ein
býarmynd í Havnini í
øllum tí áðurnevnda.
Ein ynskir at sleppa frá
tí ráða mannalyndinum.
Tað er nógv, ein skal
avklára við arbeiðs-
marknaðin,
búskapin,
samfelagið, húsarhaldið,
handils- og vinnulívið,
ídnaðin v.m., ið hevur
eins stóra áhuga.
Tað
skal
støðugt
ganga fram á í komandi
tíðum við at skunda
undir tær ráðandi kreftir,
myndugleikar, vøld, al-
menningar ein stríddist
við.
Tað er gott mót, ein
hevur uppá lívið, og ein
lærir so leingi ein livir
og virkar og gevur sína
lívsvitan og royndir til
blaðlesarar kring landið.
Vit skulu øll greiða
egnu lívsviðurskiftir og
skipa lív, heilsu, arbeiðs,
forrætnings,
frítíðar,
privatlív.
Skipað lív, heilsa og
dagliga lívið v.m.
Íbúðartørvurin sera einfaldur at nøkta
Politikarar hava av álvara sovið í tímanum í bústaðarmálinum!
C
M
Y
K
11
10