hósdagur 23. mai 2002síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 95 - 23. mai 2002
Nr. 95 - 23. mai 2002
5
Dúgvan er tað ein-
asta, vit hava at bjóða
suðuroyingum og tað
er harmiligt, sigur
stjórin á Strand-
ferðsluni
SUÐUROYAR-
SIGLINGIN
Áki Bertholdsen
Tað skuldi ikki meiri enn
ein túrur til fyri at sannføra
Strandferðsluna um, at
estlendska ferjan, Scania,
er óbrúkilig at sigla við
ímillum Suðuroynna og
Havnina, sjálvt í góðum
veðri.
Nú Smyril er í dokk,
ætlaði Strandferðslan at
brúka Scaniu at sigla ímill-
um Suðuroynna og Havn-
ina, men hon sigldi bara
tann eina túrin týsdagin, so
mátti hon gevast.
Sostatt var onki at gera
hjá Strandferðsluni enn at
seta Dúgvuna í sigling
ímillum Havnina og Suð-
uroynna.
– Tað er onki nýtt, at
Scania er eitt vánaligt skip
at brúka ímillum Suður-
oynna og Havnina, tí tað
hava vit vitað alla tíðina,
sigur Reidar Nónfjall, stjóri
á Strandferðsluni.
Men
hann
sigur,
at
støðan hjá Strandferðsluni
var púra greið.
– Antin tóku vit Scaniu,
ella høvdu vit onki skip
yvirhøvur,
tí
hon
var
einasta skip, sum tað bar til
at fáa.
Stóri vansin við Scaniu
er, at hon hevur ongi festi í
biladekkinum
at
surra
lastbilar og bingjur í.
Samstundis hevur hon ikki
stabilisatorar og tað ger, at
hon rullar nógv verri enn
Smyril.
– Men vit vildu kortini
vita um tað bar til, nú tað er
komið so langt út á várið og
veðrið er farið at batnað,
sigur Reidar Nònfjall.
Men longu eftir tann
fyrsta túrin, mátti skiparin
ásanna, at tað er óforsvar-
ligt i at føra bilar og farm til
Suðuroyar við Scaniu, tí
hóst veðrið var gott týs-
dagin, rullaði hon so illa, at
vandi er fyri, at bilar og
farmur fara at rósa á bila-
dekkinum.
Strandferðslan
gjørdi
tískil av at seta Scaniu aftur
í sigling um Leirvíksfjørð
og at lata Dúgvuna røkja
siglingina
um
ímillum
Havnina og Suðuroynna.
Dúgvan hevur festi í dekk-
inum og tí ber eisini til at
føra farm við henni.
Stjórin á Strandferðsluni
sigur, at hann er fullgreiður
yvir, at hetta er ússaligt at
bjóða suðuroyingum.
– Men Strandferðslan fær
onki gjørt, tí sum støðan er,
er tað ómøguligt at fáa
hóskandi avloysaraskip.
–Vit høvdu ætlað at havt
eitt avloysaraskip á sama
støði sum Smyril, men tað
er ómøguligt at úvega, so-
leiðis sum politiska skip-
anin er. Sí eisini greinina
"Koma í somu neyð hvørt
ár" aðrastaðni í blaðnum.
Helvtina minni
Dúgvan tekur bara 46
persónbilar og tað er ikki
meiri enn gott helvtin av tí,
sum Scania tekur, tí hon
tekur 80. Smyril tekur 110-
120 bilar.
Sostatt
tekur
Smyril
hvønn túr meiri farm, enn
Dúgvan fær ført tilsamans
teir báðar túrararnar, hon
siglir ímillum um dagin.
– Men skuldi tað gjørst
alneyðugt, hava vit møgu-
leikan at leiga Clare at sigla
suður við farmi ein túr um
vikuna, ella so, tá ið hon
annars ikki siglir.
Ferðasambandið
ímillum Havnina og
Suðuroynna er aftur
nú endað í ruðulleika
og hjá nógvum virkj -
um er tað ein fíggjar-
lig vanlukka
SUÐUROYARSIGLINGIN
Áki Bertholdsen
– Hetta er tann reina
komedia.
Petur Johannessen, stjóri
á Palm Seafood í Vági er
ein av nógvum virkisleiðar-
um í Suðuroy sum stúra
fyri teimum næstu vikun-
um.
Smyril er í dokk og
Dúgvan er sett at røkja
Suðuroyarsiglingina. Smyr-
il plagar at vera at kalla
fullur tveir túrar um dagin,
men dúgvan tekur bara
helvtina av farminum, sum
Smyril tekur, so tað er skill-
igt at tað fer at tátta í onku-
staðni.
Ikki minst hjá fiskavirkj-
unum kemur støðan illa
við.
Palm Seafood í Vági
hevði júst keypt 80 tons av
fiski av landingarmiðstøð-
ini, men sum støðan tók seg
upp, var ógvuliga óvist,
hvussu virkið fekk fiskin
suður.
– Einastu ráðini vit sóu
okkum, var at leiga ein
sandbát fyri at fáa fiskin
suður, sigur Petur Jo-
hannessen.
Hann sigur at teir vóru
heilt einfalt noyddur at
tryggja sær fiskin, tí í
verkfallinum, sum júst er
av, góvu keyparar ilt av sær,
tí tað gekk so illa at halda
sáttmálararnar.
– Tá máttu vit geva av-
sláttur fyri lívga keyparan
og tað halda vit var bíliga
sloppið. Men at svikið hann
einaferð afturat so stutt
aftaná, hevði verið ov nógv
av tí góða, tí so kundi hann
akkurát tað sama fingið sær
aðrar leverandørar, sigur
stjórin á Palm.
Dúgvan sigldi suður í
gjárkvøldið, men hon tekur
ikki helvtina av tí farmi,
sum Smyril tekur og
fyri at tryggja virkinum
fiskin, gjørdu teir av at
leiga fiskin ein sandbát við
fiskinum.
Men hetta førir stóran
eykakostnað við sær fyri
virkið.
– Tað kostar 41 oyru fyri
kilo at flyta fiskin suður við
Strandferðsluni- og tá kann
fiskurin verða standandi í
vognunum til vit hava brúk
fyri honum.
Nú, vit skulu hava Sand-
bátin kostar tað tvær ferðir
so nógv at fáa fiskin suður,
umframt at allur fiskurin
skal takast ísenn. Fyrst
skulu vit betala leigu fyri
bátin, vit skulu eisini betala
fólki løn fyri at flytta bátin.
Báturin verður í Vági
mitt um nattina og tá skulu
vit aftur betala løn fyri at
tøma hann. Harumframt
má fiskurin tryggjast.
Harafturat kemur tvør-
leikin, tí tað tekur seks tím-
ar at lasta sandbátin og
aðrar seks tímar at tøma
hann aftur.
– Petur Johannesen sigur,
at hetta er eín stórur
fíggjarligur smeitur, men
tað er onki at gera.
– Sáttmálarnir, vit hava
gjørt, mugu vit halda, ann-
ars missa vit teir, sigur
hann.
Hann sigur, at umstøður-
nar hjá vinnulívinum í
Suðuroynni bara versnað
og tað er ein spurningur,
hvussu longi teir kunnu
halda fram, fáast viður-
skiftini ikki í trygga legu.
Koma í somu
neyð hvørt ár
– Politiska skipan-
in, vit hava at
arbeiða undir, er ov
stirvin og tí koma
vit í somu neyð,
hvørja ferð, Smyril
skal í dokk, sigur
stjórin á Strand-
ferðsluni
SUÐUROYAR-
SIGLINGIN
Áki Bertholdsen
– So leingi skipanin er
so stirvin, sum hon er,
koma vit í somu neyð ár
eftir ár.
Reidar Nónfjall, stjóri
á strandferðsluni, sigur,
at tað er ikki nógv
Strandferðslan fær gjørt
við trupulleikarnar, sum
ár eftir ár stinga seg upp
á suðuroyarleiðini, tá ið
Smyril fer í dokk.
Hann sigur, at Strand-
ferðslan er bundin á
hond og fót og fær tí
onki gjørt fyri at loysa
trupulleikan.
– Vit arbeiða undir
eina játtanarskipan, sum
er alt ov stirvin og fyrr-
enn vit fáa eina liðiligari
skipan, er trupult at
síggja nakra loysn, sigur
hann.
Vita ikki hvar vit
flóta
Hann sigur at tað er ikki,
fyrrenn
fíggjarlógin
verður samtykt á nýggj-
árinum,
at
Strand-
ferðslan veit, hvussu
nógvan pening hin hevur
at arbeiða fyri árið eftir.
– Sostatt er Strand-
ferðslan í sama bólki
sum allir aðrir almennir
stovnar, hóast okkara
virksemið als ikki kann
samanberast við aðrar
stovnar, tí vit skulu altíð
leggja upp fyri nógvum
útreiðslum, sum vit ikki
kenna og tí noyðast vit at
innrætta okkum øðrvísi
enn stovnar gera, har
arbeiðið í stóran mun er
tað sama ár eftir ár, men
tað er tað ongantíð hjá
Strandferðsluni.
– Í desember 1999
vóru vit úti fyri, at Løg-
tingið
skarvaði
7,5
milliónir
av
okkara
játtan fyri 2000. Og tað
sigur seg sjálvt, at undir
slíkum umstøðum er
vónleyst at leggja til
rættis.
Og Reidar Nónfjall
sigur, at eftir nýggjár er
alt ov seint at fáa ferjur
til leigu, sum hóska seg
til Suðuroyarleiðina.
– Av røttum skuldu vit
longu nú farið at leita
eftir avloysaraskipið til
næsta ár, men tað er
ongin møguleiki, tí tað
er ikki fyrrenn á nýggj-
árinum, at vit vita, hvar
vit flóta næsta ár, fíggj-
arliga.
– Tí er tað ómøguligt
at gera bindnandi avtalur
langt fram í tíðina og tað
er tann stóri trupul-
leikin.
Reidar Nónfjall sigur,
at tí kundi hann hugsa
sær eina liðiligari skipan
Hvussu tað skal ger-
ast, veit hann ikki. Men
talan kann t.d. vera um,
at Strandferðslan fær
eina langtíðarjáttan, ella
at fíggjarnevndin fekk
heimild at geva Strand-
ferðsluni eina bráfeing-
isjáttan, ella at Løg-
tingingið kundi givið
Strandferðsluni
eina
tilsøgn um eina játtan
komandi ár, so at at varð
endaliga samtykt seinni.
Fáa vit ikki eina liðiligari
skipan at arbeiða undir,
koma vit ár eftir ár í
somu trupulleikar, sum
vit nú eru í, sigur Reidar
Nónfjall, stjóri á
Strandferðsluni
Hetta er ússaligt
at bjóða suðuroyingum
– Tað skuldi bara enn túrur til fyri at próva, at prógva Scania,
er óbrúkilig at sigla við ímillum Suðuroynna og Havnina,
sjálvt í góðum veðri
Tann reina komedia
Dúgvan er aftur
nú álitið hjá suð-
uroyingum og tað
førir til nógv
høvuðbrýggj og
stórt fíggjarligt tap
hjá hjá virkjum í
Suðuroynni.Her
liggur Dúgvan við
bryggju í Havn
týskvøldið og ger
seg til reiðar at
fara til Suðuroy
C
M
Y
K
5
4