mikudagur 9. november 1977síða 7
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 77 — 9. november 1977
N
gleddist um, at tey, sum á
heiminum búgva, kenna
seg heima her.
Løgmadur vónaði, at
hóast hart tjak mangan er
um sosialu spurningarnar,
fóru teir ikki at vinna,
sum ikki vildu gera lívs-
kveldið so lætt sum gjer-
ligt fyri allar medborgar-
ar.
Hilmar Beck ber
góðynski
Sami andin
Hilmar Beck, legtings-
maður legði dent á tann
ovurstóra tydning eitt ti-
líkt heim hevur fyri tey,
sum treingja tað. Hann
helt, at tað var til stóran
týdning, at búplássini ell
lógu á suðursíðuni á hús-
inum, tí tá kunnu tey,
sum eru so fræg, vera
uppi og síggja, hvat fyri-
ferst úti í náttúruni — á
havinum — sum vit øll
hava so stórt tilknýti til,
segði Hilmar.
Hann vónaði og ivaðist
heldur ikki í ti, at sami
andi, sum heimið var vigt
fór at vera tað grund-
leggjandi har í tíðini fram-
yvir.
Ikki spurningur
um pengar
Suðuroyar Ellis- og Rekt-
arheim er eitt tiltak, sum
allar bygdir í oynni hava
verið um, og framhaldandi
koma at reka saman, segði
Sverri Midjord, borgar-
stjóri á Tveroyri.
— Tað vil so vera, at
sosialurin
fólk spyrja, hvussu nógv
kostar eitt tílíkt heim,
men haldi eg ikki, at her
eigur at vera talan um
pengar. Tey sum her búg-
va, og koma at búgva, eru
samfelagsborgarar, sum
hava svarað sínar skyldur
til samfelagið og hava
uppiborið góðar umsteður
á ellisárum, segði Sverri.
Gott samarbeiði
Eivind Vilhelm, biskupur
takkaði fyri tað góða sam-
arbeiði, sum hevði verið
millum ell, líka frá talan
var um at byggja eitt ellis
og røktarheim á Tvøroyri,
og til dagin í dag. Hann
nevndi fyristødukvinn-
una, Marjun Tummasar-
son og helt, at tad longu
var eydnast henni at
skapa ein góðan anda
innan hetta heim, soleiðis,
sum tey sum her skulu
búgva, kunnu kenna seg
heima, segði biskupur.
Tað vóru eisini aðrir,
sum bóru fram góðynski,
eins og hópur av blómum
og gávum vóru sendar
heiminum á vigsludeg-
num.
Tørvurin stórur
Á Suðuroyar Ellis- og
Rektarheimi er pláss fyri
28 fólkum. Til hesi fólk
eru tvær stovur til fýra
fólk, og fýra stovur, har
pláss er fyri tveimum í
hverjari. Hini búrúmini
eru til eitt fólk í hverjum.
Sjálvt húsið er í trimum
hæddum. Í kjallaranum er
vaskirúm, rúm til hárrekt
umframt fýrrúm o.a. Har-
afturat er ein sokallað
trivsstova. Øll amboðini
til hetta eru komin, so
sum vevar 0.3., men er
hetta rúm enn ikki tikið í
nýtslu. Roynt hevur verið
at fáa fólk at standa fyri
hesum, og hevur tað ikki
eydnast teimum enn.
Kømrini suðureftir r
Miðhæddin og ovasta
hædd eru nærum eins.
Har eru búrúmini, sum øll
venda suðureftir. Hetta
verður hildið at vera stór-
ur fyrimunur fyri trivnað-
in á heiminum. Her hava
búfólkini = útsýni yvir
fjørdin og stóran part av
býnum.
Umsóknir liggjandi li
Vit hava í dag 23 fólk á
heiminum, men hava
nakrar umsóknir liggj-
andi, soleiðis at vit fyrsta
dagin hava tey 28 fólkini,
sum pláss er fyri á heim-
inum, sigur Marjun
Tummasarson, fyristoðu-
kvinna.
Vit byrjaðu at taka
fólk inn longu í mai mán-
að, men var tá bert ovasta
hæddin nýtt. Tá komu 10
fólk á heimið. 1. sept.
tóku vit miðhæddina í
nýtslu, men ikki fyrr enn í
dag, kunnu vit siga, at
handverkararnir eru lidn-
ir, soleiðis at vit kunnu
nýta hvert rúm í håsinum,
sigur Marjun, og heldur
fram:
Tað
verið upp á tal at byggja
eitt tilikt heim fyri Suður-
og tervurin hevur
hevur leingi
oynna,
eisini verið ógvuliga stór
ur, og vil hetta tí avlasta
fyri ein part sjúkrahúsið,
og ikki minni mong heim í
Suðuroy, har umsteður-
nar ikki hava verið til
staðar at tey gomlu hava
kunna verið heima. Vit,
sum starvast her, eru feg-
in um tær góðu umstød-
urnar sum eru, so nú er
bert eftir at vóna, at tey,
sum her koma, skulu
kenna seg væl. Hetta skal
ikki vera ein instutión,
men eitt heim, endar
Marjun Tummasarson.
Partur av Ellis- og Røktarheiminum sum vendir euðureftir
Frá borðhaldinum. Borðið á myndini er umleið 40 metrar langt
Robert hjá
Tann 10. november fyllur
ein kendur Tverámaður 60
ár. Robert Jespersen ella
bara Robert hjá Binius er
ein kendur og vællýddur
maður og tá ið vit
hugsa okkum, hvussu liv-
ið hevur formað seg hjá
hesum manni, fær ein seg
ikki til at trúgva, at hesin
kvikligi og skemtisami
maður er 60 ár
Men so er. Tíðin stend-
ur ikki í stað, árini lúgva
ikki. Sum ungur maður
fekst Robert eins og aðrir
ungdómar við ítrótt,
spældi fótbólt og er fram-
ein av sterstu og
viðhaldsmonn-
hann er ikki
táið 1. lið
, Robert
tá ið
vegis
trúgvastu
um T.B.'s
bara á Sevmyri, t
T.B.'s spælir, nei
metir eins væl upp,
piltarnir spæla.
Sum kveðari í foroysk-
um dansi er hann kendur
og tá ið dansifelagið skul-
di stovnast, var greitt, at
Robert var ein av teimum,
sum her stóðu á odda.
Men lívið hevur ikki
altíð verið ein dansur á
rósum. Robert merkti
skjótt lívsins beiskleika.
Sum ungur maður, júst
fest búgv, gjørdist hann
ógvuliga sjúkur. At blíva
sjúkur tá, var ein van-
lukka, ikki bara vanlukk-
an av at verða sjúkur,
men meira ótryggleikin
við viðurskiftunum hjá
konu og bernum. Hetta
gjørdi sjúkralegu hansara
tunga, men samstundis
megnaði ótryggleikin til
at berjast ímóti,
á sjúkuni.
ja, Vinna
Tað er kanska eingin
sum í dag hugsar um,
hverji viðurskifti eitt
sjúkt fólk kom út fyri,
eingin hjálp av nekrum
slag. Hetta og annar lívs
veruleiki vísti Roberti á,
hvar hann skuldi standa
seksti
politiskt, ikki ti, hann skerst burtur, ikki kunna
hevur ongantið verið vit hverki leggja til ella
bangið at tala at, hava trekkja frá, tíðin stendur
sína hugsan, men javnað-
armaður hevur hann altid
verið.
Robert hevur heldur
ikki sitið hendur í favn,
men verði arbeiðssamur.
Tað mugu vera fáir suð
uroyingar, sum ikki kenna
hann. Hann hevur nú í
mong ár verið ein av álit
ismonnunum hjá lands
verkfrødinginum og
trúgvari álitismann finna
teir neyvan
Jú, Robert á
er kendur min sann
Men nú eg avdúki, at
hann er 60 ár, verða tað
fleiri, sum siga, at hetta
ber ikki til, hann er so
ungur í Men íkki
trumluni
sinni
ikki í stað.
Eitt vakurt heim hevur
tú bygt til tín og familju
tina. Í øllum verki tínum
hevur tú havt ein stuðul,
sum hevur staðið tær
undir lið bæði í góðum og í
ringum
Asla, kona
tín, hevur
sína, tá á stóð
og við stuðli sínum stuð!
aði hon tær meira,
oftani verður
Men
kennur
enn
hugsað um
viður
part í
eg veit, at tú
hennara
verki tykkara
Tær,
eg hjartaliga tillukku
góði vinur, ynski
ein vinur