mikudagur 24. september 1975síða 5

Nr. 65 — 24. september 1975 sosialurin ÞSí Dagblaðnum — ræðuskítur Fyri stuttum bar eg eyga við eina grein, sum stóð at lesa í Dagblaðnum 3. september undir lesarabrevum. Tann, ið skrivað hevði greinina, ið snúði seg um lesarabrævið hjá bókaverði Sverra Egholm, var ikki so frægur, — tað veri seg hon ella hann — at geva seg til kennar við kristna og doypta navni sínum. Í staðin fyri kom við- komandi sum ein annar ræðu- skítur við einum stórum S'i sum dulnevni undir greinini. Men allan vegin í greinini roynir tú — hver tú enn ert — at draga fram nevnini Sverri Eg- holm ella bókaverður eins og tú av øllum alvi vilt leggja dent og herðing á, fyri at sverta Sverra mest meguligt! Umframt tað kemur tú við hópin av telum, ið siga frá, hvussu Sverri hevur í inntøku — og leggur heldur enn ikki frekur aftrat — sum tú sigur fór hentari, um hesin peningur varð latin í studningi til bøndurnar í sambandi við kjøtprisirnar. Tú tykist so talkátur, so tú átti at tikið allan skattalistan við inn í blaðið. Og hóast alt so eru mong, ið vinna meira enn Sverri Egholm landsbókaverður! Og sum síðstu hond á verkið rósar tú monopolinum. Ja, heldur hetta beinleiðis vera bestu loysn og kanska einastu! Men mitt í hurlivasanum og brigslinum móti Sverra, so roynir tú at sleiska og snobba fyri Dánjal Paula Danielsen, landsstýris- manni. Og hevði tú kunnað kosið hann til kong, so ivist eg ikki í, at tú hevði gjørt tað. Men sum eina lítla viðmerk- ing, so kann eg leggja aftrat, at støda min er heilt ødrvisi enn tín. Ti medan tu lastar Sverra og rósar D.P.D., so haldi eg hitt øvugta. Ja eg vil siga so mikið, at verður Sverri so skilagóður í ráðum og so umhugsin fyri ollum málum, sum viðvíkjandi bøndrunum og teimum minni løntu, kemur hann uttan iva inn a ting, verður hann uppstillaður til næsta val. Og mong, við mr á odda, vildu runnið á leistum fyri at fingið hann inn hagar! Meðan eg einki álit havi á tínum D.P.D., og orsekin er tann, at eg als ikki dugi at síggja nakran fong í einum manni, sum bert tosar um stuðul, stuðul og aftur stuðul, ti onkustaðir skulu peng- arnir koma frá. Og ein og hver dugir at seta seg niður í Tinga- nesi ella í løgtinginum at rópa um studning til Per og Pól. Tilíkur maður átti heldur at lagt eitt skilagott uppskot fram á ting, sum munaði nakað fram- tíðini til frama. Annars ert tú nakað dólskur og tornæmur, tá tú leggur Sverra undir at vera úti eftir bøndrunun. Ti tað er hann als ikki. Og tað dugir ein og hver at síggja, sum lesur greinina hjá honum. Væl at merkja um við- komandi hevur nakað vit og nakran sans. Ti Sverri vildi bert koma við eini leiðbeining til at stuðla báðar partar, ið eru mis- nøgdir við støduna, sum hon er í dag. Tá hann biður bendurnar fáa sláturvirki sett á stovn. Hetta hevði so virkað fyri, at bøndurnir fingu meira fyri kjøtid og keypararnir nakað meir av kjøti fyri pengarnar. Framhald á síðu 6 Jalousihurðar — fyllingarhurðar TIL EITT FRÁLÍKA GOTT MILIEU MÁLINGAHANDILIN telf. 138 25 Hasin maðurin má ikki doyggja Leikhús bio í Havn er farið undir at sýna westerndfilmin Hasin maðurin má ikki doyggja. Filmurin er um teir báðar vinmenninar og ævin- týrararnar, Martin Benson og Tony Guay, sum arbeiða í herinum. Teir fáa lyftir um triggjar posar av gulli, un teir kunnu finna og gera enda á einum brotsmannabólki, sum selir våpn og brennivín til indanararnar. Martin er tann elsti í einari stórari familju. Hann hevur tvær vakrar systrar, Susan og Jenny, og tveir yngri brødur, sum eita Daniel og Arius. Bådir arbeida teir å bóndagarðinum hjá faðirin um. Tað er ikki fyri at øvunda livsførsluni, men fað- ir hansara heldur vidhvørt, at hann telist millum lógbrót.- ararnar. Tann mest væl- havandi handilsmaðurin í teirri lítlu bygdini ber alsk til Susan. Men hon vil ikki vita av honum Ein dagin, meðan teir báðir yngstu Benson-breðurnir eru burturstaddir, verða foreldr ini og tey bæði gomlu tæn- astufólkini myrd. Tá Daniel kemur aftur at húsum, sær hann ein ókendan mann, sum er illa særdur av skotum. Systirin Jenny liggur í einum húsahorni og gevur seg av pinu og ræðslu. Hon er vorðin yvirfallin, og tað hevur iopið slíkan hvekk í hana, at hon vil einki siga Daniel ger av at hevna AE morðið, og hóast Susan mót mælir, vil hann ikki boða sjeriffinum frå ti ókenda. I staðin fjalir Daniel mannin húsinum og er um hann Ætlanin við hesum er at noyða tann ókenda til at siga hverjir teir vóru, sum myrdu foreldrini Men í veruleikanum er tann áokendi eingin annar enn vinmaðurin hjá Martin Ton) um jagstraði brots menninar, men sum varð raktur, tá hann skuldi bjarga teimum gomlu 1 húsinum Samstundis hevur Martin eisini jagstrað lógbrótararr ar. Hann fjalir seg hjá síni fyrrverandi vinkonu, Melin, sum eigur drykkjustovuna í bygdini. Hon sigur honum um hendingina í heimi hans ara, og Martin hittir Tony, sum verður Susan. Hon skilir nú, at Ton rektaður av ikki telist millum lógbrót- ararnar — og tá hann sigur Martini frá, at tað er eingin innar enn Graham, ið stend ur aftanfyri brotsmann:e bólkin, kemur spenningur Brotsmer ir verða ar aðhvert hongdir ella skotni og til endans sigrar Mar i einum skotbardaga ið Graham Vápnasmuglararnir eru burtur, og Tony og Martin fáa nu lenina. Men jagstrar eftir teim ólógligu hevur kostað mongum ósekum | ið. AU OSS SAD: