fríggjadagur 12. juli 2002síða 6
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 131 - 12. juli 2002
Nr. 131 - 12. juli 2002
11
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo
Tíðindaleiðari:
Jústinus Eidesgaard justinus@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo
Anja Weihe anja@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Turið Kjølbro turid@sosialurin.fo
Stefan í Skorini stefan@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1
700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Nú summarið er komið og mangir gestir vitja høvuðs-
staðin sæst, hvussu trongligt er í býnum orsakað av tí
vaksandi ferðsluni. Tað gav at býta mikudagin, tá
Norrøna skuldi fara túr. Eitt skifti var veruligt ferðslu-
kaos í býnum. Frá Bispagarðinum og út á rundkoyr-
ingina við Skansan var nærum ein samanhangandi røð
av osandi bilum. Hetta er kanska ikki gerandiskostur,
men eigur tað kortini at geva býarmyndugleikum og
løgreglu nakað at hugsa um.
Sjálvandi vilja tað altíð vera tíðir á degnum, har ferðslan
er meira enn aðrar tíðir. Men okkara býarplanleggjarar
eiga at geva hesum størri gætur, tí økta ferðslan í
býnum, hvar tú enn er stæddur, gevur okkum nøkur
signal um, hvussu kann verða stætt um ikki so langa tíð.
Høvuðsstaðurin veksur jú við fullari ferð, og enn hava
vit bert merkt rákan av eini møguligari oljuvinnu.
Lat tað verða sagt, at við Ringvegnum rundan um býin
eru stórir batar hendir. Hesin gevur meira luft og gevur
fólki betri møguleika at koma til og fara frá arbeiði.
Men trupulleikarnir hvørva tó ikki fyri tað, um vit hava
fingið ein stásiligan ringveg. Trýstið á miðbýin, har
handilslívið er í støðugari menning, økist við hesi
gongd. Tí er meira neyðugt enn nakrantíð við eini meiri
miðvísari miðbýarplanlegging. Her mugu kommunalir
myndugleikar og løgregla seta seg saman skjótast og
stinga út í kortið eina skilagóða og munagóða plan-
legging ikki minst av komandi ferðsluæðrum og par-
keringsplássum. Høgra hond má vita, hvat vinstra ger.
Tað er kjarnan í hesi planlegging.
Vit hava fingið tey stór arbeiðspláss hvør sínu megin
Kongabrúnna. Tá slík arbeiðspláss og onnur við í
miðbýnum hava tørv á nógvum parkeringsplássum eigur
at verða spurt, hvussu myndugleikarnar hava hugsað sær
at nøkta henda tørv. Er tað hugsanin, at Skálatrøðin skal
gera tað? Verða so ætlanir um bygging har til veruleika,
hvat hava myndugleikarnir í býnum tá hugsað sær, at
mongu fólkini til arbeiðis í miðbýarøkinum skulu seta
sínar bilar? Skjótt koma so nýggja Norrøna og Smyril til
landið, og bæði hesi risaskip skulu eisini halda til í sama
miðbýarøki. Hvussu hevur kommunan hugsað sær at
loysa ferðsluspurningin tá?
Spurningurin er, um vit ikki aftur eru við at gera somu
mistøk, sum hava eyðkent planleggingina nú í mong
mong ár. Vegna væntandi planlegging, her eisini lands-
planlegging, verður bygt út og manorerað við høgru
hond uttan at vinstra veit av tí, tvs. at nýggj arbeiðspláss
gerast veruleiki uttan at tann harí knýtti ferðslu-
spurningurin er loystur. Havnin verður størri og størri,
eitt nú er Kollafjørður vorðin partur av henni. Men tað
tykist ikki sum um, at planleggjararnir sleppa at vera við
til at seta út í kortið útviklingin. Ella sova teir?
Her er økta virksemið kring Eystaru bryggju kanska tað
besta dømið. Her hevur tú eina farmahavn, eina ferða-
mannahavn til flutning bæði innanhýsis og millum lond,
her hevur tú sjóverjuskipini, fiskiskipini, oljuskipini og
soleiðis kundi verið hildið fram. Hevur eingin hugsað
um, hvussu stór krøv hetta nógva trýst á miðbýin setir
til myndugleikarnar?
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Ferðslukaos og planloysi
VIÐMERKINGAR
Ólavur Petersen
Argir
Leingi hevur hann verið
ávegis, og nú skrivar hann
seg sum Johan Dahl, løg-
tingsmaður fyri Suður-
oynna.
Í Dimmu 2. juli bjóðar
hann øllum føroyingum av,
sum halda seg hava eitt lítið
sindur av skili í sær.
Tað er kanska í so djarvt
at taka ímóti avbjóðing frá
manni sum so ríkiliga hev-
ur prógva, at hann dugur so
nógvar ferðir meira enn at
mata sær.
Tí hvør av okkum øðrum
stakkals
mannabørnum
megna at fara á fiskarí í
Biscaya og Ermasundi,
leggja fiskin á goymslu í
Føroyum, fyri síðan at flyta
fiskin í sama líki eins langt
suðuraftur.
Góði Jóhan! Tú hevur
stóra tøkk uppibornað.
Tí rokingina, sum vit
føroyingar
norðanfjørðs
fingu hongda um hálsin,
fyri at bjarga suðringum
undan bankatroti, hevði
verið uppaftur størri, vart tú
ikki farin undir virksemi
títt.
Men hví rokningin úr
Suðuroy er so ovurhonds
stór, er aftur ein gáta sum
heldur ikki vanligt vit og
skil megna at klára. Men nú
suðringar hava valt garða-
mannin á Ting, so má tað
vera tí, at teir vilja javna
økonomiska begávilsi Jo-
hans út á allar okkum før-
oyingar.
Men kjeri Johan! Áðrenn
tí hevur avprogrammerað
alt vanligt vit og skil hjá
okkum
norðingum,
so
fortel okkum vælsignaður,
hvat útjavningarskatturin
frá okkum norðanfjørðs-
fólki er brúktur til í Suðri;
men tað er kanska ov nógv
kravt av sambandsmanni, at
eftirtíðin skal fáa lut í søgu
landsins.
Liberalisturin
Jákup
Mortensen, sáli, vildi tað
øðrvísi, men hann var tikin
av ovastu rók í sambands-
flokkinum, tá hann sum
tann einasti í tingbólki
sambandfloksins atkvøddi
fyri at fáa "nýggja" Smyril í
sigling til Suðuroyar.
Skammiligt at manning
sambandsfloksins snork-
svav, meðan møguleiki var
at koma í landsins stýri
hesaferð, tí vit norðingar
hava vissiliga brúk fyri
heilakyknum Johan Dahls.
Finnur Jensen
Tað hevur mær altíð verið
ein gáta, hví summi kristin
fólk, felagsskapir og enntá
politiskir flokkar gera so
nógv burturúr at rósa Ísrael
út í odd og egg.
Eg dugi í øllum førum
ikki at síggja nakað sum
helst kristiligt í hasum
hernaðarligu tiltøkum, sum
eru farin og enn fara fram í
Miðeystri - heldur tvørtur
ímóti.
Og so at síggja sovorðin
lesarabræv frá blindum før-
oyskum - ja, enntá donsk-
um - ísraelsviðhaldsfólki,
sum hvørki vilja viður-
kenna, at palestinsk øki
verða hersett ella at pale-
stinsk
smábørn
verða
skotin… tað er mær enn
meira undrunarvert. Minnir
meg ikki sørt um hasar ný-
nasistarnar, sum ikki vilja
viðurkenna, at Holocaust
fór fram undir øðrum ver-
aldarbardaga.
Er tað veruliga kristin-
dómur, at summi fólk í
einum landi verða útvald at
vera so heilag, at tey kunna
ganga
runt
og
spæla
Fandango, sum teimum
lystir???
Er tað veruliga so, at tað
finst ein gudur, sum setur
næstrarkærleikan til viks,
og ístaðinfyri gongur inn
fyri tí ræðuleika, sum herj-
ar millum ísraelsmenn og
palestinar?
Um so er, eg eri í einum
stórum dilemma - tí ein
sovorðnan gud tími eg í
øllum førum ikki at trúgva
uppá longur.
Í síðsta enda er spurn-
ingurin, um handa ísraels-
samkenslan hevur nakað
sum helst við kristindóm
ella Guð at gera. Tað er vist
bara ein góð umbering fyri
at lata sín innara rasist
sleppa leysan - í einum
snøggum kristiligum hami
- tí ein sovorðnan hava vit
jú øll í búkinum, isje
sannheit…
Stjørnuskot sambandsfloksins nú høgt
á føroyska politiska himmalinum
Guð og Ísrael
Í hesum døgum eru
10 ár síðan, at Felagið
fyri hoyribrekað í
Føroyum var sett á
stovn.
Tað vóru norðurlendsku
feløgini fyri hoyribrekað,
sum á sinni tóku stig til, at
felagið var stovnað. Hesi
feløg samstarva í felags-
skapinum Nordiska hørs-
elsskadades
samarbets-
kommité og til tess at fáa
føroyingar við í hetta sam-
starv, gjørdu tey av at halda
evnisdagar sínar í Føroyum
í juli 1992. Hetta var gjørt í
samráð við Meginfelag
teirra brekaðu og við holl-
um stuðli frá starvsfólkum
á Skúlinum á Trøðni. Fleiri
áhugaðir føroyingar við
hoyribreki tóku lut í evnis-
døgunum og 11. juli 1992
varð tikið samanum og
stovnandi aðalfundur hildin
í felagnum, sum fekk navn-
ið Felagið fyri hoyribrekað
í Føroyum.
Felagið hevur til enda-
máls at savna øll tey, ið á
einhvønn hátt eru hoyri-
brekað – bæði tunghoyrd
og deyvblivin t.e. tey, ið
missa alla hoyrn, tá tey eru
vorðin vaksin. Somuleiðis
eisini tey, ið líða av Tinni-
tus og Meniére og felagið
er eisini fyri foreldur at
hoyribrekaðum
børnum.
Øll kunnu gerast limir í
felagnum.
Tey, ið eru hoyribrekað,
liva undir heilt øðrum
treytum enn tey, ið eru fødd
deyv. Tey deyvu hava sína
ríku deyvamentan og tekn-
málið at samskifta við,
meðan hoyribrekað ofta
vera uttanfyri bæði millum
tey hoyrandi og tey deyvu.
Tað er ofta sera einsligt at
vera hoyribrekaður. Tíverri
eru alt ov mong, sum ikki
orka at viðurkenna hoyri-
brek sítt, og hjá teimum
verður trupulleikin enn
størri. Felagið fyri hoyri-
brekað vil gera vart við, at
tað er eingin skomm ikki at
hoyra. Nógv hjálpartól eru
til teirra, sum viðurkenna,
at tey hava hoyribrek. Men
vit mugu í fyrsta umfari
sjálvi leita okkum hjálp.
Hesi 10 árini hevur felagið
havt fundir minst 2 ferðir
um árið. Evnini hava verið
mong og alla tíðina hava vit
eftir førimuni roynt at fylgt
við í, hvussu umstøðurnar
hjá hoyribrekaðum í Føroy-
um eru. Leingi var tað so,
at vælferðin hjá hoyribrek-
aðum stóð og fall við ein-
um persóni: ein oyrnalækni
var í landinum og ein per-
sónur arbeiddi á Hoyrnar-
deildini á Sernámsdeplin-
um. Hoyrnardeildin skuldi
syrgja fyri, at hoyritól
vórðu útflýggjað og til-
lagað. Hon var og er ein lív-
lína hjá okkum hoyribrek-
aðu, og tað er av allar
størsta týdningi, at vit altíð
kunnu fáa hjálp har, tá
hoyritólið verður í ólagi
ella okkurt annað er áfatt.
Tá hugsað verður um, at
tey, ið fáa hoyribrek at
dragast við, ofta fáa tað
sum arbeiðsskaða, tí at ov
nógvur gangur er á arbeiðs-
plássi teirra, so er tað ikki
meira enn rímiligt, at tey
fáa so góða hjálp, sum gjør-
ligt, ja, tá er hjálpin ikki ein
útreiðsla hjá tí almenna,
men ein vinningur, tí hjálp-
artólið kann halda tí hoyri-
brekaða í vinnu heldur enn
at gerast bundnan at al-
mennari forsorg.
Fyri stuttum flutti Hoyri-
klinikkin av Sernámsdepl-
inum og oman á Lands-
sjúkrahúsið. Vit hava nú á
fyrsta sinni serútbúgvið
fólk á hoyriklinikkini og
vónir um, at hoyriklinikkin
fer at mennast, sum árini
líða. Tað meta vit sum eitt
stórt framstig.
Hesi 10 árini, ið farin
eru, eru onkur framstig
hend, men enn er nógv, sum
treingir til bata og Felagið
fer eisini framyvir at fylgja
við í, hvussu umstøðurnar
hjá hoyribrekaðum eru.
Fyrst og fremst er tað okk-
ara ynski, at hugsað verður
um allan gangin í um-
hvørvinum
uttan
um
okkum, sum skaðar hoyrn-
ina hjá fólki. T.d. hugsa vit
um tann harða tónleikin,
sum gevur ungfólki hoyri-
brek at dragast við á alt
yngri aldri, og um umstøð-
urnar umborð á skipi og í
vinnuni sum heild. Verjið
hoyrnina, tí tá hon er mist,
fæst hon aldrin aftur og tað
er missur, sum svíðir. Tað
vita vit av ringum royndum.
Harumframt hevur fel-
agið tvey stór føðingar-
dagsynski:
1. At Sjónvarp Føroya fer
at teksta føroyskar sending-
ar og fær tekstvarpið at
virka, so at eisini vit fáa
tíðindi um tað, ið fyrferst í
samfelagi okkara.
2. At telelykkir verða á
øllum almennum støðum
og alla staðni, har nógv fólk
savnast, so at eisini hoyri-
brekað kunnu fara til tón-
leik, sjónleik, fundir og
onnur tiltøk og fáa tað við,
sum sagt verður.
Øll hesi 10 árini hava vit
so av og á heitt á Norður-
landahúsið um, at tey fáa
sær eina virkandi tele-
lykkju. Enn er einki hent.
Tað er ússaligt, at fremsta
mentanarhús í landinum,
goldið av norðurlondum,
skal vera so illa útgjørt.
Sjálvan
føðingardagin
11. juli verður einki gjørt
burturúr, men vit ætla at
halda dagin seinni í ár.
Felagið hevur nú umleið
200 limir. Í nevndini eru
Nicolina Dahl, formaður,
Katrin Rubeksen, Jórun
Johannesen og Jákup Dani-
elsen.
Tíðindaskriv:
Felagið fyri hoyribrekað 10 ár
C
M
Y
K
11
10
- TÍÐINDI TIL SJÓFÓ
á
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo
www.sosialurin.fo
Sosialurin
Sosialurin
Visti tú ikki tað?
Visti tú ikki tað?