leygardagur 11. november 1972síða 4

SÍÐA 4 SOSIALURIN NR, 84 — 11. NOVEMBER 1972 Vietnamkriggid hevur kostad eina milj. mannaliv Kriggid i Vietnam, sum byrjadi i 1959, hevur borið vid sær ræðuligt mannfall, og hóast samráðingar um vápnahvíld, munnu tað tó vera tey fægstu sum halda, at útlitið fyri friði er bjart Í minsta lagi eru ein miljón fólk dripin í Vietnamkrígnum. Kanska eru tað fleiri enn ein miljón Ongi ávís tl eru til taks, hvussu nógv fólk eru særd. og hvussu mong flóttar- fólk eru. Etlan Fraklands um at gera Annam til hjálandaveldi í 1700 talinum fekk nógva mótstøðu. Annam er tað núverandi Norð- urvietnam. Men kortini varð henda ætlan framd miðskeiðis í 1800 talinum, men tó eitt sindur víðgongdari við tað, at Cachinkina, núverandi Suður- vietnam, eisini varð gjørt til » Cam- ið hjálandaveldi. Laos o x bodja vórðu londini, komu undir verju. Men fekk heimsbardagi hetta seinni Hetta lið sin enda, (tå byrjaði. hendi eftir at Japan hevdi her- "sett eftir fronsku stjórnina. Japan loyvdi Indokina, avtalu við eisini hópi av festa røtur, og ein av hesum rørslum, sum fekk sin tydning, var Vietminh, undir leidslu av Ho Chi Minh. hjálandatíðarskeið | tjodarrørslum at | 1946 | | Aftaná ósemju millum Japan log Frakland, royndi Frakland at taka ræði í Indokina og sam- |stundis kvetta lívstráðin hjá |teim mongu tjóðarrórslunum, ið | Japan hevði loyvt at festa røt- ur, av. og | Í fyrstu atløgu viðurkendi | Frakland Vietnam sum ftjóð- | veldi. Stjórn varð júst skipað í | landinum, undir leiðslu av Ho | Chi Minh. | Hetta var í mars mánaða 1946. Men hóast viðurkenning Fraklands av Vietnam, royndi | Frakland at taka rædi frå ny- skipadu stjórnini, og í desem- ber mánaða sama ár, byrjaði | kríggið í Indokina. Í árunum 1952—54 oktist | hjálpin úr USA munandi, og at lenda hevði USA u 23 (ollum útreiðslum í samband l við kríggið. 0. | av | Kríggið á norðanfyri. | leikaði = harðast Um somu tid sum ST-fyri- reikingarnar í samband við Ko- reakríggið, fór USA óbeinleiðis upp í kríggið í Indokina. Tann fyrsti friðurin be Se GR bd Tey småu rikini, 10 liggja fram- | við Kina, vórðu eisini í sera | stórum vanda. Hesi ríkini vóru sammett við nøkur kort, id stan da oman á hvørjum ødrum, og |tá tað fyrsta kortið rapar, rapa | hini eisini. Í hesum føri varð | hugsað, at um eitt av hesum lríkjum gjørdist kommunistiskt. | gjórdust hini ríkini tað eisinii. 1 | | | Meðan kríggið í Indokina |gekk sína gongd, kendist tað, |sum Frakland fór at vera við |undirlutan, og avgjørdu vest- lanveldini = Frakland. Bretland |og USA at kalla saman til eina |alheims ráðstevnu, til tess at finna eina politiska loysn av krígnum í Indokina Korea. Áðrenn henda rådstevna varð kringsettu = fraklendingar Bieu Phu í Norðurviet- | og sett, | Dieu LyndonB. Johnson helt fram við krígnum. nam. Kringsetingin vardi frá | - | 14. mars til 7. mai 1954. | Tann 26. apríl varð rådstevn- |an sett í Geneve, og tann 8. mai Tann stillføri brotsmaðurin JOHNSIGURD JOHANNESEN týddi 1. PARTUR Tann sunnudagurin fór úr minni harra Pentons. var tíðliga á fótum, hóast hetta var ikki vanligt sunnumornar. Men harra Penton gjørdist tó skjótt greiður yvir, hví hann var farin so tíðliga á føtur: tað var just i dag, hann skuldi fara vid nyggja motorbåtinum å stuttleikaferd eftir Thempsen- ånni. ai Í nógv år hevdi hann spart sær saman til ferðina. Dagin fyri hevði hann verið í banka- num tikið út allan peningin, ið settur hevði verið inn til en- og damåld, og fekk hann útgoldið | 200 sterlingpund. Tå ein hevur spart sær saman heili 200 pund er ein sera varin, júst hetta hevði harra Penton verið. ið Og eini einari vóru í lá í Peningaseðlarnir peningamappu, sum stórari = sigareskju. Omanyvir hevði hann lagt nøkur pappir- stykki, og ovast lógu nakrar smáar sigarir. Tað sá ti út, sum var heita ein vanlig sigar- eskja, alt samalt. Men kortini var hetta ikki "mikið, til tess at tryggja peninvin nóg væl. Penton hevði last sigareskju- na í eina skuffu í skrivibordi- num aftast. Frammanfyri var ymist, sum t. d. gamlar rokn- ingar, lummabøkur 0. s. fr. Skuffan var læst, og varð lyK- aldri | Hann | |ilin lagdur í eitt lítið ílat, ovast | å eini hill. Spurt kann verda, hvi harra Penton var so varin við peningi sínum. Jú, fyrst og fremst orsakað av, at peningurin varð spardur saman, og Penton visti, hvussu trupult tað er at spara í eini tíð tá lónin er lítil og ongin. Harnæst sýndi harra Penton varsemi, tå tað høvdu verið nógv innbrot í London seinastu tíðina. Brádliga kom órógv á Pen- ton. Hann leyp á fótur, fór inn- | ar í stovuna, og tóktist alt í ein- | um at verða meiri sinniligur. Ju, í stovuni tyktist ikki verða nakað hent, síðan hann fór til | hvíldar í gjárskvoldið Penton helt, at hann kundi leggja seg eina løtu afirat, men avgjørdi kortini at fara eftir morgunblaðnum, so hann kundi lesa okkurt. Meðan hann kk yvir at úthurðini, helt hann tað kennast sera kaldligt í forstov- uni, og síðan varnaðist hann, hví so var: Rúturín í úthurðini var horvin! ge Peton tók ræðslusligin í hurðina, hon var læst. Hann lat hurðina upp, men kundi ikki síggja glassplintur, hvorki innan- ella uttanfyri, sum kun- du bera boð um, at ein råns- maður hevði gjørt seg inn á líbúð hansara. < . . 7 0 + . . | Skuffan, har peningurin lå i!|»Sum sagt, so vita vit, hvor | g Penton inn |i stovuna | hon var læst. | Men hetta bøtti ikki, kortini. | Penton fekk eyga á ílatið, og fór trilvandi við hondini eftir lyklinum. Jú, hann lá, hann hevði ligið. Skuffan varð latin upp. Penton tveitti pappír- fór stórleypandi og Tær smáu sigarirnar lógu, |sum tær høvdu, pappirstykkini |lógu sum tey høvdu, peninga- | mappan somuleiðis, men tey 1200 sterlingpundini vóru horv- in. Løtu seinni fekk løgreglan at | | |vita um hendingina. | verið fleiri innbrot har um leið, hann búði. Løgreglan svaraði, at fráboðan Pentons um brot var tað fjórða sama sunnu- morgunin. »Hetta er tað vanliga hvørja sunnunåti«, segði ein løgreglumadur. »Løgid, at tað skal hepnast so væl hjá honum« »Hvønn tala tygum um?< | spurdi Penton eitt sindur bilsin. | Jú, vit vita. hvor brotsmað- jurin erx svaraði løgreglan. »Tad er tann stillføri brotsmað- urin, sum hann verður nevnd- ur. Hann verdur eisini nevndur madurin vid floyalshosu- |num. Penton spurdi um pening- in, sum var stolin. Løgreglan | svaraði, at tað var Ogjørligt hjá |Penton at fáa peningin aftur. tók í skuffuna: | sum | | | |ið burtur og tók í sigareskjuna. | | | Penton spurdi um tað høvdu | inn- | stillføri brotsmaðurin er, løgreglan, men okkum Í restar bert kristna navn hans- lara. »Vit vita mikið, at hann hevur gjørt nógv hundrað innbrot tey seinastu árini. Penion spurdi, mestsum burt- jur í øðrum heimi: »Hvi er brots | maðurin ikki tikin, meðni?< | tann segði so Fin løgreglumaður — smiltist log hugdi upp á hinar. »Ja, hví er tann stillføri | brotsmaðurin ikki fyri langari | tid handtikin??..….« | Løgreglan sendi beinanvegin |frágreiðing til kanningardeild- lina hjá Skotland Yard. | Okkurt um 200 løgreglumenn lvórðu settir at kanna viður- skiftini. Hvønn dag komu nygg- ir upplýsingar um tann nevnda stillfóra brotsmannin. Kanningardeildin hjá Skotland | Yard tykist verða framúrskar- landi, og sjáldan eydnast brots- monnum at sleppa langt burtur, tá kanningardeildin er komin upp í leikin. Brotsmenn verða væl kannaðir, alt verður skriv- (að niður, t SQO- lella sigarettin, um so er at broismadurin roykir, verður tendrað, = hárvokstur, hvussu | hann er klæddur 0. s. fr. Men | hvussu fór at verða hesaferð? Viðvíkjandi tí stillføra brots- | manninum var kanningerdeildin |komin eftir, at 1) hann nýtti handskar ella okkurt sovorðið, til tess at ongi kennimerki skul- du verða, 2) hann hevði floyals- d. hvussu pípan | | hosur uttan á skónum, 3) hann gjórdi bert slíkar royndir um | nåttina, 4) hevði eina ávísa leið tá hann skuldi fara til hús. aft- aná at hava brotið inn 5) at lhann fyri tað mesta, gjørdi royndir sínar, har bert ein fa- milja búði, o.s.fr. | Tað, sum nú restadi, var. | hvussu maðurin æt og bústaður hansara. Í 1936 fekk Skotland Yard lein serstakan bólk at kanna | málið. Fyrsta frágreiðingin, sum |vard givin, var henda: | Um leið 1930, byrjaði log: reglumaðurin frásøgn sina, fin- gu vit fyrstu tíðindini um brots mannin. Hann hevði brotið inn í sama umráði einar 3-4 nætur á rað. Brotsmaðurin fekk altíð tað, hann hevði ætlað at tikið. men onganííð vórðu nøkur | fótaspor at ganga eftir. | Tey fyrtsu árini sýndi hann mikið varsemi, kanska meiri enn hann sýnir nú á døgum. Tá gingu fleiri vikur millum hvert innbrotið, meðan síðan 1933 eru | vordin styttri tíðarbil millum: innbrotini. Vit vita, hvussu tann stillføri brotsmaðurin ar | beiðir. Eg vil næstan siga, helt løgreglumadurin fyri, at víf (kunnu ávísa klokkutíðina og | dagin, tá hann fer at bróta inn |næstuferð, men spurningurin er bert: Hvar verður næsta inn- brotið? | (Framhald)