leygardagur 2. desember 1978síða 6

Hurrå fyri Jåkupi — Føroya fyrsta antibureaukrati! Sjålvandi skalt tå hava hesi neytini innflutt! Hvat rakar tað samfelagið, hvat tú hevur í umbúna og vilt skapa? Tá ein byggir fjós, ja, so er tað sjálvandi til neytahald, ikki satt!! Tað eru nógv, sum hava tað sum tú. Lógir og aðrar samfelagsfyriskipanir eru bert til fyri idiotar og bureaukratar. Her í Havn eru fólk, sum umhugsa at seta spruttselu á stovn, so svartbersarnir kunnu fáa eitt sindur av konkur- ansu. Tað kann ikki bera til, at ávísur bólkur í sam- felagnum kann tiggja sær sum hann vil. Samfelagið er til fyri okkum øll. Men hvat — tað eru hesir 6- fantaligu bureaukratarnir, sum valda, og teir hindra jú einum og hverjum framburði í samfelagnum. Eg tosaði við lossingar- mann í gjár. Hann hevði í umbúna at seta eitt bor- dell á stovn, men — sum hann sigur — hann fær ongantíð hevi til at spara so mikið saman, tí tað ganga nakrir tollarar og renna aftaná honum, hverja ferð hann keypir eina flesku umborð á onkrum skipi, so hann er ikki bótaferur. T il Góða Jona! Tú skilur meg ikki. Tað harmar meg, men gerst ikki við. Tú vísir á løgtingslog nr. 63/1977. Javnt við len- ararbeiði verður sett sigling við feroyskum fiskifari, herundir út- róðrarfiskiskapur við egnum báti og við báti hjá eðrum smbr. gr. 11, 2. stk. Viðkomandi verð- ur tá roknaður at hava arbeitt, um hann hevur róð út v.m eins nógv og aðrir á sama stað. Jona! endin á hesi lógargrein, stk. 2, er ikki so heilt greiður, haldi eg: >um hann hevur róð út v.m. eins nógv og aðrir á sama stað<. Hevur hann ikki tað, hvat so? Tað kann vera ymiskt, sum forðar fyri tí. Tað, sum fekk meg at ivast um trúverdugheit tína, var Erlendur í út- varpinum tann 5.11. Hann segði hesi orð: — Tiverri komu útróðrar- menn ikki við undir Hvat skulu vit hava hesar tollarnar til? Teir ganga bara og genera fólk við teirra lógum og fyri- skipanum um innflutning v.m. Ella hvat við politi og djóralækna? Teir skuldu verið langt av landi skotn- ir. Hugsað tær! Bert at nakrar henur vesturi í Vágum fáa høsnapest, so ganga teir hesnagarð úr hesnagarði og kippa. Hevdu hesar henur gjørt nekrum nakað? Hvi kundu tær ikki fáa frið? Tá fólk verða sjúk,, so verða tey flutt á sjúkra- hús. Hví kundu hesar henur ikki komið á djóra- sjúkrahús? Í hesum sambandi hugsi eg eisini um neytini hjá tær. Hví kunnu tey ikki sleppa á djórasjúkra- hús, um tað skuldi borið á, at tey gjerdust sjúk. Annars fati eg einki av hasum djóralæknanum sum so var. Tað mátti verið „alle tiders«. Hugs- að tær allar konsultatión- irnar, hann hevði fingið, og ikki minst: — allan tann vinning, hann hevði havt av hesum. Eg fati hann ikki. Og politiið. Ikki bert onu sjúkratryggingarskip- anina, men vilja vit framvegis arbeiða við hesum máli. Jona, hvussu skal hetta skiljast? Jona, tú skrivar í sama blað um bygdamenning í Suður- streymoy, har har má nakað gerast. Tað mátti so verið! Betur er seint enn ongantið, nú fáa vit at síggja. Óli Jacobsen skrivar um kristindóm og poli- tikk. Halt uppat Óli! Tú situr sum fiskimannafel- agsformaður og hevur sostatt annað at skriva um, vildi eg hildið. Tú kanst til demis hjálpa legmanni við handskan- um, um eg kastaði hon- um, hann liggur í Sosial- inum nr. 85. Hatta skuldi verið nakað fyri teg, lat okkum nú hoyra! Vinarliga Juul Jacobsen Nólsoy sosialurin lesarabrøv tað, at teir ganga vid djóralæknanum og kippa henur. Ein fær ikki frið fyri teimum nakra staðir. Verður koyrt á Oyggjar- vegnum við eini 150 til 160 kilometra ferð, ja so eru teir har beinan vegin. Man fær bót, meguliga sleip- aður í rættin, fyri at fáa koyrikortid frådømt. Hvat billa teir sær inn? Eru vegirnir ikki gjørdir til at koyra å? Sum teir uppføra seg, skuldi ein trúð, at vegirnir eru gjerdir til at rulla páskaregg á. O tó, størstu synd tyk- ist mær í bendrunum, sum eru undirlagdir hetta ó- fantaliga og bureaukrat- iska samfelag. Teir ganga hvert ár og knógva undir einari hoybyrðuni fyri og aðrari eftir. Einki er at siga til, at heilsan fer á ungum aldri, sum teir hava ovtikið seg. Nei, teir skuldu gjert sum tú sjálvandi. Hoygg- ið skal innflytast, helst úr Danmark, men kann USA brúkast sum alternativ. Um tú varð noyddur at flyta hoyggið inn úr USA, so keypir tú bara eitt skip afturat. Tað skapar jú eisini meira arbeiði. Tó skal eg mæla frá at innflyta hoyggj úr Sovjet- samveldinum. Kýrnar verða tá helst ov reyðar, eins og tær helst fara at mjólka minni, tá tær av hesum kosti meguliga verða figgindaliga sinnað- ar móti okkara kapital- istiska samfelag. Eg havi altíð sagt tað. Tað er ein rættur bóndi sum tú, sum dugir at velta burtur úr nýggjum. Tað skal bæði gløggskygni og initiativ til at seta slíkt í verk. Nú er bert eftir at vóna, at virkið ikki fer av knóra, um bannað verður at inn- flyta neytini. Men skuldi tað tessverri hent, so hevur hetta merkiliga samfelag gott av tí. Hesir ófantaligu og snerputu bureaukratarnir hava ikki uppiborið annað enn at sleppa at gjalda skatt til tær 25 milliónir- nar, sum landið veðheldur fyri — tey, sum vilja drepa alt óeginnyttugt framskygni og initiativ í okkara afturhaldssam- felag. Til næsta legtingsval verður tú vónandi upp- stillaður — og ikki minst — valdur. Tú klárar nokk alt samfelagið einsamall- ur. Tú hevur við sjón fyri segn prógvað, at lógir og fyriskipanir ongan týdn- ing hava fyri eitt samfel- ag. Hví skulu vit tá hava 32 mans á tingi? Vit kunnu klára okkum við teg — meguliga vantar tó ein lítil Adolf Hitler. Ein annar asosialur Nr. 91 — 2. desember 1978 GLS — politiski sálarsyrgjari javnaðarfloksins Í hesum degum fer fram ein sera áhugaverd skriv- ing í sambandsblaðnum Dimmalætting. Spæk- huggerblaðstjórin er vorðin fullkomiliga ham- skiftur. Aftaná í 4 ár í navni sambandsfloksins, undir alskyns dulnevnum, at hava framleitt eitt satt ótal av illsinnis-, lygu- og illnatnum greinum um Feroya javnaðarflokk og leiðslu hansara, tykist tað nú, sum um hann er við at vakna við kaldan dreym, helst tí hann ræðist at vera stoktur í sínum egna feitti. Tann javnaðarflokkur, sum i 4 ár i eygum sam- bandsmanna hevur verið hevuðshóttanin móti demokratinum og kristin- dóminum, er nú knappliga einasta bjarging sam- bandsmanna, letur til. Í fleiri ár hevur Dimma- lætting og illnatni redakt- erur hennara upparbeitt slíka serfreði í útspilling og demagogi, at ein skal í hvussu so er ikki styttri enn til Murmansk fyri at finna slíkt. Javnaðar- flokkurin og legmaður skuldu fyri einhvenn prís beinast av vegnum. Løg- maður, tí hann var býttur og maktsjúkur og javn- aðarflokkurin, tí hann var rótin til alla ógudiligheit og diktatur. Ikki fyrrenn javnaðar- flokkurin var rikin har, sum øll ógudiligheit og synd einaferð skulu, var nekur vón um framburð og skipað politisk viður- skifti í hesum landi. Tí tykist tað ikki sørt tilgjørt og ósmæðið, tá nú sam- bandsurgan við chefideo- logi sínum, G. L. Samuel- sen, á odda ger seg upp til politiskan sálarsyrgjara hjá javnaðarflokkinum. Heldur hesin uppgjerdi blaðstjóri veruliga, tá tað nú ikki eydnaðist at buka javnaðarflokkin, so hann treytaleyst kom krúpandi aftur í sambandsleypin, at so er tað kanska eina roynd vert at látast sum um tað er av kærleika til javnaðarflokkin, hann hevur verið so illavorðin og óndsinnaður. Neyvan eru tey nógv, ið trúgva honum, nú hann í polit- isku neyðsteðu sam- bandsfloksins hykleriskur letist hava slíka umsorgan fyri javnaðarflokkinum. Hvussu sambands- flokkurin hugsar sær, at javnaðarflokkurin kann góðtaka slík met í dupult- morali, er mongum manni óloysilig gáta. At sam- bandsflokkurin er sinnað- ur at viðurkenna and- støduåbyrgdarloysi sitt og sin fullkomiliga mangul uppá alternativan poli- tikk, er sjálvandi alla æru vert. Men áðrenn nakar verður sannførdur um, at hetta er annað enn sum tá kellingin pissaði, mugu nógvar súðir syftast. Ti enn spríkir spækhugger- taktikkurin úr hverjari reglu og hverjum orði sambandsmanna. Javnaðarflokkurin hev- ur seinastu 8 árini havt eina beina politiska linju, uttan brot og bugir. Hesa linju vil flokkurin í kom- andi tíðum royna at fera víðari, samfelagnum øll- um at gagni. Men skal nýggi sambandsflokkurin sjálvboðin verða álitið hjá javnaðarflokkinum í hes- um politiska menningar- arbeiði, verða spækhugg- erblaðstjórin og orðaríki sambandsleiðarin sanni- liga noyddir at spræna nógv blekk og nógv orð úr sær, áðrenn tað er eydnast teimum at fjala og jarða teirra í gjøgnum 4 ár full- komiliga miseydnaða og samfelagsniðurbrótandi taktikk. Aftaná at hava gjørt klekkju til egnu reyv, er tað ikki sert tragikomiskt at síggja, hvussu Dimma- lætting eins og álur roynir at snúgva sær uttan um politisku veruleikarnar, m.a. tann, at javnaðar- politikkur er tann poli- tikkur, sum limir og velj- arar javnaðarfloksins leggja til rættis og stuðla, og ikki tað kávalæti, sum Dimma í hesum degum er á tremur av. peyotl. * de Rituvikskyrne Dersom dei styrande i det heile er interessert i á - oppretthalde lov og rett på Færøyane, har dei no eit usedvanleg godt høve til å vise kva dei duger til i samband med ku- importen til Rituvik. Det einaste dei kan gjere er á avlive dei 120 im- porterte kyrne sá snart rád er og á slá ned med hard hand om ikkje im- portforbodet vert fylgd. Heile saka er eit skule- døme pá korleis einskilde prevar á spele stort og dermed heve seg over gjeldande lov og rett. Eit vidare liv for desse 120 kyrne er samstundes ei godkjenning av slike handlingar frá dei styr- ande si side. Lovene har dermed ikkje lenger nokon funksjon. Kva konsekvensar slik lovleyse vil fá for jord- bruket í negativ lei kan vi i dag knapt tenke oss. Det vi veit er at slike gigantprosjekt er tyde- leg med på å slå beina under alle som driv nær- inga i tradisjonell form. Det kan berre sjåast på som eit hån mot det eksisterande jordbruket. Jordbruket er og den viktigaste faktoren til oppretthalding av buset- naden i mindre bygder og for dei som meiner desentralisering i prak- sis, skulle valget vere lett. Mange nasjonar har i den seinare tid prøvd å bli meir og meir sjølv- forsynte for på den måt- en å stå sterkare. Dette prosjektet vil slå beina under det eksisterande som det har teke genera- sjonar på å bygge opp. Samstundes vil det gjere heile jordbruket avhen- gig av importert for ettersom det her ikkje er noko grunnlag å bygge vidare på. Ei slik løysing kan ikkje vere særleg heldig hverken for folket her på øyane eller for dyra. Dersom også kyr skal drivast i fabrikk på same måte som gris og høner, har jordbruket i det heile få bein att å stå på. Kva garanti har vi så for at det er friske dyr som kjem til landet? Vi veit i alle høve at lands- dyrlegen har sett seg mot det. Vit veit og at det er svært vanskeleg å utføre slik kontroll. I og med denne im- porten vil samstundes portane vere opne for alle som vil importere dyr. Dei vil etter dette berre vise til skulddøme i Rituvik og korleis det vart gjort der. Dei fleste forstår og godtek at det vert brukt hard hand når det gjeld import av ein hund. Det skulle vel ikkje vere meir uforståe- leg når det gjeld 120 kyr. Prosjektet vil i det heile ha så mange skade- lege ringverknader at det for meg synest di- rekte uansvarleg å la vere å avlive dyra. Eg vonar dei ansvarlege i denr.e samanheng også vil sjå konsekvensane av dette. Agr. Ole E. Oksholen BE ST SL AAA AA se] rer