mikudagur 8. mars 1978síða 7
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 18 — 8. mars 1978
sosialurin
Síða 7
Vit mugu hava
longri barsilsorlov!
Tá ein tosar við fólk um
tað, at konufólk arbeiða
úti, fellur tosið ofta inn á
bernini, serliga tey smáu,
sum skulu á veggustovu,
og so barsilsorlov.
Veggustovurnar seta 3
mánaðir sum mark, og
barnið kann ið hvussu er
ikki vera yngri enn so, tá
tað fer á veggustovu.
Helst skuldi markið verið
einar 5—6 mánaðir, og
uppaftur betri var, um
mamman ella pápin slapp
at vera heima hjá barni-
num, til tað var ársgam-
alt, tey kundu kanska
skiftst um tað.
Men hvussu samsvarar
hetta nú við longdina á
barsilsorlovi?
Timalentar kvinnur fáa
als ikki barsilsorlov. S&K
sáttmálin tryggjar 3 mán-
aðar barsilsorlov, 1 mánað
undan og 2 eftir føding.
Tær, sum arbeiða í handli
og á skrivstovu o.t., har
einki SÆK felag er, hava í
Abort — et spørgsmål om menneskeværd
I det forløbne ár han man
fra tid til anden kunnet
læse artikler og læserbre-
ve i bladene angående
abortspørgsmålet. Især
de kristelige har optrådt
med et hysteri og en
hadefuldhed, som langt
overskrider grænsen for
bladetik (f. eks. Vaktar-
in). Nu hvor sindene
måske er faldet lidt til ro,
og folk har fået tid til at
tænke sig lidt om, kunne
jeg tænke mig at give mit
bidrag til debatten.
For et par måneder si-
minsta lagi rætt til 2 mån-
aðir. Einasta barsilsorlov,
sum yvirhevur kann góð-
takast, er tað, Starvs-
mannafelagið tryggjar
limum sínum: 14 vikur við
fullari løn, umframt, um
ein vil, 6 vikur uttan løn.
Tá Jákup Lindenskov
tosaði í útvarpinum um
dagpeningaskipanina,
segði hann, so vítt eg
minnist, okkurt um, at
barsilsorlov hjá timalønt-
um skuldi minna um tað
hjá Starvsmannafelag-
num. Vónandi verður tað
so, ti annars líkist tað
ongum.
Og enn sær tað út til, at
børn í Føroyum bara hava
eitt foreldur. Enn eru
summi fólk so tápulig, at
tey flenna, tá tosað verður
um barsilsorlov til menn.
Sjálvandi skulu páparnir
eisini hava barsilsorlov, at
byrja við 14 dogum hevði
verið passaligt.
Alexandra
SAMANHALD Dagpeningaskipanin :
GEVUR STYRKI
*x*xx
den holdtes í Klaksvík
KFUM et panelmøde om
spergsmálet med deltagel-
se af betitlede = trovær-
dige (?) personer: en læge,
en psykolog, en præst
osv. de var dog alle
mænd. At ansvarsbevids-
te mænd ger sig tanker
om et sá vigtigt spergs-
mál er selvsagt en pligt,
men hvornår har man i
dette land tænkt sig at
spørge kvinderne, som
dog er hovedpersonerne,
som eksperter?
Et af de hyppigt fore-
kommende > argumenter
mod fri abort er, at kvin-
derne bruger denne udvej i
stedet for prævention.
Denne argumentation
modsiges dog klart at
statistisk materiale fra
Danmark, hvoraf man kan
læse, at en forsvindende
lille del af de abortsøgende
kvinder bruger denne ud-
vej mere end én gang.
Jeg mener ikke, at
abort er en god løsning,
men jeg mener, at den er
nødvendig i et samfund,
hvor der ikke findes til-
nærmelsesvis nok af mu-
ligheder for at få passet sit
barn, hvis man f.eks. øns-
ker at tage en uddannelse
eller at arbejde ude.
I sådanne tilfælde er det
kvinderne, der rammes.
Mange unge mødre for-
hindres i at få en uddan-
nelse eller opgiver et job,
som de måske først vender
tilbage til 5—10 år senere.
Hvem vil så have dem?
Der er mulighed for at
få en abort, hvis man mid-
lertidigt flytter til Dan-
mark, men hvorfor skal
denne mulighed være for-
beholdt de velhavende?
Bortset fra, at det at få en
abort er en stærk følelses-
mæssig belastning, bl.a.
på grund af omgivelser-
nes mere eller mindre for-
stokkede bebrejdelser, så
har pigen/kvinden i denne
situation brug for kendte
omgivelser og kærlig støt-
te, og det er vel ikke altid
rart at være færing på et
dansk sygehus.
Lad os derfor få en
rimelig debat fulgt op af
en tidssvarende lovgiv-
ning på dette område.
Det er på tide, at for
nuftige mænd solidariser-
er sig med kvinderne
ein vid føroyskari ommu
og arbeiðsloysið
So kom endiliga uppskotið
til dagpeningaskipan. Og
hóast hon sambært ti, ið
frætt er um uppskotið,
langt frá er fullfiggjað, so
verður hon eitt stórt fram-
stig, tá hon vónandi kem-
ur. Leingi hava vit tíma-
lentu bíðað eftir at fáa
uppfylt ein rætt, sum
skuldi verið púra sjálv-
sagdur: rætt til len undir
sjúku.
Men uppskotið til dag-
peningaskipan hevur síni
brek. Hon gevur ikki len
frá fyrsta sjúkradegi, og
hon veitir ikki fult endur-
gjald fyri mista innteku.
Triggir sjúkradagar geva
longu ein inntøkumiss upp
á einar 600—800 kr., og
tað ger mun.
Men tað er annað enn
sjúka, sum kann vera or-
sek til inntøkumiss.
Ein tann stersti mun-
urin millum uppskotið til
dagpeningaskipanina her
á landi og líknandi skip-
anir í grannalondum okk-
ara man vera, at har eru
lenmóttakarar ikki einans
tryggjaðir undir sjúku,
men eisini undir arbeiðs-
loysi. Men ert tú arbeiðs-
leys/ur í Feroyum, ja, so
fært tú ikki eitt oyra
nakra staðni frá. (Kortini
er tað so, at um fólk ongan
sum helst møguleika hava
til nakra innteku, so
kunnu tey fáa forsorgar-
hjálp frá ti almenna).
Sjálvandi er bara ein
loysn upp á arbeidsloysi:
lønt arbeiði til øll, har tey
búgva. Men tað er kortini
neyðugt við fyribils loysn-
um. Og tó verður púra
einki gjørt.
Hvi? Man tað vera, ti at
myndugleikarnir enn billa
sær inn, at einki arbeiðs-
loysi er í Feroyum?
Ti her er arbeiðsloysi.
Ikki so nógv sum t.d. í
Danmark, men tað er ar-
beiðsloysi fyri tað. Nógv
sløg av arbeiðsloysi. Ung
folk, serliga ungar geng-
ur, hava nógva stadni i
Føroyum ongan sum helst
møguleika at fåa arbeidi
ella læruplåss, har tey
bugva. (Og i byunum fæst
einki at búgva i). Lønt ar-
beiði til tilkomnar kvinn-
ur, serliga á bygd? Finst
ikki. Man er eisini ar-
beiðsleysur, meðan man
leitar eftir nýggjum ar-
beiði eftir at hava mist tað
gamla. Tey, sum arbeiða á
fiskavirkjum, eru arbeiðs-
leys, tá eingin fiskur kem-
ur upp á land. Nógv, sum
arbeiða uttandura, eru ar-
beiðsleys, tá veðrið er ov
ringt, ofta stóran part av
vetrinum.
Men tað er so lætt hjá
myndugleikunum at siga,
at einki arbeiðsloysi er, tá
tað ikki verður skrásett
nakra staðni.
Tað hevði ivaleyst verið
alt ov leingi at bíða við
dagpeningaskipan, sum
veitir løn undir sjuku, til
tað samstundis varð gjort
nakað við trygd undir ar-
beiðsloysi.
Men skal nakað gerast
ímóti arbeiðsloysinum, so
má tað finnast útav, hvat
er av arbeiðsloysi. Er tað
ikki tið uppá, at myndug-
leikarnir og fakfelogini
taka seg saman og finna
útav, hvussu nógv ar-
beiðsloysi er i Føroyum og
hvar?
Ein tímalent
**x
Fótgangari
å havnargøtum
So legið tað ljóðar, eru tað
enn fólk, sum fara til
gongu gjøgnum Havnar-
bý. Tað eru fólk, sum ikki
hava fingið sær bil, møgu-
liga av figgjarligum or-
søkum; men eisini eru
nógv, sum fegin vilja
ganga og soleiðis sleppa
undan teim vansum, ið
fylgja við tí at hava bil,
stórum búkum m.a.
Men Havnin er tíverri
ikki eitt pláss fyri hesi
fólk. Eg rokni við. at tað
1
ra Í
neyðug erindi. Ja
frá arbeiðnum ella skúla.
Vit eru eisini nekur, sum
fara við bernum okkara í
vøggustovur, barnagarðar
ella dagrøktarheim. Og á
hesum túrum gjegnum
býin, serliga tá ein hevur
børn vid sær, ynskir ein
ofta allar bilar,
piparið grør
Súklubreytir eru ongar í
Havnini, og at súkla við
einum barni úti á
; ;
har bilarnir hava alt vald
3
har sum
vegnum,
s1gaå Sær