leygardagur 17. november 1973síða 4

SOSIALURIN NR NOVEMBER 1973 69 17. Út er komin ein bók um list- + 1933. Sjålvsmynd. Sakn. 1934 Hetta er en vøkur og vælskriv- að, men ólukksáliga nøsk bók Eg havi ikki hoyrt navnið á høvundinum fyrr. men tað sigst, at hann skal hava ett »stort forfatterskab bag ig<. hann kal hava skrivað bøkur um miskar stórar listarmenn lað man ofta vera torført at iga, hvat ein rithøvundur ben leið ar Ul, ella hvørja ætl an hí hevur við teimum | dum og tlburdum | Í ínum. Tað kunpu V ir ella manna ] it kunnu halda y ar, vit kenna —»…—— ERNST MENTZE: S, JOENSEN-MIKINES Færøernes maler, hans kunst og miljø S. JOENSEN-MIKINES Fin klettaheimur vid flesjum og drongum, vid bjørgum og skorum og nesjum og tongum, ett brattleika-rop móti víðhavsins fløtum vid blåmandi sjógv undir manngingnum gøtum við súlubergs-rókum og lundalands grónum teigalands- bónum — nærind?s túnunum, við trølsligum hamrabergs botngrønu sølum, og mildari lag i lægdum og dølum og so bygdin við lonum, og á ímillum, ein friðheimur manna í landslagi villum har fekk bjargamansbarnið tað inn í sínni, sum dæmdi hans lív, hans málning og minni. Chr. Matras {tær aftur, tað ekkóar í okkum. |hasar myndirnar, hasar lýsing arnar kenna vit, vt hava bara likki dugað at givið teimum | gætur ikk: fyrr enn listarmad- jurin, hann, sum fekk tær gávur. tey evni, at kunna festa á blað | 120 um vit »almindiligu« |menniskju so leysliga fara | framvið íkki fyrr enn lá |dugdu vit at skilja mangt, sum fyrr hevði verið dult fyr okk- |um | Sama er við málaralist og | tónlist Tað hendir seg meira enn so at vi um | ikki stórvegis duga ai meta nálaralist ella tónlist, standa ramman fyri eni mynd ella hoyra ein tóna. sum fær sireing ir i okkum til at darra. Í hesi bók um Mykinesmál- aran, sum hann ofta verður nevndur í Føroyum, verður einki dult. einki krógvað burt- ur. Vit fáa at vita um dreingin og unglingin, sum livr í síni egnu verð vesturi í Mykinesi dreing'n við ti vakru sangrødd- ini og ti vidkvæma lyndinum Bokin 90% millum Hesa byrjar nátt na og 23. februar 1906 nátt varð Samuel Elias Joensen borin í heim, hon fylgir honum gjøgnum lívið bæði (011 alt Pieta, 1937 í góðum og ringum (mest ring- um) løtum. Í einum stuttum ummæli bær ikki til at nema við alt, sum i bókin. stendur, men tað kann verða nevnt. at tey har vesturi í Mykinesi hildu. at hann var lforsangari Ernst Mentze: S. JOENSEN-MIKINES kr. 59,10 Linhardt og Ringhof, København. 1973, Prisur »ikki Otta ára gamal vai við fólk- hann jarðarferðir. serur hni ini« og sum Hann sgur sjålvur soleidis frå: »Saman við fleiri vaksnum fólkum for ex fram at likbør- uni, legði hondina á líkið og bað emna bon síðani = sungu vit«. Hetta heldur hann hevur haft ov sterka ávirkan á barna- lyndið og man hava merki hann fyri lívið Og væl kann 125 vera, at so er, tí nógv av bestu listarverk- um hansara hava okkurt við deyðan at gera. Her kann t. d verða nevnt: »Sakn« 1934, »Aftur av gravarferd« 1937, »P'eta« 1937, »Fyri deydanum« 1941. »Grindadråp« 1942 »Gravarferdin« 1950 Men S. Joensen-Mikines hevur ikki bara skapað listar- verk, sum hava við deyðan at Vit kunnu her hugsað um myndirnar úr heimbygdini, Mykinesi, í. d. »Ur Myk'nes og gera bygd« 1933, og >Tualsgarðure 1957. og landslagsmyndirnar t. d. »Toftavatn« 1955 og so myndirnar av foreldrum hans- ara »Mynd av faðir mínum 1934 og »Mynd av mammu mini« 1934 og so ta lívjáttandi mynd na »Kvøld« 1940-41. Eis- ini føroyskan dans hevur listar- madurin fest å løriftid. Her er hugsað um myndina »Dansur =