sunnudagur 21. februar 1965síða 22

Frumskógurinn lagði borgina undir sig. Vafningsjurtir tóku að teygja sig upp með veggjunum og ná bólfestu á hofþøkunum, rótum var borað niður á milli steina og hlaðnir veggir voru miskunnar- laust molaðir með seinvinnu en ómótstæðilegu átaki gróðursins. Leðurbløkur tóku sér búsetu inni í konungshøllinni, sem enginn fékk að sjá á døgum Sjú Ta-kuans, og að lokum gleymdist borgin með øllu, nema hvað óljósar sagnir lifðu áfram um fornaldarmenn, sem hefðu byggt hallir inni í frum skóginum. En Ankor átti eftir að sjá dags- ins ljós að nýju. Árið 1868 fann franskur vísindamaður, Henri Moubot Hann rit- aði um þennan fund sinn fullur aðdáunar: „Maður fellur í stafi um leið og maður sér svo stór- fengilegar rústir. Eitt hofanna, sem er sambærilegt við musteri Salomons og smíðað af einhverj- um Michelangelo fortíðarinnar, á að skipa heiðurssess við hlið feg- urstu bygginga okkar. Það er glæsilegra en nokkur bygging, sem Grikkland eða Rómaveldi hafa lát- ið okkur eftir." Síðan Mouhot skrifaði þessi orð hafa fornleifafræðingar unnið mik ið starf í Angkok og nágrenni borg arinnar. Þeir hafa grafið upp bygg borgina aftur. ingar á 200 ferkílómetra stóru svæði. Enn á sitthvað eflaust eftir að sjá dagsins ljós. En það, sem þegar hefur verið grafið fram virð ist meira en nægilegt til að rétt- læta ummæli eins og þau, sem eitt sinn voru søgð að lokinni heim- sókn til staðarins: „Ekkert furðu- verk heimsins, gert af manna- høndum, er svo einstætt, svo stór- kostiegt, svo heillandi, sem hofa- borgin í frumskóginum", ALÞÝÐUBLAÐIÐ — $UNNUDAGSBLAÐ 139