leygardagur 11. november 1978síða 6

Vann uppá at sáða mistreysti Tað kom ikki óvæntað, at sambandsflokkurin gjerd- ist tann stóri sigursharrin við legtingsvalið. Við stuðli frá Dimmalætting hevur sambandsflokkurin lagt stóran dent á at sáða mistreysti niður í alt Fer- oya fólk, at sleingja út eina lygn fyri og aðra eftir eins og Dimmalætting hevur illgitt í tíð og urtid, soleiðis at fólk til síðst trúgva ósannindunum. Ein annar háttur, sum sambandsflokkurin hevur nýtt, er at gera nýtslu av teimum skitnastu vápn- unum og einki vápn er nóg skitið — t.d. Kristus er Svarið, har allar veikar trúgvandi sálir eru neyð- tiknar av sambandsmonn- um. Harafturat hevur sam- bandsflokkurin í skrift vent hverjum orði og setningi hjá javnaðar- monnum á hevdið. Betri í fólk hevði verið at vunnið løg- tingsvalið uppá ein reinari og sakligan hátt. Øll sum lesa Dimmalætting hava latið seg tikið av bóli, tí veruleikan um tey veru- ligu politisku viðurskiftini eins og um samfelags- og onnur viðurskifti kenna lesararnir av Dimmalætt- ing ikki, tí hetta blaðið hevur borið út til lesarar- nar eina lygnina og tal- falsanina fyri og aðra eftir í ti langa valstriðnum. Og tað er mín vón, at javnaðar-, tjóðveldis- og fólkaflokkurin ikki vilja mynda nakað komandi landsstýri saman við sam- bandsflokkinum, men at hesir triggir flokkar taka stødu til eitt framhaldandi samarbeiði og eini sam- gongu uttan sambands- flokkin. Ein javnaðarmaður Til Jonu ... og nøkur orð til løgmann Tórshavn 5/11 1978 Góða Jona! Takk fyri svar titt og góð ynski. Jona, eg eri ikki negdur við svar títt. Við at bróta ein setning av, kann man geva honum ein heilt annan týdning og hetta er tað, tú ger í svari tínum til mín. Tað, eg segði, var hetta: — Nú er tað so galið, at eisini tímalent fólk fáa 80 ella 90% av lenini fyri at hava krim. Hví ikki, fastlentir og akademik- arar hava fingið tað leingi? Hvat fáa vit (nólsoyingar) og aðrir útróðrarmenn? Einki! Jona, eg síggi ikki nakað ilt í hesum. Eg skilji heldur ikki, hví tú bleiv so sinnisrerd (ill) um hetta og hví tú fram- vegis brýtur setningin hjá mær av fyri at geva honum annan týdning. Hetta er sum bern plaga at siga — at gera svik. Men soleiðis gera polit- ikarar í dag og tað meti eg teg ov góða til at gera, Jona Jona, eg veit ikki av, at útróðrarmenn eru við í hesi skipan og vildi eg fegin fingið eina nærri frágreiðing um hesa lóg og hvussu hon virkar. Eitt er at gera lógir. Eitt annað er at gera lógir, sum virka væl og kunna halda og haldast. Teir eru rættiliga nógv- ir, sum hava tann opna bátin til álit. Men tað hava verið og kunna blíva langar uppilegur. Jona, tað er ikki lætt at gera lógir, sum í veru- leikanum hjálpa teim- um, ið trongja mest til tað og kunna sær minst. Tann 6/11 Jona, Jona! Hoyrdi tú, hvat Erlendur segði í gjárkveldið: — Tíverri komu útróðrarmenn ikki við undir sjúkratrygg- ingarskipanina, men vilja vit framvegis ar- beiða við hesum máli. Jona, er tað nú neyð- ugt, um tú ert millum úlvarnar, at ýla við teimum? Jú, Jona, eg liggi lágt í løtuni og síggi kanska nakað svart uppá tað heila. Eg meini tað. Gud sosialurin lesarabrov Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Ugens Rapport Mangan havi eg sitið og hugsað um, hvat fólk, sum annars meta seg sum hampafólk, hugsa fyri sær, meðan tey sita og lesa Rapport. Hvat eru tað fyri upp- livilsir, sum hesi fólk sekja í ti dagliga, men sum tey einans kunnu finna í Rapport? Er tað veruliga so, at gerandis- dagurin er vorðin so inni- haldsleysur, at vit øll mugu flýggja inn í eina falska og ekla verð, sum hana Rapport bjóðar? Og hvat við ellum hinum donsku lortablødunum? Og vænta fólk, at tey man ráða, hvar við drekka onnur jól. Alt tað besta, Jona. Nøkur orð til tygum, harra løgmaður sum eg annars havi mett høgt. Trúgv ikki ti, at eg hevði sagt tað, um eg ikki meinti tað. Í út- varpinum í gjárkveldið (5.11) segði tú nekur orð um flokk okkara: — Framburðs- og fiskivinnuflokkurin hev- ur ongan politikk, ongar ætlanir, einki endamál. Atli, eg kenni so fáar í flokki okkara og kann sostatt ikki svara fyri teir. Eg havi sagt Fer- oya fólki í útvarpinum, hví eg havi verið við til at stovna nýggjan flokk. Tú lurtaði helst ikki eftir mær. Tað er bert Pola, tú lurtar eftir og trætast við. Pola havi eg sett masfos og nú kasti eg tær handskan. Eg skal gera skjótt av í fyrstu syftu. Tú kennir meg helst ikki. Eg havi bert verið ein, sum danir kalla »altmuligmand« á Nr. 85 — 11. november 1978 Til X-ið í Dagblaðnum 27/10 Nú hugsaði eg satt at siga, at nóg mikið var skrivað um falsanarmálið í Dagblaðnum, bæði av ti, sum Hanus Andreassen hevur skrivað og serstak- liga greinin hjá Óla Jac- obsen i Sosialinum her- fyri, har hann so væl greiðir frá gongdini í hes- um máli higartil. Hetta X- ið í Dagblaðnum man helst vera av ti slagnum, sum onkuntíð av tilvild Fe KK við at lesa Rapport fáa gjørt nakað sum helst við gerandisdagin, sum eftir øllum at døma er ótolandi, um hann ikki verður krydraður við harðskapi og sex á allar, allar lægsta plani? Hava hesi fólk fullkomi- liga uppgivið at broyta og betra gerandisdagin, og um so er, hvi??? Spurin sjógvi og landi, sum lítil nytta er í longur. Eg seti tær nakrar greiðar og kontantar spurningar og biði um so greið sver, sum tú nú einaferð er førur fyri at geva. Ikki hetta her at royna at gera svart til hvítt, sum er tann poli- tikkur, ið nú ræður á tingi. Fyrsti spurningur: heldur tú, vinnulív okkara stendur á trygg- um botni við sínum rá- fiskagrunni og heildar- loysn? Annar: hava sjómenn okkara fingið sama vinning hesi 4 árini í mun til aðrar stættir her á landi? Triði: hvussu er steðan í tín- um eygum fyri manning- ar, skip, bátar og flaka- virki? Hetta eru míni hjarta- mál og vit kunna tosa seinni um, um hetta hev- ur nakað við politikk at gera. Vinarheilsur Juul Jacobsen Nólsoy dettur á eitt blað og kem- ur sum ketta upp úr hevdatrog og gevur seg til at skriva uttan at vita ella leggur í at vita, hvat málið snýr seg um. Greinin er ikki aftur- svar verd, men tó kann eg ikki lata sumt av tí ósvar- að. Nei, X, tað er ikki H. A., tað snýr seg um, her leikar meira á enn sum so. Tað hevði tú eisini vitað, um tú fylgdi betur við. Tú skrivar um stórsinni hjá Óla Breckmann, tí hann bjóðaði semju. Eitt logið stórsinni, tað má eg siga. Hann var kvikur at bjóða semju, tá ið hann kendi, at nú sansaði at — best at sleppa sær heilskapaður burturúr. Eg fari at spyrja X, hvar var tað mikla stórsinnið, tá ið hann setti ella lat seta hetta um- redda lesarabræv í Dag- blaðið, sum við falsaðum prógvum skuldsetti ein lærara fyri at forfylgja einum næmingi? Og hvar var hetta sama stórsinni, tá ið blaðstjórin tók henda brævskrivara undir veingir sínar og helt fram við somu skuldset- ingum í besta berufsver- bot-stili fyri at forkoma einum starvsfelaga, skuldsetingar, sum hann visti ella átti at vita vóru falskar, hvat nú fullgott prógv er fingið fyri. Nei, góða X, hevði O. B. verið utgjørdur við hesum sama stórsinni, sum tú tilleggur honum, so hevði hann ikki sett ella tikið upp hetta vanlukku blað sítt, uttan hann hevði kannað bæði bræv og skrivara til lítar. Minst til, X, hetta: Hevði tað eydnast teimum at latið hesar skuldsetingar staðið við uttan mótprógv, so var lívið lagt í oyði hjá einum starvsfelaga og medborgara. Og hvat hevði so tað næsta verið? Minst so eisini til: Hetta kundi blivið bæði tær og mær, bæði tínum og min- um fyri, um slíkur maður fekk hevdið fyri seg og slapp at ráða. Tað er henda berufsverbot-kenda skriving í Dagblaðnum, sum H. A. hevur tikið til orða ímóti. Tað kallar tú kegl. Góða X, nú skilji eg teg ikki. Hví H. A. hevur drigið fólkaflokkin upp í hesa skriving? Tað veit hann best sjálvur. Frá mær bara hetta: Ó. B. er ikki ein H. A., hann er heldur ikki eitt X í Dag- blaðnum. Hann er ein topp-politikari, ræður yv- ir einum av sterstu bleð- unum í landinum og hevur ein av størstu politisku flokkunum i rygginum. Eitt annað X * KÍ Fyri skommum í heilum Samstundis sum feroy- ingar grenja um, at teir ikki longur sleppa fult og heilt at grópa upp gren- lendskan sjógv við super- skipum, so eru føroyingar aftur farnir undir at grópa upp grenlendska ogn. Ikki undarligt, at tjóðskapar- sinnaðir grønlendingar i hópatali mótmæltu, með- an »almennir« føroyingar luttóku i átigildi fyri pengar hjá fátækum grøn- lendskum fangarum. »Vinarbyir« og »vinsemi« var skrydingin av hesum orgium, men i veruleik- anum er tað »almenna« Føroyar vid at skapa figg- indalig viðurskifti við nýggja Grenland, sum einaferð fer at loysa seg frá hjálandaveldinum og tá helst fer at endurgjalda feroyingum fyri framferð teirra har á landi. Skulu vit hava veruliga vinarlig viðurskifti í fram- tíðini vid grenlendsku tjóðina, mega vit spáa — og tað um framtíðina, ti vist er, at uppreistrarhug- aði grenlendski ungdóm- urin verður ikki tamdur fyrr enn eitt heilt frælst, sosialistiskt grenland er skapað, og tá koma fer- oyingar at gjalda við vin- arligheit móti teim átu- gildum og teirri imperial- istisku framferð teir áður hava sýnt Grenlendska fólkinum, sum eigur allan rættin til land sítt, líka mikið hvat feroyskir sam- bandsmenn siga um »rik- isfelagsskap<, við eðrum orðum imperialistisk rættindi. Tillukku grenlendingar við tykkara atkveðu- greiðslu um 18-åra val- rætt. Hon sýndi at tit hava framburðshug og eiga eina framtíð. Tví fyri føroyingum í sama sam- bandi. Grenlandsvinur lesarabræv i, FTSE | H | | i | É