mikudagur 8. september 1976síða 6

Minningarorð um Chr. Haraldsen ( tiar Haraldsen har ki tann best I men har 0 ár. Fyrst sum di seg nog birgan at fara ð Studenta- og prelin ir eina gamla ætla t gera Løgtings úti á na tvska-førovska orðabók du, og sein Devdin forðaði honum í at 1 llfora hesa uppgåvu, sum hann áh iðar ði glett seg til í mong ár } Haraldser var keyp- Flduvil Jákup Chr. H ldsen 1 t Í ðirin stovnaði handil í Fugla- Dar irkar mar y konur vi. Um Chi in eisini hevði I eg Yr t t Ordist Kl men i starvadist so idlig kur og doyði. Han : ið í krambúðini hjá bróður- ð jarðaður Ly num í Fuglafirði. Men ivaleyst tan ir hann ikki nøgdur vid kram- Har i | 7 udarlivid, hóast hann visti at Jan farin frå sum lærari i frá mongum góðum minn ð Studentaskulan. Ikki er ov um frá teirra tidini. Framman- leit seg upp idan høvdu tey bæði eldru istarvinuu o nærlagdur tkini, Edvard og Jóhanna, } ti og øllum, har verið á læraraskulanum, so Sveinaroyndir fara fram í oktober/november í ár. Lærlingar mugu tilmeldast av meistaranum til Læru ráðið, Tinganes, Tórshavn, í seinasta lagi týsdagin 14. september. Saman við tilmeld ingini má latast inn lærusáttmáli, navnavátt an og 50, — kr. í tilmeldingargjaldi. Maskinlærlingar lata samstundis inn tekn- ing. Tilmeldingarblød fáast frá læruráðnum ella teknisku skúlunum. Læruráðið NOKÐOYA SPARIKASSI elsti og stersti peningastovnur í Norðoyum TRYGGAST setur inguin í SPARIKASSANUM KLAKSVIK telef. 56366 Leirvik telef. 43070 . VIÐAREIÐI telef. 51036 NORDDEPUI telef. 52030 sosialurin Nr. rad iða ha Í VI li hevdi t 14 ra } | iði Í IYri pr ( tsluhaldi teirra n oru a kulan he I Í t Uu frá t ir 0 el ta, a 10 I y í r i ipsmadur var hann góður at skulin li fall niðurfy tur llann royndi lærarastarvið og dovdiiarm6d sum latinskuli eina stutta tid á bygd, fór so á sinni Hesin skúlin setti stór kra bæði til lærarar og næmingar Her skuldi arbeiðast og arbeið st burtur úr ast, skuldi nakað fá ti stuttu tidini. Tey um ikki orkaðu ella tímdu at fylgja við fullu rættiliga skjótt frá. Het var ein góður skúli, hal tað var spell, at serliga prelimi nerskeiðið varð tikið burtur. Har komu ofta meira tilkomin fólk sum høvdu verið úti í vinnulin inumog nú vildu búgva seg meira ut upp á Kanska HÍ megna at taka uppaftur ta uppgavuna Hesir lærararnir vóru vanir utta tid st skeiðini fara at við og noyddir at vera sparnir bæði við egnum og skúlans pengum. Hetta sparsemi var so fastgrogvid, at nútíðin hevur skilt tað sum pirni Kanska var tað nakað a hesum sparsemiseginleikanum sum gjørdi at Christian og aðrir av teimum gomlu lærarunum uttanlands at sekja sær meira kunnleika. Hann var júst vorðin magistari í tyskum og fronskum i 1937, tå heitt varð á hann at vøru við. ti keypssamtøka skuldi setast á stovn aftur i Havn fyri skjótt 25 árum sidani koma heimaftur at vera lærari Fleiri royndir høvdu verið tvist ikki í preliminer við tudenta- og gjørdar áðrenn, og eg iðið, sum hann byrjaði saman. |} hendan hevði gingist va ' ið vinmonnunum Tummasi hevol KL I um Nygaard og Eriki Petersen Christian Haraldsen verið for Hesir ungu menn og teir fåu, madur i næstan øll tey fyrstu 15 ini, okkurt stutt skeidid und im styðjaðu teir, vóru ikki litið irin framfysnir. Teir gjørdu enda å ti antikið áralanga tjakinum um stovnan Byrjað varð sum við stud av studentaskúla við bara at entaskúlanun smáum og i til verka, áðrenn logtingið = trongum vidurskiftum í leig hevði endaliga samtykt málið! aðum heli í Bringsnagøtu Fad gekk, men tað var ein sera = Hvorki voruúrval ella umstoður ere < mt SR = 52 8. september 1976 ru serliga lokkandi uliga % { t t 1 } Í 1Uu 1 t bját I il t á egnan X taðni mátti i) øl til rn rnit KOM slátt I} i ið papp posum, tá keypast skuldi i t nevnd arfund í Bringsnagetu fyri o.u '0 árum síðani inni í ti trongu goymsluni. Tað var ikki stólur í part til nevndarlimirnar. Summi Í 1 un tøkun il jálvandi alla tidina M: ( ist aldri tann, im provokeraði. «Vit skulu bara arbeiða stillisliga. Andsvar elvir bert til meira mótstoðu | hann, tá vit yngru voru bráðir og mæltu til tjak og upplýsing uteftir um samtøku hann, id hovliga { atborið tá, meðan stødid varð lagt at fara varisliga fram. Teir limir, sum tá stóðu trúgvir um samtekuna eisini tá hon fyrst í 60 árunum kom í eina kreppu, vóru hollir og medvitandi limir, ið minni hugs aðu um letuvinningin enn um hvussu vit best skuldu vinna á trupulleikunum. Nakrir vóru ræddir, men teir vóru fáir, ið fullu frå at uppliva ein vokstur innan um hann ikki hevði droymt um. Vit vita nú. at tað góða urslitid fyri ein stóran part er fruktin av hansara skynsama samtøkupolitikki, oll tey fyrstu sjálvt um Christian for frå um formaður fyri 9 árum síðani inni heilt burtur úr nevnd ini. fylgdi hann alla tidina livandi vid í hesum arbeiði, ið hann nåtturliga kendi sum ein part av livi sínum Vit sum høvdu ta gleði at arbeiða saman við honum, hava honum alt gott at bera. Hann var altid fryntligur og blidåmælt ur. Vildi hoyra ymisk sjónarmið og skúgvaði einki teirra til viks uttan fyrst at umhugsa tað væl og virðiliga. Hann kundi eisini vera avgjørdur og var hann annførdur um, at stødutakan hansara var røtt, so var hann ringur at vika. Hann hevdi altid stjorn og limir aftan fyri seg, tå hann a sin eydkenda og sattliga hátt legði dent á. at keypssam- tøkan skuldi vera føroysk kuldi vera púra óheft av út- lendskum fyritøkum og áhuga ikki altid so lætt it dúva upp hesa serstødu, málum. Tað var meðan felagið stóð í skuld Við H ldsen er ein 3 i! villj r fart eir av elmur Í jørdi sitt arbeiði imvitskufult og stillisliga, alla iðni har hann var. Kanska nnu vit sig it gekk ov I itt arbeidi. Var tad nakað, hann ikki visti sparsemi við, so var tað við orku og tid ini. Hann var heilhjartadur, har hann var Hann verdur sårliga saknadur av konu og børnum, og eisini av okkum mongu, sum å ein hvønn hátt kendu hann og arbeiddu aman vid honum Í takksemi lýsa vit frið yvir minni um Christian Haraldsen Sverri Egholm Í ;