leygardagur 25. november 1978síða 6

sosialurin Nr. 89 — 25. november 1978 lesarabrøv taka«? Hevur »at tiki&« nakra meining å føroysk- um måli? Seinni skrivar hann, at »teir høvdu held- Til Føroyamålsdeildina á Fróðskaparsetrinum Nei til sosialistiskan politikk??? „Eitt nei til sosialistiskan ikki eins væl Ætlar hann at velja sam- So hví ur ikki viljað“. Hevði politikk — eitt ja til sterk- starv við ein flokk, hvers Paula Ellefsen? Hann sig- hann hugsað sær at meint an og sunnan borgarligan formaður hevur ført val- ur jú tað sama, men Til lukku við tiltaki tykk- bóndaligi tjóðskaparmað- »viljad at tikið“ ella hvus- politikke. stríð við rakstrarrópinum kanska eitt sindur mjúk- ara til frama fyri at bjarga urin hann útstillar seg su langt skal føroyskur Hetta vóru rakstrarróp »NEI TIL SOSIALIST- ari. feroyskari stavseting, sum, góðtekur, at navn málburður avbronglast upp undir valið, undir- ISKAN POLITIKK«??? Væl gagnist. bending, og setningasam- hansara verður skrivað áðrenn fólk sigur: „steðga skrivað av formanni So halgatrý sigi eg nei anseting. Eg ætli at gamalprestadanskt>Hans — veitst tå nú hvat... landsfelags fólkafloksins, takk og spýggi. krippi hjálpa tykkum — og Jacob< — hetta er ikki So skrivar HJD um Steingrími Niclasen, so + * * spyrja tykkum um hvat feroysk stavseting. Fer- >gamla sjálvsstýrið<. Sig hetta må vera nakað, sum tit halda um: oyingar eita »Hansjåkup« mær, er her hugsað um ein sameintur fólkaflokkur 1) navnið MIKLA- GARÐUR á einum super- landi her heimi. Átti tað ikki at verið MIKLI- GARÐUR, í hverfalli? 2) Hvat halda tit um yvirskriftina á lesara- brævi >AFTURSVAR TIL ÁLVUR KIRKE« — hetta er ein missur av bending av nøvnum, sum So nýtir hann orðið »målsetningur«. Orðið er helst tikið beinleiðis úr tí danska »målsætning«. Her heimi eiga vit orð sum »endamål« ella hví ikki bert »mål«? »Sjålvstyri kemur til endan« skrivar tjóðveldis- maðurin. Her er målslig misfatan á ferð. Um nakað tekur undir við. Sig mær, SOSIALUR- IN og Atli Dam og Javn- aðarflokkurin annars: Ætla tit at fara í sam- gongu við flokk, sum so avgjørt sigur NEI TIL SOSIALISTISKAN PO- LITIKK? Er tað tað sum tit eru valdir inn á ting uppá? Er tað »nei til sosi- tað sjálvsstýri, oyggjar- nar hevdu áðrenn Sig- mundur kúgaði fólkið undir kristindóm og hjá- landaveldi? Ella hvat er eitt „gamalt sjålvsstyri«? Hugsar HJD her ikki um hin gamla >sjálvsstýr- isflokkin« sum aldri fekk gjøgnumført nakað sjálvsstýri, heldur øvugt? Nekur orð um valið og valdagin Tað eru fleiri ár, síðani missiónsmenn úr sam- bandsflokkinum fóru at peika á tjóðveldismenn og javnaðarmenn. Teir vóru allari inntøku mini. Toll- arin st6 langt burtur og vildi ikki so mikið sum lyfta eyguni móti himli, men sló seg fyri bróstið og so vid og við ger seg gald- erkomið til ein enda, so er Hví skrivar HJD »hjå alistiskan politikk- sum kommunistar, ókristiligir = segði: andi. Menn fara »til Odd- tað stutt sagt komið á sín Kjartan<, »hjå Adolfa tey í Suðri, sum bakkaðu og í hesum sambandi hev- — Guð, ver mær synd- ur«, til »Leivur« og ikki til gravarbakka. Fólk her osfr., tá vit á føroyskum tykkum upp, hava valt? ur Russland verið tikið ara nådigur. Odds ella Leivs ella um heimi mugu stutt sagt eiga at benda nevn: hjá Ætla tit at fara í sam- uppí. Og Jesus sigur, at toll- ikki annað til Odd ella hava havt eitt sjálvsstýri, Peturi, hjá Óla, hjá Olavi, gongu aftur við mest anti- Í Lukas evangelii 18. arin fór rættvísgjerdur Leiv. Eiga føroyingar full- sum nú er komið »til end- hjá Finni, hjá Álvi — og sosialistiska og asosiala kap. sigur Jesus frá heim, men ikki Farisearin. komiliga at gloyma bend- an« og er vorðið liðugt. so sjálvandi hjá KJART- flokki Feroya? tveimum monnum, sum Tað má sigast, at sam- ingar av mannanevnum? 3) Eitt herviligari dømi kemur frá Hansjakku Debes undir valstriånum i Málsligt skúlaðir menn høvdu skrivað „at enda«. So skrivar hann: »teir hava ikki megnað at tikið ANI og hjá ADOLFI. Um sjálvt garvaðar tjóðskaparkempur fara at gloyma føroyskan bend- Hvi ikki lata hann fara i sambandsleypin har hann hoyrir heima? Ti hvussu leikur vikir og vendir sær, bandsmissiónin hevur å- virkað veikar sálir í stóran mun. Sjálvan valdagin, inni í valhølinum, ja, inni i fóru niðan í templið at biðja. Annar var fariseari, hin tollari. Farisearin stóð fyri seg sjálvan og bað: 14. September. Hin 25. nakað stig... Sig mær ingarhátt — hvar endar so er politikkur spurn- — Gud! Eg takki tær, atkveðurúmunum, lá oktober skrivar hann feroyamálsdeild — tå orð- málið tå? ingur um sosialismu, at eg eri ikki sum onnur skriv um at velja kristi- grein undir heitinum ið at stendur í sambandi Við tøkk til føroyamåls- demokrati, mannarætt, menniskju — rånsmenn, ligar flokkar. Ja, lógloysi, >STIG FYRI STIG — við sagnorð, er tá ikki deildina á Fróðskapar- og hinumeðni kapital- órættvís, horkallar — ella hver tekur sær av tí? UTTAN STIG«. talan um NAVNHÁTT, setrinum. ismu, kúgan, junglulóg, tá sum hasin tollarin. Eg Øl] koma vit hartil, at Eitt er at Hans Jakku, sum er OBENDUR? Eitur asosialitet osfr. Men hvat fasti tvær ferðir um vik- avgerast skal, hver skal í sum ta=n idni jóannes- tað her ikki >megnað at Málmukkur velur javnaðarflokkurin? una og lati tíggjund av Framhald á síðu 10 Um andstødu- og samgongumøguleikar Enn einaferð mátti afturgongdin júst til måar burturav sjálvum samarbeiðissinnaði dagspolitisku málini, sum kom í námind av javnaðarflokkurin kon- hetta valið varð so mikið flokkinum, men eisiniav flokkur í feroyskum po- eins og vit hava sæð hesum, men haraftur í- statera eina afturgongd, stór. teimum politikarum, ið litikki. dømi um í føroyskum móti uppá grovar ósak- hesaferð sterri enn sein- Hvussu hendan aftur- skulu umboða, ella Fyri at fara í andsteðu politikki tey seinastu ligheitir og lygnir á ein- ast. Tað er tí heldur ikki gongd skal tolkast verja, flokkin úteftir. talar eisini, at júst her fýra árini frá samband- um slíkum niveau, sum so legið, at spurningurin eigur at takast gjella til umhugsunar, um ikki flokkurin átti at sloppið róðrinum eina tíð — og hetta av fleiri grundum. Hóast afturgongdin ikki var so stór (?), so er vert at undirstrika, at hon hesi seinastu árini hevur verið rættiliga steðug. Og tað, ið er meiri týdningarmikið at undirstrika, er, at henda støduga máanin burtur- av er veruleiki, hóast tað hevur eydnast flokkin- um at fera ein politikk, sum stórt sæð øll javn- aðarfólk áttu at kunna tikið undir við. Serliga undir núverandi sam- gongu hevur tað eydnast flokkinum at loyst ella lagt lunnar undir fleiri avgjerd javnaðarmál. Sostatt kann tað tykjast legið — sæð út frá einum javnaðarsjónarmiði — at kunnu tað vera ymiskar metingar um, men spurningurin er, um ikki hetta má takast sum ein álvarslig ávaring um, at eitt »skrall« er í væntu næsta val — um ikki flokkurin velur at fara i andstødu nú. Hetta, sum áður sagt, hóast tað hevur eydnast at ført ein såmuligan javnadarpoli- tik. Størsta grundin til hesa afturgongd er uttan iva tann, at flokkurin uttan íslit hevur sitið við róðrinum nú tey seinastu 12 árini, og tí ikki hevur megnað at v„agiterac tann veruliga javnaðar- politikkin, men hevur havt úr at gera við at verja og umsita tær neyðsemjuloysnir, sum nú einaferð eru neyðugar í einum politiskum sam- arbeiði millum fleiri flokkar. Hetta ikki bert Henda stødan, at hava sitið so leingi við á- byrgdini, inniber eisini tann vandan, at teir politikarar sum hava á- byrgdina, lætt missa takið á teirri ideologi, ið eyðkennir flokkin, og sum á flestu økjum skilir javnaðarflokkin frá hin- um samgonguflokkun- um. Teir vitja jú eisini, at leggja teir ov stóran dent á tað, ið einans er teirra ideologiska grund- arlag, leggja teir sjálvir upp til ein kritikk av teimum málum og loysn- um, har flokkurin ikki náddi tey bestu úrslitini. Hinvegin er tað júst hetta, altíð at draga eina felags línu saman við teimum flokkunum, man nú einaferð valdi at sam- arbeiða við, ið hevur gjørt, at flokkurin fram- vegis stendur seg sum tann mest ålitandi og fær ein flokkur høvi at arbeiða eitt sindur meiri sjålvstødugt og harvið føra ein »reinari« poli- tikk, har dentur verður lagdur á tað ideologiska og principiella. Hetta endurreisir álitið á flokk- inum og fær hann at ner- ast, og ikki at gloyma, minnir fólkið á, hvat veruligur javnadarpoli- tikkur er. Serstakliga, tá ið hugsað verður um, at t.d. fyrstuferðs veljarar ongantíð hava frætt um tað, ið veruliga er javnaðarpolitikkur, uttan so, at tey av egn- um áhuga hava sett seg inn í hann. Hetta nýtist ikki at føra við sær, at ein flokkur fer í andstoðu bert við tí fyri eyga at savna so nógvar atkvød- ur sum meguligt, og fyri at sleppa sær undan at taka steðu til og royna at loysa tey átroðkandi inum við Paula Ellefsen á odda. Tað kundu verið drig- in mong argument fram, ið tala fyri, at flokkurin átti at farið i andsteðu nú, men hinvegin eigur flokkurin ongantíð at leggja sjógv millum seg og teir samráðingar- meguleikar, sum standa honum í boði. Serliga, tá hugsað verður um, at neyvan finnast nekur re- alistisk alternativ til eina samgongu tey kom- andi fýra árini uttanum javnaðarflokkin. Hetta eigur sjálvandi at verða tikið til eftirtektar. Men um alternativini eru so nógv, sum menn vilja gera tey til, er eitt stórt ivamál. Hóast sambands- flokkurin gjørdist størsti flokkur eftir valið, so var hetta ikki uppá politisk argument ella nakað, higartil hevur verið ó- kent í føroyskum poli- tikki. Seinasta val fall for- maður sambandsfloksins Trigvi Samuelsen. I stadin fyri henda håast alt sakliga politikara valdu teir Paula Ellefsen at stýra sambandsskút- uni. Ein út av lagi ósak- ligan politikara, ið held- ur ikki rekkur fyrrver- andi til kniggja sum pol- itikari. Sambandsskútan er so illa stýrd hesi sein- astu fýra árini, at hon hevur lagt hav ímillum seg og hinar politisku flokkarnar. Fyri javnaðarflokkin eiga meguleikarnir bert at vera hesir báðir: at fara í andsteðu ella — og tað er meira realistiskt — at núverandi sam- gonga heldur fram. Kristjan á Neystabe