leygardagur 5. august 1978síða 6

Síða 6 sosialurin Nr. 57 — 5. august 1978 panelið Ferðamannavitjanir — og hvat so? Meguleikarnir at ferðast nú á degum eru sera nógv ektir, líkamikið um talan er um ferðing eftir jørdini, í luftini ella eftir havinum. Stóra fjøldin í samfeløg- unum rundan um okkum hevur nú bæði tíð og ráð at fara út at ferðast, og ferdamannafeløg av yms- um slag kyta seg sanniliga igjøgnum eina væl til- rættislagda reklamu at fåa folk at offra pening å hesum altarinum, sum eit- ur turisma. Føroyingar hava eisini greitt at fylgt við á hesum eki, ið hvussu er partvíst. Myndugleikar og privat felog ganga á odda fyri at fáa ferðamannastreymin at økjast henda vegin eis- ini — nýggj og størri flog- fer, stásilig ferðamanna- skip. so sum Smyril og England o.s.fr. fylla land- ið við ferðafólki — tað er soleiðis sæð eisini í lagi, ti fyri tað fyrsta er tað av stórum týdningi, at Fer- oyar eru kendar í útheim- inum, og fyri tað næsta so ferðast føroyingar jú sjálvir sera nógv í útlond- um. so har er væl ikki so gv at finnast at, men ið r atalu vert, er að í longdini kki fer at bera til, um eg so må siga. at lokka ferða- fólk henda vegin, við at vísa á allar hesar stásiligu erðingarmeguleikarnar, t hava, fyri síðani at lata standa til larvið meini eg, at vit bert kunnu útbyggja lið í hesi ketu sum nevnist ferðamanna- streymur við at bjóða fólki viðurskifti á eini ferð til Føroyar, fyri síðani at sleppa hesum fólkum upp á fjall so títt og knapt tey hava sett fótin á land — her haltar nakað, tað kann ein og hver síggja. Nú eru meguleikarnir, frålik — Tað hevði verið áhugavert at fingið at vita, hvørjar ætlanir mynd- ugleikar okkara hava í hesum spurninginum. Um t.d. talan er um ein møguligan alternativan vinnu- møguleika, ella um vit bara lata standa til, til tað ikki gongur long- ur? Hesin mátin er lítið somuligur fyri Føroyar, og tí eiga vit at binda um heilan fingur, áðrenn ov seint er! skrivar Johan Samuelsen í panel- greinini í rødini um turismu i Føroy- um. fortreytirnar, skaptar av okkara egnu myndugleik- Nú er ikki longur loyvt at seta tjald í Gundadali. Kommunurnar mugu taka sær um reiggj á einhvenn hátt og finna hóskandi campingplåss. Hetta kostar neyvan alla verðina, meinar panelskrivarin. um partvíst, og so hava vit so sanniliga skyldu til at geva hesum fólkum, sum koma henda vegin, hampilig kor, ta tíð tey eru her hjá okkum. Vit eiga eisini at minnast til, at ferðamaðurin, sum leit- ar til Foroyar, er ikki av tí vanliga njótandi sólskins slagnum, sum t.d. tey mongu, sum bert hugsa um at brúnka holdið við Miðjarðarhavsins strend- ur, nei hetta er fyri ein stóran part eitt heilt ann- að slag av ferðafólki sum leggur nógv fyri at koma hendavegin, og sum ann- aðhvert er áhugað í nátt- úru, fuglalívi, bókment- um, fólkalivi o.s.fr. Við eðrum orðum, fólk sum hava ein vissan tokka til hesar oyggjarnar, sum tey kanska kenna frá útvarpi, sjónvarpi, bleðum ella bókum, sum tey tí fegin sjálvi vilja læra nærri at kenna á einhvenn hátt, og tað skulu tey sjálvsagt verða vælkomin til, og tað má, eftir mínum tykki, í sjálvum sær metast at vera eitt týdningarmikið aktiv at hava sovorðnar ferðamenn. Vit mugu uttan iva fáa bygt fleiri hotell. Finnast má fram til åvis pláss til ferðafólk at seta tjøld síni á o.s.fr., ti henda likasæl- an sum ræður í letuni er ikki haldbar í longdini — hon skapar trupulleikar fyri allar partar, bæði fyri tey fremmandu, sum ikki vita, hvar tey skulu bú- leikast, meðan tey eru her, og ikki minst fyri okkum fastbúgvandi, sum hava trupulleikar av hesum tjøldum, sum verða sett upp allar meguligar stað- ir. Oftani uttan fyrilit. At loysa henda spurn- ingin kostar væl ikki alla verðina, og her mugu kommunurnar taka sær um reiggj á einhvenn hátt og finna hóskandi camp- ingpláss og útbyggja tey við vatni, w.c. o.s.fr., altíð havandi í huga ikki á nakran hátt at skemma og dálka natúru okkara. Hinvegin hevði verið áhugavert at fingið at vita, hverjar ætlanir myndugleikar okkara hava í hesum spurningi- num. Um t.d. talan er um ein meguligan alternativ- an vinnumeguleika, ella um vit bara lata standa til, til tað ikki gongur longur? Hesin mátin er lit- ið sømuligur fyri Føroyar, og ti eiga vit at binda um heilan fingur, áðrenn ov seint er! Annars eri eg samdur við tær reddir, sum mæla til, at vit útbyggja og broyta ikki Feroyar fyri ferðamansins skuld, men fyri okkara egnu skuld, og skoytast kann uppi, at ferðamaðurin er vælkomin um hann annars kann góðtaka okkum sum vit eru, ti enn galda væl orð- ini, annaðhvert er: lands siði at fylgja ella úr landi at flýggja. Johan Samuelsen Landsdjóralæknin skrivar: Bráðasótt og lambablóðsót Bráðasótt ella bráðdeyði er gomul og kend sótt hjá seyði í Føroyum, men vit hava síðan seinast í farnu eld havt meguleikar at vart seyðin fyri sóttini við koppseting. Nær, ið lambablóðsótt er komin til Feroya, er ikki greitt, men í 50-ár- unum gjerdi hendan sótt- in so mikið um seg, at menn fóru at spræna ný- lembd lomb við sveita- vatni (serum) við anda- evni fyri lambablóðsótt. Hetta hevur roynst væl og fyribyrgt lambadeyða av hesum ávum í hegum, sum áður mistu væl av lombum av lambablóð- sótt. Royndirnar her á landi eru tær, at vandin er sterstur ta fyrstu vikuna hjá lambinum, sjálvt um einstøk lomb kunnu doyggja seinni av lamba- blóðsótt. Ein fyritreyt fyri góðum úrsliti er ti, at røktingarmadurin má fáa hendur á og viðgera lomb- ini beinanvegin, tey eru lembd. Tey eru skjótt so kvik, at tey takast illa á føti, og hetta man mangan vera meðsamt fyri seyða- mannin. Í staðin fyri at spræna lombini, ber til at kopp- seta ærseyðin, so at lomb- ini fáa andevni inn við móðurmjólkini og á tann hátt eru vard fyri lamba- blóðsóttrum 10—12 vikur aftan á lembing. Ær, sum ikki eru kopp- settar áður, skulu kopp- setast 2 ferðir við í minsta lagi 4—6 vikur ímillum hverja ferð. Ær, sum áður eru koppsettar, skulu bert koppsetast um 14 dagar til 3 vikur undan lembing. Tá id ell skipanin á henda hátt er koppsett 2 ferðir, verður í framtíðini bert neyðugt at koppseta all gimburlomb, sum verða slept upp í klipping og síð- an at koppseta allan ær- seyðin um 14 dagar til 3 vikur undan lembing á hverjum ári Við tað, at til ber at fáa koppingarevni bæði fyri lamba- og bráðasótt í ein- um, er ætlanin, at hetta skal vera takt til heystar. Teir, sum ætla at brúka hendan mátan, kunnu so koppseta fyrstu ferð allan ærseyðin, sum verður uppsleptur í klipping í heyst, og síðan aðru ferð um 14 dagar til 3 vikur undan lembing næsta vár. Teir seyðamenn, sum hava áhuga fyri hesum, biðast gera so væl og siga frá í góðari tid, so hósk- andi mongd av koppingar- evni kann verða umbiðin og tek til klippingina. Landsdjóralæknin A