leygardagur 4. mars 1967síða 4
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
BERGMÁL
4. mars 1967
DD
VÆ str 2
AAA
SA
UI
ANNE
ft
MÁLGAGN FYRI SOSIALISTISKT UNGMANNAFELAG
r . . r £ r
m
ly
Føroysk
ungdómi
ungmannatel
på
skapurin i Føroyum er nu farin
at vaksa. Afturat Sosialistiska
Ungmannafelagnum i Havn er
g |
Sosialistiskt Ung
Tyøroyri,
nú eisini eitt
mannafelag stovnað á
í Klakksvík hava I
umbúna eisini at: stovna eitt
Sosialistiskt Ungmannafelag.
Onki nærri samarbeiði er enn
uppukid felaganna millum. men
væntandi verður tað skjótt.
Aðalstjórn skal eisini veljast
fyri = tann — sosialistiska ung-
mannafelagsskapin Førovum
Bladid Bergmål
Tá Sosialistiskt Ungmanna-
felag í Havn varð stovnað fekk
tað eina síðu í SOSIALINUM
til málgagn sítt Bergmál. og
seinni fingu vit so tvær síður.
Bert Sosialistiska Ungmanna-
felagið í Havn
blaðið.
eisini
hevur higartil
havt men nú skal blað-
10 gerast málgagn hjá
SU á Tvøroyri og SU i Klaks- |
vik.
Aftrat ti eina blaðstjóranum,
ið nú er. koma sostatt tveir af-
trat.
Annars skulu vit upplýsa. at
vit umhugsa at fara at geva út
Bergmál í ljósprenti, soleiðis
sum Framin. Fjølnir og Frosk-
mannatíðindi koma út.
Um alt gongur sum ætlað.
kemur blaðið út í hesum líki í
summar.
Meginfelagið hjá
politisku ungmanna-
feløgunum
Í summar varð meginfelag
stovnað fyri tey politisku ung-
mannafelogini: Oyggjaframa,
Sosialistiskt Ungmannafelag,
Unga Tjóðveldið og Fram. Ætl-
anin við hesum var at øll tey
politisku ungmannafeløgini
skulu samarbeida við málum
av felags áhuga. Men enn hev-
ur lítið og oaki verið gjørt.
Av málum. sum vit kundi
arbeitt saman um, eru t.d. lærl-
um sosial
Blaðstjóri: Ólavur Christiansen
ingavíðurskifti. at reisa lærlinga
felagið í Havn aftur á fotur.
ungdómshús. at virka fyri at
seta valrættaraldurin niður á 19
20 ár.
ella
re
Ur sosiali
a
ve
skaidah
Sogan Rakul er skrivað av
|S
Tjodskaparstødan
Arnars skulu vit upplysa, at
eitt samt Sosialistiskt I
mannafelag í Havn stendur aft-
jan fyri tjóðskaparstoðuna. so-|
leiðis sum hon varð vidgjørd il” . Of
; |vil steðga, tað eru eini ørindir, hon
|skal
|seinasta Bergmål frå 11. febru-
ar, og vit vænta eisini, at ungu
sosialistarnir á Tvøroyri og í
Klaksvík gera tað sama.
tiska
mussen sat eina tíð sum tingmaður sjálvstýristloksins á tingi; men
Rasmus var sosialistur, og kemur hetta serliga greitt fram í
hansara Rakul.
Rasmus var ein moderatur sjålvstyrismadur; men
tjóðskaparliga spurningin út frá
. .
iminuim
Rasmus Rasmussen, sála. Rasmus Ras-
søgu
hann sá fann
eirum sosialistiskum sjónarmiði,
og hann tosaði heitt fyri sosialistiskari sameining.
Í søguni Rakul letur Rasmus okkum síggja bert eitt lítið brot úr
støduni hjá arbeidarafjøldini
(Framhald)
II
Summarið leið, og heystið kom.
|Skipini komu aftur frá Íslandi, og
byrjaði í bygdunum eitt
Hív. Lystur og leikur, dansur hvort
|sunnukvøld og ofta mitt í vikuni
við. Tað unga fólkið ferðaðist um
Handið hvor til annans halda
Ígleim og stuttleika. Nú skuldi njót-
ast fyri sleipið og stríðið í summ-
|nú
at
|ar. Pætur gjørdi eins og hinir; men
(tað var alt so vónleyst fyri honum
|sjålvt tå ið Rakul og hann
|tilsaman, og hon legði sítt høvur
Íkínandi = móti hennara. og
|hann tók kossir, hon gav:
Ísjálvt tá var hann og
|kendi ikki gleði við tað. mangur
ríkmaður hevði givið sína ogn fyri
lat átt. Hann droymdi best, tá ið
(hann var einsamallur; Rakul var
meira verd fyri honum, tá ið hann
ikki hevði hana so nær. Tá ið hann
aftan eina slíka nátt kom heim
aftur í veggjakroysuna, hvar regnið
hevði bloytt roykstovugólvið til
eitt evjudíki, og hvar seingjarklæð-
ini vóru slavin av veggjavætu, tá
søkk hvor vón so langt niður, at
(hann leingi lá vakandi og kendi
seg so tóman, so heilatóman, inn-
til so umsíðir dreymarnir vitjaðu
hann aftur, og tankarnir byrjaðu
at ganga í hinum lítla kringinum.
Tað var útivið, at fólk íkki hildu
Pætur vera rættskafnan, sum hann
|var i vetur, og stundum gingu tank
jarnir so títt i kringinum, at hann
Í rættuliga var í vanda við at fáa teir
(til at gevast. Hevði eg verið ríkur,
so skuldi lívið verið so
sá hann hina stóru peningarhgvuna,
vóru
brósti
teir
vónleysur
á
|
ljóst! —
nytt |
|
| a
|- nu
|
|
|
|
|
innan kapitalistiska samfelagið.
tað rodnaði fyri
|á honum, so
so rætt
ygunum
Rakul og hann i teim
(um nýggju húsunum; men so brast |
alt í vónloysi og byrjaði aftur:
hevdi eg verið ríkur...!
Sum kólnaði tað
eisini og meira út millum
Rakul og Pætur. Rakul var fýrin
og heitblóðug, so hon kravdi heit-
kærleik, hon eisini fyrr
hevði funnið hjá Pæturi, men nú!
var hann stirdur sum
hansara, tá ið øsku-
veturin leið,
meira
an hann,
veggjakroysa
kalt var.
Tá ið
teirra, antin
hvorki
nakað ella
várið kom, visti
| tað var
|
(einki millum teirra, og við tí skili
fór Pætur til skips. Hann fór,
tó
jat hann mangar ferðir hevði rokn-
að út, at tað var nyttuleyst. Skuld-
jin bleiv ongantíð afturgoldin við
tí, hann veiddi sum maður, og til
|skipara hugsaði hann ikki um at
læra. Nei, hann var skaptur til at
|vera við undirlutan. Men hann fór
og skuldi hann greitt frá, hví
tó.
'tad var, so mundi tað mest verið
ti, at úti á havinum var tað besta
staðið, hann visti sær til at vera
og droyma. Pætur var raskur
drongur og gjørdi alt sum av handa
hógvi, so tað var sjáldan, at nakar
talaði honum øvugt orð.
| Ein var tað, sum gleddist við, at
|Pætur trælkadist, og tað var Os-
|valdur keypmaður; ikki ti at hann
lvildi Pætur illa, langt frá, men
hann hevði langt síðani sett sítt
roknistykki upp viðvíkjandi Rakul,
'og tað sýndist at skula ganga eftir |
vild hansara, so hann var óður, um |
hann ikki smíðaði, meðan jarnið
|var heitt. Hvor visti, um ikki Pæt-
ina at fáa sær løn fyri dagsgerðina.
|skuldu
|
|av følki, so
|lønina.
I
|}
|hon troðkaði seg íkki framat:
varð
laðrar
kann ganga inn á kantórið. |
jarnir búgvast at fara. Hinar báðar
|genturnar, ið inni eru, blinkstra til |
lá kantórinum i
vita, hvat tað vil siga.
(ja, so var Osvaldur keypmaður ikki!
{tann
| ganga
Í varnaðis
jurnar vórðu standandi og lótust at |
(Vilja keypa, tó at krambasveinarnir Imanninum sum skjótast; men boð
nú vóru farnir.
|innfarin, fóru tær báðar á dyr, og
|hon ansaði ikki, at keypmaðurin
stongdi úthurðina eftir teimum.
|heitur summarsdagur. ein av teim-
jum, sum eru sjáldsamir her á landi,
lið. Lotið var flótt,
|blikalogn: luftin kendist tjúkk fyri
æðu-
æður.
við
Niðri fyri stødni lá ein
flokkur; mesti parturin
fáir blíkar. Tær stákaðust
kava niður á botn, tó at her ikki
var nógv at vinna til fødslu. Ein
sera stórur blikur hevði leingi vist
sína góðsku móti einari æðu við
lat svimja fram móti liðini á henni
ur av einumhvørjum tilfelli kundi
vakna og slíta trælabondini
hondunum sær — fólkaupplýs-
ingurin trongdi seg jú fram — og
so var alt tapt. Osvaldur var ikki
órættvísur, tå ið alt gekk honum
eftir vild. Nei, hann var vælgerandi
maður, segðist. Tað var eisini hans
ara at
tå
fingið
av var
á at
og leggja nev sítt tvørtur um bakið
við hálsin. Tað
ið hann vildi;
vita av
skuldi |
Os- |á
hann
Pætur
ið
tað,
ætlan,
væl hildin,
hevði
|vildi hava.
sanna
frammi
hvat
ikki
ti hon var góð við ein annan blik.
ikki var kvold.
blikurin gjørdist
og
fáa
verða hann, henni
ið Var
mén
valdur, eyðvitað,
hon vildi honum.
her í Hesin
Í
Í
|
|
|
}
|
|sum
i
| prúði tå meira
|
| IV
| Eitt kveldið tíðliga á sumrinum
næskur royndi. alt,
hana
jog meira
|hvat hann kundi,
ti
Íhann vildi sigra vegna sína makt
|'Tað Æðan
'royndi orkadi,
og
í flokkin, men
til. So var
uttan at si
Ul |
vågnum gekk
|voru fiskifólkini komin i krambúð-
I
t
at burt-
jur frá hinum; so visti hann. at
|Genturnar máttu bíða, tí konurnar
Krambúðin full
krambasveinarnir høv-
keypa. Var
at endanum.
tað
eydnaðist
alt hon
vegir
al
du nóg mikið at gera vid at flýggja
fekk følki soleiðis
tað
snyrra ymsar
út, meðan keypmaðurin
sleppa sær aftur
einki at
Ut
streymurin
1 4 … bar kki
Rakul stóð uttast við dyrnar. og | ikki
»g
gera
mja undan. eftir
tað; stóð
Hinar fóru
tá ið tær høvdu fingið lønina.
til
hon seinast. sín
frá bringuni og spjaddist til báðar
men blikurin var i hølunum
sø sidst
bara hon
rå
sigur
vóru
og In
jå henni. Fleiri ferdir rendi hann
eftir inni. ið tær hava!
nevid so djúpt i herðarnar á henni.
við Hon
hann v
lønina.
við
fingið keypmaðurin
. dána.
ikki "
1 lin, 1 ) var nær at
ljódliga hana, um hon a Hor Si 2
|kavaði. men
tá ið
hon
kendi
ar vørrinum
Tå
minkadi
. : ; hon kom und: aftur.
hava heim til pápa sín hon k dan aftur
hon, at måtturin
og hon hevdi ivaleyst verið at gi
ikki
svart
Fad er afturlatingartíð. so svein- |.
iSt,
um júst í sama bili eitt
hevði skorið seg
og eitt so ómátaligt bums
stórt inn-
.» ímillum,
báðar verið
tíð. og
hvørja aðra. Tær hava
sínari tær | Komið niður fyri nevið á blikinum.
sín: ær |
Men |
Í ; ; sum
harra gud! einaferð skal vera fyrstu | Í;
ferð; tær einki at kæra seg hú
B - = linu i
um og skuldi tað vitað illa við, |'"Ym á
|skipi, hann hevd
her: |næstan sokkið úti á
nyltist at spara | S skip I N eki
. . jannad skip hevði um náttina runn-
fyri at alt kundi“) P RA! ur {
A Ál; lið á tað og var síðani rýmt sín veg
ljódligast | E ? -
ikki
at
så, at
trolari,
vågin kastadi
vid mannskap-
fiski-
rekandi
Eitt
Tad stóra svarta var ein
kom inn á
Hann
og
hava kom
einum føroyskum
funnið
maður, havinum.
nakrar
sum
krónur.
sum
hon | Tað burturgingna skipið var júst
C
Rakul var |
|tad, sum Pætur var vid.
rædd,
fara;
men
fyri tó fór hon,
ið hon
|
|
tá | Tá ið menninir vóru komnir á
land, skuldu
báðar hinar gent-
teir móta fyri sýslu-
Ískuldi fara til Osvald keypmann
(fyrst, og tað kom niður á Pætur at
Fá ið Rakul var
|fara vid boðunum. Tá id hann kom
|heim hjá Osvaldi.
sá hann, at kjallarahurðin var opin.
so keypmaðurin mátti vera her, tó
at klokkan Hann
jtóktist eisini at hoyra nakað og
| gekk til dyrnar; har var stongt.
|Var tað ikki eitt, ið rópti? Jú, nú
rópti tað hvøllari: »Lat meg vera,
sigi egl«
(Framhald å 7.
at krambúðini
Tað hevði
verið ein køvandi
var yvir ellivu.
og tað var klumrut enn um kvøld-
mjúkliga streyk
tað fram eftir sjónum; tó var mest
andanum. síðu)
Sosialistiskt sinnað ungfólk!
GERIST LIMUR Í SOSIALISTISKA UNGMANNA-
FELAGNUM!
SOSIALISTIKA UNGMANNAFELAGIÐ YNSKIR
AT GERAST SAMEININGARFELAG ALLRA FOR-
OYSKRA SOSIALISTA!
ALDURSMARK LIMANNA: IS—35 ÁR.
Nú er hálvtannað ár síðani Sosialistiskt Ungmannafelag
i Havn varð stovnað. Felagið hevur nú 90 limir, og meira
enn helvtin av hesum limum hava valrættaraldur.
Tann, ið ynskir at gerast limur í Sosialistiska Ungmanna
felagnum, kann útfylla henda seðil og senda hann til:
Sosialistiskt Ungmannafelag
box 76 — Tórshavn
Bústaður:
Starv:
Ynskir at gerast limur i SU
|
|
|
|
i