mikudagur 9. november 1977síða 6

Síða 6 sosialurin Nr. 77 — 9. november 1977 Ikki ein stovnur, men eitt heim Seinasta leygardag varð Suðuroyar Ellis- og Røktarheim vígt. Tað var Ei- vind Vilhelm, biskupur, sum vígdi heimið. Umframt E. Vilhelm vóru eis- ini prestarnir Elsa Funding, hvalbiarprestur og Martin Restorf Jacobsen, vágsprestur. Til sjálva vígsluna, sum fór fram í ovaru gongini á ellis- og røktarheim- inum, vóru tey sum búgva á heiminum, starvsfólk og ein hópur annars, sum høvdu leitað sær hagar til hátíðarhaldið Aftan á vigsluna var døg- verði fyri útvið 250 fólk- Harímillum búfólki- heiminum og starvsfólkinum. Sverri Skaalum, formaður fyri nevndini fyri Ellis- og Rektarheimið, bjóðaði um. num a vælkomin og greiddi frá gongdini í málinum. Frá vígsluni. E. Vilhelm talar, meðan Elsa Funding stendur undir liðini á honum. Við Her er rokkið eitt mál, sum tú og mangur annar við åvisum ivasemi sá fyri tær, tað vóru so ofta lyftir hildin uppi, mál logd fyri, men úrslitið var so sum SO. Tå landsstyrid i sinari tid legði eina ætlan um bygging av ellis- og rekt- Norðuroyggjar og so Eysturoyggin, segði Ják- up Lindenskov, og helt fram: Tað var allatíðina metan landsstýrisins, at rætt mundi vera at byggja í tilknýti til tey verandi sjúkhúsini her og í Klaks- vík. Fyrimunirnir vóru urguna situr Vágs prestur, Martin Restorf Jacobsen Gleðast yvir liðugt verk Jákup Lindenskov, lands- stýrismaður fyri sosial- málum segði millum ann- að: arheimum í Feroyum, var tað ikki nekur sjálvfylgja hvar haldast skuldi fram. Men tað var ikki so torført at vísa á, at nátúrligt var fyrst at byrja í Suðri — og raðfylgjan bleiv síðani munandi sterri enn møgu- ligu vansar. Eg meti hetta vera eina bygging, sum vit kunnu vera ovurfegin um. Tá eg hevði verið her suðuri nakrar ferðir eftir at eg Marjun Tummasarsson, Eivind Vilhelm, saman við móður síni, Marin Vilhelm, sum er elst á heiminum var komin í landsstýrið, dugdi eg at síggja, at ilt var hjá sjúkhúsinum at taka sær av øllum teim- um, sum hjálpina terv- aðu, tí plássið var ikki til at taka sær av øllum teim- um, sum meira kravdu røkt enn beinleiðis sjúku- og læknahjálp. Hetta vita flestu tykkara nógv betur, men steðan, sum hon var á sjúkhúsinum, segði mær klárt, at nakað mátti ger- ast, ongantíð ov skjótt. Tað kann gott vera, at vit eru ymisk á máli um, hvussu best hevði verið. Men í dag gleðast vit øll um liðugt verk, um góð viðurskifti og framtak, serliga fyri tey, sum røkt- ina treingja og tey sum her skulu búgva á heim- A *ða. Hárfríðkanarstovan er væl útgjerd hondina, tað rætta sinna- og hjartalagið og styðj- andi stavin, segði J. Lin- denskov. Eitt gott heim Vit hava í dag megna at gera eina rammu um tað arbeiði, sum skal fara fram her á Suðuroyar Ell- is- og Rektarheimi, og eftir ti, sum vit longu kunnu gera okkara met- ingar um tað fólk, sum her arbeiðir, er einki at ivast í, at tey gomlu her koma at hava tað gott, og kenna seg heima, segði Leif Groth, ríkisumboðsmað- ur. Hann fegnaðist um tað framúr góða samarbeiði, sum hevur verið millum allar partar, meðan bygg- ingin er farin fram og ynskti at vit við hesum hava bygt eitt gott heim fyri okkara eldru med- borgarum. Eitt minimum Vit, sum umboða tað al- menna eru takksamir fyri at síggja, hvat vit hava fingið fyri teir pengar, sum eru lagdir niður her, segði legmaður. Tað eru tveir høv- uðstættir til viðgerðar av teim eldru. Hjá nekrum er neyðugt at tey koma á eitt tílíkt heim, harafturimóti onnur kunnu vera hjá sær sjálvum, og fáa hjálp har. Hvat betur er, kann iva- leyst elva til drúgvt tjak, segði løgmadur og segði, at oll hava lagt til merkis tann nógva kritikk av ti- líkari bygging. Hetta er ikki annað ella meir enn eitt mini- mum í einum samfelag, sum vil borga fyri trygg- leika fyri øllum á ellum aldri, segði løgmadur og Jákup Lindenskov, landsstýrismaður fegnast um at heimið nú er liðugt inum á ellisárum, segði Jákup Lindenskov. Um almenna bygging segði landsstýrismaðurin: — Tað verður skrivað og tað verður tosað hópin nógv um almenna bygg- ing — og um tey sum arbeiða hjá ti almenna — og tað kemur at verða talað og skrivað hópin nógv, nú hetta heimið er bygt í Suðri. Meðan lítið og einki fer at vera sagt um, at hetta er eitt bygningsverk, sum fyri eina langa framtíð vónandi, skal verða heim- staðurin hjá mongd av okkara samfelagsmed- borgarum og medmenn- iskjum, sum so hjartaliga treingja til ta hjálpandi — Her eigur ikki at vera talan um pengar, segði Sverri Midjord, borgarstjóri