hósdagur 2. mai 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 82 - 2. mai 2002
Nr. 82 - 2. mai 2002
11
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Løgtingsvalið gav eina greiða ábending um, at ein
breið semja um ríkisrættarliga spurningin er
neyðug. Ein ávís polarisering kann ávísast, men ikki
gjørdist hon so ógvuslig, sum fryktast kundi fyri.
Samgongan hevur mist meirilutan, so skal hetta
uppfatast sum ein fólkaatkvøða, soleiðis sum eitt nú
formaður Tjóðveldisfloksins segði, so fall sam-
gonguleiðin. Hinvegin gjørdist úrslitið somikið
tepurt, at hvørki Tjóðveldisflokkurin ella Sam-
bandsflokkurin kunnu tosa um sigur til ein ávísan
vong, hóast Sambandið kom væl betur burturúr
valinum av teimum báðum mótpolunum.
Lykilin til semju eftir valið tykist liggja hjá Fólka-
flokkinum og Javnaðarflokkinum. Hesir flokkar
hava ikki útilokað samstarv við nakran flokk.
Sambandsflokkurin og Tjóðveldisflokkurin kunnu
ikki samstarva, og tí má tað liggja á Fólkaflokkinum
og Javnaðarflokkinum at finna semjuna.
Røddir eru frammi um at samgongan átti at hildið
fram, um Miðflokkurin kom uppí. Til tað er at siga,
at útmeldingarnar frá Sjálvstýrisflokkinum ikki
benda á, at hetta er nøkur sjálvfylgja. Um talan
verður um 4 flokka samgongu, so er alt møguligt –
eisini ein borgarlig samgonga. Man hevur søguliga
sæð sera ringar royndir av 4 flokka landstýrum, ið so
at siga altíð skrædna ov tíðliga, og tí tykist ein 3
flokka samgonga við teimum stóru flokkunum mest
sannlík.
Matematiskt sæð mugu Javnaðarflokkurin og Fólka-
flokkurin verða í einari slíkari samgongu, tí
Sambandið og Tjóðveldið sum kunnugt útiloka
hvønn annan.
Spurningurin er so, hvør av teimum báðum víð-
gongdu flokkunum í ríkisrættarliga spurninginum
blotnar mest. Tjóðveldisflokkurin satsaði alt uppá
hetta valið og tosaði um fólkaatkvøðuna. Hana hava
teir so nú tapt, og tí mugu teir geva seg, um nakar
hugsingur skal verða um annað enn andstøðu.
Hinvegin má Sambandið skeita til uppskotinni hjá
Javnaðarflokkinum og Fólkaflokkinum á ríkis-
rættarliga økinum, um breiða semjan skal finnast.
Í hesari fasuni er viktugt, at eingin málar seg inn í
ein krók og avskerir seg frá samgongumøguleikum.
Polarnir mugu smelta í ríkisrættarligu støðuni, og
ein breið semja má finnast. Løgmaður tosaði áðrenn
valið um breiðu semjuna, og nú kann hetta gerast
við Javnaðarflokkinum og einum øðrum flokki.
Alternativið er ein smøl skirvislig 4 flokka
samgonga við einum teprum meiruluta. Vónandi
verður loysnin breið. Livst so spyrst.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Polarnir mugu geva seg
VIÐMERKINGAR
Jan Mortensen
Vinnuhúsið
Føroya Arbeiðsgevarafelag
er av somu fatan, sum økis-
vinnufeløgini: Áhaldandi
samferðsluslit í hvørjum
verkfalli er lemjandi og
kappingaravlagandi
fyri
vinnuna í útjaðarinum. Tí
fer felagið nú at viðgera
støðuna saman við lokalu
vinnufeløgunum.
Enn einaferð hevur eitt
verkfall lagt partar av sam-
felagnum lami, tí skipini
hjá Strandferðsluni eru
løgd. Í skjótt 2 vikur hevur
vinnan í Suðuroy, Sandoy,
Vágum og Norðoyggjum
nærum ligið still. Hinvegin
gongur alt stórt sæð sum
vant í miðstaðarøkinum.
Føroya Arbeiðsgevara-
felag skilir tí væl, at lokalu
vinnufeløgini í raktu økj-
unum nú eru um at missa
tolið. Arbeiðsgevarafelagið
hevur mælt til, at vinnan
ikki eigur at leypa framav.
Hinvegin er støðan so
lemjandi og kappingarav-
lagandi fyri vinnuna í
útjaðarinum at viðgerast
má, hvussu vit kunnu
sleppa
undan
slíkum
framyvir.
Arbeiðsgevarafelagið
hevur tí boðað lokalu
vinnufeløgunum til fundar
hósdagin, at viðgera støð-
una.
Verkfallið og vinnan uttan fyri miðstaðarøkið
Ungdómsdeildin hjá
VB skipar leygar-
dagin fyri tiltakið í
VB-húsinum, har
okkurt er fyri øll.
Høvuðsvinningur er
eitt gávukort á 2000
krónur frá Suðuroyar
Sparikassa
TILTØK
Dagfinn Olsen
Ungdómsdeildin hjá VB
skipar leygardagin 4. mai
klokkan 17 fyri tiltaki í VB
húsinum.
VB hevur í fleiri ár lagt
seg eftir at hava eitt gott
arbeiði í ungdómsdeildini
og at menna hesa. Í hesum
sambandi skipar ungdóms-
deildin fyri átaki leygar-
dagin í VB húsinum. Byrj-
að verður klokkan 17
stundisliga og á skránni er
m.a. snareydnuhjól, fiski-
brunnur og marknaður við
køkum. Eisini er ókeypis
kaffi, saft og vaflur við
rabarbusúltutoyi.
Snareydnuhjólið verður
tað, ið dentur verður lagdur
á. Ætlandi fara 100 teir
fyrstu lutirnir fyri 1 krónu
stk. Luttakandi keypa ein
seðil fyri 20 krónur og eru
so við 20 ferðir. Hetta
verður gjørt 5 ferðir. Nýtir
ein 5 ferðir 20 krónur, so er
ein við 100 ferðir. Ætlanin
er at nýta hjól at trekkja
við, so sum gjørt var fyrr
og vágbingar minnast frá
basarum fyrr.
Góðir vinningar eru, t.d.
laksur, kjøt, rækjur og
gávukort frá 150 krónum til
500 krónur. Nakrir størri
vinningar eru eisini. Høv-
uðsvinningurin
verður
burturlutaður og er hetta
eitt gávukort uppá 2000
krónur
frá
Suðuroyar
Sparikassa.
Átakið er soleiðis háttað,
at okkurt er fyri øll og
fyrireikararnir vóna, at fólk
taka undir og møta fjøl-
ment, sigur Hans Petur
Kjærbo, formaður í ung-
dómsdeildini hjá VB.
Átak fyri øll í VB-húsinum
leygardagin
FLAGGDAGSRØÐA
Mikkjal Helmdal,
sjónvarpsstjóri
Góðu áhoyrarar, skótar og
hornorkesturlimir.
Fyrst vil eg takka Horn-
orkestrinum fyri tann heið-
urin tað er at vera biðin at
halda flaggdagsrøðuna í
dag.
Flaggdagshaldið í Havn,
sum Havnar Hornorkestur
frá byrjan tók stig til, hevur
nú verið fastur siður í meira
enn 50 ár. Tað man neyvan
finnast tann táttur í søgu
flaggsins, sum gjøgnum
hesi árini ikki er vendur og
havdur á lofti á hesum degi.
Og tað vil so vera, løtan er
slík,
at
hon
krevur
traditionelt orða- og evna-
val; men tíðin, vit liva í,
strevar hinvegin støðugt
eftir tí nýggja og ótradition-
ella. At halda eina flagg-
dagsrøðu í 2002 er at møta
teirri avbjóðing at gera seg
so leysan av traditiónini,
sum tíðin krevur, uttan at
missa burtur ta virðing og
tann hátíðardám, ið hoyrir
flaggdagshaldinum til.
Hendan tvístøða ímyndar
tær mótstríðandi tulking-
arnar av flagginum, sum vit
møta: Ofta umboðandi tað
gamla, siðbundna, upp-
runaliga og afturlítandi í
mentan okkara, aðrar tíðir
ímyndandi tað broytiliga,
umskiftandi, dúnamiska og
frameftirstrevandi, ið eisini
býr í okkum sum samfelag
og fólk.
Nú vit halda flaggdagin
2002, hevur Merkið, verið
almenna og viðurkenda
flagg okkara í 62 ár. Verald-
arpolitisku umstøðurnar í
1940, tá Danmark og Før-
oyar vórðu hersettar av
hvør sínum parti í heims-
bardaganum, førdu við sær,
at tað flaggið, sum árini
frammanundan hevði verið
eitt umstrítt, politiskt fana-
merki, gjørdist alment og
altjóða viðurkent súmbol
fyri tjóðina Føroyar.
Í dag er Merkið ein sjálv-
sagdur partur av almenna
lívinum í landi okkara.
Men hvat er flaggið fyri
okkum í 2002 – annað enn
eitt súmbolskt klædna-
stykki at veittra við við ser-
lig hátíðarlig, festlig og
formlig høvi?
Nú vit aftur samlast tann
25. apríl at halda flaggdag-
in, hvat er so at tosa um?
Hvat kann vera lagt afturat?
Tað er fyri allar føroyingar
ein sjálvfylgja, at vit hava
eitt egið flagg. Men útyvir
tær nátúrligu funktiónir
sum eitt flagg hevur sum
alment
súmbol,
hvørja
nyttu hava vit so av Merk-
inum í 2002? Sum Kári P á
sinni segði um frælsið:
Hvat skal man brúka tað
til?
Hesar seinastu mánaðirn-
ar hevur eitt áhugavert kjak
tikið seg upp í fjølmiðlun-
um um tjóðina sum hugtak,
um tjóðskaparligan sam-
leika og leiklutin hjá tjóð-
skaparligum súmbolum í
einum nútíðar samfelag.
Spurningurin hevur verið
settur – sum eisini eigur at
vera settur og viðgjørdur í
føroyskum høpi – hvørt
hugtøkini tjóð og tjóðskap-
arligur samleiki ikki hoyra
eini farnari tíð til.
Ráðandi rák í européisk-
ari heimsspeki og samfel-
agsfrøði siga okkum, at tað
modernaða
menniskjað
ikki longur er definerað av
tjóðskaparligum samleika,
men er í størri og størri
mun vorðið einstaklingur í
dupultum týdningi: Lutvíst
í einum alt meira globalis-
eraðum heimi, har tað tjóð-
skaparliga missir sín týdn-
ing, og lutvíst í tí samfel-
agsskipan, sum hoyrir tí
modernaðu tíðini til, har
tilvera einstaklingsins er
vorðin uppbýtt í sundur-
skild og ósameinilig lívs-
øki, sum petta gerandislív
einstaklingsin sundur í
ymiskar og ósameiniligar
leiklutir; í modernaðu til-
veruni eru tað persónliga,
tað intima og tað kensluliga
sundurskild frá tí samfel-
agsliga, tí arbeiðsliga og tí
almenna. Í hesi analysuni
av teimum modernaðu lívs-
treytunum fær tann tjóð-
skaparligi samleikin ikki
havt annan leiklut, enn tann
at vera ein ein følsk og
postulerað sameining av
sundurtvinnaðu modernaðu
tilveruni.
Tjóðskaparligi
samleikin bjóðir seg til sum
ein skinloysn mótvegis tí
upploysing sum einstakl-
ingurin upplivir í tí mod-
ernaða samfelagnum: Antin
við at vísa aftur til ein mist-
an samleika og soleiðis at
síggja til gera modernaðu
syndringina heila við hjálp
av fortíðini. Ella við at upp-
finna ella enduruppfinna
ein tjóðskaparligan sam-
leika og seta hann fram
sum ein pástandur um ein
veruligan
samanhang
í
modernaðu tilveruni. Sam-
bært hesi analysuni fær
tjóðskaparligur samleiki í
einum modernaðum høpi
ikki verið annað enn ein
konstruerað
hugmynd,
hvørs endamál er at fjala
veruligu lívstreytirnar í
nútíðarsamfelagnum,
og
skapa eina falska fyrigykl-
ing um, at tað ósameiniliga
í modernaðu tilveruna kort-
ini kann sameinast.
Tað finnast eisini aðrar
og minni abstraktar analys-
ur av tí tjóðskaparliga í nú-
tíðarsamfelagnum. Eitt nú
danski sociologurin Anne
Knudsen tekur støði í tí
sannroynd, at mál, mentan,
siðir og livihættir eru ítøki-
lig og verulig fyribrygdi.
Gerandislív hjá menniskj-
um, hugsunarhættir, norm-
ar og lívsroyndir eru veru-
liga ymisk. Hugmyndin um
tjóðina og um ein tjóðskap-
arligan samleika skriva,
sambært
hesi
hugsan,
meining inn í hesar veru-
leikar. Sæð soleiðis kann
hugtakið um tjóðina, heldur
enn at metast sum ein
syndrandi neyðlygn, síggj-
ast sum ein legitimur og
neyðugur samfelagsligur
felagsnevnari,
ið
kann
virka sum lokomotiv fyri
progressivari mentanarlig-
ari
og
samfelagsligari
menning. Hetta eru norð-
urlond góð dømi um.
Hugsi eisini, at tað er í
hesum ljósinum, at vit før-
oyingar síggja okkara egna
tjóðskaparliga
samleika.
Ikki sum ein verja, sum av-
skildrar okkum frá um-
heiminum, men sum eitt
felags støði at møta hesum
umheimi og møta teimum
avbjóðingum, sum liggja í
at menna hetta samfelagið
og gera tað liviligt í sam-
ljóði við heimin uttan um
okkum. Hugsi eisini, at tað
er
hetta
undirliggjandi
grundsjónarmið, sum ger at
vit øll kunnu semjast um, at
vit eru eitt fólk við felags
samleika, og um, at vit eiga
at varðveita og menna okk-
ara felags mál og mentan.
Vit venda ikki tí globala
heiminum bakið. Men vit
taka lut í tí, sum hann bjóð-
ar og krevur, og vit orient-
era okkum í honum við
støði í tí samleika, ið knýtir
okkum til júst hetta staðið.
Uttan tann felags samleikan
gevur tað ikki stórvegis
meining at búleikast júst
her, á hesum mangan
ógestablíðu
klettunum.
Tær modernaðu lívstreyt-
irnar eru kor, sum eisini
raka okkum og eru partur
av okkara tilveru eins væl
og í tilveruni hjá borgarum
úti í heiminum. Men tað er
okkara felags samleiki,
sum knýtir okkum til hetta
staðið. Hetta er ein dupult-
leiki, sum er partur av til-
veruni sum føroyingur: Tað
modernaða og globaliser-
aða menniskjað og tann
staðbundni
føroyingurin
við málinum og mentanina
í førninginum – saman-
runnin í eitt. Tað fyrra er
fortreytin fyri, at vit kunnu
vera til í einum modernað-
um heimi, tað seinna er for-
treytin fyri, at júst hetta
samfelagið livir og verður
ført víðari.
Hesin dupultleikin er ikki
serligur fyri okkum. Vit
síggja í øllum Vestur-
europa, at samstundis sum
millumtjóða samstarv og
globalisering vinna fram,
styrkist tann lokali sam-
leikin og lokaløkini og regi-
ónirnar mennast bæði bú-
skaparliga, mentanarliga og
politiskt.
Sum eitt súmbol, ið allir
føroyingar hava tikið til sín,
umboðar flagg okkara,
Merkið, eina grundleggj-
andi og gjøgnumgrípandi
semju í føroyska samfel-
agnum. Eina breiða semju
um, at vit eru ein tjóð, við
egnum máli og egnari
mentan, og at hetta eru
virði sum vit eiga halda fast
um og menna. Hetta er ein
semja, sum er sterkari og
fruktbarari enn vit geva
okkum far um. Sjálvt so
ymiskar og mótstríðandi
politiskar stevnur sum tjóð-
veldi og samband hava tað
felags endamál at skapa
best møguligu fortreytirnar
fyri at varðveita og menna
mál og mentan okkara,
t.v.s. at varðveita okkara
samleika og livilíkindi sum
tjóð.
Um ein góðtekur hetta,
eg júst havi uppástaðið, so
má Merkið ikki vera bara
vera eitt súmbol, men eisini
ein støðug áminning og ein
avbjóðing. Mentan er ikki
bara fortíð og røtur, og
samleiki er ikki nakað, sum
er givið einaferð med alla.
Mentanin livir og mennist
við síni tíð. Samleikin er
eitt útgangsstøði at orien-
tera seg út fra í einum um-
heimi í støðugari búskap-
arligari, tøkniligari, polit-
iskari og mentanarligari
broyting. Bæði eru broyti-
lig fyribrigdi, sum fyri at
vera livandi mugu laga seg
til tær umstøður, ið tíðar-
innar og søgunnar gongd
bjóða.
Mentan og samleiki før-
oyinga í 1890’unum, í
1950’unum og í 2002 eru
ikki tey somu, men líka før-
oysk fyri tað. Hetta vísir
okkum, at vit mugu fyri-
halda okkum til mentan
okkara sum nakað livandi
og dúmamiskt, sum má
nørast og mennast og fylgja
tíðarinnar avbjóðingum.
Mentanarlív okkara sten-
dur framman fyri størri av-
bjóðingum enn nakrantíð.
Gjøgnum fjølmiðlar, teldu-
net og økt ferðasamband
eru vit partur av einum sera
aktivum heimsmarknaði,
har júst mentan er vorðin
tann vøran, sum mest verð-
ur boðið út av. Ávirkanin
uttanífrá kann ikki steðgast,
hon kann bert vera mótvig-
að av einum ríkum føroysk-
um mentanarlívi. Ikki eini
leitan aftur til fortíðina,
men einum mentanarlívi
sum kann tulka, endurgeva
og skapa meining í samtíð
okkara.
Vit hava í føroyskum
høpi lyndi til at lata orðið
mentan hava týdningin
»aftur til røturnar«. Men
ein livandi mentan er ikki
røtur, sum liggja niðri í for-
tíðarinnar moldum. Tann
livandi mentanin er tær
grønu planturnar oman á
moldini, í ljósinum, í
nú’inum. Nøra og fjálga vit
ikki um tær, so yvirliva røt-
urnar heldur ikki.
Tað er helst eitt tað
stórsta paradoksið í før-
oyskum samfelagslívi, at
tað, ið vit meta sum
fremstu og veruligu orsøk-
ina til at búgva í hesum
landinum, mál okkara og
mentan, ongantíð er komið
at standa ovast á almennu
dagskrá okkara. Og ongan-
tíð heldur hevur vunnið sær
fremstapláss í búskaparligu
raðfesting okkara.
Lat Flaggið og tað, ið tað
umboðar, eggja okkum til
at hyggja útyvir tær polit-
isku og búskaparligu dag-
skránnar, og minna okkum
á eisini at taka eina mentan-
arliga dagskrá fram.
Tað er tann stóra mentan-
arliga avbjóðingin, sum eg
vóni, at vit sum tjóð sam-
felag taka á okkum í næstu
framtíð.
62 ár eru nú liðin, síðan
Merkið var viðurkennt sum
flagg okkara.
Eg vóni, at tá vit 62 ár
frammi í tíðini halda flagg-
dagin og savnast um hetta
sama og óbroytta flaggið, at
flagg okkara eisini tá er
súmbol fyri eini mentan,
sum er líka føroysk og líka
tengd at síni egnu samtíð og
sínum egna samfelag sum
mentan okkara í dag.
Men tað krevur, at vit nú
taka við avbjóðingini og
raðfesta mentan okkara
fremri.
Lat Merkið altíð vera
eina áminning um tað.
Takk fyri og framhald-
andi gott flaggdagshald.
Hvat skal man brúka frælsið til?
Mikkjal Helmsdal, sjónvarpsstjóri helt hesa flaggdagsrøðuna á Vaglinum í Havn
C
M
Y
K
11
10