mikudagur 15. mai 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 90 - 15. mai 2002
Nr. 90 - 15. mai 2002
11
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
So kom tað hartil, at størsti flokkur á valinum, Sambands-
flokkurin, slapp at royna seg í samgongusamráðingunum.
Tjóðveldisflokkurin gjørdist ov stuttur. Hann kundi ikki
ganga við til tað, sum hinir tríggir flokkarnir vóru samdir
um. Ella sagt øðrvísi: hinir flokkarnir kundu ikki góðtaka
tað, sum Tjóðveldisflokkurin kravdi.
Løgmaður tók tí ta skilagóðu avgerð at venda sær til
Sambandsflokkin, men tað løgna hendi sambart ÚF, at
forkvinna floksins var vorðin knottin ella formermað av tí
viðferð hennara flokkur hevði fingið undir samráð-
ingunum. Endin gjørdist, at flokkurin fór til samráðingar-
borðið. Slíkt eigur ikki at henda og gagnar ongum, ser-
stakliga ikki teimum mongu veljarunum hjá Sam-
bandsflokkinum, sum hava sett sítt álit á, at teirra flokkur
kom við í samgongu.
Nú tá flestu aðrir samgongumøguleikar eru úttømdir er
greitt, at ABCD kann gerast ein bæði arbeiðsfør og sterk
samgonga, tó at borgarligi vongurin hevur munin og væl
tað. Hetta merkir, at Javnaðarflokkurin kann fáa eina
trupla uppgávu, men verður telvað rætt og hugburðurin
hjá samgonguflokkunum er at finna semjur heldur enn at
dyrka konfrontatiónina, so eigur hetta at kunna gagna
øllum samfelagnum.
Tað er greitt, at Fólkaflokkurin við at lata Tjóðveldis-
flokkin fara sín veg og biðja Sambandsflokkin koma til
samráðingar, er gingin rættiliga langt, og kanska eisini
traðkar á ein part av sínum veljarum. Tað má tó sigast, at
løgmaður hevur tikið eina skilagóða og djarva støðu við at
lurta eftir veljarans dómi við at taka báðar stóru
andstøðuflokkarnir inn, nú gamla samgongan misti
meirilutan. Hesa torføru støðu løgmans eigur B og
serstakliga forkvinna tess ikki at misbrúka ella undirmeta.
Sambandið má ansa eftir ikki at yvirspæla leiklut sín, men
heldur síggja avgerðina hjá løgmanni sum ein upplagdan
møguleika at kunna umsita tað álit flokkurin hevur fingið
frá veljarunum á besta hátt.
Skal tí nakað skilagott spyrjast burtur úr hesum sam-
gongumøguleikanum má B førka seg frá sínum gamla
sambandspolitikki og vera við til at fremja tann stig fyri
stig politikk á sjálvstýrisleið, sum bæði A,C og D standa
fyri. Sambandið má eitt nú til at góðtaka tann lista yvir
yvirtøkur, sum hesir flokkar hava lagt upp til, eitt nú
yvirtøku av kirkjuni.
Tað eru óivað nógvir javnaðarveljarar, sum eru vónsviknir
av, at tað ikki eydnaðist at fáa eitt samstarv við E. Tað
kunnu teir so takka E fyri, tí hann kravdi meira enn tað
hinir tríggir flokkarnir kundu ganga við til. Hesir vildu
ganga við til einar 16 yvirtøkur og harvið halda fram við
sjálvstýristilgongdini. Undanfarna samgonga framdi bert
eina yvirtøku.
Tað er nú at vóna, at sambandsleiðslan ikki setir kíla í
henda seinasta samgongumøguleikan við antin at spæla
fornermað – nakað, sum ikki hoyrir heima í politikki -
ella við at seta fót fyri teimum yvirtøkum, sum eru
komnar á borðið. Okkurt bendir tí á, at tann breiða semjan
kring miðjuna í føroyskum politikki hevur sigrað og fer
at fáa samfelagið inn í eina tryggja og skilagóða tilgongd
– og har kósin móti størri sjálvbjargni og sosialum rættvísi
heldur fram.
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Sambandið má vísa hógv
VIÐMERKINGAR
Tórfinn Smith
býráðslimur
Fyri at fólk skulu fáa eina
greiða mynd av støðuni í
sambandi við at undirritaði
gjørdi av at taka av tilboð-
num at koma við í býráðs-
samgonguna, vil eg við
hesum greiða frá gongdini
og hví eg tók hesa avgerð:
Tá úrslitið av býráðsval-
inum var greitt, - Fólka-
flokkurin og Sambands-
flokkurin fýra umboð hvør,
Tjóðveldisflokkurin trý og
Javnaðarflokkurin
tvey,
sást, at torført var hjá Javn-
aðarflokkinum at koma upp
í part í eina samgongu.
Allir aðrir møguleikar vóru
eyðsýndir. Sum einasta
møguleika at fáa Javnaðar-
flokkinum politiska ávirk-
an, boðaði eg øllum flokk-
um til fundar beint eftir
valið, har eg mælti til at
ganga áður óroyndar leiðir,
soleiðis at allir 13 býráðs-
limir fóru at stinga polit-
isku kósina út uttan meiri-
luta ella minniluta. Hendan
royndir fekk tó ikki undir-
tøku. Ístaðin tóku teir báðir
størstu flokkarnir, Fólka-
flokkurin og Sambands-
flokkurin, seg saman, og
skipaðu eina samgongu.
Tey fýra valskeiðini, eg
frammanundan hevði verið
í býráðnum, var eg fyrru
tvey í minniluta og tey
seinru í meiriluta. Eg var tí
eisini fult greiður yvir hvør
troystasleysa oyðimarkar-
ferðin er hjá einum bý-
ráðslimi í minniluta, og tað
havi eg ongantíð dult fyri
nøkrum. Hetta fyrsta árið
hjá sitandi samgongu havi
eg kortini roynt at með-
virka konstruktivt, uttan eg
tó kann siga, at eg havi havt
størri ávirkan á førda
politikkin.
Fyrst í januar fekk eg í
boði at koma upp í sam-
gonguna. Mín fyrsti spurn-
ingur var, um hetta tilboð
var galdandi fyri bæði javn-
aðarumboðini. Svarið var,
at tilboðið var til bert mín.
Tá eg, nakrar fáar dagar
seinri hevði ein fund við
býráðsformannin, endurtók
eg spurningin, men svarið
var eins greitt og fyrr. Eigin
skal ivast í, at eg heldur enn
fegin vildi og vil, at bæði
umboð
Javnaðarfloksins
gjørdust partur av býráðs-
samgonguni.
Eftir at eg hevði hugsað
gjølla um tilboðið, sendi eg
Suðurstreymoyar Javnaðar-
felag skriv dagfest 11.
januar 2002, har eg boðaði
frá hesum, og segði meg
sinnaðan til at koma á fund
við nevndina og hitt javn-
aðarumboðið, har eg kundi
greiða nærri frá. Á hesum
fundi ráddi nevndin mær
frá at fara í samgongu um
ikki bæði javnaðarumboð-
ini vóru við.
Hetta tók eg til eftirtekt-
ar, og m.a. eisini havandi í
huga løgtingsvalið, valdi eg
at bíða til eftir valið. Tá
løgtingsvalið var av, greiddi
eg Elini Lindenskov frá, at
eg framhaldandi var sinn-
aður at fara upp í samgong-
una. Somu boð fekk for-
maðurin í Suðurstreymoyar
Javnaðarfelag.
Tað sum síðani er hent er
væl og virðiliga lýst í fjøl-
miðlunum, men lat meg
enn einaferð gera greitt, hví
eg tók hesa avgerð.
Tá eg hevði fingið til-
boðið um at koma upp í
samgonguna
hevði
eg
tvinnar møguleikar í at
velja. At siga nei takk og
halda fram í minnilutanum
uttan nakra sum helst po-
litiska ávirkan. Hin møgu-
leikin var at fara upp í
samgonguna, og fáa ávirk-
an. Tað valdi eg. Og hví?
At borgarin velur sær eitt
umboð í eitt nú býráðið er,
at hetta umboðið fær
møguleika at virka fyri tí
hann ella hon undan valin-
um hevur sagt seg vilja
virka fyri.
Hvussu ofta og hvussu
fegin hava javnaðarfólk
ikki tikið orðini hjá navn-
framum norðurlendskum
javnaðarstatsmanni til sín
um at politikkur er at vilja?
Vilja
broytingar!
Vilja
ávirka samfelagið! Eg havi
ongantíð hoyrt um nakran
sum fer upp í politikk og
ikki vil hava ávirkan!
Hvussu talaðu og skrivaðu
eisini vit á javnaðarlistan-
um ikki undan valinum um
vánaligu korini hjá eitt nú
teimum gomlu, sum hava
røkt fyri neyðini. Hvussu
talaðu og skrivaðu vit ikki
um umhvørvisspurningar?
Um barnaansing, vinnu-
mál, alternativa íbúðar-
bygging o.s.fr.
Tá eg nú fekk møguleik-
an at gerast ein partur av
samgonguni
í
Sosialu
Nevnd og Heilsu- og Um-
hvørvisnevndini sum for-
maður, umframt at varð-
veita sessirnar í Havnar-
nevndini og Mentamála-
nevndini, helt eg meg koma
nærri eini loysn av m.a.
hesum málum, heldur enn
at sita í andstøðu og illskast
inn á onnur, at ikki nóg
mikið verður gjørt.
Eg haldi, at vit hava í
ríkiligt mát upplivað po-
litiskan sjónleik og taktiskt
spæl, har einki skilagott
kemur burturúr. Tað velj-
arin - borgarin í Tórshavnar
Kommunu - ynskir og
hevur brúk fyri eru loysnir.
Uttan mun til partapolitiskt
spjaldur hevur ein og hvør
býráðslimur skyldu til at
umboða allar borgararnar í
kommununi. Og tað er júst
tað eg vil, og sum eg nú
havi fingið betri møguleik-
ar til, - framvegis sum
sannførdur javnaðarmaður.
Loysnir heldur enn politiskan sjónleik
TÍÐINDASKRIV
2. mars 2002 hevði Føroya
Ferðaleiðarafelag aðalfund.
Á skránni vóru millum
annað broytingar av nevnd
felagsins. Bette Johansen
ynksti ikki at halda fram
sum fastur limur í nevndini,
og í hennara stað bleiv
Ólavur
Hansen
valdur.
Bette heldur tó fram sum
eykalimur. Nevndin hevur
síðani skipað seg soleiðis,
at Bergur Samuelsen er
formaður, Hilda Thomsen
næstformaður, Ólavur Han-
sen skrivari, Anna Elena
Skaalum
kassameistari,
umframt at Jóhanna Han-
sen eisini er í nevndini.
Eykalimir eru Bette Jo-
hansen og Jóhanna T. Poul-
sen.
Felagið er eitt áhuga-
felag, sum m. a. hevur til
uppgávu støðugt at stuðla
og menna verandi ferða-
leiðarar, umframt at halda
nýggjum fólki til. Tað er
stórur tørvur á ferðaleið-
arum í summarmánaðun-
um, og hesin tørvur tykist
bara at vaksa, við tað at
ferðavinnan sum kunnugt
bara veksur ár undan ári.
Seinastu árini hava, í
hesum sambandi, tvey út-
búgvingskeið
verið
fyriskipað
av
ferða-
leiðarum her í Føroyum.
Slíkt skeið er í umbúna at
gera aftur til heystar.
Ferðaleiðarar aðalfund
Mass Jensen
urtagarðsmaður og
knæbóndi í Nólsoy
Nú farið er inn í fjóru
verkfallsvikuna
hjá
Skipara- og Navigatør-
felagnum, kann ein bert
øtast um tað virkisloysi í
eyðkennur hetta fakfe-
lag. Tað tykist løgi, at
verkfallið bert er vent
ímóti okkum, ið búleik-
ast á útoyggj. Hetta er
búskaparliga veikastu
økini í landinum, t.v.s.
her eru ongar kapital-
sterkar fyritøkur, sum
kunnu leggja trýst ið
munar á myndugleikar-
nar.
Hetta tykist mær at
vera at leypa á, har
garðurin er lægstur. Tað
er munur á monnum/
kvinnum. Tá í Starvs-
mannafelagið
fer
í
verkfall eru allir limir
virknir sum blokadu-
vaktir, dag og nátt - fyrst
og fremst í meginøkin-
um. Hetta leggur tann
partin
av
landinum
lamnan, har tað svíðir
mest. Harvið verður
verkfallsskeiðið styttri,
og eingin kann leggja
Starvsmannafelagið
undir at seigpína útjað-
aran soleiðis, sum nógv
hava fatan av, at Skip-
ara- og Navigatørfelagið
er í ferð við at gera nú.
Nú veit eg ikki hvør
orsøkin til virkisloysi
felagsins er. Tað kann
verða
leti,
vantandi
dirvi, ella ráðaloysi. At
verða í verkfalli krevur,
at fakfelagslimir eru
aktivir. Við øðrum orð-
um blokera, har tað ger
mun tvs. fyrst og fremst
í Tórshavn. Nú er tað
ikki nakað dulsmál, at
okkara fíggjarmálaráð-
harri í sínum borgarliga
starvi er er danskur
leigusveinur og tískil
kundi hugsast at boðsent
sínum
vápnabrøðrum
bæði teimum við skam-
byrsu og teimum við
tøkutonnum og hala.
Søgan vísir tó, at um
blokaduvaktirnar
eru
nóg nógvar í tali, er lítið
at ræðast frá teirri síð-
uni.
Um
navigatørarnir
halda seg vera ov illa
mannaðar til tílík tiltøk,
kundu teir biðið um
hjálp. Undirritaði kundi
saktans ofra nakrar tím-
ar, sum blokadumaður,
um tað kundi stytt um
hetta óskil, og helst eru
fleiri við mær.
Fyri undirritaða merk-
ir tað, at Ritan ikki sigl-
ir, at ógjørligt er at flyta
tey
tungu
amboðini
ímillum Nólsoy og Tórs-
havn, soleiðis, sum eg
havi lagt mítt virksemi
til rættis. Tað merkir
mistar inntøkur, ikki
bara í apríl maj, men tað
sum eftir er av árinum.
Starvsmannafelagið
torir, Føroya Arbeiðara-
felag torir, spurningurin
er, hvat Skipara- og
Navigatørfelagið torir,
annað enn at veita sínum
limum eina eyka summ-
arfrítíð.
Mín vón skal verða, at
Fíggjarmálastýrið treyt-
ar sær, at sáttmálaskeið-
ið í framtíðini gongur út
tá ein vika er farin av
januarmánaða, so verða
tað ikki vit útoyggjafólk,
sum millum annað royna
at fáa nakað burtur úr
jørðini, sum á hvørjum
ári skulu gerast svarti-
per.
Skuldi tað hent, at
Skipara- og Navigatør-
felagið fekk ein sáttmál,
teir kunnu verða nøgdir
við, so skriva teir søgu,
so er tað helst fyrstu
ferð, at eitt fakfelag
hevur sovi seg til ein
sigur.
Livst - so spyrst.
VIÐMERKINGAR
Nicolina Jensen Beder
Løgið er við hugsunarsam-
bandi (association). Hoyrdi
í útvarpinum nú ein dagin,
at Landsstýrið vildi geva
500 túsund krónur um árið
í 5 ár fyri at innsavna ullina
í Føroyum. Seljarin skuldi í
fyrstu atløgu fáa 4 kr. fyri
kilo. Og í somu løtu hoyrdi
eg fyri mær John Mogen-
sen syngja: »Det er noget
galt i Danmark« og við
óhøviskum orðum siga frá,
hvussu illa statt tað var við
»Dybbøl
Mølle«.
John
Mogensen, ið var samfe-
lagsrevsandi yrkjari, gjørd-
ist rættiliga kendur av hesi
yrking í 1971. Eg minnist
Marius Johannesen, fyrrv.
háskúlastjóra, koma inn á
gólvið, hann var skelkaður
av, at slík yrking um »Dyb-
bøl Mølle« kundi sendast
gjøgnum útvarpið. Tíðindi
um ullina komu fleiri
ferðir, og hvørja ferð hoydir
eg John Mogensen við vísu
síni. Eg hugsaði við mær
sjálvum,
at
um
Gøtu
Tróndur hevði vaknað við
aftur, hevði hann neyvan
verið mjúkari í orðum um
ullina, enn John Mogensen
var um »Dybbøl Mølle«.
Tað tvørsagnarliga (para-
doksala) við hesum tíðind-
um er, at tey koma ein
góðan mánað aftan á, at vit
í Sosialinum hava lisið um
nýsælendingin, sum í eini
4-5 ár hevur verið í Føroy-
um og rakað (barberað)
seyðunum við elmaskinu,
aftan á at seyðurin er væl
filaður, soleiðis, at bæði
verandi og komandi ull
verður oyðiløgd. Síðst í juli
mánað kunnu vit síggja
seyð renna runt í haganum,
sum suðuroyingurin tók til
á sinnið, sum skoldaðar
apur. Ólíka vakrari er at
síggja eina væl fílaða ær
fara av rættini, har kvívurin
var amboðið. Í sama Sosiali
stendur, at Royndarstøðin í
Kollfjaðardali hevur keypt
tvær elmaskinur til sama
endamál. Skilji tað, hvør ið
vil. Hetta er ímóti allari
føroyskari siðvenju. Var tað
eitt skip, ið hevði gingið so
illa um fiskin, hugsi eg, at
teir høvdu mist fiksiloyvið.
Elmaskinan hoyrir til ein-
ullaðan seyð.
Hin føroyski seyðurin er
tvíullaður, t.v.s. hevur rót
og brodd, og út frá hesum
eginleika er tað, vit hava
okkara siðvenju. Av einum
og sama seyði kunnu vit fáa
trý sløg av tógvi, nappað,
samfingið og broddatógv
(toggarn).
Tann
stóri
trupulleikin er, at fyri at fáa
tað góða mjúka tógvið, má
ullin nappast.
Hvørji eru so ráðini til at
taka. Jú, fyrst og fremst, at
allir, sum seyð hava, taka
seg saman í eitt felag eins
og í øðrum londum. Gera
ein miðdepil, har øll ullin
verður savnað. Til ber ikki
á hesum sinni at greina út í
æsir, hvussu hetta gongur
fyri seg. Bert kann eg siga,
at í Noregi hava teir eitt
felag, sum eitur »Norges
Kjøtt og Fleskecentral«.
Hesin felagskapur gevur
ágóða bæði til teir, ið selja,
og teir, ið keypa. Har fáa
teir, ið ullina selja, um teir
lúka ásettu góðskukrøv,
verðinsmarknaðar
prís,
meðan
verksmiðjurnar
kunnu
keypa
flokkaðu
ullina aftur fyri nógv lægri
prís. Til dømis fekk seljarin
í 1986 kr. 54,20 fyri kilo,
sum verksmiðjan kundi
keypa aftur fyri kr. 15,20. Í
øðrum londum hava tey
nógv ymisk seyðasløg, har
ullin verður flokkað hvør
fyri seg eftir eginleika, tá
ber til at keypa ull eftir
ynski.
Skal ullin í Føroyum
hava nakað sum helst virði,
er heilt neyðugt at æla fram
teir góðu eginleikarnar í
ullini. Eitt annað, sum er
líka átrokandi, er at burtur-
æla arvaeginleikarnar frá
útlendskum seyði. Sjálvt
um tað ikki hevur verið
loyvt at innflyta seyð tey
seinastu 40 árini, eru
arvaeginleikarnir
líka
treiskir sum arvasyndin í
Luthers Katekismus.
Eitt, sum eg tó eri bangin
fyri, er farið í søguna, er at
nappa við hond. Um ymisk
smá feløg høvdu tikið seg
saman fyri at nappað nóg
stóra nøgd og sent tað inn
undir einum, hevði tað
kanska verið møguligt at
fingið
tað
spunnið
á
spunavirkjum.
Av og á síggja og hoyra
vit
ábreiðslur
um,
at
tøtingarvirkini
innflyta
fremmanda ull; men sigi
mær, hvørjar aðrar møgu-
leikar hava tey, tá ið ikki
ber til at fáa nappaða før-
oyska ull?
Eg veit um mann, sum
hevur lagt stóra orku og
nýtt nógva tíð uppá at finna
fram til eina maskinu, ið
bæði kann vaska og nappa.
Seinast, eg spurdi hvussu
gekk, var svarið, at hann
hevði
roynt
at
fingið
fígging, men tað hevði ikki
eyðnast. Nú er tað eg spyrji,
hava vit ráð til at lata vera?
Um tað skuldi eyðnast, at
maskinan var nýtilig, eri eg
vís i, at bæði Noreg og
Ísland høvdu verið fegnir.
Teir hava roynt í felag at
funni
fram
til
somu
maskinu, men tað hevur
ikki eyðnast enn. Eg vil
halda, at tað er so umráð-
andi at fáa roynt hetta, at
sjálvt um tað ikki eyðn-
aðist, var tað eina roynd
vert.
Eitt, sum eisini verður
neyðugt, er at fáa eitt
litingarvirki. Byrja kundi
verið í smáum.
Lesa vit um seyð, tað
verði seg í føroyskum ella
útlendskum bókum, verður
støðugt víst á, at á oynni
»Soay« á St. Kilda finnist
enn
sama
seyðaslag,
óblandað, sum vit høvdu á
»Lítlu Dímun«. Hevði tað
ikki verið áhugavert at
fingið nakrar fáar seyðir av
hesi oyggj og til dømis havt
teir úti í Koltri?
Nú fáa vit so at síggja,
hvussu fyrsta royndin við at
innsavna ullina fer at
roynast.
Góða eyðnu!
Føroya gull vorðið Føroya
umhvørvistrupulleiki
Svøvnskarvar
í verkfalli
Hans Birgir Hansen
Mr. Big
Eg havi, eins og ein av
fyrstan tíð bleiv drigin av
bløðum, sum smádrongur
eisini verið drigin av
útvarpi, sjónvarpi, fakfe-
løgum og politisku flokk-
unum í Havn.
Eg havi áhuga í hvussu
tjóðin og arbeiðandi verka-
fólkið skipar seg kring alt
landi úti í landsins komm-
unum, ið skulu fáa skipa
langtíðar fíggjar- og íløgu-
ætlanir.
Eg havi áhuga í, at tit
raðfesta / prioritera tey
bleytu virðini, so sum
familja, trivnaður, barna-
ansing
og
eldrarøkt,
frammarlaga og útbyggja
heimarøktina um alt landi.
Eg havi áheitan á tykkum
nývaldu løgtingslimir um at
hugsa um tey lokalu sam-
feløgini, so hesi fáa tær
somu tænastur, sum Havn/
Suðurstreymoy
bjóðar
sínum borgarum.
Eg havi eisini áhuga í
ítrótti og mentan og list, ið
skulu fáa tey bestu lívskor
at virka undir so børn, ung,
tilkomin og eldri kunnu
trívast úti í lokalu sam-
feløgunum.
Eg havi víst á týdningin
at fáa alt útbúna og útlærda
fólki út aftur til heim-
staðarkommunurnar, so at
lokalu samfeløgini verða
førd víðari. Tí tá slepst
undan stagnatión.
Eg havi áheitan á veljarar
hjá politiskum flokkum,
um at halda á fram við at
vera politiskt aktiv og fáa
politiskt innlit í politisku
ideologiir / ismur við ym-
iskum heiti.
Eg havi víst á týdningin
at fáa dagføring av øllum
lóggávum / skipanum /
dagligum mannagongdum /
kunngerðum / reglugerðum
innan føroysku fyrisitingar-
nar.
Eg havi víst á týdningin
at fáa tillagað fyrisitingar-
liga og vinnuliga virksemi
at tæna viðskiftafólki eins
úti í landsins kommunum -
tað ongatíð ov skjótt.
Eg havi ómetaliga nógv
upp á hjarta og havi fingið
ávirkan á lands- / kommu-
nal politikkin sum hug-
sjónarmaður, framskygdur
við visiónum í kjakinum.
Eg havi givið alment til
kennar hvørjar hugsjónir /
hugburðir / málburðir, ið
ein hevur, og hvønn politik
ein vil reka fyri at tæna
vanliga medmenniskjanum.
Nýggir løgtingslimir
C
M
Y
K
11
10