týsdagur 4. apríl 2000síða 4
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Íslendskir blásarar blæsa føroyskar tónar
Út er komin fløga, har Blásarakvintett Reykjavíkar - Reykjavík Wind Quintet - leikar tónar eftir føroysk tónaskøld.
BIS gevur út og merkir hetta, at fløgan kemur víða um. Leygardagin savnaðust tónleikarar og tónaskøld í
Listaskálanum
DAGFINN OLSEN
Leygardagin hittust í Lista-
skálanum tónleikarar, tóna-
skøld og útgevarar. Tóna-
skøldini vóru føroysk og
tónleikararnir íslendskir.
Teir leika í Blásara Kvin-
tett Reykjavíkar,ið hevur
spælt inn verk hjá føroysk-
um tónasmiðum.
Tað er forlagið BIS, ið
gevur út. Stjórin fyri BIS,
Robert v Bahr, var eisini til
staðar, eins og føroyska um-
boðið, ið er fløguhandlin
HCW Tórgarð. Eisini var
umboð fyri Samfundet, ið
gevur symfoniina hjá Sun-
leifi Rasmussen út.
Umboðaðu tónaskøldini á
fløguni eru Pauli í Sanda-
Blásarakvintett
Reykjavíkar
Mynd Dagfinn Olsen
Tónaskøld og útgevarar lurta
hugtikin
Mynd: Áki Bertholdsen
Tónaskøld, tónleikarar og útgevarar savnaðir í Lista-
skálanum
Mynd: Áki Bertholdsen
Sunnudagin seinnapart var
framførsla í hølunum hjá
Grímu á Gamla meiarínum.
Tónleikararnir
Stamen
Stanchev, klaver, Nikolas
Kapnas, violin, og Jens
Christian Guttesen, cello,
spældu Klavertrio D-dur nr.
6 eftir Franz Josef Haydn
og Klavertrio, opus 3 nr. 1 í
C-moll eftir Ludwig van
Beethoven. Sjónleikararnir
Birita Mohr og Súsanna
Tórgarð lósu yrkingar eftir
Friedrich Schiller og Jo-
hann Wolfgang von Goethe
í týðing eftir Janus Djur-
huus og Christian Matras.
Tú skalt sanniliga spenna
teg út, um tú skalt fylgja við
í Havn. Fríggjakvøldið í
Norðurlandahúsinum
til
stórfingna frumframførslu
av fyrstu føroysku symfoni-
ini, sum Sunleif Rasmussen
hevur skrivað, og sunnu-
dagin í “Meiarínum” til eina
intima
kamarframførslu,
um til ber at siga soleiðis,
við væl fyrireikaðum og
sera dugnaligum listafólk-
um. Tað er ikki eiti á.
Tað tónlistarliga eri eg
ikki før fyri at gera við-
merkingar til, tað fara onn-
ur, kønari fólk at greiða
okkum frá. Men mín upp-
living av tí lítlu konsertini
á Meiarínum var, at eg
akkurát tað sama kundi sitið
í onkrum konsertsali úti í
stóru verð. Tað var hugtak-
andi.
Yrkjararnir Goethe og
Schiller vóru samtíðarmenn
við Haydn og Beethoven,
kanska var tað tí, teir vórðu
valdir til upplestur. At lesa
yrkingar upp er eitt sera tor-
ført kynstur, og Birita og
Súsanna høvdu ikki nakra
lætta uppgávu við hesum
tekstunum. Tær vóru væl
fyrireikaðar og kláraðu
samanumtikið uppgávuna
væl.
“Thekla
kvøður”
(Schiller) er ein eitt sindur
tungur biti, og týðingin eftir
Janus Djurhuus virkaði
knortlut, tá ið hon var lisin
upp. Tað var ikki sjónleik-
arans ábyrgd. Tá fall “Nánd
unnustunar” (Goethe), sum
Chr. Matras hevur týtt ólíka
lættari.
“Álvakongur” (Goethe) í
fínari týðing eftir Janus
Djurhuus er ein perla. Birita
og Súsanna lósu hana upp
sum dialog, Súsanna las
reglurnar hjá dronginum og
pápanum, Birita tær hjá
álvakonginum og álvadøtr-
unum. Eftir mínum tykki
kom tað demoniska, hótt-
andi huglagið ikki nóg væl
fram, men eg skal viðganga,
at eg kanska havi ringt við
at meta rættvíst, tí eg eri so
hugtikin av tolkingini hjá
Dietrich Fischer-Diskau. Tá
ið hann syngur lagið eftir
Schubert til yrkingina, renn-
ur tað mær kalt niður eftir
bakinum, hóast eg havi
hoyrt ta framførsluna mang-
ar ferðir. Pianisturin Jó-
hannes
Andreasen
og
tenorsangarin Ernst Dals-
garð framførdu hesa útgávu
í einari av sjónvarpssend-
ingunum
“Kanska
um
hundrað ár”, sum Hanus
Andreassen gjørdi um Janus
Djurhuus í 1989. Bæði
klaverspælið og sangurin
eru sera krevjandi, men
hóast teir báðir vóru nakað
nógv yngri og ikki høvdu
so nógvar royndir enn,
sluppu teir ótrúliga væl frá
tí.
Best dámdi mær “Nátt-
arfrið” (Über allen Gipfeln
ist Ruh’) eftir Goethe í
týðing eftir Janus Djurhuus.
Birita og Súsanna lósu hana
upp tvíraddaða, tað virkaði
nakað sum at hoyra duett
millum sopran og alt.
Yrkingin kom upp á tann
mátan at virka fleirdimen-
sionell, framførslan gav eitt
slag av ekkóeffekti, sum
hóskar væl til innihaldið.
Samanumtikið var hetta
ein rík løta. Takk skulu tit
hava, sum skipa fyri.
Kirsten Brix
gerði, Sunleif Rasmussen,
Kristian Blak, Edvard Ny-
holm Debess, Kári Bæk og
Atli Petersen.
Kvintettin leikti eitt verk
eftir Atla Petersen. Í Kvin-
tettini eru Bernharður Wilk-
inson, floyta, Daði Kol-
beinsson, obo, Einar Jó-
hannesson, klarinett, Jósef
Ognibene, horn og Haf-
steinn Guðmundsson, fagott.
Forlagið BIS hevur stórt
virksemi um stóran part av
heiminum og er hetta tí ó-
førur møguleiki hjá før-
oysku tónaskøldunum at fáa
tónleik sín út um land-
oddarnar.
Tað var Felagið Føroysk
Tónaskøld, ið skipaði fyri
tiltakinum leygardagin.
Fløgan nevnist Cantus
Borealis. Windmusic from
Tónleikur og upplestur
á »Gamla meiarínum«
the Faroe Islands. Tey leik-
andi eru Reykjavík Wind
Quartett og Guðríður Sig-
urðardóttir, piano.
7
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 66 - 4. apríl 2000
6
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 66 - 4. apríl 2000
PF Leif Mohr
Leif Mohr
p/f Leif Mohr Smyrilsvegur 2 Postboks 3100 FO-110 Tórshavn Tel 311220 Fax 314862 e-mail: lm@leif-mohr.fo www.leif-mohr.fo
PF LEIF MOHR
85
31 65 11
KPMG statsaut. revisorar Sp/f
Postsmoga 3258, FO-110 Tórshavn, Tel 34 34 34, Fax 34 34 35
sóknast eftir verkfrøðingi ella el-installatøri.
Til PF Leif Mohr verður søkt eftir verkfrøðingi ella el-installatøri at
vera við í dagligu leiðsluni av handverkaradeildini.
Høvuðsvirksemið hjá P/F Leif Mohr kann býtast í tríggjar høvuðs-
greinar. Handverkaradeildin, sum fevnir um el-innlegging, ráð-
geving og sølu av el-tilfari, heilsølan og LM-handilin, sum fevna um
sølu av hvítvørum, audio/video og hi-fi v.m.
Í løtuni starvast 43 fólk hjá felagnum, harav 25 starvast í handverk-
aradeildini.
Felagið hevur stórar avbjóðingar fyri framman. Tann ið settur
verður, kemur saman við leiðslu felagsins at seta upp málini fyri
deildina og tryggja, at málini verða rokkin. Hann skal eisini saman
við stjóranum leggja til rættis marknaðarføringina hjá deildini.
Tann ið settur verður, kemur at vera við í dagligu leiðsluni av hand-
verkaradeildini. Fremsta uppgávan verður at samskipa arbeiðið á
deildini, bæði innanfyri deildina og í mun til restina av fyritøkuni.
Umsøkjarin skal vera útbúgvin verkfrøðingur ella el-installatørur ella
hava aðra viðkomandi útbúgving.
Tað er ein fyrimunur, um viðkomandi hevur royndir í projektering og
ráðgeving, og at hann hevur leiðsluroyndir. Somuleiðis er tað ein
fyrimunur at hava hollan kunnleika til edv og enskt.
Viðkomandi skal vera opin og fyrikomandi.
Umsóknin verður at senda til KPMG statsaut. revisorar Sp/f innan
10. apríl 2000.
Nærri upplýsingar fáast við at venda sær til Paula Ellefsen ella Árna
Ellefsen á telefon 34 34 34.
Allir fyrispurningar og umsóknir verða viðgjørd í trúnaði.
Felagið
Starvið
Umsøkjarin
Umsóknin
ÁKI BERTHOLDSEN
Tað er nú greitt, at Helena
Dam á Neystabø noyðist í
rættin fyri at hava sagt Ják-
up Mørkøre upp sum leið-
ara á Landssjúkrahúsinum.
Annars hevur ongin ivi
verið um leingi, at Helena
Dam á Neystabø fór at
verða stevnd, men nú er tað
so veruleiki.
Tí mikudagin læt Jákup
Mørkøre
Føroya
Rætti
stevningina ímóti landsstýr-
ismanninum.
Jákup Mørkøre stevnir í
Helenu Dam á Neystabø
fyri ærumeiðing, tí hon hev-
ur skuldsett hann fyri at vera
ólýðin og óloyalan.
Í fyrra lagi verður kravt,
at hesar útsagnirnar verða
dømdar deyðar at vera og
at Landsstýrismaðurin skal
rinda kostnaðin av at kunn-
gerða dómin við grundgev-
ingum.
Fær Jákup Mørkøre ikki
viphald frá rættinum um, at
han er ærumeiddur, krevur
hann í øðrum lagi, at Helena
Dam á Neystabø verður
dømd at viðurkenna at
maður í Føroya Arbeiðara-
felag segði við Sosialin
fekst ikki semja, er bara eitt
at gera og tað er at niður-
leggja kavaruddingina.
Og tað hevði lagt alla
samferðslu á landi í Føroy-
um lamna, um tað fer at
kava.
Takast í fullum álvara
Men nú uppundir vikuskift-
ið hendi júst tað, at tað fór
at kava av grimd, men
Landsverkfrøðingurin- gróv
við sama lag - og tað ger
hann enn.
Men Ingeborg Vinther
leggur stóran dent á, at hetta
merkir ikki, at fráboðanin
seinasta vikuskiftið bara var
tóm orð.
– Fráboðanin skal takast
í størsta álvara. Og hon
stendur framvegis við, sigur
Ingeborg Vinther.
Hon sigur, at í farnu viku
kom eitt nýtt uppskot frá
Landsverkfrøðinginum um,
hvusssu arbeiðsmenninir
skulu lønast fyri tilkallivakt-
irnar um kvøldið.
Og nú er tað so, at menn-
inir hjá Landsverkfrøðing-
inum eru spjaddir um alt
landið, so tað tekur sína tíð
at fáa eitt slíkt uppskot við-
gjørt.
Og fyrrenn tað er liðugt
viðgjørt, verða sjálvandi
ongi tiltøk sett í verk.
Men Ingeborg Vinther
leggur dent á, at er uppskot-
ið ikki nøktandi, er onki at
gerast uttan at niðurleggja
kavaruddingina.
– Tað er eitt mark fyri, tí
tað er eitt mark fyri, hvussu
leingi vit kunnu samráðast
um eitt mál, har vit ikki
koma nakran vet
Hon sigur, at væntandi
fæst greiði á málinum eina-
ferð í hesi vikuni.
Vil ikki gjalda
Formaðurin í Føroya Ar-
beiðarafelag sigur, at ósemj-
an
við
Landsverkfrøðingin snýr
seg um, hvussu nógva
løn,
arbeiðsmenninir
skulu hava fyri at vera á
tilkallivakt um kvøldið.
Í sáttmálanum er lønin
fyri at vera á tilkallivakt
14 krónur um tíman mitt
í viku og 28 krónur í viku-
skiftunum.
Men verða menninir
boðsendir til arbeiðis, fáa
teir vanliga tímaløn við tí
ískoyti, teir eiga at fáa,
men tær 14, ella 28 krón-
urnar um tíman fyri til-
kallingina, missa teir.
Ingebrog Vinther sigur,
at Landsverkfrøðingurin
er sinnaður at betala til-
kallivakt um morgnarnar
og í vikuskiftunum, men
ikki um kvøldarnar ger-
andisdagar. Tað skal fáast
í rættlag nú, annars er
onki at gera, uttan at nið-
urlegja kavaruddingina,
sigur Ingeborg Vinther.
Helena Dam
á Neystabø
stevnd fyri
ærumeiðing
Fara skjótt at niðurleggja kavaruddingina
saksøkjarin ikki hevur ver-
ið ólýðin og illoyalur ímóti
yvirskipaðu leiðsluni, sum
í hesum føri er Almanna og
Heilsumálastýrið.
Og at enda krevur Jákup
Mørkøre, at Landsstýris-
maðurin verður dømdur at
rinda sakarkostnaðin av
hesum máli.
Tað er Bjørn á Heygum,
sum er sakførari hjá Jákup
Mørkøre í hesum máli.
Málið kemur fyri í Før-
oya Rætti týsdagin 9, mai
klokkan 10.
Leingi verið greitt
Sum sagt omanfyri, hevur
tað annars leingi verði
greitt, at Helena Dam á
Neystabø fór at verða
stevnd í hesum máli.
Einasta ivamál hevur ver-
ið, hvussu stevningin fór at
ljóða og, um tað skuldi vera
Jákup Mørkøre sjálvur, ella
fakfelag hansara, Verkfrøð-
ingarfelagið, sum skuldi
standa fyri stevningini.
Formaðurin í Verkfrøð-
ingafelagnum, Suni Joensen
hevur áður sagt fyri Sos-
ialinum, at arbeitt hevur ver-
ið við trimum møguleikum.
Antin kundi felagið, ella
Jákup
Møkøre
sjálvur
stevna Helenu Dam á
Neystabø við kravi um, at
uppsøgnin var ólóglig, ella
kundi hann krevja starvið
aftur, ella í triðja lagi kundi
Jákup Mørkøre stevna fyri
ærumeiðing. Í samráð ímill-
um Jákup Mørkøre og fel-
agið er úrslitið so blivið, at
Jákup Mørkøre stevnir
sjálvur fyri ærumeiðing.
Fyrimunurin við eini slík-
ari stevning er, at tað er
nógv skjótari at fáa eitt mál
um ærumeiðing avgreitt,
enn tað er at fáa hini málini
avgreitt.
Men fær Jákup Mørkøre
viðhald í stevningini um
ærumeiðing, er tað sann-
líkt, eitt eitt annað sakarmál
um sjálva uppsøgnina kem-
ur at fylgja í kjalarvørrinum
á tí hevur Suni Joensen sagt.
Leggjast skal afturat, at
Jákup Mørkøre hevur fullan
stuðul frá Verkfrøðingafel-
agnum í hesum málinum.
Bjørn á Heygum sigur
m.a., at tá ið málið allan
vegin ber týðiligt bráð av
ósakligheit og óviðkomandi
fyrilitum, verður kravt, at
saksøkjarin fær persónliga
uppreisn og verður reins-
aður fyri tær vanærandi og
niðurgerandi skuldsetingar,
sum hava skatt hann almik-
ið.
Helena visti um alt
Bjørn á Heygum sigur, at
tað er onki hald í skuldset-
ingunum um ólýdni og ó-
loyalitet.
Og hetta eru so grovar,
niðurgerandi og álvarsamar
skuldsetingar, at hetta kem-
ur undir ærumeiðing.
– Talan er um eginleikar,
sum eru alneyðugar fyri at
varðveita eitt ávíst trúvirði.
– Og tað er rættiliga av-
gerðandi fyri vinnumøgu-
leikarnar hjá Jákupi Mørk-
øre, at ivi ikki verður sáddur
um hesar týðandi eginleik-
arnar, sigur sakførari hans-
ara.
–Serstakliga eigur dentur
í hesum sambandi at verða
lagdur á, at tað serliga álitis-
starv, sum Jákup Mørkøre
hevur røkt og at tað tí er
serstakliga
óheppið
og
oyðileggjandi fyri hann, at
slíkar ákærur verða reistar,
sum gera hann óskikkaðan
at røkja samsvarandi størv í
framtíðini.
Bjørn á Heygum sigur, at
tað kann ikki vera nakar ivi
um, at sjúkrahúsleiðarin
hevur eina greiða skyldu at
syrgja fyri at halda tær
fíggjarligu játtanir, sum
sjúkrahúsið fær.
–Tí má tað metast sum
Helena Dam á Neystabø noyðist nú í rættin at verja uppsøgnina av Jákupi Mørkøre,
leiðara á Landssjúkrahúsinum. Bjørn á Heygum, sakførari hjá Jákupi Mørkøre heldur, at
hann varð gjørdur til syndabukk og kevur fulla uppreisn
felag nevniliga við at nið-
urleggja alla kavarudding,
næstu ferð, tað fór at kava.
Orsøkin er, at ósemja hev-
ur tikið seg upp um, hvørja
løn arbeiðsmenninir hjá
Landsverkfrøðinginum
skulu hava fyri vera á til-
kallivakt um kvøldarnar.
Ingeborg Vinther, for-
Hóttanin frá
Føroya Arbeið-
arafelag um at
niðurleggja
kavaruddingina
hjá Landsverk-
frøðinginum,
stendur við. Og
nú verður ikki
bíðað leingi aft-
urat
ÁKI BERTHOLDSEN
Tað mundu vera mong,
sum, sum bíðaði við
størsta spenningi eftir,
hvussu tað fór at vera við
kavaruddingini, nú hann
aftur legðist við høgætt
og kavarokið
Seinasta
vikuskiftið
hótti Føroya Arbeiðara-
Hóttanin um at niðurleggja kavaruddingina, stendur við,
sigur Ingeborg Vinther
greitt tænastubrot um hann
ikki tók hesi viðurskifti í
álvara við tí úrslitið, at
fíggjarætlanin ikki helt.
Sakførarin sigur, at tað er
heilt greitt av øllum tí tilfari,
sum liggur í málinum, at
Jákup Mørkøre gjørdi bara
tað, sum honum varð álagt
og at Helena Dam á Neysta-
bø var alla tíðina fult og
heilt kunnað um gongdina.
– Tískil ber tað heilt
einfalt ikki til at skuldseta
Jákup Mørkøre fyri ólýdni
og óloyalitet, bara tí at hann
ger sína skyldu og ger, sum
hann er biðin.
Bjørn á Heygum sigur, at
tað er orsøk til at halda, at
veruliga orsøkin til upp-
søgnina er eitt bræv, sum
Helena Dam á Neystabø
fekk frá Løgmanni.
Í tí brævinum finst Løg-
maður at Helenu Dam á
Neystabø fyri, at hon ikki
hevur kunnað hann um hóp-
uppsagnir á Landssjúkra-
húsinum, sum er eitt álvars-
mál.
–At tílík stórmál verða
borin fram í fjølmiðlunum,
uttan at løgmaður er kunn-
aður, og uttan at málið er
viðgjørt í Landsstýrinum, er
als ikki nøktandi. Løgmað-
ur kann als ikki góðtaka
hesa framferð, sigur Anfinn
Kallsberg.
Hann sigur, at er hetta úr-
slit av vánaligari embætis-
førslu í fyrisitingini hjá
Helenu Dam á Neystabø,
eigur tað at fáa avleiðingar.
Men fæst greiða ikki á
hesum alt fyri eitt, fer Løg-
maður sjálvur at taka neyð-
ug stig í hesum máli, endar
Anfinn Kallsberg brævið til
Helenu Dam á Neystabø.
Bjørn á Heygum sigur, at
hetta brævið frá Løgmanni
gjørdi, at tað varð umráð-
andi hjá Helenu Dam á
Neystabø at finna onkran,
sum kundi fáa skyldina fyri
hetta vánaliga arbeiðslagið
og embætisførsluna, sum
Løgmaður sipar til.
– Og tí varð Jákup Mørk-
øre sagdur upp.
Fyrrverandi leiðarin á Landssjúkra-
húsinum, Jákup Mørkøre, krevur per-
sónliga uppreisn og at vera reinsaður