leygardagur 15. mars 1975síða 10
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 10
sosialurin
Nr. 21 — 15. mars 1975
Í Føroyum munnu vit eiga upp
ímóti 100 miljónir tons av lætt
atkomandi koli, sum kann høgg-
ast árið íkring og røkka til alla
okkara kolanýtslu í 25—30 år.
Rithøvundurin og lista-
málarin Hans Scherfig
Sum 13. rithevundurin í reðini
fekk Hans Scherfig í 1973 ta
stóru árliga virðislonina hjá
danska akademinum, sum er
50.000 kr.
Scherfig er føddur i Keyp-
mannahavn i 1905 i einum Ogv-
uliga konservativum stjóraheim-
i. I barnaheiminum høvdu tey
ofta upplestur og mundi hetta
gera sitt til, at Scherfig seinni
for at skriva, men tad var sum
målari hann fyrst gjørdist kend-
ur. Tá hann hevði tikið students-
prógv í 1924 frá Metropolitan-
skúlanum í Keypmannahavn
ferðaðist hann nekur ár í útlond-
um. So fór hann at hava fram-
sýningar av myndum sínum.
Hann hevur prýtt fleiri almennar
bygningar við listaverkum sín-
um, m.a. Nærumgárdsskúlan,
Bispebjerg hospital, barnagarð-
in hjá Carlsberg ølvirkinum og
hevur annars sjálvur prýtt fleiri
av bókum sínum við myndum,
m.a. ferðasegurnar.
Bókmentunarliga partin av
ævi síni byrjaði hann sum blað-
maður. Í 1930 fór hann at skriva
í Arbejderbladet og hevur síðani
latið greinir til fleiri donsk og út-
lendsk tíðarrit. Frá 1945 hevur
hann verið medarbeiðari hjá
Land og Folk, har hann í beisk-
um viðmerkingum húðflettir
kapitalistiska samfelagið.
Felags fyri tær sjey skaldsog-
urnar, Scherfig hevur skrivað,
eru tær tíðarmyndir hann gevur
av tíðini undan og aftan á týsku
hersetingina av Danmark. Í
1937 kom bókin >Deyði maður-
in« um teir festu fúsirnar á ein-
um vertshúsi, har listarmenn
plaga at halda til. >Horvni full-
trúin< frá 1938 er um ein em-
bætismann í krigsmálaráðnum,
sum ikki er førur fyri at liva eitt
sjålvstødugt lív, m.a. orsakað
av tí smáborgarligu uppalingini,
hann hevur fingið heima og í
skúlanum. Bókin »Idealister«
kom út í Sveríki í 1944. Henda
bók varð forboðin í Danmark og
kom ikki út har fyrr enn eftir
kríggið. Her viðger hann, hvuss-
u menniskjuni verða útnyttað í
kapitalistiska-borgarliga samfel-
agnum. Ein partur av gongdini
og persónunum í hesi bók er
tikin uppaftur í »Frydenholm«,
sum kom í 1962 og er um tey ár-
ini, tá Danmark var hersett av
týskarum og m.a. greiðir frá, tá
donsku kommunistarnir vórðu
handtiknir í 1941. Teirra millum
var Scherfig sjálvur. Í >Skorpi-
Hans Scherfig, tá hann fekk
bókmentaheiðurslenina hjá
danska akademinum. Her er
hann avtikin saman við skalda-
konuni Elsu Gress
onen« frá 1953 verður greitt frá
tí tiltiknu eiturkoppa-sakini og
hvussu hon varð rakt upp. Í hesi
bók fær danska logreglan mong
høggini. Tann seinasta skald-
segan hjá Scherfig er >Den for-
tabte abe« frá 1964, har hann ger
gjøldur burtur úr, hvussu
summi liggja á búkinum fyri á-
vísum sløgum av nútímans mål-
aralist.
Eitt annað slag av bókum frá
hansara hond eru ferdasøgurnar.
»Rejse i Sovjetunionen< 1951,
„Det befriede Rumænien< 1953,
»Hos Kirgiserne« 1965, »Ru-
mænsk billedbog« 1967 og
»Morgenrødens land« 1971.
Greinirnar og ritgerdirnar hjå
Hans Scherfig eru komnar i fleiri
søgnum: På vej ind i vand-
manden 1951, Den gloende
drage over Roskilde 1959, En
boggave 1965, Naturens uorden
1965, Den fattige mands bil
1971, Månen og Trediveárs-
krigen 1972, Butleren og andre
historier 1973 og Udvalgte ess-
ays 1973. Sidani 1966 er å
hverjum ári ein >árbók< komin
við teimum bestu greinunum,
hann hevur skrivað.
Hesi viðurskifti hava summir
menn vitað um í mong ár, meðan
tann stóra fjøldin av fólkinum
ikki hevur havt minsta gruna
um tað. Ikki so frægt at viður-
skiftini hava verið kannað til lít-
ar og tískil vita vit ikki í dag um
allar teir møguleikar hetta kolið
hevur. Vit hava enn bert tey
kort og tær uppmátingar, sum
fransarnir gjørdu, at ganga eftir,
og hóast ongar beinleiðis orsøkir
eru at ivast í teimum, skuldu
tær kortini verið kannaðar av
nýggjum.
Sjálvandi hevdu tílíkar kann-
ingar kostað pening, men í slík-
um tíðum sum hesum ber ikki til
við góðari samvitsku at lata ein
møguleika sum tað føroyska
kolið liggja á láni. Vit mugu gera
nýggjar gongdir einar 15—20
metrar inn í fláirnar og fáa tver-
skurðir fram í fleiri støðum enn
fransarnir gjørdu á sinni, og kol-
ið, sum verður høgt, má kannast
á nýmótans hátt, so rættiliga
fæst at vita, um tað dugir best
til beinleiðis brenni, útflutning,
bensin ella oljuframleiðslu.
Eg havi sjálvur kannað kol,
sum er tikið langt inni í Prest-
fjalli og kol, eg sjálvur havi
funnið av tilvild, meðan eg
klintraði har suðuri, og sjálvsagt
er munur á koli, sum er tikið í
útjaðarinum, har tað hevur verið
undir ávirkan av luftini og tí
koli, sum er tikið longur inni í
fjallinum; hetta seinna plagar
vanliga altíð at vera tað betra.
Til hetta kann kanska sigast,
at tær gjørdu kanningarnar ikki
til fulnar umboða meðalgóðsk-
una, men royndirnar geva okk-
um nóg greiniligar upplýsingar
um slagi av koli og hvat vit
kunnu vænta okkum, um sterri
vinna verður sett á stovn.
At taka royndir av koli er
nógv torførari enn ein skuldi
trúð í fyrstu syftu, og er ein av
teimum spurningum, sum enn
ikki full semja er um millum teir
kønu. Vit mugu minnast til, at
hesar kanningar snúgva seg í
mesta lagi um nekur fá gramm,
og kanningin av hesum gramm-
um skal ofta vera avgerðandi
fyri tons í hundrað túsunda tali;
í hesum føri er talan um miljónir.
Tær fyribils kanningarnar av
foroyska kolinum vísa, at vit
her hava nakað, sum vit hava
skyldu til at kanna gjølla, so
mikið meira sum tað her snýr
seg um eina kolanøgd, sum ikki
er nógv undir 1000 miljónir tons.
Av tí at kolalindin er so tjúkk,
kann hver maður her høgga
heldur meira enn til ber at høgga
í teimum djúpu bretsku og
polsku námunum, og vit kunnu
fyri hvenn mann, sum arbeiðir í
nám, rokna við einari meðal-
framleiðslu upp á 1,65 tons í
hverjum skifti. Grunda vit ar-
beidislønina á ta løn, sum
bretskir námsarbeiðarar fáa og
rokna hana um til dansk-før-
oyska prístalið, t.v.s. 8 kr. til
mannin um skifti (sum er høg
løn i Føroyum), fer arbeidslønin
fyri hvert tonsið av høgdum koli
at liggja um kr. 4,85. Rokna vit
síðani hinar útreiðslurnar sum
t.d. ráevni, timbur, orkunýtslu,
umvælingar, rentu av kapitali,
handilsliga og tekniska leiðslu at
verða tær somu, sum royndir
hava víst at tær eru í Onglandi,
eru vit í ellum forum tryggjaðir
og fara kortini at fáa kolið við
einum framleiðslukostnað upp á
kr. 9,50 fyri tonsið.
Nú eru avskipingarlíkindini
rættiliga góð á plássinum. Kolið
kann við egnari vekt førast teir 3
bretskt og polskt kol? Vit mugu
her alt fyri eitt gera okkum
greitt, at tad i summum føri er
lakari, men harafturímóti betri í
ødrum, og undir ollum umstød-
um.
300 fl
Pr
8 n
6
x
40) £
” Aa
z Få
w 3 ?
200 =
x 3
UNDER
ALT
VERT
19 3þ
kilometrarnar oman til tann frá-
líka Trongisvág við rennistrong-
i. Har er almikið av plássi hjá
meðalstórum skipum upp á
3—4.000 tons, og umborðkomið
fer samlaða útreiðslan av kolin-
um at liggja eitt sindur omanfyri
10 kr. fyri tonsið.
So hvat prísi viðvíkur er vinn-
an kappingarfor, av tí at meðal-
prísurin á bretskum koli liggur
um 13 kr. við námið; haraftrat
kemur farmagjald við jarnbreyt-
ini og avskipingarútreiðslur, og
vit koma tá upp á eitt tal frá 16
til 17 kr. f.o.b. fyri gott kol.
Munurin í farmagjaldi úr Føroy-
um til danska havn fer kanska at
verða um 1 krónu meira fyri
tonsið, kanska minni.
Men hvussu er so føroyska
kolið til góðsku samanborið við
NORDSTRØMS
PROFILER AF
KULLEJERNE
PAA SYDER Ø
V.F. KØBENHAVN
um altíð eins gott og kolið á
Spitsbergen og Høganæs-kolid í
Skaane.
Tað eru jú tvinnandi slog av
koli, nýrakolið og so tað heldur
vánaligara káma kolið, sum
meira er til av, men lutfallið
millum bæði kolaslegini er ilt at
gera av í forhond. Menn, sum í
mong ár hava hegt kol haruppi
til húsbrúks, halda, at lútfallið
man vera 1—5 ella 1—4. Nýra-
kolið finst í stoðum fyri seg, að-
rastaðni er tað blandað upp í tað
kámara kolið, men nýrakolið er
so sermerkt í útsjónd, at lætt er
at skilja tað frá á flutningsband-
inum, og tessvegna ber til at
gera allar hugsandi blandingar
til útflutnings.
Framhald
—T———————
Jóhannes Bæk
trúboðari, Tórshavn
Ein sannur hirði,
tað er tað tygum eru.
Ein sannur hirði
í orð og í gerð.
Tygum koma altíð at vera
ein glógvandi varði
fyri tygara virki
í Harrans víngarði.
J.J. í Gerði