leygardagur 24. juli 1971síða 11

24. JULI 1971 SOSIALURIN NR. 56 Hópferð (selskapsrejse) Ferdafråsøgn, skrivad av ungum føroyingi, (50 år) - Gjøgnum »Myling Tours« be- stilti eg mær eina bussferð, niður til Italiu, vid >Quæg Rej ser«, tit vita kenda danska feraðmannafluttningsfelagið. Um ferðina niður til Dan- markar er ikki so nógv at siga, eg fór við rutuskipi, 10 manskamar. Vit høvdu tað ógvuliga skemtiligt, hvat gjørdi so tað, at vit vóru noyddir at standa í kø, hvørja ferð vit lótu okk- um úr ella í, ella at 20 aðrir mans sótu inni á kamarinum og kvóðu og skálaðu. Turt tvøst og spik gekk runt, somu- leiðis snapsafløskan, Gin, Whisky, Rom Cognag og all- ar hinar fløskurnar, øl ikki at forgloyma. IS og Sum sagt, lagi var gott, sera gott, ov gott vildi onkur halda í grannarúminum; men hetta var bert gjørt. ti sum øll vita, er ein snapsur óforur ímóti sjóverki. og sanniliga um tað | ikki hjálpti. Sum Íólk tól kunnu verða tvorligt at grenja | | sum eg Í | Í um at menn fáa sær medisin, Ohoyrt. Vit komu niður í øllum| góðum, og burtursæð frá at eg gekk í rangvørgum hosum | og yvirkoyggju maðurin hjá mær noyddist í land í ópuss- aðum skóm, var alt í besta lagi. Sama kvoldið. skuldi buss- urin koyra, eg var sera spent- ur (noyddist á bukkuna 7 ferðir), men møtti upp í góð- ari tíð, og selti meg í ein krók aftast. Fólk fóru so smátt at koma, hann forbarmi seg tonkti eg við mær sjálvum, ein gomul omma fyri og abbi eftir; harra gud hetta var eitt satt ellis- heim. Fyri ikki at »foregribe begivenhedernes | gang«, er bert at siga, at bussurin skjótt var fullur, og meðalaldurin lá um 80 ár. — Velkommen alle sam- men, segði ferdaleidarin, hetta var ein ung vøkur genta, jeg háber det bliver en god tur. Jeg heder det og det, og chau- føren heder dat. — Jeg vil nu præsentere sel- skabet for hinanden; mens jeg råber navnene op anmoder jeg vedkommende om at rejse sig. Síðan stóðu upp, frå Han- sen, hr. Sørensen o. s. fr., so einaferð ljóðaði Frú Angan- tyr Torlakksen af Færøe, tøgn. — Jeg gentager, fru Angan- tyr! Nu måtti eg reisast, reyd- ur í skortinum, stamaði eg: — d-de-det er mig, men jeg vil bareste påpege, som De ved selvsyn yderligere vil kun- ne konstantere, at jeg så ab-|eg ikki sort ótryggur sjålvur, solut er af hankøn! — Látur. | hatta ólukku vínið, nakrar øl | ferðaleiðarin frá um landslagið Ná. umsíður koyrdi bussur- in, og eg fann skjótt útav, at| ellisheimið samstundis skuldi virka sum barnagarður, tí nú fann ferðaleiðarin uppá at øll skuldu syngja, onkran fjákut- an sang, og sanniliga um íkki oll skóru í at skríggja. Hvin, jarman og neyggjan fylti brátt heyði at siga síggja stundini. Vit høvdu nú koyrt | eg segði korta nei; men harlburtur, at e; |í 4 tímar og | { svava) fekst bilstjórin at sted- | min«, so | |I bussin, so eg var vid at ger-| ast ørur, sjálvur lætst eg at/: syngja, við at láta við varr-| unum, men ljóð kom onki úr| mínum heysi. | Fyrsti steðgurin var í lítlum býi í Týsklandi, har skuldu vit eta døgurda. Qll fingu strong |€ boð um at fylgja leiðaranum, íkki eitt fet til viks, tí ein/ lota var at ganga til hotellið Hon so undan og vit í gása- gongu aftaná, ein langur hali, einar 50 favnar tilsamans, allr abbarnir, ommurnir og so eg staðnum aftast. Fólkið á gløddu, og nakrir smådreingir runnu aftaná og róptu eftir| okkum. Eg royndi at látast ferðalagið, skimaðist upp í luftina og gekk so spakuliga at fitt pettið var millum meg | og hini. Tá dógurðin var av, var| høvi til at smakka vínið, ið| staðurin var kendur fyri. Øll| royndu tað eisini eg eg | skal ikki gera meg betri enn | ég eri, men tað var sum, ég | ikki rættiliga fekk fatur í ú| røttu aromaðini fyrstu ferð, | so eg royndi einaferð afturat; | men ikki fyrrenn tridju ferð, fór tað at smaðka sum tað| átti, fjórðu og fimtu ferð, smaðkaði ført, sættu, sjeyndu, og níggjundu ferð »simpelt hen fantastiskt«. | Vit hildu so avstað aftur. | væl til passar og í góðum lag. Eg var komin til at kenna fólkið eitt sindur, og har vóru | sanniliga ikki nakrir sursakk- | ar ímillum, eisini fann eg út- av at sviar og norðmenn vóru Við. Meðan vit koyrdu greiddi vit komu igjøgnum. Til dømis, Mine damer herrer, hvis de kikker lige til venstre, vi de se en kro, hvor Hitler i sin tid spiste sprængt oksekød og med spidskål. | | Tað skuldi vera til hegru| og ikki fyrrenn í næsta byi, | men hvat gjørdi tað, tað sóu vit stórt uppá. eisini at »den kære Adolf« var vegetarianari. | Menn vóru nú farnir at ger- | ast ófriðaligir, sótu og brest- ust í stólunum og høvdu ong- an frið á sær, satt at síga. var ikki hoyrdi við til |>Mellor - eg eisini drukkið. eitt pisshús og Fyri | »Du gamla du fria«, tú fjaður | sólaði sum tað er, eg vildi |sára sjey tað í | tað ni sítt mark. Við hóttanum um morð ortur (sjálvur lovaði eg st hjá dør«: hes- SINUM ga so mikið, at vit sluppu tú ærmasta WC. Vit trodkadusi allir út í senn, samiir gjøjrn jum vindeyguni og spelaðu móti »den forjættede men dekan og knáir sum ir gomlu stavnarcir ikki vóru, | eg bleiv bert nr. 10 | Um ferdina síðir ei so nooev Ai staa, JÚ daðsin fann ferðaleiðar.n på | cu i hattar koiufolkio) at skuldi vnejasí ift ru menn ein cuiskanm, danir Ja an Sy SVE ISKd ) pura einsamallur Hini komu væl frå »Det var en lørdag aften« bakkar og Bb + Ses 226% DO %898 83398828 82984339, 9889 % ru“ minari cin privatu iskaldur mær á hm, hm, nok um | altan, meðan So kom túrurin til min, |sjussur ongantíð var so langt | 9 ikki náddi hon blødrur hava eis- | hjálpti eingin góða mamma. |um Í Eg rovndi at harka nakrar| Bert er at siga um matin, at ferðir, og byrjaði so við ein-|hann var ræðuligur, Spaghetti um hvini: ySára eitur genta |9g morgundrylur (rundstykker) forbannað kann tað|€ingi epli og einki breyð | vera, eg hevði gloymt restina. Okkurt undarligt rundleitt har stóð eg og fólk vóru far- | kundi fjala seg í sósaskálini, | y| men tá ið eg kendi veikleika |in at fnisa í krókunum, eg rodnaði upp í gronini (hava italiumanna fyri sniglum Í tey seinni sagt mær) men tad|høgguslokkum og øðrum und- er tann svartasta lygn, eg val arligum verum. svoltaði eg | bara so sólbrendur. tí var tað. | heldur Nú gjørdist eg vreiður og Eg noydist at gevast fyr | geylaði við torurødd gøtunøvn ella seinni, og geri tað her, ti ir Havnini, til lagi av >Sáruc, | skal æg reiða frá ollum. ver tað = hjålpti, tey klappaðu | t20 uppi eina heila ból oført og hildu sangin vera Bert er al po K sera vakran. Onkur bað umjkom heim Hun um at fáa sangin frå mær. men |solbrend lan! (itali eg umbar meg við, at eg di nsk kogekunst) at takka fyri di so illa at skriva cent ir flokka K Fjórða dagin komu vit till' Eg ætli avstað afl æsta Italiu, har vit skuldu dvolja il?" '8 ON il | tlan eina viku. Eg neyt tað sanni- | VO Konu „lliga eisini, lá allan dagin or 1.7 Mannfólkaklæði Hópur av nýkomnum verum KLÆDNINGAR, allar støddir og nógvir litir BLAZERS JAKKAR RUSKINNSJAKKAR NAPPASKINNSJAKKAR LEÐURJAKKAR FLOYALSJAKKAR BUKSUR í stórum úrvali, ljósar og myrkar HOSUR, SLIPS einum tørvar uppá SKJÚRTUR, kroppin. O.d Ver vælklæddur á O6lavsøku,keyp klædini frá KISSA. Landsins størsta úrval av MANNFOLKAKLÆDUM Úrval verður sent á BYGD