leygardagur 11. oktober 1975síða 9

Nr. 70 — 11. oktober 1975 Í /, 27 / í} UN Z V W/ Yi Í 2, LM; > 4 IM GÍ 7 IL VI Úr Í 77 HV /g A 497 7 27 Ll, 1, Ur 7 22 22 li 14, NØ 2 / ff? Á Yr Í 7 7 Jf If, 2 7 un, pe I; Í 1 / iii NI NN Q NN NN N NN SS NN N NN NY NN ND Ritstjóri: Hans Thomsen sosialurin Síða 9 NV NN N NN NN SX SS N N SN NN > N N N NS N N SN NN NN N SN w N NS N N 74 VA / N N NN N N N = NN N N N N NN N N 1) / M (/ 4 af Hr uj// Wp Í gr 4 7 7 / ( 7 7 P Í 1 Hf Í 7 5 H 7 7 MH U HM /, El 2 7 Á / 42 % Í, Mm ØL 7 HM // lf 7 7 /; Uj 2 (( Hr 7 mM HV 7 7 4 4, 7, HV 7 (7 7 4 Í (7 / 7 (7 HH 7 M 4 et. fy 2 HM > fg 2 (7 Í 7 % MH / 7. Ein romverskur Cæsar og krignum, gjørdist hann ein ussalig finna i talvi Hitlers i FYRRI PARTUR Tann tidin var, tå skaparin av fasismuni, Benito Mussolini, stóð suðuri í Róm — nakkafattur og hendur i hupp — meðan fjøldin uppøst fagnaði honum. Il Duce (Føraran) róptu tey hann og mongum tókti hann eisini at vera ein nýggjan Cæsar. Men tá Italia í 1943 mátti gevast við seinastu dagar hansara , vitleysu royndum hansara at forða ti hóttandi ósigrinum. FUNDURIN Í STÓRRÁÐNUM Teir 28 limirnir í fasistiska vóru kallaðir saman til fundar í Palazzo høvudsmidstødini hjá stjórnini í Róm. Teir flestu av limunum kendu á sær, at okkurt óvanligt var áfatt. Í tríggjar dagar hevði eitt uppskot til eina dagsskrá farið teirra millum. Hetta uppskotið hevði ein av lim- unum, Dino Grandi, gjert, og samtykt, kom Benito Mussolini, einaræðis- harri Italia seinastu 20 árini, stórráðnum Venezia, varð tað at missa alt vald. Sambært stjórnarskipan- ina hevði stórráðið, har ráð- harrar og fasistiskir odda- fiskar sótu, myndugleika til at koyra Mussolini frá. Men í royndum hevði ráðið higartil altíð viljaleyst lútað fyri einræðisharranum. Tá Muss- olini í 1940 sendi Onglandi og kriggsavbjóðing fyri at styðja samgongumann sín, Adolf Hitler, hevði hann ikki so mikið sum hirt at sagt ráðnum frá frammanundan. Limirnir stóðu í smábólk- um ymsastaðni í hellini og prátaðu ljódliga saman og allir hugsaðu teir tað sama: Fraklandi Mundi Grandi fara at vága sær at seta fram uppskotið til dagsskrá sina, og hvat mundi Mussolini fara at siga? Sjálvur væntaði Grandi tað ringasta. Hann hevði stungið eina hondgranat upp á seg. Um Mussolini fór at geva boð um at handtaka hann, ætlaði hann sær at spreingja seg sjálvan í luftina. >SALUTO AL DUCE!< Við rópinum >„Saluto al Duce!« varð øllum greitt, at nú kom Mussolini. Hann var í tí grågrøna uniforminum við gullsnórunum, sum boðaðu frá, at hann var ovasti fyri italska herinum. Limirnir í ráðnum lyftu sum av handa- hógvi hegru hond til ta vælkendu fasistisku heilsan- ina, áðrenn teir sessaðust við borðið, ið var dánað sum hestaskógvur. Viðhaldsmenninir hjá Mussolini høvdu í fleiri mánaðir biðið hann vera varnan, ti at ein saman- svørjing var gjørd ímóti honum. So seint sum dagin fyri hevði politistjórin latið honum ein lista við nøvnum á limum í stórráðnum, sum A Fransar syrgja hertøkuna av landi teirra Benito Mussolini hevdu hildi loynifundir, men henda lista hevði Mussolini bert kveistrað til viks við orðunum: »Hesir menn eru bert til, av tí at eg eri tann, eg eri. Teir sóla sær í tí heuðuri, eg havi vunnið mær. Mær nýtist bert at siga nokur orð, so fara teir ringan at akta aftur.« Hetta hevði verið so eina- ferð. Longu sum smádrongur hevði Benito Mussolini verið ótrúliga væl skorin fyri tunguband. Ein dagin hoyrdi mamma hansara hann standa og halda eina glødandi rødu inni í kamari sínum. Hon helt fult av fólki vera' inni, men Benito var púra einsamallur, see