leygardagur 14. september 1974síða 3

Síða 3 Figgjarnevndin 29. juni 1972 kunnger løgmadur løgtingslog nr. 45 um føroysku kommunurnar. Hesa lóg hevði løgtingid stutt frammanundan samtykt, og tað, løgtingid eisini hevði gjørt — undan samtyktini — var at broyta eitt uppskot til hesa somu lóg. Í nevnda uppskoti var millum annað sagt: 1) at býráðsformaðurin skal vera figgjarnevndarformadur, 2)at nyval av formanni, næst- formanni og nevndum ikki kundi fara fram i 4 åra starvs- tíð byrådsins, og 3) at samsyning til formenn i nevndum skuldi góðkennast av landsstýrinum. Alt hetta vrakaði løgtingid sjálvt. Sitandi = meirilutasamgonga býráðsins skipaði seg tí eftir galdandi lóg frá 29. juni 1972 — samtykt av løgtingi og kunn- gjørd av løgmanni — Hendan lóg segði millum annað: l)at býráðsformaðurin skuldi vera limur í figgjarnevndini, men lógin sigur einki um, at hann skal vera formaður í nevndini. 2) at val av formanni og næstfor- manni kann fara fram í starvs- tid byrådsins, og 3) at samsyning til nevndarfor- menn kann verða latin. Einki stóð um, at landsstýrið skal góðkenna hetta. Nú hevur legtingið broytt lógina so, at hon er í tráð við upprunaliga uppskotið — tað uppskotið, sum legtingið sjálvt vrakaði — og val av formanni, næstformonnum og nevndum kunnu tí samb. lógina, so sum hon nú er, ikki fara fram fyrr enn eftir valið 1976. Nevndirnar eru valdar fyri 4 ár, og hava tær skipað seg, eisini fíggjarnevnd- in. Hvar er kommunala sjálvstyr- ið, nú legtingið »på given foran- ledning« broytir lógina mitt i einum 4 ára býráðsskeiði og gevur býráðnum boð um at skipa seg av nýggjum, og hetta hevur legtingið gjørt uttan so mikið sum at ráðfora seg við bý- ráðið ella spyrja um hugsan tess. Hvat er tað, løgtingid vil, og hví vil tað hetta beint nú??? Fyrst umstoytir logtingið eitt lógaruppskot og samtykkir eina lóg og fær býráðið at skpa seg samb. hesa lóg — og so — heilt stutta tíð seinni broytir tingið lógina, so at hon mest sum fylgir uppskotinum, sum tingið vrak- aði, hvi??? Petur Christiansen k kk Føroysku frimerkini Nú hevur postmaðurin í Vest- manna fingið so ilt av at frí- merkini gerast foroysk, at ein má siga, at honum er synd í! Menn meina at danir vilja koma at selja eina rúgvu av hes- um merkjum, hvat eisini er rætt, men hetta mátti verið at fegnast yvir, tí hvert einasta merki er ein reklama fyri Feroya land, og koma tey at geva pengar, so fáast danir eisini til at samsýna okkum fyri tað á sama máta, sum teir gjalda okkum fyri pengaseðlaútgávuna, bara ein stakmaður sum Atli Dam tekur sær av hesum. Nei, ístaðin fyri at tvætla um at yvirtaka postverkið, áttu menn at freast yvir at vit ikki hava.reinar foroyskar pengaseðl- ar i dag — ein >Erlendsseðila hevði ikki verið 0,1 oyra verdur í dag — enn er tó tann ísiendska krónan 5 oyru verd. Javnaðarmaður kk Fremur Torshavnar Byråd logarbrot? Nú siggi eg, at Børge Persson, byrådslimur er farin i blødini viðv. legtingslóg nr. 35 frá 26. apríl 1974. Fyrst ein sær yvirskriftina, bítu ein merki í eitt spurnartekin í hesari yvirskrift, og fær hetta meg at hugsa, at Berge ikki er TtTRA|RAAA—11AKA—||————— Vidareidi Hotel NORD Telefon 5 1061 Gott starv A flakavirkinum á Eiði er starvið sum bókhaldari og skriv- stovuleiðari leyst. Arbeiðið er sera áhugavert og sjálv- stødugt. Umsøkjarar biðjast vinarliga ringja ella skriva til Jógvan Sundstein. SUNDSTEIN á ELLEFSEN statsaut. revisorar tlf. 14700 <DE heilt vísur í, at nakað lógarbrot er. Annars vísi eg til aðra grein, eg havi í bløðunum. Nevnda lóg nr. 35 hevur bert 2 greinir, har hin seinna sigur, at nevnda lóg kemur í gildi beinan vegin. Børge sigur, at á fíggjar- nevndarfundi 31. mai spurdi minnilutin, nær formannsskifti fór at fara fram, men fekk at vita, at býráðið hevði sent landsstýrinum mótmælisskriv, og at teir gjørdu einki, fyrr enn teir høvdu fingið svar frá lands- stýrinum. Hetta er partvís rætt, bert tað, at ikki var tað býráðið, sum hevur sent landsstýrinum mót.- mæli, men býráðsformaðurin skrivaði 30. mai 1974 til lands- stýrið og segði frá, hvussu hann meinti, lógin kom at virka upp á sitandi býráð, tí lógin var ikki lýst at hava afturvirkandi karakter. Svarið upp á skriv býráðsfor- mannsins kom ógvuliga seint og hevði helst ongatíð komið, um ikki onkur — kanska onkur úr minnilutanum í býráðnum — hevði kroyst á. 15. august — tveir og ein Nr. 47 — 14. september 1974 hálvan mánað seinni — kom skriv frá landsstýrinum. Inni- haldið í skrivinum hevur Børge sett í blaðið, so tað skal eg ikki taka uppaftur her. Bert skal eg viðmerkja, at har tað stendur $ 3, $ 4 og $$ 1 og 2, skal standa 3. petti í $ 1, 4. petti í $ 1 og 1. og 2. petti i $ 1. Hetta skriv landsstýrisins verður vidgjørt eins og oll skriv, og er beint í figgjarnevndina til ummælis. Tá landsstýrið bíðaði tveir og ein hálvan mánaða at svara upp á býráðsformannsins skriv, haldi eg ikki, at nakrir dagar til ella frá kunnu vera so avgerandi. Sum Berge skrivar, var eg staddur í Danmerk og fái tí ikki svara fyrr enn nú upp á greinina frá Berga. Býráðið hevur eftir minari hugsan skipað seg eftir galdandi lóg, og hevur einki ólógligt gjørt við tað. Hetta veit løgtingid og hetta veit landsstýrið, og tey vita eisini, at býráðið vil halda seg til lógina, so títt og knapt, hon kann fáa virkan fyri býráðið. Hetta veit Berge Persson eisini, men Elieser Arge, Kjart- an Mohr og hann hava kanska ikki frægari at taka sær til enn at øsa seg upp um hetta pinkumálið. Teir um tað. Sum sagt frammanfyri, kom skriv landsstýisins ógvuliga seint, og eg vóni, at tað ikki er komið bert orsakað av, at onkur býráðslimur hevur strongt á. Petur Christiansen k*x* Okkurt veit »14.« Nú ein dagin undraði »l4« seg yvir, at Sosialurin varð prentað- ur á Dimmalætting, meðan Tingakrossur varð prentaður á Sosialinum. Hetta kann sigast — men tað mátti verið eitt sindur logið eisini, at tann sera politiski Finnbogi Isaksen letur Dimma- lætting prenta tað „ópolitiskaa Tiðindablaðið. Hetta blaðið, ið roynir at smoyggja seg inn um hverja gátt í Føroyum, undir »épolit- iskari< skikkju, man nokk fara at vísa seg ikki at vera so ópolit- iskt entå, ein so gitin maður sum sjálvur Hitler gjordi eisini fak- feløgini í Tysklandi >ópolitiska, men tey vóru praktisk politisk við lít undir hansara hondum. Áðrenn valið er úr garði, man Tíðindablaðið hjá Finboga fara at kasta hamin, man fara at vísa seg at vera ein >14< upp á ein annan máta. Javnaðarmaður TA—ÞTRARAF—Í—ÝKn—Th—LUAA||— Hugo Johannesen til áminningar Hósdagin 29. august doyði Hugo Johannesen av vanlukku í Skagen bert 43 ára gamal. Hugo var úr Leirvík og sonur Oluffu og Kristian Johannesen á Bakka. Hugo fór sum mangur annar burt 15 ára gamal til skips við »Skålanes«. Hann var ein sera ágrýtin og nærlagdur unglingi, so hann kom skjótt at gerast maður ímillum menn. Hann hevur mest starvast á sjónum, men í nekur ár hevur hann havt lastbilar, men í vár slapp hann sær av við teir og fór aftur á sjógvin, og nú seinast var hann motorpassari á >Norð- heim« nú bað vóru eftir honum. Hugo hevði lætt við at finna vinir og hann var lættur av lyndi. Hann heyði evni til at syngja og spæla. Hansara redd verður seint gloymd. Táið jarðarferðir vóru, var hann altíð ein av sangarunum. Í sangkórinum var hann eisini við. Komst tú á gátt hjá honum, so kundi hann seta seg við orglið ella við harmonikuni, sum hann hevði gott tak á. Altíð glaður og skammaðist ikki við at syngja út sína gleði yvir lívið og tekk til Harran fyri tað honum varð unt. Hugo giftist við Fanny dóttur Mariu og Johan Jacob Jacobsen í Leirvík. Tey fingu 4 detur. Heimið hevur altíð verið hugna- ligt at komi í og hettar hevur Fanny sterstu æruna av, sum helt tað væl og prýðiligt. Hugo var álitismaður, hann sat 4 ár í sóknarstýrinum, og til seinasta legtingsval var hann valevni hjá javnaðarflokkinum. Hann var ongantíð bangin fyri at siga sína hugsan heldur ikki tá tað var í fólkarúgvu. Vit bera samkenslu við tykk- um, sum hava mist, við konu og børnum og vit biða um, at Harrin má styrkja tykkum í hesi stóru sorg. Friður veri við minninum. Vinur Hóskvoldið 29. august komu tey sorgarboð úr Skagen, at Hugo Johannesen úr Leirvík var deyð- ur. Hann var komin hagar sama dag við skipi og hevði verið í landi og tosað við konu og bern, og stóð tá alt væl til. Tað var tí so heilt óvart bert nakrar tímar seinri at fáa hesi sorgarboð. Hugo fór, eins og so mangur av javnlíkum hansara, til skips, tá hann var 14 ár, og var skipsmaður burturav í mong ár, men seinri árini hevur hann arbeitt á landi við at koyrt lastbil, men altíð av og á alíkavæl verið til skips ella rógvið út. Nú arbeiðið við havnagerðina í Leirvík var av, seldi hann bilin, og tá ' honum var boðið at verða maskinmeist- ari við Norðheim, tók hann av og fór aftur til skips. Henda túrin for hann heimanifrå 17. august, og kom hetta at verða hansara seinasta ferð Hugo var álítandi og sam vitskufullur í ollum arbeiði sín- um, hann hevði eitt lætt og ljóst lyndi, og annaðhvert tú hitti hann á veg til arbeiðis tíðliga á morgni ella frá arbeiði seint á kveldi, so var hann í góðum lag. Hann fór altíð glaður til verka, gleddi seg yvir lívið, arbeiðið og heimid, og evnaði at geva oðrum lut í hesum ríku gávum. Slík fólk hava lætt við at vinna sær vinir, og vinir hevði Hugo nógvar, í vinalag virkaði hann so smitt- andi við sínum ljósa og lætta lyndi. Men dagar hansara blivu so fáir, bert 43 år, og livsfjørdur hansara var rógvin. Eftir sita kona og 4 bern við sorgini og sakninum, men eisini við ollum teim góðu og ríku minnum um ein góðan mann og pápa. Vit hava samkenslu við teimum og ødrum avvarandi og ynskja Guds frið yvir minni hansara J. Fr. Øregaard