mikudagur 12. februar 1969síða 2

HVAT SIGUR GUDS ORÐ Harra blaðstjóri, innivist fyri hesum blaði tygara. Góði J. Mortensen, trúboðari Tá eg í Dimmu las grein sum tygum — høvdu skrivað tann 6.2. 1969, og sum tygum nevn- du: »Skriftgrundir fyri barna- dopi«, er tað nakað sum eg í grein tygara serliga festi meg vid, og tað er, tå tygum nevna Ap. 17—11 og Luk. 16—26; tygum meina nokk vid 29 vers. So fara tygum aftur i 1. Mósb. 17. verst 10—14, og har brúka tygum umskeringina, sum grundarlag fyri barnadópi. Tyg- um vita væl, at bara dreingja- børn vórðu umskorin, hvat so við gentubørnunum? Hoyrdu so tey ikki við til samkomuna, tí tey vóru ikki umskorin. Hvat var umskeringarteknid, tá vit lesa í Rómbr. 4, 8. til 16. vers, síggja vit tildømis í 11. ørindi: og hann fekk umskeringartek- inið sum innsiglið trúarrættvís- inar. ið hann hevði meðan hann var óumskorin, fyri at hann skuldi verða faðir allra teirra, sum trúgva og ikki eru umskor- in. so rættvísi kann verða teim- um tilroknað. Og Guds orð talar um, at Ábraham trúði Gudi, og tað var roknað honum til rættvisi, og tað varð trúgvin á Gud sum gav teimum atgongd til sam- komu Guds, tað var blóði av lítaleysum lambi sum bleiv ásmurt báðar durastavarnar, tá sat Ísrael trygt innanfyri deyðseingilin gekk forbí. Tað var ikki umskeringin, men blóðið sum gjørdi, at tey sótu trygg 2. Mósb. 12-7. 12-13. Tygum siga, at í 5. Mósb. 29. 10—12 stendur, at børnini blivu roknad vid. ja, sjålvandi, ti Mo- ses talar ikki har um umsker- ing, men paktina vid Harran; minnir tey á í 5. Mósb. 29. 1—I16—17—18, tá hann frelsti tey út úr Egyptalandi. og tyg- um vita, at lógin bleiv uppfylt í Kristusi. Vit lesa einsini í 1. Mósb. 6—8. at Nóa fann náði fyri eygum Harrans. Í 1. Mósb. loyvi = mær reglum i og 7—1 sigur Harrin við Nóa, far inn í ørkina. Tá sjey dagar vóru gingnir kom vatnflóðin, fyrst ørkin, Kristur, 50 dópurin, vatni. Í 1. Pæturbr. 2,21 sigur hann um dópin, hann kann ikki taka óreinsku kjøtsins burt: also eingin frelsa í dóp- inum. Dópurin er ein pakt við Gud. tá vit eru komin til trúgv. Vit lesa í Jeramias 4,1: so- framt tú umvendir teg Ísrael, sigur Harrin, skalt tú sleppa aftur til mín, og í 4. ørindi sama kapitul stendur: Umskerið tykk um fyri Harranum, fáið burt yvirhúð hjarta tykkara. Talar um eitt umskorið hjarta. Í 5. Mósb. 10—16 stendur: umsker- ið tí nú yvirhúð hjarta tykkara, og verið ikki harðvunnir long- ur. (Talar um eitt umskorið hjarta — trúnna á Kristus. í 1. Korint. 7,9 stendur, at vera umskorin hevur einki at týða sigur apostulin; kann einki hava við frelsu ella dóp at gera. Tygum tala 'n børnini Luk. 15 tað skal 1.0 Luk. 18,15, har stendur, at tey bóru børn- ini til Jesus og hann nam við tey og vælsignaði tey. Hann doypti tey ikki. Tað eru samkomur sum praktisera Jesu orð her; bera børnini í Guds hús, leggja hendurnar á tey og vælsignað tey. Børnini hava atgongd gjøgn um blóðið til Guds ríki. Róm- br. 5,18. Golgata fullgjørda verk umfatar børnini vid, og tey småu børnini hoyra Harr- anum til, ikki igjøgnum dóp, men Kristus fullgjørda verk. Tygum nevna Johs. 3,5-6 vatnið sum frelsandi middul. Í Johs. 4,10 sigur Jesus við kvinn una, hann hevdi givid tær liv- andi vatn; so sigur hann sidst i 14. ørindi vid kvinnuna: men tann ið drekkur av vatninum ið eg gevi honum skal ikki tysta í allar ævir. Nei vatni, ið skal verða eg gevi honum, kelda av vatni sum springur upp til ævigt lív, og í 15. ør. (biður kvinnan um hetta vatn), Tygum siga, at kristin for- eldur vita, at børn teirra eru fødd av holdi og blóði, sum ikki kunnu arva Guds ríki. Tygum siga, tey eru fødd við arvasyndini, tey megu fødast av nýggjum; (vóni ikki tygum seta dópin fram sum endur- fødingarmiddul, ti í Áp. 3,37 sigur Filip, tryrt tå av øllum hjarta tinum, so kann tað vera gjørt, also fyrst trúgv.) Børn kunnu ikki skyna imillum ilt og gott, men eru halgadi gjøgnum Golgata fullgjørda verk. i Ap. 10.44 stendur: medni Pætur talaði hesi orð fall heilagi and- in á oll í orðið hoyrdu. Í vers 46: Tey hoyrdu tey tala í tung- um og stórliga prísa Gudi. Trúgvi ikki småbørn tala í tungum, also trúgv dópur. Mat. 28,19 stendur: Farið ti út og geri folkasløg til lærusvein- ar; also fyrst máttu tey koma inn í læurna, og verða læru- sveinar, so dópur. Tá ið vit lesa i 1. Korint 1. kapitul, 14 verst, takkar hann Gudi fyri at hann ongan hevur doypt uttan Krispus og Geius. Hann sigur i 17. ør: Kristus sendi meg jú ikki at doypa, men at kunngera evangeliið. Vit síggja. at um dópurin kundi burturtikid kjøtsins óreinsku. so hevði Paulus doypt oll. men hann framhelt evange- liiO. 1. Korint. 2,2-10, Rombr. 1.16, Galtbr. 2,26. Tit eru jú oll børn Guds við trúnni á Kristus Jesus. Filips 3,3-9 vers stendur: og verða funnin í hon- um íkki við rættvísinum, henni sum av lógini er, men við rætt- vísini sum er ævig trúgv á Kristus. Rættvísini frá Gudi, sum er grundað á trúgv, og 10. vers Kolossebr. 2,11, í honum eru tit eisini umskorin við um- skering id ikki er gjørd við hondum, við at vera latin úr kjøtslikaminum við umskering Kristusar, og í 12. vers talar hann um dópin, og Kolosebr. 3.11. Góði Mortensen, trúboðari, lat okkum gera sum tygum nevna í Áp. 17,11 í Berøa, teir rannsakaðu skriftirnar, og hvat siga tær? Mark. 16,16, Tann ið trýr og verður doyptur skal verða frelstur, og Rómbr. 10, 9.10, Børnini hoyra Harranum til, sigur Jesus. Lat okkum væl- signað børnini Luk. 18,15, sum Jesus gjørdi, og tå tey koma til trúgv á Harran skulu tey doyp- ast. um tey trúgva av fullum hjarta. Um tað er, sum tygum meina, so kemur eingin sum SOSIALURIN AA Af f[A f[ AA [AA [ÅAÅA[A[ [Æ[Å[A[ [[Å[[fÉ[ Nutimans Gabel Skal um føroyingin Sl Nær kemur eitt ? sum talar her fyr og stuðla ungdón Framtíðar Vit havna mark Vit trúgva á eina sum bera má våra felags heima lllveður KLAKSVÍK FRÍGGJAD. Tað hevur at kalla eingin út- | róður verið hesa vikuna. Hann hevur ligið av norði við kava- roki og kulda, so at kala einki hevur fingist úr sjónum. Í dag ikki er doyptur sum barn inn í ríki Guds, um tygum seta dóp- jin fram sum frelsismiddul. Endurfødandi megi gera tygum frelsunarverki til einkis. Nei, Mortensen, lat okkum rann- saka Guds orð, lata skriftina tala, so síggja vit skjótt, at Guds orð talar um ein veg til frelsu. Johs. 3,16: Tann ið trýr á sonin hevur ævigt lív, og Ef. 3.17: at Kristus við trúnni skal búgva í hjørtum tykkara. Dóp- urin er at verða grivin við Kristusi og reisa upp til nýtt lív. Róm. 6,2—11. Fari við hes- um orðum at enda grein mína, tað er álvarsamt at hava við Guds orð at gera Opinb. 22,19, ti megu vit oll lata Guds orð tala. Hesi orð eru skrivað í kær leika og vísa á hvat skriftin sigur um frelsu og dóp. Áp.2. 38. Virðingarfylst. S. P. Hentze, Skopun. hevur so mangt at siga frá um hann, navnan tað gamla skarn. — Vil hann so fegin læra hvørt barn fólkahartur av gomlum slag og fjala tíðina nú, í dag? ungdómurin vera høsn, sum alsamt kákar tað sama møsn, - av býttum gerðum úr danavang? So land kann byggjast til fólkagagn So fólkaandi og fólkahond kann skapa nútíð til allar tjóðir við sama mið: eydnu og fólkafrið. ollum fiskiskapi 12. februar 1969 A ——in smiðju. Fiskurin er góður teir fáa. Veðrið er gott, men nógv- ur ísur og kalt. Verkfallið á fiskiflotanum fer nú at merkjast her. »Skålaberg« og »Sundaberg« liggja at kalla klárir at fara, og línuskipini, sum hava veitt til ísfisk í vetur, verða løgd tá tey koma aftur. Á landi er lítið og einki løn- andi arbeiði. Tað er tí, at vóna, at veðrið blidkar, so ktarnir sleppa aftur til útróðrar. Skil- ligt er, at útróðurin hevur stór- týdning her. 200 fólk sum ar- beiða á flakavirkjum og øðrum fiskahúsum hava einki fyri hendurnar nú uppiløga er. Fiskimannaverkfallið er ilt at skilja. Landsstýrisuppskotið sum veitti fiskimonnum 7 milj. kr. í lønarbatum varð einmælt samtykt í tinginum, men hóast hetta er verkfall lýst. Reiðarar siga seg ikki kunna lata nakað. so fiskimannafelagsformadurin roknar ivaleyst við, at landsstýr ið einaferð enn fer at taka djúpt í landskassan til tess at fiskiflotin fæst aftur í vinnu. Gott, at hesin maður nú tykist ásanna, at hann hevur nógv stórri álit á landsstýrinum ið nú situr, enn ti hann sjálvur sat í sum fiskimálaráðharri. Útvarpið visti nú ein dagin at siga, at husmødrafelag her, hevði vent sær til løgtingid. Tær ráða frá, at bóksólumenn ótálm aðir sleppa at ganga á dyrnar hjá fólki, meðan hinvegin lóg- aruppskoti um sølu av dógurða mati frá vogni fær teirra undir- tóku. Hetta seinna uppskoti tyk ist at hóska best til Havnina, tí um okkara leiðir hevur verið við skeggi á um át gjar og tang ýtt, væl skúlað lið, i arbeiðsfrið? „sins virkismagn? — og knýta bond millum fólk og lond. felags ond, í tí hørdu tíð, ir nú stendur i. HEÐIN BRÚ tarnar FRÁ TÍÐINDAMANNI OKKARA | vanligt, at fara á stød og keypa 1: : fisk. liggja 10 bretskir trolarar og rn í "Ni : kroka her. Ur Árnafirði frættist, at flaka hava frætt frá STELLU KRI- aftur at taka fisk fyrsta dagin. STINU. sum nú rovnir við Virkið hevur ikki verið í gongd Labrador. Fyrradagin høvdu | Må tid. teir fult dekk, og fulla verk- hj. Búnaðarstevna Foroya Jarðarráð saman við Foroya Búnaðarfelag og Bondafelag Føroya fyrireikar búnaðarsamkomu fyri búnaðarmonnum i døgunum 27. og 28. februar 1969, og er fundarskråin fyribils henda: Hósdagin 27. februar: Búnaðarsamkoman verður sett kl. 14.00, og er ætl- anin at hava fyrilestrar og filmfyrivísingar um aktu- ellar landbúnaðarspurningar. Fríggjadagin 28. februar: Byrjað verður kl. 14.00 og er tá ætlanin at geva bún- aðarmonnum atstødur at seta fram spurningar um búnaðarviðurskifti til teir leiðandi innan landbúnaðin Um kvøldid verður borðhald fyri samkomnuni. —2 Tann. sum ætlar sær at luttaka á bunadarstevnuni, verdur bidin um, at siga frå innan 22. februar 1969 til Føroya Jarðarráð, telefon 1180. FØROYA JARÐARRÁÐ. tann 10. februar 1969. Telefondama Å telegrafstødini er plåss leyst fyri einari telefon- damu. Realprogv ella annað samsvarandi prógv er neyðugt. Skrivlig umsókn við avriti av eksamensprógvi verður at senda telegrafstødini F. AKRABERG HANSEN