fríggjadagur 11. januar 1974síða 4

SÍÐA 4 SOSTALURIN Gamlaårskvøld helt løgmadur hesa rødu í útvarpinum: FRÆLSI ER EISINI TAÐ Góðu landsmenn! At meta um framtidarvånir- har vid årslok 1973 tykist trupl- ari enn undanfarnu år, har al- heimsviðurskifuni hava lið i eni legu, sum hóast hon mang an hevur kenst ótrygg, tó hev- ur havt ymisk føst eyðkenni. har tjóðir og lond vanabundin hava rkið ein bólkapolitikk, sum ikki hevur verið fyri knapp fgum broytingum. Hesi uttanlendis viðurskifu hava avgerandi týdn ng fyri okk ara kor og nærum einki samfelag er umstødur, tí fyri hy Eyri Di } ylingum í fortreytum sum ht føroyska vegna búskap okkara, tydningarmestu økjunum er bundið i vidskiftalondunum Tad hevur tó eyðkent kan búskap, at hann 15—20 árini ógvuliga væl hevur megnað at laga seg sum á at gongdini fk OY e nastu viðkvæmt | eftir teim- | broytingum, verið hava. tá hugsað verður um veiðu- og marknaðarfíkindini hesi ár. mál en viðganga, at broytingarnar hava verið rættuliga stórar Hesi tillagingarevni føroynea | geva ti framvegis vónir um, at tað letur gera at økja um búgvíð, vit æinnu ár ini hava bøtt so munandi. Men tað stendur greitt, broytingarnar í løtuni eru av tí- líkum slag, at tað er gomul mynstur kámast og at tjóðir og statir leitandi illgruna- og royna at finna sær pláss í nýggjar. mynd ella samróður við aðrar enn áð ur ella við ødrvis| áralagi enn áður, so al ens og IVasom Utheimurin Las um degini meting, sum ken dur uttanrik's politiskur eygleið ari hevdi havt i New York Times. Hon lysti væl spjading ina og óvissuna, sum um pørtum av heiminum í daz Arabar vunnu ikk; hersettu ekin“ aftur og fóru ti fíggjarliga er í stor í hernað. Oljuna, sum idnadar- løndunum tørvar, eiga teir, ti uu sambandsstatirnir í Ame ríka, Japan og Europa leggja trýst á ísraelsmenn kal kk ljutrot *øga búskaparvokstri teirra | pa japan halda hava amerikanskan studul fyri ) naðarl ga trygdar K nun | in | SÅ Í Í kapa trygd I 1 1mvinnaå VIO an og Europu. Men mjan ind rjaldoyr g hern burtur, | Hsv durskiftum, lka s | | | ligum arabarum við russnesk- um, bretskum og fronskum váp num, fara teir aftur til markini frå 1967, meðan arabarar valla kunnu tola eitt framkomið sam felag undir lið sín; til spottan fåtækradøm'num, sum enn er í summum londum teirra Europearar óttast fyri al stuðla USA í Mideystri, tí so | missa teir oijuna, meðan ter | kundu mist amerikonsku verj- una motveg's sovjettiskum her- av | meg sligum yvirluta, um teir | komu. i andstødu til USA Russar eru ræddir fyri, al nýggja samband Washingtons við Kina er ráðagerð vend mót | Sovjet, og europearar halda, at | Washington ráðlegð; meira sam an við Moskva enn Nato, með- an kriggid stóð á í Mideystri Meðan allur hesin ivi bylgist í leiðandi monnum ” stórvald anna, er Vøðskiftið teirra millum | vid at broytast. Kina stendur á | gáltin; til Europu, og Europa | mennir hátt, sum órógvar og grk mlar bæði merikumenn og sovjetbugv ar. Kreppa? verja og | | Menn spyrja ti, um ein kreppa viðvíkjand | fíggjar- og gjaldoyr leiðsluspurning- orkumálum er við at 1a- eg upp. í teir leiðandi menn í Amerika, Sovjetsamveld um og num, Europu og Kína íkki i løtun; duga at sleppa ivasemi og óvissu síni Onkur teirra hevur gjørt vart vi, at tað gerst neyðugt, at tjóðirnar hevja seg yvir orku- kreppur = og — tj6dskaparligar kreppur og byrja verunligar samráðingr um felags áhuga- mál og eina nýggja veraldarsk'p an. Í fyrsta lagi rína slíkar ávís- ingar ikki við, tí ávísarn sjálv- ur hevur spælt nationalismunn- ar og stérveldanna ódámiga spæl, men ávísingin er hugsjón- arliga sæð hin beina Engin sleppur endaliga úr hesum tronga eydnast ikki at tala saman um politisku og hug sjónarligu = málin av felags áhuga ístaðin fyri at høggast um olju og búskap Nakni sannleik'r. í ollum lon dum er, at tað rovnist ikki bert at hugsa um sjálvan seg og at | líta á egnu frálíku dvedir | Arabum ognast eingin ' sigur, | gera teir orsøk til heimsfevn | andi framleidslustede, og ísra | elsmenn vinna onga trygd, hev | ja lejr tjóðskaparligu áhugamál im yvir tydningarmikil livsmål já stóru ídnaðarlondunun k n væn seg og orku sína á ein | Í Í | | | í AT HAVA TID skapa heimskreppu fíggjarliga, serliga tá vit vita, at menn ídag kenna oll neyðug figgjarambod, sum kunnu forða slíkum. Men giv er, at vil mugu brynja okkum til at bera tær øktu byrdar, sum eina tid stand ast av at bíða eftir broyttu hejmsmyndin)] og av at laga vinnuliv okkara til hennara um- stødur. Og at hesar verða ødr- vísi enn nú, vha vt ma. bert tí, at orkukeldurnar, vit nú troyta, ikki eru Otømandi, og at vt mugu fínna nýggjar keldur elia fáa betur ráð at troyta ver- indi Samróður hava dugað kynstr- við aðrar og tað samróðr Føroyingar ið at samv.nna kent, hvussu neyðugt fyri okkum at vera í val | við hinar ut:anum okkum, uttan at okkum tó nýttist at ella í einum og ollum. Tad er í samarbeið fyrst við tjóðir, ríkisfelagsskapurin við hfni norðan- vissan mun restina g lond, vt handils- 5 lær fevnir, løndin; og í av Europa o síðan liga samstarva við. at tað er eydnast at byggja tað frælsa samfelagið, Føroyar idag eru vorðnar Fitt framkomið samfelag vð trygd og frælsi til hin einstaka, ett samfelag vit fegin liva í, og sum vit uttan at blúgvast tosa væl um hjá ødrum, Vit eru samd um, at hóast stóðið, vit idag síanda á, er gott, eru mong brek eftir at beina, men ósamd um hættir og mið til at røkka einum samfelagskarmi. sum er uppaftur lýggjari meira eydnuberandi fyri staka limln. Tað er hugsan mín, at tann samarbeiðsháttur, vit hava vunn ið við aðrar, hevur givið okk- um stórri verunligt frælsi tl at laga egnar ums:óður og taka egnar avgerðir, enn litilleik! okk ara og fjarstøda okkara við fyrsta eygnabrá heimilar til Serliga um ein hugsaði sær, at vit valdu tær treytir at girða og Og en- - | okkum inni á egnum lítlum oki, utian at stíga fram einsamallir ella saman við sams arvsmonn- um, fyri at ávirka og broyta lívs treytirnar og vilkorini, kki bert hjá okkum, men teirri hald, vit eru partur av Sterkt føroyskt sjålvsålit, sier kur føroyskuff vilji til medav- ord um egna lagnu, og føroysk r vilj; Ul frælst lív í djúpastu merking, hevur meznad at myn- da hetta rættuliga góða felag. Nýggj met Í 1973 settu føroyingar met á mongum av teim økjum, "ð mát ast við materiellum alnamåti. Ongantíð fyrr framleiddu vit so nógv í nøgd ella vrdi sum Få u sam- hata år, og ongantíð áður loystu vit so krevjandi og kost- naðarmiklar = uppgåvur sum heita árið. Búskapur okkara hevði fyri- mun av hækkandi, útflutinings- prísum, men var eis'ni eyðkend ur av príshækkingum íinnan- lands og høgum virksem" innan almenna økid. Innflutn'ngurin er tó ikki vaksin samsvarandi síðan 1971, serliga tí sparngin er økt munandi, og ti er gjald- javnvåg okkara framvegis góð Úsflutninzsvirðið vaks vð 43%'um og røkk. upp í 461 mil. kr. ella 139 mill. kr. meir NR. 3 -- 11. JANUAR 1972. Verða skipasølui 37 mill. kr. í år cg 3 mili i fjør frådrignar, er vøkstur- sjálvum útflutningsvrði- framleiddum vorum 105 mill. kr. ella umleið enn í fyri kr. Mm 1 num av kortini 33% Ve dunøgdin vaks ur 207.000 tonsum i 1972 upp i 233.090 tons i 1973, Av hesum komu 157.000 tons eila umleið 67% av Norðsjóarléðunum, íð vit enn eiga so goit sum óskerda atgongd til, og stórur partur av hesum er veiddur við Breiland ella Danmark í eygsjón. Á ødrum fjarðleiðum tre'ng- ist meir og meir, og er tí veið- an har mínkað munandi undan- tíkin Íslandsmilðini, har nakað meir er fingið. Hagtølin; eru ikki nóg gjølla vidgjørd enn, tl at vit kunnu siga, um Føroyaldirnar hava g'við javnvág ella vøkstur, men helst er talan um vøksiur. Á samferðslu- og kommunika tionsøkinum hevur árð verið merkt av framhaldandi úibygg- ing ul at sambnda bygdir, oki og oyggjar við vegum, berghol- um, ferjulsgum, brúm, telefon og ravmagni. Stórarbeið. verða framd í hvørjari oygzj og kunnu = / ir ikki nevnast hvort sær, men sambndingin við brúgv um Streymin sum ein varða yvir stremban ni á hesum øki haldi eg, ein kann draga fram. Hetta 1974