fríggjadagur 17. mai 2002síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 92 - 17. mai 2002
Nr. 92 - 17. mai 2002
5
Ráðið fyri Ferðslu-
trygd skipaði í gjár,
saman við øðrum,
einum tiltaki, ið skal
eggja børnum at nýta
súkkluhjálm. Ein
fyrsti flokkur úr
Eysturskúlanum var
komin oman á kei-
økið við molan, har
tey fingu hvør sín
hjálm og sluppu at
royna eina súkklu-
breyt
TRYGD
Orð: Ingrid Bjarnastein
Myndir: Finnur Justinussen
– Kiwanis kom upprunaliga
við hugskotinum fyri trim-
um árum síðani, um at geva
øllum børnum í fyrsta
flokki ein hjálm. Hvør ár
verður so koyrt út og givið
børnunum ein hjálm, og
hetta er eitt av tiltøkunum í
hesum sambandi, sigur Jan
Nielsen, sølumaður frá
MBM.
MBM stuðlar tiltakinum
saman við Eimskip, Føroya
Sparikassa og alt hetta gjørt
í samráð við Ferðslutrygd.
– Nú hava vit so sligið
okkum øll saman og skipað
fyri einum tiltaki. Niels
Jákup Thomsen frá Bóka-
deild Føroya Lærarafelags
er eisini her, tí tey hava týtt
eina bók úr enskum, sum er
um ein drong, sum ikki
nýtir hjálm.
Kalt, men stuttligt
Umboð fyri allar stuðlarnar
vóru á keiøkinum hósmorg-
unin. Fyrst segði Jón
Kragesteen frá Ferðslu-
trygd eitt sindur um hjálm-
ar, og síðani kom Høgni
Djurhuus, lækni á Lands-
sjúkrahúsinum og greiddi
frá, hví tað er so umráðandi
at nýta hjálm.
Niels Jákup Thomsen
fortaldi síðani um bókina,
Mick Harte var her. Hon er
um ein drong, sum ikki
nýtir hjálm. Hann er við í
eini ferðsluvanlukku og
doyr. Tað er systir Mick,
sum fortelur søguna.
Tá børnini høvdu staðið
og lurtað eina løtu, vóru tey
eitt sindur køld. Men so fór
Eli Christiansen, sum er
súkklari, at vísa teimum,
hvussu tey skuldu súkkla
ígjøgnum breytina. Tey
fingu stig fyri, hvussu væl
tey kláraðu seg. Og ímeðan
vórðu pylsur hitaðar, sum
tey síðani fingu at eta.
Breytin var eitt sindur
torfør, men børnini kláraðu
seg væl. Onkur rulluskoyt-
aði og summi súkklaðu –
øll sjálvandi við hjálmi.
Framvegis kul
at brúka hjálm
Børnini skuldu royna eina súkklubreyt, sum var sett upp á keiøkinum
1. flokkur úr Eysturskúanum fekk í gjár hjálmar, sum tey skulu brúka tá tey súkkla
Høgni Djurhuus, lækni á Landssjúkrahúsinum, greiddi frá,
hvat hendir við høvdinum um hálmur ikki verður nýttur
SAVNSRØKTIN
Turið Kjølbro
At
Kommunusamskipan
Føroya hevur skrivað undir
semju um savnsrøktina og
harvið staðfestir at rinda
helmingin av, hvat hendan
kostar í samsýning til læra-
rar, fær ikki hitt stóra
kommunufelagið at vika
seg og gera tað sama. Før-
oya Kommunufelag hevur
nevniliga ongar ætlanir um
at viðurkenna, at kommun-
urnar eiga ábyrgdina av at
rinda fyri savnsrøktina.
– Vit eru ikki partur av
málinum og eru annars
grundleggjandi av teirri fat-
an, at málið snýr seg um
lønir til lærarar og hana
eigur landið at rinda, sigur
Jacob Vestergaard, for-
maður í Føroya Kommunu-
felag.
Spurdur um, hann slær
seg til tols við, at serstovur
og amboð á øllum skúlu-
num í kommununum, sum
felagsskapurin varðar av,
ikki verða røktar, sigur
Jacob Vestergaard, at hesa
ábyrgdina eigur Menta-
málastýrið og ikki kom-
munurnar.
– Velja kommunurnar,
sum eru í okkara kommunu-
felag, at rinda fyri savns-
røktina, blanda vit okkum
ikki uppí. Kommunurnar
hava altíð verið ymiskar á
máli um hendan spurning-
in, men mær vitandi eru tær
flestu samdar við niður-
støðini hjá felagnum. Sjón-
armiðið hjá Føroya Kom-
munufelag er enn sum áður,
at vit ikki eiga at rinda fyri
handan partin. Kommunur-
nar eiga skúlarnar og
Mentamálastýrið lærarar-
nar. At røkja serstovurnar er
partur av arbeiðinum hjá
lærarunum, eisini uttanvelt-
aðir løgfrøðingar hava víst
á tað, og tí eiga slíkar upp-
gávur at koma upp í sam-
ráðingum millum Føroya
Lærarafelag og Fíggjar-
málastýrið. Vit vilja hava
greiðar linjur. At býta løn-
ina hjá lærarum ímillum
land og kommunur, er bara
at fløkja viðurskiftini.
Álit er gjørt, sum leggur
upp til, at kommunurnar
rinda fyri savnsrøktina.
Formaðurin í Føroya Kom-
munufelag vísir á, at teirra
felagsskapur ikki hevði
nakað umboð í hesum
bólkinum og vil tí ikki
kennast við tey tilmæli,
sum komu burturúr.
– Vit vilja fegin vera við
til at loysa upp fyri hesum
spurninginum, men tað
kemur ikki uppá tal, at Før-
oya Kommunufelag viður-
kennir, at vit eiga at gjalda
lærarum løn fyri at røkja
serstovurnar, sigur Jacob
Vestergaard.
Í dag er fundur í Føroya
Kommunufelag.
Umboð
fyri Mentamálastýrið verða
við, har savnsrøktin møgu-
liga kemur á dagsskránna.
Vit rinda ikki fyri savnsrøktina
– Vit eru nøgd við, at
tað endiliga er stað-
fest, at lærarar skulu
hava samsýning fyri
at røkja serstovur.
Men vit eru ikki nøgd
við, at nakrar serstov-
ur ikki eru umfataðar
av semjuni, sigur Elsa
Birgitta P. Petersen,
forkvinna í Føroya
Lærarafelag
SAVNSRØKTIN
Turið Kjølbro
Beint áðrenn evsta mark,
sum var sett at vera miku-
dagin, eydnaðist Føroya
Lærarafelag, Mentamála-
stýrinum, Kommunusam-
skipan Føroya og Fíggjar-
málastýrinum at semjast og
skriva undir avtalu um
savnsrøktina í fólkaskúla-
num. Avtalan ber í sær, at
lærarar, sum arbeiða á ser-
stovum, fáa samsýning fyri
at røkja tær. Samsýningina
rinda kommunurnar og
landið helvt um helvt, eins
og lagt varð upp til í áliti-
num, ið er gjørt um savns-
røktina.
Savnssamskipari
skal
veljast á øllum skúlum, har
serstovur eru. Hesin fær løn
fyri arbeiði sítt á tí lønar-
stigi, hann er, hvørt hálva
ár. Arbeiðið verður ikki
lønt við niðurskurði í tíð.
Uppgávurnar hjá savns-
samskiparanum eru bæði
av røktarligum og náms-
frøðiligum slag, og útreið-
slurnar til arbeiðið verða
lutaðar sundur millum land
og kommunur við helvtini
til hvønn part. Mentamála-
stýrið skal í samráð við
kommunustýrini og skúla-
leiðslurnar góðkenna og
gera eitt yvirlit yvir øll ser-
høli í landinum innan 1. sept.
2002.
Talan er um níggju ser-
stovur, sum verða umfatað-
ar av semjuni. Tær eru træ-
smíð, alis- og evnafrøði, til-
evning, handarbeiði, nátt-
úru/tøkni, lívfrøði, motor-
læra, ítróttur og tónleikur.
Samsýningin verður latin í
lutfalli við næmingatalið á
skúlunum, tað vil siga, at
serstovurnar á teim størstu
skúlunum fáa mest, meðan
samsýningin minkar niður-
eftir samsvarandi skúla-
stødd.
Forkvinnan
í
Føroya
Lærarafelag, Elsa Birgitta
P. Petersen, er nøgd við, at
semja loksins er fingið um
hetta stríðsmálið.
– Vit eru nøgd við, at tað
endiliga er staðfest, at læra-
rar skulu hava samsýning
fyri at røkja serstovur. Men
vit eru ikki nøgd við, at
nakrar serstovur ikki eru
umfataðar av semjuni, sig-
ur Elsa Birgitta P. Petersen.
Ein serstova, sum verður
hildin uttan fyri semjuna, er
bókasavnið. Fíggjarmála-
stýrið vil ikki vita av, at
bókasøvn koma undir av-
taluna av grundum, sum
forkvinna í Føroya Lærara-
felag ikki skilir.
– Fíggjarmálastýrið metir
ikki, at arbeiðið, sum skúla-
bókavørðurin ger er røkt av
savni, men heldur er bein-
leiðis undirvísing av næm-
ingum. Vit vórðu noydd at
góðtaka hesa útmeldingina
frá Fíggjarmálastýrinum.
Gjørdu vit ikki tað, kom als
eingin semja. Men vit
sleppa ikki bókavørðunum
so, tí vit fara at miðja eftir
at fáa arbeiðið hjá bóka-
vørðunum roknað inn í ar-
beiðstíðina, sigur Elsa Bir-
gitta P. Petersen.
Blokadan av próvdøm-
ingini í 9. og 10. flokki er
nú tikin av. Somuleiðis er
blokadan av savnsrøktini
tikin av, men bara í teimum
kommunum, sum eru limir
í Kommunusamskipan Før-
oya, tað vil siga í seks teim
størstu kommununum í
landinum umframt Kirkju-
bøar kommunu, sum telist
millum tær smæstu í fólka-
tali. Føroya Lærarafelag
noktar nevniliga framvegis
limum sínum at røkja ser-
hølir í skúlunum í teimum
kommunum, sum eru limir
í Føroya Kommunufelag.
Semjan verður løgd út á
álitisfólka- og limaráð-
stevnunar í Samhøll og á
heimasíðu Føroya Lærara-
felags.
Eisini Óli Holm, lands-
stýrismaður í skúlamálum,
er nøgdur við, at semja lok-
sins er fingin um savns-
røktina. Í tíðindaskrivi sig-
ur hann, at hann er sera væl
nøgdur við, at eitt nærum
30 ára gamalt mál er komið
uppá pláss.
Semja undirskrivað um savnsrøktina
Fyrstu vóru próvtøkuupp-
gávurnar hóttar, síðani
dømingin, nú letur til, at
næmingar sleppa til
roynd í øllum góðum.
– Vit vilja fegin vera við til at loysa upp fyri hesum
spurninginum, men tað kemur ikki uppá tal, at Føroya
Kommunufelag viðurkennir, at vit eiga at gjalda lærarum løn
fyri at røkja serstovurnar, sigur Jacob Vestergaard.
– Velja kommunurnar, sum eru í okkara
kommunufelag, at rinda fyri savnsrøkt-
ina, blandar felagið seg ikki uppí. Tað er
upp til tær, men sjónarmiðið hjá Føroya
Kommunufelag er enn sum áður, at vit
ikki eiga at rinda fyri savnsrøktina,
sigur Jacob Vestergaard, formaður í
Føroya Kommunufelag
C
M
Y
K
5
4