leygardagur 13. juli 1974síða 6

Síða 6 Krisjan: Leyst og fast um samfelagsviðurskifti Tad er at harmast um, at åvisir flokkar her á landi so gott um | einans nýta sama demagogiska og | svinska viðtaluhátt sum Glistrup Hetta er ikki einans stersta háð, blað kann visa álvarssomum les andi, sum leita sær stuðul og pol- tiska veg- ella villeiðing í flokk ana målgøgnum, men slíkur mentaður fråsøguhåttur er við ansara illsinnisglepsum eirinda- leys avdúkan um skortandi mál búna hjá ti skrivandi. Men tað er kki sørt, at henda svinska skriv g særir óherdar sálir sum mina Gevist ti meðan tid er við hesi dålkingini, sum er av so ålvars- igum slag, at hon er vid at taka yrðini til sinniliga fridartalu frá ppvaksandi ungdómum okkara, | sum eru teir, ið einamest gerast ir fyri geisandi bornleysum ingum, tá hesir i andi illsinnisriðum vera mrøddir« Spillurnar eru nógvar og eitr idi, og síggja vit ivaleyst ikki in meira enn nakrar teirra. Ti er tað demokratiska skylda lands orgaranna alsamt at leita sum ir á rennli eftir meguligum dåmligum fyribrigdum og hver í inum lagi at royna sum best at estu åbøtur. Tástani ra vit verunliga at duga at virð neta dyrmettu demokratisku jonina. Men ringt er at læra amlan hund uppi at sita, og ða vit tiskil at seta størstu ónir okkara til bernini og enn piltu ungdómar okkara, ti viðurkenna mugu vit at uttan | ngdómsins áræði og dirvi til at yna nýggjar leiðir, koma vit ikki iv fetanum. Hóast góða vilja kkara bera vit í barmi slóknandi brand, sammettan við ung-| dómanna. FElsini tvist eg, um vit iva rættin til fullnar | ráða framtíðini, sum hóast alt | Ni er tað so átroðkandi neyðugt, | it m skjótast fáa føroyskan 1, grundaðan á nåmstilfar, ið fyrst og fremst leggur dentin á 181I krøv til komandi ånarar | í Skúlatíðin hjá sterru bern eins og hjá studentarskúla emingum og møguliga kennara emingum vid kundi hugsandi | erið broytt til at umfata 8 lestr- | irmánaðar, 3 arbeiðsmánaðar við | kapandi virki og ein mánaða regluliga summarfrítið. Øll kenna t, sum hava havt høvi til at tak | ist við fjallbroytt arbeiði, og tað | | erliga uttandura, gleðina við! uni um at hava útinnt dygdar- | N | gott dagsverk S kúlafólk sum við núháttaða | kúlalagi ongantíð fáa lut í í hesi | Í NOV eru tey ælu frøi, sum tá hon ikki er framæld av girndunum, er so rein og náttúrulig, at svovnurin eina er | hóskandi samsýning fyri lokið | trev. Eisini má tað gerast greitt | trax, at samfelag okkara hverki | hevur brúk fyri ella tolir ov stórt | tal av »specialistum« ella serfrød jur á fólki, sum í eini handavend- |ing evna at leggja um frá arbeiði Í til annað, og er tað eyðkennt fyri | Hesi fólk, sum til fullnar kenna øll lunum, sum vit vita verða at SOSIALURIN økjum, sum sjálvandi skullu || Stokkastovuni í Tinganesi er í rekast sum best Harafturímóti er tað altid tørv hesi, at tey heppisligari enn flest onnur bera framyvir ta steðugt ungu demokratisku lívssjónina. virkiseki landsins, og sum ti kannska ikki skipa seg saman í politiskar ser-bólkar, er besta verja okkara móti til demis glistrupskum og eðrum hóttandi ágangi. Samfelagsins mest hald- góða mentan man ivaleyst eisini vera ímyndað hetta fólk, sum í ollum verki uttan hóasták evnar at finna skilabestu loysnir. Onkur royndi í Feroya Útvarpi fyri árum síðan at lýsa mentan sum áralag og gongulag og kannska hin kropna fílingarhondin eisini var) nevnd. Henda yvirlýsingin er kannska ikki longur galdandi eftir allar mentunarstevnunar, vit hava havt við »finari« útlendskari luttoku Uttan at halda meg vera føran | fyri at lýsa hugtakið nærri, vil eg Nólsoyar Páll hevur átt. tó mótmæla hesi lýsing, sum fyri mær einans endurgevur arbeiðs- | og arburðarhættir og úrslitið av | ávísum arbeiðslagi. Men hugtakið | mentan átti heldur at verið | eitthvert slag av hugaferð. So statt kundu vit meguliga lý st | | mentan sum einstaklinganna og! tjóðarinnar ærliga leitan, og fyri) at nåa nekrum máli við ærligari | og sinniligari leitan, kann hetta | mål i sjålvum sær einans vera | sannleikanna sannleiki, og slik| sinnilig stremban eftir sannleik- | | anum kann ikki júst kallast! ómentað, men tverturimóti. Hetta átti at verið mentan allra tjóða Civilisatión ella framtøka kundi) | sostatt skilst sum umkringstødu | |ligu fyritreytirnar fyri slíkari| rættferðshugsan og -leitan. Eru fyritreytirnar ikki við hondina ella | alt ov langt frá alfaravegi, so| gerst tað alt í einum tverligt við| leitanini eftir sannleikanum. Leit-| andi sinnini órógvast og hava! ama av óruddinum, skittinum, roykinum, ganginum, óvandalig ari talu og skrivt, ábyrgdarloysi meðmenniskjanna, klandri granna millum og hvert av sinum. Tískil er tað so neyðugt í okkara broyt | ingartiðum at hava í huga kring- | umsteðuligu viðurskifti landsins, so vit ikki í líka stóran mun sum higartil gerast mið- og málleysir kastibóltar fyri samtidarbroyting- koma. Sjálvshugsandi ungdómar taka helst undir við slíkum hugsjónum, hóast hesar ikki eru politiskt kenslubundnar, og teir frægastu teirra brenna ivaleyst eftir, at okkurt kom á skafti hesum við víkjandi, og enn sterri og sterkari kenslur vildu ungdómarnir sum vaksnir sýnt skapaðum varandi 3 Træskurður au Nólsoyar Páll, ið listarmaðurin Fridjof Joensen hevur gjørt og sum Klaksvíkar Sjómansskúli eigur Tað er Fornminni ð ð skipar fyri hesi framsyning, sun Bárður Jacobsen vnslærari hevur lagt til rætti Latið okkum ti smíða, meðan jarnið er heitt. Latið okkum ti saman við framtíðarinnar for oysku skúlum fara undir slíkar . Í kringsumsteðuligar åbøtur, sum | til dømis tidarhoskandi veitingar | av skittvatni okkara og eðrum | átroðkandi málum á bygd og í bý Størsta gleðin hjá okkum tilkomnu vildi verið, um vit so leiðis kundu fingið um endan á barnanna stórfingnu úrslitum, áðrenn vit slóknaðu í vissuni um, at vit lótu eftir okkum feðilandið til eitt munandi meira búgvið ættarlið, enn okkara egna Omanfyristandandi brot skullu einans skiljast sum ein viðurkenn- ing av ymsum samfelagsnervandi viðurskiftum, vit enn ikki hava megnað at loyst á almennum stigi, men sum vit kortini hver í sínum lagi kunnu bata munandi um Í hesum degum stór framsýning av | dagin, og eru ongar ætlanir um at ymiskum áhugaverdum lutum, lata hana aftur í bræði. Gerandis- dagar er framsýningin opin somu Nr. 36 — 13. juli 1974 Ahugaverd framsyning um Nólsoyar Páll Nógu fólk hevur vitjað framsýningina, sum Fornminnissavnið er sinnað at læna út PARTUR um alt landið, um áhugi er Framsýningin opnaði friggja- tíðir sum Fornminnissavnið, t.e. frá kl. 10 til 12 og frá kl. 14 til 16. Leygar- og sunnudagar er opið frá kl. 15 til 17. Atgongumerkini, til hesa sera åhugaverdu og fjøllbroyttu fram- syning, fåast vid inngongdina og kosta 5 kr. fyri vaksin og 3 kr. fyri børn. Uppá fyrispurning frå blaðnum, upplýsa fyrireikararnir, at nógv fólk hevur vitjað framsýningina. Fornminnissavnið er eisini sinnað til at læna framsýningina út um landið, um so er, at fólk eru, sum vilja átaka sær at útvega holi og annars stíla fyri. Í lítlum hefti, sum fæst við inn- gongdina, verður greitt frá fram- sýningini og Stokkastovuni, sum hýsir framsýningini. Vit endur- prenta frágreiðingarnar her: Framsýningin Í august 1973 lat enska stjórnin foroyingum til gávu fotomyndir av ymiskum skjølum, ið høvdu samband við tíðarskeiðið, tá ið Nólsoyar Páll og manning hans- ara vóru í London um heystið 1808. Æruna av, at hetta kom í lag, eigur bretski føroyavinurin John F. West, ið nógvir føroyingar munnu kenna. Hann kom fram á hesi skjól í „Public Record Office« og »Admiralty Prize Court« i London. Løgmadur, Atli Dam, heitti so á Landsskjalasavnid, ið fekk fotomyndirnar, um at sýna tær fram alment. Páll Nolsee, lands- skjalaverður, kom við hugsanini Aftast á myndini mortari. Bíblian, sum er frá 1722, var á Myrkjanoyri í rr j , í Klaksvík, har Nólsoyar Páll einaferð búði. Navnid Johan Ziska og núverandi og komandi idnadar-'til at fremja sjálvir Krisjan árstalið 1855 stendur í. Johan Ziska var sonur Mariu Malenu einkju eftir Nólsoyar Páli og seinna mann hennara Dánial Jákup Joensen Við tøkk fyri upptøkuna ingum, tå sæð verður burtur frá |tiltøkum, hesir høvdu havt høvi