leygardagur 14. januar 1967síða 3
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 4
14. januar 1967 SOSTALURIN
Piskifløti - Smør |ges=2"
NI HAM og friskt smør hvønn dag. | varme-
AS. THORSHAVNS MÆLKEFORSYNING e
| & MARGARINEFABRIK | rigtige
|
Å | KEE ROR DTG PO PTE RODE ADT TE BI) 167 TE KBERISE STIER SPØ
i
|
VR —— øliekamin
| Spinnid I Gøtu |
tygum fáa gott tógv, og skjóta avgreiðslu.
Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja øll sløg av
førovskum tógvi.
ØTINGARVIRKID
v/ Ólavur Greserson — tlf. 20 í Gøtu
TRA TS EPO
KISTER DD A ILLA BØD 2 FG PAST
PTSETEIKU SKIRT ØE DSTNN TS 0 TILL: 4 VS EG
nkvinna|
køn i maskinskriving, føroyskum og donskum og øll- |
” dejlig nem varme
e god økonomi
- Sion tank...
| Pf. Valdemar Littzen
Tórshavn — tlf. 1020
Pf. MARIA POULSEN & Co.
TLF. 2000 TORSHAVN TLF. 2001
um vanligum skrivstovuarbeiði fær pláss á lands-
skrivstovuni frá 1. februar 1967.
Skrivlig umsókn verður at senda landsskrivstovuni.
|
|
|
|
Lon eftir sáttmála við starvsmannafelagið.
| SKRIVSTOVUSTJÓRIN
r sp i
. á # IR:
Vit hava alííð á goymslu í se ——"wÞ
alt tilfar til 0, I ERE |
7 + fi mad ARITC 4 . | Um
biikksi AR || GALVANISERAÐ RØR: | á
á Í Eisini ógalvaniserað, og oll. slog av rordeilum |
Þa.) Á É: , |
hitave rk ; Eina 23 fyrsta jokes rør og rordeili. |
; k i I
Verður seat um [| k | POULSEN |
Tlf. 1770 - Tórshavn alt landið ; | stafar 2300 og 2001 |
á) |
BN 065 SISS: ALS SAT GR OG VITRPAR AT FE TION 7/7 ET NANG AU TIP BIO TEXLTLCOOOLLOO POLO 7 TIR | |
1 SO SØS ERODERET ANNES STEDEN FLE ROSES NEED SR FOD ØL TA SØNS TS DRK 1 TSARKSDT TE DDA SP OOPA: ØD 6: 5 SSR NG NON PETO
Max Catto . eg fekk tað ongantíð at vita. »Syng vid,« hvesti fyristødu- | kanna vegin Tad var vakurt
Sud Hon hevoi tað hjá sjálvum, | kvinnan í meg, og hesin gamli | gjørt. men vit eiga oll at taka
FEIGD A F3 rå A og segði bara so kk »Eg | eysturríkarlæknin, ið hevdi fing tað sum tað kemur í felag.
70 to Yi ; tr. Le Hann royndi at lætta teimum
; &« Líka eo l iamt vDetul okkur: av Im Ma £ r kunni
. ; . i 71 i p um. V i i KUNNU
Framhald nakað, honum til vid Schubert, ték undir at syngja |... R
re 1 … . ” - - x . . , rude VA I il
»Vit halda sjålvandi åfram«? Fyristødukvinnan stóð rnin u komin í vana at|»Sur le pont d'Avignon« - len y nn um
segði fyristødukvinnan. bindi og gapaði: fadiri vera millum bondini, og djór-' logið! unden a! AS umrðir b Sí
»Ja, sjálvandi“ segði faðir Doonan lurtadi eftir, og ftað'ini tvarraðu frameftir. Pa var út ím i 6
Doonan. var, sum at hann hevdi hoyrt Ljósið hvarv aftanfyri fjallið; faðir Doona , ha
»Og í góðum lag?« okkurt ræðuligt í skriftastol-!og myrkið seig saman um. Vit/knapplie Hann di ill
ÞÍ góðum lag segði hann. ' inum dreivaðu omaneftir eins 08) fremn á ven & .
7 > a r , …… > … . . LC d VESTU ) Í fan
Vit sótu og sóu tey svørtu »Hann er burtur. rópti fyri- | fangar, 10 eru úti í garðinum og taenadi: tað h Sur?«
dalin; faðir Doonan streyk eftir; Vit síggja Í ongantid aftur.« koma trein út
pinnabeininum á einum av Fyristødukvinnan hevði ikki tt upp úr Doonan
teimum óvitunum. ið vóru næst valt sær orðini væl, og Camille | í og av í kvinnuni or langt.«
ir, tað tóktist sum hann hevdi|svaradi so pinandi : »Eejheit evja niður yvir OKKUMI í ávarinn og hon skilti sta skal Vit hø verið farnir Í
vilja latið nakað av aviopsmegi | havi ongantíð sæð hann. Men ikki eina einastu ferð vendu vit! = ki talu. Vit j Har: r. Halt uppat hasun still
; nioan n Í ' : , 1 1
g trúi uppá hann. okkum á at hyggja ni
síni til teirra. Knappliga reistist |
Camille. Hon tók til beins om-| Faðir Doonan lyfti teyjfjallaeldinum. Faðir Doonan p
aneftir sum eitt. ið gekk í svøv- | trovttu børnini upp at standa. leiddi okkum so passaliga kl Gig
ni, snåvandi um steinarnar. Fað! Hann gekk omaneftir ímóti vit kundu klára Vit aði ; ok s .
ir Doonan hugdi so hugsunnar-|fyristoðukvinnuni og Camille, |eitt korter. og hvíldu í triggiar | fr. við at mykia tað NE an, bædi av sor ye harm
samur eftir henni, og fyristødu- | sum nú græt; einki er so rædu- | mi ir, so børnini ikki skuldu | p.nid. Tei huadu so Í nskir at} Fro Hann
kvinnan så út sum hon var heilt | liget sum tår í blindum eygum. | le: fyri. Við einum Íyri-l okkum. táið vit nærkaðust di í | Oti
i ørviti. | So segði hann við hana: »Hann | ge brosi segði hann Við Aria oo mt n af h ia UTM Doona 5 ætlaði at
Hon leyp upp og rann eftir|leyvp út úr flog fyri at hjålpa|fyristødukvinnuna: »Tygum! sanni Marcel „Hann or vån San var ikki orð
gentuni og tók í arm hennara. |okkum: kanska teir bert eru'sleppa ikki at sova í nátt. bert lie : SÍNU. ir 1 ul 1 m tað. íð farið var. so at
Camille sleit seg leysa frá henni. | farnir undan, at vita, hvussu|cin stokkutan blund. ” ! ; fv; 1 poi stan di stand-
Vit hoyrdu bert akkur orð av|vegurin er.« Tað var nú ikki tíverri ikki stundir til hildn vit ho 12k 12 grein
ti sjáldsamu * samtalu — Camil-| so, og eg så fyristaðukvinnuna | So smevg hin ungi n finnas teimum fl til | , t nýta til
le mølmadi lågmælt, sum orði snerga munnin saman. »Og í|uppundan. Vegurin var sum| mm ; høkiu. Frobisher tók hann ag
fyristødukvinnurnar høvdu rakt! hvort fall vóru vit bæði góð við |silvurband. og oll kundu nú. "00, TR ts 4 | stakraði á. með hann studdi
hana sjálva: »Burturkast ...<.' hann. helt faðir Doonan framl síggja at ganga. Faðir Doonan Í I 7 h gone Rat. BB] seg við arm Marcels
Og tók hon navnið Harry upp-|so blíðmæltur. sum hann kundi| murradi- »Sur le pont d'Avig- lig KIDD: Á AN Ás m Val … ; ht LL,
aftur fleiri ferdir, sum tad skul- | vera. Tey fylgdust leiðandi!nonx og bað børnini taka und F I A SAM. MU SÓMA fram, TYNEJ
di verið sigursteinur. »Vinar- | hvort annað. | ir. Tey smáu svørtu andlitini g ÓU; a DIOVÍA EI SINGU og UI andi {19 Bi minuttir fyrr
laga. mælti hon sinnisrørd og| Fyristoðukvinnan — risti vid|voru uttan ekka í ti bleika 98 999 honum um ru ML ið. og næstan
åkærandi, »ja, men hava tyg-|høvdinum. »Vita tygum hvat ið | mánalýsinum. og tey smáu Lágmæltur segði faðir Doon- ið sæl og Vi sungu tá ySur
um nakran sinna vist honum | eg kundi gjørt við handa mann-|sjengrandi = málini vóru sumjan við Frobisher: Tit skuldu |S PO Wu d AVIgNon.«
vinsemd? Hava tygum nakran'in?«, segði hon vid meg, men !feigdarbod til titringar fjallsins. |ikki verið farnir undan fyri at (Framhald)