leygardagur 19. november 1977síða 9

H i | Í teimum um júst sama evnið mátti sanniliga taka seg saman, sami maðurin, um enn við ødrum einki spurningar, men um frek- ar samfelagsborgarar, sum loyvdu sær at seta so frek krøv sum at fåa tak yvir høvdid. Og nú hevur hann gjørt tað bragdið at nokta ellum vanlig man- narættindi fimm árini, ein býr í Tórs- havnar kommunu — hevði Nr. 80 — 19. november 1977 sosialurin lesarabrøv Síða 9 Okkurt Aftan á tað ógagnliga kjakið í bløðunum um ein vissan prest úr Húna- landi, fer undirritaði at koma við onkrum meir viðkomandi sum t.d. i- búðarviðurskiftini í Havn. Feroyingurin er sannur mannavinur, ikki hevur ligið til hansara at drepa og myrða, nei sanniliga. Nú hoyrist, at sjálvt djór- ini fáa lut í hesi yvirflóð av góðsku, tey verða tikin heim við, um tey rekast á gøtuni og verða varisliga løgd í bakarovnin. Gud skal vita, at tað er meir enn tað, ið vit húsaleysu kunnu droyma um — tikin upp á getuni? Ikki so frægt. Borgarstjórin í Havn sýnist ikki at minnast meir enn 4 mánaðar í senn. Letu áðrenn valúr- slitið til býráðið varð kuangjert, hevði Arni Ab- salonsen, útvarpsmaður, eina vidtalu við P. Christi- ansen, býráðsformann, um hvat ið lá býráðnum næst at hjartanum til at fara í holt við aftan á val- ið. Petur Christiansen svaraði, at íbúðarspurn- avgjort tað farast mátti undir at loysa. Stór orð Fyra mánaðar seinni hevði Kristianna Jespersen, út- varpskvinna, eitt prát við henda sama mannin við stóru orðunum Ein ingurin var fyrsta, ið ti hetta var hin Nú var átroðkandi orðum tos um tey fyrstu Morris Mascot er ein av teimum minstu og bilig- astu bilunum, sum eru á marknaðinum. At bilurin er lítil at síggja til er beint, men lutfallsliga er hann ógvu- liga rúmligur innan við góðum beinplássi. Prísurin liggur frá 25.850, — til 31.500, — kr. og er hann ti ein av teim- um biligu bilunum. Ben- sinnýtslan er eisini Ogvu- liga lítil, heilt upp í 17 MORRIS MASCOT annað Carter vitað. Heilasvinn kann hann ikki hava, tí hann minnist mangt ann- að, eftir er bert, at hann má vera orðloysingur. Orðloysingur við mangari vanlagnu sum fylgju! Borgarstjórin kann ikki vera einsamallur um tann ljóta politikk, ið býráðið forir, restin kann ikki vera stórt mætari, tí har er ongin skái heldur. Tá ið teir sjálvir ikki kunnu koma til nakað veruligt í býráðnum, er ein noyddur at geva teimum eitt upp- skot: Føroya Løgting sam- tykti 1970, at eingin her- megi ella nakað tilknýti til nakra slíka skuldi vera í landinum. Teir, ið skuldu tikið sær hetta at sær, lót- ust ikki um vón. Her er meint við steðina í Mjer- kadali (NATO) og Mari- nestationen, tó at tað er hernaðarligur munur á hesum báðum. Tað minsta ein má leggja sum treyt, er at NATO ella danski herurin rekir tann íbúðar- tørv, ið herav stendst. Ti, vit sum hava verið í »bransjuni« í nøkur ár, kenna væl til tann ágang, ið hesi fólk eru orsøk til á íbúðarmarknaðinum. I seinastuni hevur ljóðað, at býráðið rekir landsarbeiði á sociala økinum. Í staðin fyri at seta hesa ólukku fimmáraætlanina í verk, skuldu tit kravt av Lands- stýrinum, at teir bygdu i- búðir til tey fólk, ið koma til Havnar at arbeiða hjá landsumsitingini. Og til síðst, at bygd vórðu kolegiir til allar skúlar, privatar eins og almennar. Leggið hóskandi verða bygdar, tá verður gjørt, sum dregur fólk til hovuðsstaðin. sum treyt, at tal av íbúðum nakað Tiverri, tað er ikki lygn, tá sagt verður, at Tórs- havnar býráð er asocialt. km/l um koyrt verður við hampuligari ferð. Bilurin fæst við fleiri motorsteddum frá 850 ccm og upp til 1100 cem. 1100 cem útgávan ejtur Morris Clubman og er eitt sindur dyrari enn hinir. Parkeringstrupulleikar- nir eru kanska ikki so stórir, tå ein hevur ein litlan bil, og tí er altíð lættari at finna eitt park- eringsplåss t.d. i Havnini til ein bil sum hendan. Teir kasta milliónir higar og hagar, men at taka i- búðarspurningin á dags- skránna, so eiðasert. Nú um dagarnar frættist, at býráðið hevði samtykt gerð av småbåtahavn, tí, sum tikið varð til, tað er so vakurt við eini slíkari. Skilið nýtist ikki at fáast skorið út í papp, hver ið hevur ráð at keypa, og hver hevur tíð at brúka hesar smábátarnar, teir eru í Havnini nevniliga vorðnir eitt statussymbol fyri teir meir mentu. Alt gott um svimjihøll- ina, tit ætla at byggja, men tær 30 milliónirnar, ið henda fer at kosta, hevði gingið ollum íbúðar- tarvinum í Havnini á meti. Húnalandspresturin fekk mangan hampa mannin at taka til pennin. Takið nú til pennin og visid tykkara næstakær- leika. Fyrst hava tit lonir í ti verðsliga og síðan tráa tit eftir einari ævigari í- búð. At onnur hava hvørki, liggur sektin á. Ht Vegurin til Múla — hava vit råd at lata vera? Nú ein dagin las eg eina sera áhugaverda grein í mánaðarblaðnum Magn um viðurskiftini norðuri í Múla Tað kann ikki sigast annað, enn at tað stoytti meg at lesa um tey viður- skiftini, tey seks fólkini mugu liva við í 1977 i atomøldini. Men tað, sum undraði meg mest, vóru orðini hjá D. P. Danielsen, lands- stýrismanni í landbúnaði og í vega- og havnamál- um, seinast í greinini. Blaðið hevur vent sær til hansara og spurt, um nakrar ætlanir eru at knýta Múla upp í vega- netið. Her skal líka skjot- ast inn, at kommunustýr- ið fleiri ferðir hevur sekt um studning til veg. Landsstýrismaðurin sigur, at ongar ætlanir eru fyri hetta figgjarárið, men so sigur hann, at tað er klárt, at kommunustýrið sekir um studning, men at KKK Er munur á? FJURTANDI skrivar her- fyri við feitari skrift um Logtingið, sum byggir ólógligt. Sjålvsagt skal oll bygg- ing fara lógliga fram, men so skal tað vera eins fyri oll Hví skal Løgtingid set- ast eðrvísi enn onnur, tá tað snýr seg um bygging, tá tey, sum byggja um ikki so langt frá løgting- inum, ikki fáa nakra fyri- skipan um at halda lógir? Tað sigst, at ein umfat- andi umbygging fer fram í Sverrisgetu, har fyrr var kirkja og nú skal vera bokaløda. Hvat okkara fólk sigur til, at man brúk- ar kirkju til slíkt er eitt, men hevur býráðið givið byggiloyvi og hevur Sofus Sivertsen vælsignað alt hetta uttan víðari? Tekniska deildin hjá by- ráðnum, sum býr undir liðini á hesi fyrrv. kirkju gongur morgun, middag og síðla á degi har framvið og har koma nógvir bý- ráðslimir, men allir skunda sær serdeilis skjótt burturaftur, men tað vera fyri ikki við vilja at síggja, at her fer nakað fram, sum eingin vil síggja við vilja? Ella hevur Fjúrtandi serinteressur her? Kann blaðið greiða les- arunum frá, hvat rætta samanhangið er? s.-d. tað gera so nógv onnur eisini. Er hetta rætt refererað, so undrist eg stórliga. Spurningurin er veruliga, um Múli sum bygd doyr út í ár ella næsta ár. Yngsti maðurin er 75 ár. Lendingarviðurskiftini eru heldur ikki ov góð, so tað er ikki lætt hjá teim- um seks at búleikast, men tó kunnu tey lata dagliga ikki so lítið av mjólk til Klaksvíkar. Varð ein vegur gjørdur, sum førdi vid sær, at ný- mótans landbúnaðartól kundu takast í brúk, kun- di landbúnaðarframleiðs! an uttan iva fleirfaldast. Spurningurin er tí ikki, um vit hava ráð til at gera ein slíkan veg. Spurning- urin er um vit hava ráð til at lata vera. Eru fólkini, sum eftir eru, fyrst flutt, flytur neyvan nakar aftur Av fråsøgnini framgongur annars, at tað eru fólk, sum eru áhugað at flyta til Múlar, um vegasamband verður við Norðdepil. Tað er mangastaðni í Føroyum, at vegirnir vera breiðkaðir so mikið nógv, at tað er óneyðugt. So heldur brúka nakrar milli- ónir til ein veg millum Norðdepil og Múla. Longdin er bert fýra fjórð- ingar og sagt verður, at lendið er gott. Eg spyrji bara, um javnaðarumboðini í lands- stýrinum finna seg í slík- um úttalilsi frá einum ødrum landsstýrismanni, sum enntá er landbúnað- arráðharri? Ahugaður í landbúnaði LG Ikki eitt lunkad, men eitt viðkomandi blað Magnus Dam Jacobsen skrivar nyliga í einum av sinum dagbókarbrotum, at Sosialurin er eitt >lunk að< blað. Sjálv haldi eg ikki, at Magnus rætt, men kanska at út gevarin av blaðnum, Fer Javnaðarflokkur, er eitt sindur »lunkadur« ella ullintur og at tað vidhvørt skinur igjøgnum, men tað er ein annar spurningur Harafturímóti haldi eg, at Sosialurin er eitt við- komandi og samfelagsre- levant blað. Tað hevur havt eina kvalitativa framgongd tey síðstu árini og er í dag sera fjølbroytt. Her hugsi eg bæði um tid- indaflutningin, ummælini og kjaktilfarið. hevur oya e1sin1 blaðleiðslan fyri, at ein var í hverjum blaði og ikki sum nú, bert leygardag. Tað hevði utt- an iva økt um áhugan. kjaktilfarið áhuga. Her hugsi eg m.a. um panel- greinarnar, har ein og hver kann siga sine mein- ing, hvar enn so viðkom- andi stendur politiskt og trúarliga. Tær flokspolit- isku viðmerkingarnar eru stak áhugaverdar, men hvat um politikarar floksins eisini segdu sína meining. Tær sakna vit mangan. Viðvíkjandi pa nelgreinunum haldi eg, at kundi skipa Serliga er av storum Grundin til, at eg sigi blaðið vera viðkomandi, er Framhald á síðu 11 motor-teigurin