leygardagur 17. januar 1976síða 9

Nr. 4 — 17. januar 1976 ir» fy 4 HÍ ld 27 IM, IL UI fýr N > CL me NN N SS Il ff N N 7 UA LG NN (2 0, Ú 2 N D NN NI NI p Í MW NN MW !/ 4 ///} Na | 1/4, 7D /17 NN Jr, ti Í Í |} | | | |} | | | | Wi NU NN i ms Mm 1974 N Z 7, AM (f/, BB. NN N NN 77 7) (77 7 WM hla Lg, er gfi Mh 4 7 , Í/} ært, UW 4 ef 4 7 ha Ritstjóri: Hans Thomsen sosialurin Afturumaftur Síða 9 í gráum kálvsskinni „HECTOR! Sit hampiliga á stolinum!« Hesi orðini vórðu tey sein- astu, Hector Williams hoyrdi í hesum lívi. Kona hansara var komin fram á hann í hansara yndisstødu: dand- andi aftur av á koksstólinum við fótunum uppi á tí heitu komfýrsplátuni, og haraftrat hvíttklæddur eisini! At sita so var strangligt forboð fyri, og Irena var ikki at spæla við, spann ødin í hana . . . so fyri at gera stutt av, hendi tad, at Hector, sum kendi seg sekan, spenti nakad brådd- liga frå við fótunum, køks- stólurin fór afturav, og i næstu letu lá Hector háls- brotin á gólvinum við einum fjákutum andlitsyvirbragdi. Irena dugdi illa at fata, at Hector veruliga var deyður. Tí tað veit Gud, at ikki var tað Hectori líkt at fara av verðini á henda hátt. So bráddliga og uttan at tað kvetti úr honum. Og so eitt kveld eisini, tá køksgentan hevði fri og hann sostatt var einsamallur í køkinum. Nei, hetta avgjert ikki Hectori líkt. Tá hevði verið ólíka meira í samljóð við hansara lyndi (hetta helt so Irena), hann hevði lagt seg at doyð okkurt kveldið, tey høvdu húsini full av sostatt spilt allan vertsskap- in. Ella um hann var farin av óvandaðu var SÓ um gestum og verðini á ti drykkjustovuni við dúkum á borðunum, har hon fyri stuttum var komin eftir, ongum at hann við hvert plagdi at fáa sær morgunmat. So hetta skuldi gerast ein ræðulig skomm og gøla: »Kendur bursrikmadur deyður á matstovu niðri við dokkirnar!« Ju, tad kundi Hectori so líkt. Tað nøtradi Irenu í holdið av at hugsa um hetta, sum var hon beint á undursaman hátt sloppin úr ringum vanda. Ti beint soleiðis hevði Hector jú tíverri verið. So ræðuliga óvandaligur. koma í bleðini og verið Hon hevði mangan brigdað sær sjålvari, at hon ikki skuldi hava tikið hann longu ta fyrstu ferðina, hann bað um hana. Ti tá hevði kanska enn verið meguleiki fyri at fingið so nøkulunda fólk burt- ur úr honum. Men tá hevði hann jú verið eitt einki, sum einki átti. Og sum dóttir real- skúlastjórans bar jú als ikki til hjá henni at taka tann | Poul Sørensen | | Danski rithøvundurin, skaldid, umsetarin og blaðmaðurin Poul Sørensen varð føddur i 1906. Hann hevur gjørt seg kendan undir dulnevn- inum Poeten, madurin, sum gjørdi sinar vid- merkingar til dagsins hendingar við sínum ofta | frålika revyvisum, men eisini við sínum rit- gerðum ella kjallaragreinum í donskum blødum, t.d. »Folkets Avis« og »Politiken« frå 1928 — 42. Men eisini sum tað álvarsama, tjóðskapar- sinnaða skaldið hevur hann gjørt vart við seg (Her skal bert nevnast tiltikna yrking hansara „Et flag er smukkest i modvind«). I 1940 kom bókin vid visum hansara, sum ber navn eftir honum sjålvum og rætt og slætt eitur »Poul Sørensen«. I 1942 »Danmark« vid einari full- figgjadari utgåvu aftur i 1945. teknaranum, gjørdi hann bókina »Dagligt liv i Danmark«, tiltikna danska sum kom i 1950. gjørt annad, m.a. såla. Her nytist bert konen, | »Hende, He tor it hann var fyrsta tann besta nátti fyrst visa, henni verðugur. Bjóða henni eina stødu í samfelagnum, hon kundi vera eint við Og tað gjørdi Hector eisini Tað skal rós. Hann arbeiddi seg stød- ugt upp. Striddi og strev- aðist. Ti tá hevði hann veru- liga verið góður við hana Hevdi verið skotin 1 henni. Hetta hevði hon eisini verið fullkomiliga greið yvir. Og hon hevði verið so rørd av sigast til hansara pura hansara lorkuta smikri og errin av hansara treysta áhaldni, meðan hann sum undanmaður hansara í Halgu- bók strevaðist í fjúrtan ár fyri sína Rakul. Og kanska hevði hon verið ikki ovfarin væl megnaði at koma sær fram. Ti tá Hector bað um hana á var hann at Ná, men eisini sørt av, so hann ødrum sinni, kalla miljónerur Men hesin fjølbroytti maður hevur eisini umsett sjónleikir, sum hava verið framførdir í konga- | liga sjónleikarhúsinum í Keypmannahavn. Her | skulu bert nevnast »Vintersolhverv« eftir mikla amerikanska sjónleikaskaldið Maxwell Ander- | son og >Et spil om en Vej< eftir svenska rit- | | hevundan og sjónleikaran Rune Lindstrøm. | Tað, sum ikki minst sermerkti Poul Seren- | sen, sum doyði 1. aug. 1973, var hansara lætti | og eleganti stílur, sum m.a | teimum framúrskarandi vísunum, hann yrkti | til stóra danska listarmannin, Osvald Helmuth | | kællingen, | »Dit hjerte er i fare, Andresen« at nevna Saman við Bo Bojesen, gitnar útlendskar | kemur fram í visur sum madammen« og tað var sjálvandi henni fyri at takka, at hann var komin so væl áleiðis. Fyri at byggja brúgv um tað mentunarliga bládýpi, sum lá millum tey. Jú, hetta var henni og einans henni fyri at takka. Æra tann, sum æru hevur uppi borna! Men hetta hevði Hector ikki gjørt, ti alt síðani hveiti breyðsdagarnir vóru av, høvdu í royndum ikki annað enn gelur staðist av honum Gaman í at meginparturin av gølunum høvdu verið smáar, men tó kortini altið so, at hon hevði gingið í stødugari ræðslu fyri, hvat tað næsta nú mundi fara at verða. Sum hon hevði verið fegin og gleðiliga bilsin, tá tað kom upp, at brúdleypsferð teirra ikki skuldi enda við, at tey fóru aftur í íbúðina inni í býnum at búgva, men at hann so tigandi hevði keypt eina villa, sum Bartlett dóm- ari hevði átt, og sum var tann stásiligasta í allari bygdini harheima, >sum eina lítla fri- tíðarsmáttu til mina lítlu elskaðu Renu«, hevði hann sagt. Og hon hevði glett seg so til at síggja glómurnar í øllum teimum familjum, sum veruliga høvdu nakað at týða har heima, teimum hjá Sirley, Granton og MacAllister, esi fólkini, sum hon higartil var omin saman við gaman Í men sum kortini altið øvdu hildið eitt sindur hånt um dóttur realskúla- stjórans. )Hesar smásálirnar hesa 1alda seg altid vera so finar, men ans fyri veruligari ment- an hava tær so ongantið avt!). Men nu skuldu tey so fáa annað at siggja! Og so spurdist mest sum ein gela burtur úr hesum stóra Garden Party'inum, tey ti af umframt ungdómsvinir sinar høvdu, bert Hector hevði fylt húsini við hesum helt tað so hunda slagnum, hann saman við Hevdi einans verid Bert Thompson so kundi hann gingið ann, ti ramba hann var so fyrsti k sveinur í bókahandlinum, og tað mátti sigast at vera eitt starv, sum kortini hevði nak að við mentan at gera. Men s0 hasin Gus Miller ein sovorðin nakkarotin rosinu- seljari og so Jeff Hanson, sum fekst við ross og bar henda roykin við sær, hvar hann kol im er hann so at unnudagsklæðunum. Fyri ikl la um Fred Smithe gðist at h« vra uDD ( okallaðu radika I ligensu og ong- intið var bli til annad enn tað ama kjaftreysta leti- ettid, hann altid hevði ver toktist at fara at taka seg stak væl upp, bæði tey hjá Sirley, Gran M ac Allister siðað a Er vóru jú ton og stak væl menniskju, sum ikki lótu finnast Men kortini hevði endin verið Irena ikki hevði torað at hugt upp í eyguni á sovorðin, at teimum, tá heim varð farið, og ti hevði hon eisini noytt Hector at komið inn til býin við sær longu dagin eftir. Og hetta væl- viljandi sálir har heima sjálv- misskilt og nakað í n høvdu so nakrar andi alt fyri eitt høvdu viljad hetta, sum ikki var lagt