sunnudagur 21. februar 1965síða 25

OG SJÓSÓKN REGINN frá Reykjavík. Þorsteinn Jónsson borgari, útgerðarmaður og kaup- maður átti bátinn og átti hann að vera í flutningum. Þorsteinn Jóns- réðst ég á Regin son, sem sumir kølluðu „grút“ vegna þess að hann keypti lifur og bræddi í lýsi, en ekki af því, að hann væri sínkur, því fór víðs fjarri, vár ágætur maður, fram- kvæmdasamur og hjálpfús, enda var hann vinsæll af øllum, sem Komust í snertingu við hann. Hann hafði haft útgerð á Skálum á Langanesi og þar hafði ég hitt hann áður. Þá stóð hann við gríð- arstóran brædslupott, sem sauð í og kráumaði, og hrærði í honum. bå var hann svo klæddur, að hann var í „selskapsbuxum", døkkum og råndéttum með harðan hatt á høfði, og lét gamanyrði fjúka. Þorsteinn hafði umsvif víða og þar á meðal í Vestmannaeyjum. Fyrst um veturinn vorum við í flútningum á Faxaflóahøfnum og til og frá Vestmannaeyjum. Hann hafði ákveðið, að hefja útgerð frá Dritvík á Snæfellsnesi og hafði hann ráðið að byggja þar skála mikinn, sem jafnframt átti að vera sjøðúð og fluttum við byggingar- effii til Dritvíkur. Þessi mikla sjó- pr húð var reist, en ekki er mér kunn- ugt um það. hvort hann hóf þar nokkurntíma útgerð eða hvernig hún gekk, en sjóbúðin stendur enn eða stóð fyrir nokkrum árum. Þegar ég var á vitaskipinu Her- móði sá ég hana oft þegar við átt- um leið þarna framhjá. Tvisvar sinnum komumst við í hann krappann meðan ég var á Regin. Í hið fyrra sinn kviknaði í skipinu og leit illa út um tíma, að okkur tækist að ráða niðurløg- um eldsins, en okkur tókst það þó að lokum, og tjónið á skipinu varð minna en á horfðist. Í hið síðara sinn tók mig út og skal ég nú segja þér frá því. 5 GRASTOGID BJARGADI MÉR VIÐ høfðum farið til Vestmanna- eyja með vørur, póst og farþega. Lágum við þar um nóttina. en før- inni var heitið til Austfjarða. Við høfðum haft allmikið grastóg í bátnum til þess að binda hann með í Vestmannaeyjum og víðar á høfn um. Þegar ég kom á fætur um morguninn, varð mér litið á gras- tógið og minntist þá allt í einu, að mig hafði dreymt mikið um nótt- ina og fannst mér, að grastógið hefði á einhvern hátt komið við SV SKRÁÐI JAF FUNRUBAGSRAÐ > ALPTDUDLADID: søgu í draumnum, án þess að ég vissi gløgglega hvernig það hafði fléttazt inn í hann, Annars mundi ég það úr draumnum, að við vær- um að leggja af stað og síðan að ég fengi høgg og væri að busla í sjónum. Þegar við komum austur undir Ingólfshøfða hætti báturinn að draga, svo að við urðum að leggja honum til á seglunum. Þetta varð til þess, að ég fór að sýsla við grastógið, í hálfgerðu hugsunarleysi þó. Ég batt annað endann á því við spilfótinn, hring- aði síðan trossuna upp og súrraði niður og hringaði milli slánna á lúgunni. Og þannig gekk ég svo vel frá þessu sem ég kunni. Þegar vaktaskipti urðu þurftum við að fara framá til þess að vekja vakt- ina sem við átti að taka. Ég hafði staðið við stýrið og bað ég ung- "ingsnilt að taka við því og fór sjálfur fram í. En ég var ekki kom inn nema miðja leið þegar bátnum sló fløtum, og á sømu stundu tók hann á sig svo mikla sjóa á bæði borð, að ég missti fótanna og sog- aðist útbyrðis. Svo vildi til að ég var í olíustakki og flaut ég í hon- um aftur með bátnum. Meðan ég er að svamla þarna, finn ég að eitt hvað kemur við mig og þreifa ég eftir því og sé að þarna er tógið. Ég greip strax til þess og um leið og ég náði taki á því, var ég kom-