leygardagur 9. desember 1978síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
sosialurin
Nr. 93 — 9. desember 1978
lesarabrøv
Ræðsla javnadarfloksins
— vantar okkum tjak
Sum kunnugt hevur Sosi-
alurin stundum valt sær
åvis evni fram, sum til
dømis orku, ella sjonvarp
os.fr. til panel-greinir.
Har hava so útvaldir, ikki
almenningurin — skrivað
aftur og fram í nekrum
bleðum um hesi evni.
Sum allir skúlaðir polit-
iskir vísindamenn vita, so
er tjak, dialogur, dialek-
tikkur, ella hvat vit nú
vilja kalla tað, líka frá
Sokrates yvir Marx, Eng-
els, Hegel og aðrar upp-
fataður sum skapanar-
grundarlag fyri mannavit-
an. Fyri framburði anda-
liga og fyri politiskum
innliti í umsteðurnar.
Ti eitt uppskot til Sosi-
alin. Bæði áður enn og
aftaná valið, hevur javn-
aðarflokkurin og umboð
hansara verið herjað av
eini basillu. Hetzurin móti
javnaðarflokkinum frá
borgarligu afturhalds-
kreftunum hevur smittað
javnaðarmenn. Teir eru
sjálvir farnir at ræðast
kommunismu, og siga seg
vera kristiligan flokk,
0.s.fr. (P.S. eins og hann í
Bayern?)
Eg vil tí spyrja: fyri tað
fyrsta viðvíkjandi komm-
unismuni:
ALDRI hava vit í Sosi-
alinum sæð sakligt orða-
skifti um hvat hugmyndir
kommunismunnar íinni-
halda. Fáir feroyingar
kenna — av góðum
grundum — til hugmynd-
irnar, av tí at ræðslu-
myndirnar eru komnar
fram fyrr, og tí er bert
orðið »kommunisma« nóg
mikið til tess at fáa fólk at
venda ryggin til. Ti veit
fáur hvat tað týðir at før-
oyingar kanska skipaðu
seg kommunistiskt. So
leingi ræðumyndir og
lygnir eru einasta fatan
fólksins um eitt fyribrigdi,
so er Omøguligt at taka
sakliga stødu til tað.
Tí haldi eg at eitt gott
evni hjá Sosialinum at
taka upp í panelgreinum
hevði verið: »Hvat er
kommunisma?< Og so lat-
ið bæði kommunistar og
onnur fert saklig orð fram
um hetta mál. Kommun-
isma merkir samognar-
rættur, og ikki harðræði
ella kúgan. Hetta seinna
samsvarar ikki hugmynd-
um hjá t.d. Karli Marx.
Fyri tað næsta: hvi tosa
javnaðarmenn um eina
>kommunistagrýlu< ella
»skrimsl«, og ikki um
kommunismuna sum eitt
veruligt alternativ til
kapitalistiska falittpoli-
tikkin, eitt menniskjaligt
alternativ til hin bein-
harða krónu- og oyru poli-
tikkin, har tað er pening-
urin sum ræður yvir fólk-
inum og ikki øvugt? Hvat
ræðast javnaðarmenn, tá
teir verða nevndir komm-
unistar? Hví seta teir seg
ikki inn í, hvat kommun-
istiska hugmyndin er og
viðgera hana sakliga í
staðin fyri at renna undan
runubløkum frá politisk-
um borgarligum analfa-
betum å ideologiska økin-
um?
Orsaka at eg sigi tad,
men sjålvt Atli Dam hev-
ur vist seg sum politiskan
analfabet tå hann i rædslu
sini fyri runubløkum sam-
bandsmanna, verjir seg
móti »kommunistagryl-
uni« vid i sidulangum
greinum i Dimmalætting
at avdúka sin ókunnleika
um segu sosialismunnar.
Siga teir hava uppruna
hjå »utopiskum sosialist-
um«, Proudhon o.s.fr., og
siga kommunistarnar at
vera teir harðræðissinn-
aðu, sum fóru sín veg.
Sannleikin er ein annar,
nevniliga at javnaðar-
rerslan er sprottin úr al-
tjóðasambandinum í(In-
ternationala) og hevur
vent upprunaligu sosial-
istisku krevunum ryggin,
er farin borgaraliga vegin.
Tvey demi eru:
1)Tå danski javnaðar-
flokkurin luttók saman
við nazistunum undir
krignum at senda danskar
kommunistar til píningar-
og drápslegur í Týska-
landi. Undir krignum var
javnaðarrerslan í Dan-
mark at líkna saman við
Quisling í Noregi.
2) Eins og javnaðar-
flokkurin i Føroyum tekur
handatak saman við reið-
araflokkinum, tí ultra-
konservativa »folka«-
flokkinum, so fevnast
Anker og hegraflokkurin
»Vinstra« í Danmark í
dag. Soleiðis er javnaðar-
rerslan vorðin til eina
prostitueraða horu, sum
bert hevur til endamáls at
administrera kapitalism-
una, ikki at broyta hana
ella skapa eitt sosialistiskt
samfelag.
Ja, kapitalistarnir hava
VALIÐ Í SKOPUN
Gunleif Hentze, formað-
ur í valstýrinum í Skop-
un, sigur við Sosialin, at
lítla letu eftir, at val-
helið lat upp, fann ein
kona pappírslepan á
gólvinum. Gunleif Hent-
ze tekur hetta ógvuliga
lætt. Hann sigur, at
hetta eru småtidindi,
sum fólk vilja gera til ein
fil.
Nu leygardagin hevur
konan Eyðver Hansen
vent sær til Sosialin og
undrast hon á tað, sum
Gunleif Hentze sigur, tí
tað var hon, sum varð
varug við pappirslepan.
Tað lá á borðinum við
síðuna av blýantinum,
sum brúktur varð til at
seta krossin við. Á
skrivinum stóð: >Vel ein
kristnan<. Eyðver Han-
sen var og valdi kl. 14.
Gunleif Hentze sigur,
at eingin klaga er komin
um valið í Skopun, men
Eyðver Hansen boðaði
valnevndini beinan veg-
in frá skrivinum, men
Gunleif Hentze hevur
ikki tikið fráboðanina
upp.
Nei, Gunleif Hentze,
hetta er ikki ein mýggja-
biti. Hetta er ein tarvur,
sum tú vilt gera til ein
mýggjabita. Og tá tú
sigur, at lepin kann hava
ligið gólvinum, áðrenn
valhelið lat upp.
G. Hentze má vita, at
tað er hansara skylda at
kanna valrúmið, áðrenn
hann setur valið, so at
einki skriv er i valrúm-
inum — hvørki á gólv-
inum ella á borðinum,
sum órógvar tey, sum
seta sín kross. Eg haldi,
at tað er landsstýrið,
sum hevur við valið at
gera, so eg fari at seta
landsstýrinum hendan
spurning:
Er tað rætt ella er tað
lógligt, at skriv liggur í
valrúminum — valdagin
vid åheitan til veljarar-
nar so sum i Skopun 7.
november i år. Og er
hetta ólógligt er tað
tykkara skylda at fáa
greiðu á hesum.
S.P.J.
Vit gera lesarar okkara
varugar við, at treytin
fyri at fáa lesarabrev
upptikin' undir hesum
teiginum er, at blað-
stjórnin veit, hver hev-
ur skrivað brevini.
BETRI umsteður undir
javnaðarstjórnum, av tí at
javnaðarmenn hava sínar
leigusveinar í fakfelags-
rerslunum, og tí kunnu
sissa arbeiðararnar í krev-
um teirra, meðan arbeið-
ararakrevini undir borg-
araligari parlamentarisk-
ari stjórn hevdu verið sett
harðari fram, og andsteð-
urnar verið sterkari, har
hevði ongin „góða
mamma« verið at sissa ar-
beidararørslurnar, sum
undir javnaðarstjórn.
Kapitalurin freist um, at
hava eina javnaðarstjórn,
sum gongur erindi hans-
ara.
Og so kristindómurin.
Hví byrja sjálvt javnaðar-
menn heima at blanda
kristindómin uppí poli-
tikk? Hava ateistar, mu-
hamedsmenn, buddhistar
0.s.fr. ikki loyvi at gerast
limir i javnaðarflokkin-
um? Átrúnaður må vera
eitt personligt mål, sum
ikki skal forða fólki i at
luttaka í politiskum ella
eðrum samfelagsligum
lívi. At Jesus gamli var
sosialistur, tað kann ikki
fara at føra við sær, at
tann avbronglaði kristin-
dómurin, sum Paulus og
aðrir førdu til Europa, og
tað himinrópandi sinnis-
loysið, sum amerikanskar
sektir nú útflyta kring
heimin undir kristnum
heiti, skal vera atgongu-
merki til nakran politisk-
an flokk. Sjálvandi eigur
ein og hver at hava tey
demokratisku rættindi at
vera ateistur. Og hóast
tað sleppa inn í Háskúlan,
hví skulu slíkir stovnar
bindast og leinkjast til á-
vísar trúarfatanir?
Men tað sum eg upp-
runaliga vildi, var: er tíðin
ikki komin til, at vit fáa
eitt sakligt tjak um hesi
evni í panelgreinum javn-
aðarmálgagnsins? Bæði
fyri at avríma óvit javnað-
armanna um hvat komm-
unisma er, og fyri at fáa
foroyingum eitt hug-
myndafreðisligt vit um
politikk og Þpolitiskar
rerslur.
Um fólk eisini vil tjak-
ast um hvat kristindómur
er ella átti at verið, so átti
slíkt at vera tikið upp í
panelgreinir. Vónandi tek-
ur Sosialurin hesa grein
upp, hóast hon er atfinn-
andi mótvegis javnaðar-
monnum og ullintu hug-
myndafreði teirra.
komm.
Politiskt leysakast!
Harra blaðstjóri!
Gev mær innivist fyri
hesum brævi.
Hósdagin 30/11 -78
stendur eitt lesarabræv:
„Hverja skyldu hevur
sambandsflokkurin yvir
fyri javnadarflokkinum«.
Altso í Dimmalætting.
Tað rós skal Dimma
eiga, at hon hýsir mong-
um, kanska ov mongum
lesarabrevum. Soleiðis
meti eg hattar áðurnevnda
bræv, at tað var betur 6-
skrivað.
Tað, sum fekk meg at
steðga á í lestrinum, var
tá eg kom fram á sjálva
gallblødruna.
Eftir minum tykki held-
ur óvandaligt orðaval.
Siteri: »Javnadarflokk-
urin við skoynisoppi sín-
um, Sosialinum.< sitat
enda.
Tygum hava nokk
handalag at skriva, men
orðatilfarið er syndarliga
ringt. So sum handan
soppin tú nýtir. m—=
Hettar kom at minna
meg á eitt av teimum
Aktuellu hornunum í
Dimmu á sinni. Eg vil
ætla tað mundi vera í
1968 — 69.
Eg var staddur í Fer-
oyingahavnini á Nordafar-
steðini.
Eg minnist ikki, um
fleiri føroysk bleð, men i
Dimmu stóð avmyndaður
landskassin, men pening-
ur var ongin í honum.
Annars sást tað týðu-
liga, hvat ætlanin var við
teirri tekningini. Maður
sat og hevði loyst sær
buksur í hann.
Eg haldi ikki, at nakar
soppur sást. Tað hevði
eftir tygara meti verið
hent, at ein Sosialur hevði
verið tekur tá.
Oftani verður havt á
munni, at ein eigur at vísa
andlit úteftir, og helst
vakurt, men tá, og tað
serstakliga vísti Dimma
eitt sera ljótt andlit, út-
eftir. Blaðið ella bleðini
vóru útstillað innan fyri
glasrút, so hver síða
skuldi kunna lesast.
Ta tíðina komu nógvir
fremmandir menn úr ym-
iskum tjóðum í Føroy-
ingahavnina. Satt at siga,
tá helt eg, at nú er hettar
mær ovboði. Eg kendi á
mær skomm at vera fer-
oyingur. Er tað ikki á lág-
um plani, so veit eg ikki,
týgum N.W.K.
Hevði Getu Tróndur
sæð hasa myndina, hvat
hevði hann tá hildið um
tjóð okkara.
Skoytast skal upp í, at"
hetta mundið átti sam-
bandið legmannin. Harri
blaðstjóri á Dimmalætt-
ing G. L. Samuelsen,
hetta eiga tygum at kunna
prógva við at leita aftur í
hasa tíðina.
Glaður hevði eg verði,
um eg hevði sæð hatta
sjáldsama »Aktuella
hornið<. Men eg áleggi
ikki tygum at gera sum eg
sigi. Lat meg siga alla
søguna. Eg loyvdi mær at
skriva heim til Dimmu.
Sum føroyingur hevdi
eg skomm av hesum råa
tilfari.
Ikki veit eg, men eftir
ta ti3 kom ongantið tilikt
aftur í >hornið.< sjálvt
ikki nú, ið vit hava havt
ein javnaðarmann til log-
mann. Hatta var so hand-
an segan.
Eg skal ikki gera meg
til serfreðing í at meta
um, hví javnaðarflokkur-
in hevði afturgongd, men
ivaleyst hava javnaðar-
menn og tá helst ting-
menninir skrivað alt ov
lítið hesi seinastu 4 árini.
Lat meg siga tað so-
leiðis, at eg meti teir at
hava sitið alt ov tryggir í
bumbuskýlinum, meðan
sambandsflokkurin = við
Dimmalætting sum
bumbuflogfari hevur kast-
að og aftur kastað eina
bumbuna fyri og aðra eft-
ir. Nú upp undir valið var
alt ov seint at gera mót-
álop.
Nú var so nógv sorað
sundur, at sigast má, sum
so oftani verður tikið til
»Rom« varð ikki bygdur
eftir einum degi. Um eg
persónliga skuldi sagt
mina meting um tað pol-
itisku støduna i dag. Ja,
so meti eg allar bryr sum
ådur bundu hesar bådar
áðurnevndu flokkar sam-
an, liggja í skeljum av
bumbingini. Sløgini vóru
mong av bumbum. Van-
ligar politiskar bumbur,
kommunistiskar — eins
og onnur sløg sum ikki
hava verið royndar áður,
tær ókristiligu — og so
hini sløgini, sum blivu tik-
in út av illgitingum og
teirri reinu luft. Kanska
tað er tað, teir rópa fyri
brintbumbur.
Í løtuni hava vit í poli-
tikki ein svartaper, sum
tilsýnalátandi eingin vil
hava í millum síni kort, og
meti eg tað at vera stóra
sambandsflokkin.
Bondskur hevur hesin
flokkur verið í síni agita-
tión.
Respektleys propa-
ganda. Harra gud, tit
kunnu jú ikki vænta, at
okkara (mín) flokksfor-
maður, sum eisini er løg-
maður, skal so knappliga
blíva umbroyttur, frá at
vera eitt sovorðið illsinn-
isvætti sum ikki kann tos-
ast við. Dugir lítið og illa
at skriva.
Framhald á síðu 7
t
É
i
ERE