leygardagur 11. juli 1970síða 7

11. JULI 1970 SOSIALURIN . 52 Havnaliðið niðurspælt Í einum vánaligum men herðum dysti vann AGF ;Okkurt mál sín størsta sigur higartil, so teir rýma av landi- |Hóast havnaliðið spældi vána-| | ligt, so skuldu teir tó átt okk- | kundi røkka num við trimum vunnum dystum og einum taptum Mikukvøldid leikti AGF sein- ista dystin á førøyaferdini, og vunnu teir hann vid einum sstór- sigri uppá 7-0 ímóti einum sam- nsettum havnaliði, har tveir B 36-arar vóru komnir ímillum HB-arnar. Sigurin var fult uppi- borin, og kundi hann uttan nak- ið sum helst blivid enn størri, hóast havnafidid skuldi átt eini vey mál. Dysturin var ikki meira enn 8 min. gamal, tå høgri vongur setti bóltin vakurt í netið við øvdinum. Í 24. min. øktu dan- r føringina til 2-0 og løtu sein- ni varð triði bólturin settur í etið. Hålvleiksstødan gjørdist 3-0 til AGF. Her hendi tað, at sin dani bleiv útvístur, so rest- | ina av dystunum leikti AGF vid (0 monnum, men hóast ingu teir fýra mál afturat, so endaliga úrslitið gjørdist 7-0, vat samstundis bleiv tann størsti sigurin á ferðini. tað | | AGF hevur leikt fýra dystir, | | g gjørdust úrslitmi hesi: AGF- | KI 1-2 (hetta var einasti dystur eir taptu), AGF-HB 4-0, AGF landsliðið 2-1 og AGF wavnaliðið 7-0. Sostatt fara dan- | Mangar ferðir r niðuraftur við trimum vumn- | | AGF og einum taptum 14-3 um og 5 øystum við målurtøkuni Landsliðleikararnir Nú, fá ið landsliðið er úttíkið, er altíð spennandi at síggja, hvussu hesir leikarar fara at royna seg undan sjálvum lands- dystinum, tí møgiuleikar skuldu verið at víst vakran leik, tá teir hava tryggjað sær landsliðs- sessin, men eg trúgvi, at eg havi sig allar áskoðarnar við mær, tá eg sigi, at teir vóru eitt satt vónbrot. Vit fingu ongantíð nakran fotbålt at sjá, ið kundi meta seg við landsliðsmát. Havnaleikarnir sýntust ógvuliga | Osikkir, høvdu ongantíð nakað bóltinum og tamarhald á g av- vóru vánaligar. tí besta, men hóast tað áttu okkara menn at leveringarnar spældi av formátt sær nógv meiri. Spælið bleiv so beista seint. og okkara | menn hildu alt ov leingi upp á | ið kvikari gjørdist bøltin, danir vóru og tå einki. turt málið. Størsta | | | målmøgu- | enn | Pouli Mikkelsen spældi seg frí- | gjørdist heldur hart an bert 3 metrar frá málinum, men skjeyt beint upp í loft Eitt av málunum, ið danir fingu, var brotsspark; men bjargaði Ólavur Olsen í fyrsta umfari. Tíverri fór bólturin langt frá honum, at hann íkki at taka hann dani, so hesin so áðr- ein hevði Í leikan hevði John Eysturoy, tá | lítið stríð at seta bóltin í netið | hann eftir vakurt samanspæl frá | Eisini má nevnast, at spætið Avaringar blivu givnar til báðar síður Ein dani bleiv útvístur, og menn vóru mangan við at fara til hendurs Hóast landsliðsleikarnir vístu vánaligt spæl. vóna vit, at teir vera munandi betri ímóti het lendingum og rkoyingum Tvørligt er at spæla stórt verri Um Varmakeldustevnuna | Knud Thorsvig, HB, John Sig. | Hóast veðrið ikki var av besta um stevnuna, eydnaðist | hon væl. Nógv av fólki var kom LaNaSIIOI | Frá målmanni til vinstra | vong: Regin Árting, HB, Karl G.| ti | | dagin. | | | Hendriksen, KÍ, Martin á Mýr- | juni, HB, Sverri Jacobsen, HB, | | Joensen. KÍ, Sólbjørn Morten- | |sen, HB, Páll Augustinussen, | VB, Jóhn Eysturoy, HB, Heri | Nolsøe, HB, Páll Sigmund Sø- | rensen, KÍ. Eykamenn: Kári Thorsteins- | SON, | Johan Heðin Baldvinsson | Clementsen, HB. KI, HB, Simun Poulsen, B 36, | Á Miiller (Hanneman) VB. | 'f at byrjað var, kom eitt grovt Bjarni | ið til Fuglafirðar, serliga seinna Leygardagin vóru nakrir fót- bóltsdystir. B 68 leikti móti LÍl og vann her seinna liðið. Aftan á leiktu unglingaliðini hjá HB og ÍF. Hetta var ein góður dystur, við góðum spæli frá báð um síðum. Stóðan endaði við javnleiki 1—I. Klokkan 9 um kvoldið var staðið á vatnskíð. TaO var Bjarni Bjarnastein, ið einsamall ur royndi seg. Hetta var væl fyrireikað. Hátalarar vóru upp- settir norðuri á kajøkinum, har tónleikur ljómaði, samstundis sum greitt var frá hverjar royndir Bjarni skuldi gera. Men her vildi so illa til, at beint eft- æl við nógvum vindi, og hetta gjórdi at allar royndir kundu ikki gerast. Tó eydnaðist fleiri royndir væl Miðnáttarsamkoman var væl- eydnað, har Símun P. Poulsen flutti fram TØðU, « aftaná Í fm | spældi Fuglafjardar hornorkest- ur Sunnudagurin var tann | dagurin við fjølbroyttari stevnu Størrt skrá. Byrjað var kl. 13.30 við skrúðgongu av itrottarvøllinum oman å Muntra, fremst Fugla- fjarðar hornorkestur, síðan ítróttarfólk Her var hópur av fólki samlað saman, Hornorkestrið spældi | fyrst nøkur løg Jåkup Lindenskov | spældi Hornorkestrið og seinast rossíni. tosaði A ftaná nøkur síðan | log. og tað skal viðmerkjast, at framgongdin hjá hesum orkestri hevur verið sera stór Frá fólkafundinum á Muntra (Framhald á 8. síðu) Í Folkafundarrøda á Varmakeldustevnuni Jákup Lindenskov, landsstýrismaður, helt hesa reðu á fólkafundi á Varmakeldustevnuni - sunnudagin 5. juli 1970 | Mangt og margt verður havt á ofti í stevnutíð. Hesin forni Our, at seta hvørjum ødrum | tevnu hevur okkara tíð ríkiligt nát tikið til sin. Tað fer valla vika uttan at! nkur stevnan verður hildin ummar við gomlum tradisjón- m sum grundarlag, aðrar sum ýggj fyribrigdi Allar tó við teirri felags ætl- n og endamáli at geva fólki ov til at hittast til gamans og vara, ítróttarkapping, fundir r gudstænastu Ofta eru havd á lofti okkara viðurskifti, teir fyri- halda vera, tey lýti átalast mfelags unir Vit t halda Hetta er okkara í sum erga ilvsøgd evn mun eru okkar l im estu stóran ra áhuga Liv er ikki lagac r. Samfelagsskipan og samfel- okkara kemur altíð at broyt vit sum liva í samfelagnum ir ra ikki livandi samfelagsborg ar, um vit ikki megna at oyta samfelagið til felags vnað og betran av tilveru kkara. Mangt av ti sum var og sum rfedrar okkara mettu sum eingilgit er i dag farid sum døgg fyri sólini. Í flestum fórum hava vit fing S betri stødi at byggja á ístað- n. Men tað eigur tó ikki at at vit uttan at hugsa vera SO, okkum um blaka alt alt er burtur, mangt av tí er|liva í enn okkara. Teir bóru tær | mokratiska sum gam- | Í gott og virðismikið og fæst ikki ; | aftur. Hinar bestu kreftirnar í sam- | felagnum hava í mongum lut-| um megnað at gera góð verk. tungu byrðurnar og ofta undir teimum, men gjørdu tað við tí treysti, teirra stríð og strev skuldi koma teirra børnum og eftirkomarum teir at hoknaðu ; taka til orða móti tí vit meta vera órætt og tala at, tá skeivt verður atborið Men, vit eiga tó ikki bert at nýta okkara kreftir til at koma við atfinningum fyri at finnast men í alt ov mongum forum |til fyrimunar. hava syndrandi kreftir og spjad | Sjálvt um byrðan í dag kann | at. Heldur eiga vit at vera i ti andi lyndi gjørt sitt til, at sam- | Vera nóg so tung, so man tað | parti, sum setur sær sum mál at felagsuppbyggjan okkara erl|Yvera so, at vit materielt yvirhøv | finna fram til góð úrslit, til vorðin tarnað í stóran mun. tí|ur hava tað gott tankar, sum kunnu føra meira varð hugsað um hin ein-| Vit eiga í dag tann lutin at|likt, sum gevur lív og gró; staka framum fjøldarinnar | liva í einum samfelag, har hovi|sum stimbrar til virkisfúsni og ragn. Okkum hevur so í mong-|€r til arbeiði og úrkomu, um | framburðsverk um luti verið tann lagna vís. | heilsan er til tess. Vit eiga tann| Ongantíð eiga vi Øg sum skaldið sannar um saman- |lutin at liva í einum samfelag. | okkum til tols í ti nú e Í haldið. sum okkum ei var givið. | Sum ér fort fyri at vera teimum | got Altíð eiga vit a remba til hjálpar. sum ikki hava heils- | eftir, um vit ikki kunnu fáa fykist ofta sum "una at vinna til lívsins uppi- | uppaftur betur úrslit lyndið hjá okkum oyggjabúgv- hald. Og hóast alt hetta, so eru Tad hava mangan v Í um er meira merkt av SUndur- | ít ikki nónd. vit Einnast at ein- Í at Føj m har n lyndi, solet0ts at vil ikki duga um og ødrum og Iskast um r givið unp »f at suggja I klárt. men heldur víðurskiftini iobe men altíð hava í BOMmA I PN 1, VID á „trsliti a! Í okkara landi verður hvønn | verið, sum áttu bra tc heildarverk ikki spyrst burtur- halgidag i bygd og bý talað um | spakuliga lirkadu, ein nu «4 ur Okkum tørvar at eiga hin þroðrakenslu og um næstrakær- ! annan tå, og so alt í eini felags brandin sum skal sjóða leika. Um at minnast til næsta | oll at har var møguleikin okkum An I hina femu 081 okkara og heldur fyrigeva enn|og sóu hann so sólakláran. Te hósti eindina 0 Vi ANGI taka stig til stríð. birtu nytt lív. Teir bygdu | ødrum standa oksl móti oksl! Hetta eru spurningar. sum| Eisini her á plássinum. I til et okkara felags áhuga allatíðir hava verið torførir og | hava hendur tikið saman. | málum til tryggjan av okkara ofta ov tungir hjá menniskja- | treytin fyri skapan av r} livs- og virkisrætti num at lyfta. Egingóðskan og|semi hevur ongantíð ligið á Gamal maður segði mær, at eginlyndiðser ofta so sterkt, at láni tað vóru eingir góðir gamlir|tað køvir og týnir hina reinu Arbeiðsgleðin borin int dagar, sum so ofta verður tikið | og óseku spíruna, sum hevur | hvørja gátt. Henda størsta gáv til; slitmaðurin hevði tungar|viljan til at leita eftir tí ljósa | an eitt samfelag kann hava, « dagar, hevdi ilt vid at fáa nog | og bjarta í tilveruni størsti dýrgripur at eiga mikið at metta sínar munnar| Ég skal vera hin seinasti at [ad er eingin einstaklingur vid og klæða seg og síni | mæla til, at fólkið skal vera tol|ið hetta verk eigur tað 4 Feir, sum undan okkumlið og líða undir ollum ti, sum | hvor góð hondin, sum her hex vóru, livdu í einum samfelag, | teimum verður boðið. Tað er/ur borið sín part og lagt úr sum var tyngri og strævnari at|okkara rættur og skylda í de-| hondum tað besta, ið kundi nå samfelagnum at last. RÁÐ Enn eru stórar uppgávur a lyfta, enn eru brek í | il rætta. Tað er fólkið i ni sum hevu gjørt oynna el Ott tao at Virka á ett mfelag í brovtin í lívsját and ÚITVI le fer ve um lv oO VØKS | vera framyvir Lat okk VIÓI kiftun ftil 1 y í K Í i 1 S, | f | | Í k kk k ) kk Y 1 n IK Í | ungdómurin er framtíðir gå hugtakið aftanfyri t e faklu orðini úr Hal k Ut tað n ti | } kulu gera mot tær í tað móti næsta tínum Verðu inn vi h ) Þe Í ogn ra fol a ri eiga v lívic ÍVS- ET (10