fríggjadagur 21. desember 1973síða 5

1973 NR. 78 DESEMBER 2 Í SOSTALURIN SIDA 5 ||| Einaferðina var tað langt burt- ur í løndunum ein kongur, sum nærindis slotti sínum hevði ein stóran skóg, og hesin skógur var fullur av allskyns dýrum. Ein dagin nú sendir kongurin ein av veiðumonnum sínum burtur á skógin at veiða eitt rá- dýr. Men maðurin spyrst ikki aftur. Hann man hava meitt seg, heldur kongur, og dagin eftir sendir hann tveir veiðu- menn at leita eftir honum. — Men teir koma heldur ikki aftur. Triðja dagin kallar kong- ur allar sínar veiðumenn sam- an og sigur við teir: »Farid nú allir at leita eftir teimum horv- nu veidumonnunum, søkid um allan skógin, og komið ikki aftur fyrr enn tit hava funnið teir:< Ája, teir fara avstað all- ir. Men hvat hendir? Eingin teirra kemur aftur; hundarnir teir hava við verða eisini burt- ur. Hetta varð vanlukku lagið. Nú tordi eingin burtur aftur á skógin; kvirra og drepandi ein- semi fall yvir skógin. Bert av og á sást ein ørn ella ein falk- ur fljúgva yvir trøunum. So- leiðis ganga fimm ár. Men so ein dagin kemur ein fremmandur — veiðumaður til garðs og biður kongin so staði- liga um at sleppa at verða har. ÞÁ ftegi barastani,< svarar kongur, »her er einki veiðumenn at gera. Vit hava ein stóran skóg. og dyrini tróta ikki: men alt er gandað, so/seta í eitt jarnbúr niðri i slots- | tann sum hættar sær inn har, spyrst ikki aftur.« ÞÁ ikki annað enn tað,“ svarar tann fremmandi veiðu- maðurin. >Eg óttist einki, lat- JARNHANUS ið meg bert sleppa inn har; gongur mær illa, er tað mín egna skyld; eg vil so fegin sleppa at royna tann leik. »Ju, jú, tekur tú tað soleiðis so gevid eg tær glaðiliga loyvi. og hann biður allar góðveitrar fylgja honum. | Aja, so fer tann fremmandi veiðumaðurin burtur í skógin. Hann er ikki komin langt, nú ir tað eina løtu. Veiðumaðurin fyri | | er í hølunum á honum. Knapp- | liga stødgar hundurin við eitt | móruhol og verður standandi. | Tå sær veiðumaðurin ein nakn- | an arm rætta seg uppúr hol-| tevjar hundurin eitt dyr og elt- | jan son. Ein dagin nú spælir hann niðri í borgartúninum við gullstikli sínum; men smátt veri tí fyri, einaferð hann stikl- ar, nú kemur tað inn millum |telinarnar í jarnbúrinum, og villmaðurin fær fatur á tí. »Gev mær stíklið aftur,« biður drongurin. »Tu fær ikki stíklið aftur | fyrr enn tú letur upp fyri |mær.< svarar villmaðurin. »ti kongur dyran vid, at sigur drongurin, hevur lagt Ítann sum letur upp fyri skal vera lívleysur.< So rýmir |drongurin frá honum. Dagin eftir kemur hann aftur og bið- so” |inum, grípa hundin og draga hann niður í vatnið. Nú tann|ur um gullstiklid. | fremmandi veiðumaðurin sær! »Lat upp fyri mær, so fær Í hetta. skundar hann sær heim |tÚ gullstiklid,« svarar — vill- menn, sum hann so setur at oysa burturúr — måéruholinum. Tá ið teir hava oyst tað næst- an tómt, síggja teir, at niðri á | botni í holinum liggur ein vill- | heilt móreyður á liti | maður, allir sum hann er. og hárið|urin aftur til Teir | sigur: »Um eg vildi latið upp | rókkur honum til kníggja. taka nú mannin, leggja hann í | bond og føra hann heim til | hallar. | Kongur letur nú villmannin |tåninum og legði so dýran við, | upp |skuldi lata liv; drotningin sjálv lat tann sum læt búrið fekk lykilin at goyma. Kongur átti ein átta ára gaml- aftur á slottið, fær sær tríggjar | maðurin. Men tað torir drongurin ikki jog rýmir frá honum. Tridja |dagin var kongur riðin burtur Í á skógin, tí nú var eingin gand- | ur meir og ein kundi fara ótta- | leysur hagar. Tá kemur drong- villmannin og fyri tær, so fái eg ikki, ti eg havi ongan lykiil.« | »Hann liggur undir kodd- anum hjá mammu tíni; far eft- lir honum,« sigur villmaðurin. Drongurin, sum so fegin vil | hava gullstiklið aftur, ger ikki | vandari, fer eftir lyklinum og Í letur jarnbúrið upp; illa gekst |i hond hjá honum, tí lásið var ' so trygt, at hann skurslaði seg MANGT ER FORBORGIÐ Í Dagblaðnum fyri 12. desem- ber skrivar formaðurin í Klaks vikar Fólkafloksfelag løg- reglumadurin Jógvan E. Ósá m.a.: Fólk, ið vóru á fundi hjá Klaksvíkar fólkaflokksfelag og tey, ið hava lisið Sosialin í sein- astuni, hava so við og við fingið at vita, hvor ið blaðstjórin á So- sialinum er farin í hernað í móti. — Ti føroyska útróðrarmann- inum útróðrarmanninum í Klaksvík. Hvat er so tað, ið Vilhelm Jo- hannesen mest hongur seg í? Jú, nevndin í Klaksvíkar út- róðrarfelag eru smáir kapitalist- ar. — Vita tit hvussu frekir teir eru. — Teir eiga hvor sín út- róðrarbát og tað má ein ikki eftir javnaðarmannahugsan. Ja, mangt er forborgið segði Lukas Debes, sáli. og papir er tolið, verður sagt. Í dag fáa menn prísvðbótina — 15 oyru pr. kg. sendandi til hús. Tá flokkurin, sum Jógvan E. Ósá hoyrir til; sat í landsstýrinum í f miiårunum, varð neyðugt hjá manningini á einum útróðra- báti í Klaksvík at leita t| hæg- sta rætt, fyri at fáa eitt tvey oyra í prísviðbót pr. kg. Verður ein útróðramaður í dag sjúkur ella gamal, so kann hann fáa avlamspension ella fólkapensión og hetta hóast flokkurin hjá Jógvan E. Ósá frá 1936 ul 1959 var í hernað móti uppskoti javnaðarfloksins um fólka- og avlam'spensión. Á fólkafloksfundinum í Klaks vík, sum Jógvan E. Ósá sipar til, royndi sami Jógvan E. Ósá at geva javnaðarflokkinum í Danmark skuldina fyri porno- lógirnar, sum borgarliga stjórn- in hjá Hilmari Baunsgaard setti í gildi. Eitt dómi um, hvussu lítið tað er eftirfarandi. sum maðurin sigur og skrivar. Eg hav; onki ilt orð sagt um tað, at — stjårnarlimirnir í Klaksvíkar Útróðrafelag eiga út róðrabátar. Eg havi bara vísi á. hvussu umstødur og fortreytir broytast. Hav) nevnt sum dø- mi, at i endamålsgreien Klaks- vikar Útróðrafelags, sum varð gjørd í 1943 sendur, at felagið skal virka fyri rættvísari býti av veiðun'. Tá skuldi felagið seta hesi krav til bátaeigararnar — Gleðilig jól og gott nýggjár eini trý útgerðafelog. Felagið skuldi røkja áhugamál útróðra- mansins mótvegis bátaeigaru- num. Í dag sita bátaeigarnir í stjórn Klaksvíkar Úuróðrafelags og skulu røkja áhugamál út- róðramansins móti sær sjálv- um. Um tað, at ein eftir javnaðar mannahugsan onk má eiga, skal eg bert nevna, at Jógvan E. Ósá hevur royni seg sum pri vatur vinnulívsmaður, og hóast hvorki eg ella nakar annar javn aðarmaður hevur lagt honum eitt strá í vegin, so endaði hann sum á sinni avreiddi løgregluna | undir satn — fyri at takka. Jú. mangt er forborgið. Vilhelm Johannesen »Upp tori eg ikki at lata,«| tær | und'r statinum, sum danskur løgreglumaður, ikki ein gong) føroyskur — fólkaflokkinum..| illa í ein fingur; men upp fekk hann. Nú var villmadurin ikki seinur ut og legdi tilbrots aft- lur á skógin beinan vegin. Tá | kom ræðsla á dreingin, og hann rópti í neyðini á villmannin: |»Rym ikki frå mær, tí so verði leg flongdur.« Villmadurin ven- di aftur, tók dreingin á herð- |arnar og so á skógin við hon- |um tað snarasta, | Tá ið kongur kemur aftur, sær hann at ur i hann, og hann loypir upp til drotningina at spyrja hvussu | hetta ber til. Hon veit einki at | svara, men skundar sær at | hyggja undir koddan. Lykilin | inum. men einki svar hon fær. Kongurin sendir fólk út um bøin at leita eftir dreinginum, men einki teir finna. Tá skiltu oll hvussu vorðið var, og alt hovfólkið syrgdi so sáran. Tá id villmaðurin kom út á tann myrka skógin, setir hann | dreingin av sær og sigur við hann: »Fadir og móðir sær tú aldri meir; eg skal hava teg her hjá mær; tú hevur hjálpt mær burtur úr "vil eira tær. Um tú ger alt eg | biði teg. skal tú hava góðar | dagar. Gull og silvur eigi eg | meir enn nakar annar í allari verøldini. Hann reiddi eitt ból av mosa. Drongurin legði seg og sovnadi so søtliga. Morgunin eftir leiddi villmaður- lin hann at einum brunni og Framhald frá 1. síðu. Av Toftum Tysdag'n var ein bátur á út- róðr og fekk hann sløk 4.000 pund. Mikudagin vóru allir bát arnir úti, men tå Vt høvdu sam band vid flakavirkid Nyk sein- napartn mikudagin, var ongin afturkomin. »Jogvan Nordi« | um og verður heima aftur áðr- enn høgtidina. Úr Lorvík vóru tve'r bátar á útróðri og! høvdu teir 1.800 og 2.500 pund. | fdnadarskipid »Stjørnan« av-| reiddi sama dag 4.500 pund av isfisk), umframt høvdu teir 115) tons av ídnaðarfiski, sum varð | landaður í Fuglafirði. Annars verður sagt úr Lorvík, at nýggja havnin royn'st framm úr væl. Seinasta sunnudag var av mesta høgættarbrimi. Úr Hvalba frættu vit mkudagn, að bátar- nir fyri fyrstu ferð í tvær vikur vóru á útróðri, man lá Vi høvdu samtand v.ð Hvalba, var ongin bå afturkomin. Skelja- hann kundi. | jarnbúrið er opið og| villmaðurin horvin. Ødi spinn- | er burtur. Hon rópar eftir son- jarnbúrinum, og eg) honum | avreiddi | 132.000 pund undan Íslandi týs | | dagin. »Stap'n« er undir Føroy- | verður sagt, at haðani rógva 4| segði: »Tu sær hvussu reint og spegilsklárt vatnið er í hesum gullbrunninum. Nú skalt tú verða sitandi her og ansa eft- ir, at einki dettur niðurí og dálkar = vatnið; hvort kveld „komi eg aftur at síggja, um tú | hevur gjørt, tað sum eg bíðið teg.“ | Drongurin setur sg á | brunnatromina at ansa eftir, at leinki dettur niður í vatnið. Vid- hvort sá hann gullfiskar og við- | hvort gullormar niðri í brunn- | inum. Best sum hann situr, nú fær hann so ilt í fingurin, hann skurslaði í, tá ið hann lat jarnbúrið upp. og í gåloysi stingur fingurin niður í vatnið, bert eitt lítið sindur og tók | hann beinan vegin upp aftur; men tá var gull longu komið uttan á hann og hvussu hann royndi, fekk hann tað íkki burtur av aftur. Um kveldið kom villmaðurin at síggja | hvussu vorðið var, hyggur at dronginum og sigur: »Hvat hevur tú gjørt við brunn min?« „Einki petti,« svarar drong- urin og krógvar fingurin aftan | fyri bak. | Tú hevur stungið fingurin í | vatnið; fyri hesa ferð skal eg ikki taka tær tað illa upp, men siggj til, tú letur sovorðið ikki henda aftur. Tíðliga morgunin eftir sat drongurin aftur við brunnin og , ansadi eftir at einki kom í vatn- id; men nú kemur sviðin aftur í tann skurðlaða fingurin. Hesa ferð royndi hann at halda sær. men dróg hondina: gjøgnum | hárið; og skamm fái tað so víst, seg tarnadur av teir fnzið væl av roynand hevur verið. 10 mans eru i kslavinnu og eftirspurningurn eftir koli er rætulga stórur. Týsdagin fór ein liil last t! Havnar, annars verður sekkjakol sent við strand Í faraskipunum hvørn dag, og í | Suðuroy verður meira kol brúkt Í nú enn áður. Landsvegurn milum Hvalba g Ncs verður bre"ðkaður |vegurin ut gjøgnum Skálar er as | faltsradur Av Tvøroyri vrOu Rana! r heim úr Grønlandi og men hava skeljum, tá óveðri, | | | | | ) Q2 12VUt tdi , al ssul a | V. bátar ut, men orsakað av ti|w0 0 150 tons. Ter hava var ringa veðrnum, hevur verid|10 tur.ur í slakar 4 máraðar og smáligt í seinastuni. Mikudagin | hava roynt við gørnum og línu Tad ljóðar at veiðan er seld til Noregs fyri 8,59 kr. pr. kg Frigzjakvøld ð í se'nastu viku kom Tummas T fullfermdu undan Grønlandi av gårna veiðu. Hann skal til Portugal við v21duni Annars koma tey flestu skip ini hem a. halda jól. Anna Í landað í Fuglaf rd: tysdain kom á Tverovri mikudagin Gran landaði i Fuglafrði miku d:e'n 07 skal somuleiðis hald“ sum hev jól. Rasmus Effersøe, ur verið í Skagm vd hamara or afturkomin x fiskiskapur n hevur eisini verið veiðum, Útréðurin hvur verið négv irnaGur av cvæðr, Í Sø'nastum' Arte ðini uppá nýggja kúlan havnala on væl