mikudagur 2. november 1977síða 7

Nr. 75 — 2. november 1977 sosialurin lesarabrøv Síða 7 Aftursvar til Ola Breckmann: Oli Breckman! Sjålvt Glistrup hevdi helst rodnad „Fólk, sum hava ein hægri økonomiskan mo- ral, rættartilvitan og sum halda fast um egnar ognir, samstundis sum tey re- spektera tær hjá ødrum menniskjum, kalla hetta stigið til vinstru við heilt eðrum heiti. Hampafólk kallar slíkt fyri tjóðsteku og stuldur,« Rætt gitti tú. Óli Breckman eigur citatið omanfyri. Tað er niður- staðan í einari »politisk- ari« viðmerking til eina grein í Sosialinum fyri stuttum um nýggju stev- nuskránna hjá danska javnaðarflokkinum og landsfundin hjá hesum sama flokki. Eg kann ikki annað enn fegnast um,a t Ø.B. hevur hildið fråsøgnina vera so týdningarmikla, at hann hevur tikið hana og tank- arnar í henni til viðgerðar. Men sum vanligt er í politisku skriving Ø.B.'s viðgerð hann hverki evni sakliga ella grundar skriv- ingina á sannleikan. Hann argumenterar ikki, men *k*K HITABYLGJAN Tá Sosialurin, merkverd- igt nokk, ikki hevur havg nakað ummæli av sjón- leikinum »Hitabylgjan«, er tað mær vónandi loyvt at fáa hesar fáu reglur við í blaðið. Tað er sjáldan, vit fáa tað upplivilsi, tað var at koma í Sjónleikarhúsið hesuferð. Ikki bert tær ytru umsteðurnar vóru broyttar til tað betra, (tó at teir gott kundu brúkt dustklútin til loftslampur- nar) — men her sóu vit ein sjónleik, sum hvert mans- kykt fatar, fær nakað burturúr, fær nakað at teinkja yvir. Ein sjónleik- ur, sum kemur ellum við í hesum tíðum... nei, eg tori ikki at siga hverjum tíð- um, fyri ikki at verða lýst í bann. Sjálvsagt hevði sjónleikurin ikki havt sín boðskap so týðiligan, um ikki tey, sum spæla hann, hevdu verið so framúr. Eg veit ikki, men her tykist, sum um hver einkultur motor-teigurin spælari hevði næstan eitt annað lag, enn vit vanliga síggja. Ella um venjingin hevur verið ein heilt onn- ur. Men her var so væl spælt, sum vit sjáldan síggja. Og her vóru øll eyðsýniliga væl uppløgd til at spæla. Tað skulu tit ell hava hjartans tekk fyri, tí tað kann ikki vera tespuligt at vera amatersjónleikari og samstundis hava sítt dag- liga starv, tí kravið til leikaran er sum til tann professionella. Øll tit, sum spældu, tit hava fortjent alt tad, sum man leggur i eina bukett av vænastu råsum. Men blaðið kemur vónandi vid ti meira professionella ummælinum. P. P. S. Bara tad at siggja Albert Joensen spæla tann gamla abban var »eina messu verd.« Triggjar ferðir OPEL Komandi år kemur Opel å trimum nyggjum modellum. Hesi modellini eru: Monza og Senator. Hesir tríggir bil- ferð tí stóru bilmessuni í Frank- men koma tó ikki á marknaðin fyrr enn einaferð í 1978. Tann nýggi Common- marknaðin við nýggju Commondore, fyrstu alment á arnir vóru framvístir furt fyrr í heyst, num. torur, sum eisini mondore. langt omanfyri t.d. kordin. dore er at síggja til, ein sleingir bert frá sær pá- standir. Eins og ofta fer O.B. lætt um veruleikan og villeiðir ti lesaran. Við eðrum er viðmerk- ingin hjá O.B. lítið undir- bygd. Hon kennist tí bæði tápulig og barnslig. Tað skuldi í sjálvum sær verið nóg mikið til at tagt, men tá O.B. er so grovur, er tað skeivt móti javnaðar- hugsjónini at lata við- merkingina fara óátalaða framvið. O.B. vísur enn einaferð sítt illdæmda asosiala andlit. Ja, greinin hevur eitt so fasistiskt undirrák, at sjálvt Glistrup hevði helst rodnað. Og starvs- bróðurin hjá Ø.B., blað- stjórin á hegrasinnaða, hálvfasistiska vikublad- num Minut hevði gloypt hesum í heilum líki eins og einum setum bita. Væl- gagnist! Tað er annars vert at leggja til merkis, at Ó.B. ongantíð i tvey-ára blað- stjóra skeiði sínum hevur kunna luttikið ella lagt upp til eitt sakligt, kon- struktivt kjak. Harafturimoti hevur hann verið djarvur at gjørt ålop å persånar og rørslur. Slongt frå sær på- standir. Ferð eftir ferð reingir hann veruleikan. Manipulerar við telum, soleiðis at tann vanligi dagbladslesarin bart út verður skeivt informerað- ur — lumpaður. O.B. hevur borið fram rangar útrokningar av tølum og hagtølum, ið hava verið rættaðar av oðrum, uttan at hann hevur umborið seg mótvegis lesarunum ella á annan hátt latið við seg komið. Tað kann ikki . skreytútgáva av Rekordi- Motorurin verður ein 6-cyl. 2,5 litra raðmo- hevur verið nýttur í gamla Com- Senator og Monza verða framleiddir við 3-litra mo- tori uppá 180 HK/DIN, og koma hesir seinnu at liggja í einum prísklassa Re- sigast annað, enn at hann hevur stóra virðing fyri lesarunum. Hugtakið blaðetikkur liggur langt frá hansara meginreglu. Eg giti, at mangur setur eitt stórt spurnartekin við hansara kompetansu sum blað- stjóri samfelagsins samvitska. Hann hevur lagt eina við ikki at referera rætt, men harafturimóti at reingja, soleiðis at tað passar í hansara bukku- spannir, ið hvolvdar verða yvir persúnar, rerslur við aðrari áskoðan og tað al- menna við tettum millum- bilum. Og so skal hann eitast fyri at vera barna- uppalari orsaka ungdómsuppalari. Peda- gogur á hægri stigi! Mong stúrsa við. Og so skrivar hann so yvirlegin: >Fólk sum hava ein hægri økonom- sær iskan moral...« At hann dittar sær at tosa um moral í heila tikið. Og enntá um hægri økonom- iskan moral — sum fólka- floksmaður. Eg skal ikki lasta O.B. fyri tað, sum hansara floks-politisku undangongumenn avrik- aðu, men vit kunnu bara leita 25—30 ár aftur i tid- ina, tá føroyingar av álv- ara fingu ein lærara av økonomiska morali — or- saka — hægri økonomiska morali fólkafloksmanna. Lat tað fara. Men varið tykkum! Til sjálva greinina. O.B. bart út lýgur, tå hann skrivar: „.. at landsfundur donsku javn- aðarmanna hevði sam- tykt, at flokkur teirra skuldi ota seg eitt stig til vinstru, at hann skuldi virka fram ímóti tjóðar- tøku av framleiðslutólu- num og samfelagsvirðum annars.“ Í frásegnini í Sosiali- num stóð ikki við einum einasta orði tjóðartaka, uttan i brotinum um at jørdin stigvíst verður samfelagsogn. Heldur ikki samtykti flokkurin at ota seg til vinstru. Tað er nakað, sum politisku eyg- leiðararnir (nakað nógv meira sakligir og vitandi enn O.B.) gera metingar um Harafturímóti varð sagt, í frásegnini, at stevnuskráin slræ bart út fast, at strid arbeiðara- rerslunar fyri fólkaræði (demokratiið, gr.skr.) og sosialum rættvisi er ikki at enda komið, fyrr enn ognarrætturin til fram- leiðslutólini er felags. Men meira enn ein veg- ur er gongdur til fult de- mokrati — felagsogn! Teir flestu javnaðarflokkar hava ikki tj6dartøku av framleiðslutólunum sum heild í stevnum sínum bert fyri at tjóðartaka. Fleiri javnaðarflokkar, m.a. tann danski, ynskja at ganga leiðina gjøgnum økonomiskt demokrati ella gjøgnum idnadarligt demokrati. Sambært ØD-hugsjon- ina, sum ongastaðni enn hevur funnið sina fastu og endaligu legu, fáa tey ar- beiðandi part í ti virdisøk- ing, sum tey sjálvi eru við til at skapa. Tey fáa stig- vist iognarrætt og av- gerðarrætt. Men sjálvandi eru tað peningasterkar fyritøkur og stovnar, ið hava eina Opel Commondore — Ein 6-cyl. skreytútgáva av Rekord avgerðandi ávirkan á samfelagsgongdina og peningaliga streymin í samfelagnum og ti hava so stórt vald, at flestu sosialistar ynskja tær og teir tjóðartiknar. O.B. kallar tað tjóðs tøka og stuldur. Men hver skapar virðini, Óli. Er tað eigarin kapitalisturin ella tey arbeiðandi? Eg haldi, bart út sagt, at tú ert ikki greiður yvir tað, tá tú skrivar »Nå krevur hesin hóp- urin av teoretiskum snúlt arum av tjóðvirðislikam- inum (umber javnaðar- málburðin), at leiðsla teir- ra tjóðartekur ell samfel- agsvirðini, sum onnur enn tey sjálvi hava skapt og tí eiga, og sum alt samfel- agið livir av.« Hvørji eru hesi onnur? Eru tað ikki tey arbeið- andi? Ella er tað virki3 eigarin, útgerðarmaðurin og stjórin, sum kanskae einaferð legði grundarlag- ið við nøkrum spardum, læntum ella arvaðum krónum? Er tað hann, sum hevur skapt alt? Vit kunnu bara taka eitt heimligt demi, tá grund- arlagið verður lagt undir eitt størri fiskifar. Egin- peningurin er vanliga í mesta lagi 10—15 pro- sent, meðan skattgjaldar- in yvir landskassan letur ein stuðul upp til 25 —35 prosent. Restin er lán, sum eigarin (nú eru tað tibetur kanska oftast fleiri eigarar ella skipsmann- ingin sjálv, sum eigur farið) skal afturrinda. Men hver ger hann ella teir forar fyri at afturrinda lán o.a. Jú, tey arbeið- andi. Tey skapa virðini. Men verður arbeiðsmaður- in/fiskimaðurin nakrantið eftirspurdur. Hevur hann nakra medávirkan í tí —