mikudagur 1. november 1978síða 3

| Nr. 82 — 1. november 1978 Á Flemich Cap í góðar tveir mánaðir: Storur partur av veiðini var vrak Línuskipið Nesbúgvin av Nesi legði her- fyri veiðuna upp á Skála. Eftir hvat vit fáa upplýst frá vrakarastovninum var megin- parturin av veiðuni vrakfiskur Fyribilsseðilin, sum vrak- arastovnurin hevur fingið, vísur, at av samlaðu veið- ini av saltfiski uppá 162 tons, eru 66 tons vrakfisk- ur, 46 tons nr. 3 fiskur og restin helvt um helvt er nr. 1 og og nr. 2 fiskur. Vrakarastovnurin upp- lýsir, at hetta man vera Ja til KELDUSKATT kross við sosialurin ein tann vánaligasta last, sum er landað í Feroyum. Hver orsekin til hesa vánaligu last kann vera, hava vit ikki fingið upp- lýst. Talan kann vera um, at fiskurin er ikki nóg væl blødgadur, ella at hann er ov illa saltaður. Reiðarin á Nesbúgvan- um, Ernst Hansen á Toft- um, sigur, at einki er av- klárað í málinum enn. Lastin er ikki seld, og ti kann einki sigast um manningarpartarnar. Nesbúgvin, ið hevði fingið tillutað kvotu á Flemish Cap, hevði roynt í góðar tveir mánaðir. Eliesar Gregersen er yvir- kontrolerur á Skála, har veiðan hjá Nesbúgvanum er landað Síða 3 trý á getuni Er tann nýggja tele- fonbókin betri enn tann gamla? Mortan Rasmussen, postkontrollerur: — Hon er betri enn tann gamla, hongur meira saman og er lættari at fáast við, ti skriftin er feitari. Ann- ars er eitt keðiligt við bókini, og tað er, at um ein fyritøka hevur fleiri orð í navni sinum, so er hon ring at finna í bók- ini. T.d. leitaði eg fyri stuttum eftir Meiarin- um í Havn. Eg leitaði undir »mælkeforsyn- ing<, undir >margarin- fabrik« og undir »Thorshavn«, og at enda fann eg tað — undir >Meiaríið<. Tele- fonbókin skal vera ein service-bók og ikki ein gátubók. Hetta er ikki veiðan hjá Nesbúgvanum, men harafturímóti saltfiskaveiðan hjá Magn- us Heinasyni, sum eisini er legd upp á Skála. Hetta er stórur og góður saltfiskur — kanska tað besta, sum er komið uppá land á Skála javnadarflokkin Knut Thorsvig, prentari: — Tann nyggja er so avgjørt nógv betri. Tað er lættari at finna tað, ein leitar eftir, í henni, og tað tekniska er eis- ini betri. Hon fer held- ur ikki so illa, sum tann gamla Hon skrædnaði so at siga beinanvegin Petur Martin Rasmus- sen, prestur: — Jú, tað er lættari at lesa í henni, men tað, at bygdirnar standa eftir nummarrað, er býtt, haldi eg. Ein skal kenna nummarið hjá teirri bygdini ella byn- um, tú skal hava fatur á. Tað gamla við at alt stóð eftir alfabetinun var nógv betri