mikudagur 13. desember 1978síða 6

Um trumfin, sum hvarv sosialurin — ella: >Hví ger Oli so nógu um seg, mamma?“ >Men dette skulle ed- derkoppen aldrig have gjort, for nu kunne han pludselig slet ikke kom- me fri. Í denne hjælpe- løse tilstand begyndte han at sprælle, men han blev bare mere og mere desperat; for jo mere han sprællede, desto blev han viklet ind som han sel de spundet for at fange de dyr, han pleje- de at leve af. Til sidst var han helt udmattet, men trods dette rsede han som en esat og d: sma in- sekter og krybdyr, som endnu ikke havde op- agttog ham med ængstelige øjne og tro- lerko var Hvalar- Ur nskari x - Oia k inn og Kirsten sanm%ært nesum referat- um hava Oli Breckmann og sakferari hansara. Jógvan Páll Lassen, lagt dent á tvey fyribrigdi, sum tala fyri teir: a: navnið Kirsten Brix er ongantið vorðið nevnt í skrivingini, sum sak- sekjarin metir vera út- spillandi og ærumeiðandi. Hon varð ikki drigin inn í málið fyrrenn umboð fyri ávísan flokk. lærararáðið og rektarin á læraraskúl- anum komu ketta upp úr høvdatrog og tos- aðu um „okkara lærara« og »åvisan flokk á ávisum skula« b: skrivingin, sum førdi til stevningina, var bert hugarensl, og ikki ein lýs- ing av framferðini hjá »å- visum skula«. sum lærara å åvisum I seinna førinum verður fyrst og fremst sipað til grein Dagblaðnum 19. april i år: »HO, HO, NU ERI EG IKKI HEILT VIÐ hver hevur boðið Læraraskúlanum uppi het! selskapið?< Í hesi > ir Í; ror grem skrivar Oli Breck ” »H ugarensi«: on 1 ligt at seta saman Hevdi nú talan verið um júst henda skúla, henda flokk og henda lærara í lesarabrævinum Hvat so? FK og kynsdiskriminering JUM el i tjornarim zum 6 Keypssamteka ikki. Vit seta fólk eftir dugnaskapi uttan mun til kyn. lit. inerar trugv 0.å Stjórn F.K .'s hevur fyri langari tid síðani gjørt av at tað ikki skal lýsast eftir mannfólki ella konufólki og hetta hevur heldur ikki verið gjørt. Sekt verður eftir fólki. Men tað er nú einaferð so at summi størv av uppruna hava kall- kynsheiti og onnur kvenn- kynsheiti og hetta hava vit ikki broytt. I Danmark bruka teir heiti assistent, medhjælper og sum tad seinasta M/K. Fg haldi ikki hetta hóskar i okkara máli og til tað seinasta er at siga at tað sigur ikki nógv um javnrættindi. Hugsa vit um t.d. heiti lækni. stjóri, leiðari, lær- ari tá eru hetta kalikyns- heiti. í stjórnini eru bæði fyri mannfólk og konufólk og umvent sjúkrasystir, ljósmóðir ið eru kvenn- kynsheiti, sum eisini bæði mannfólk og konufólk hava javnrætt til. Eg eri greið yvir. at brævskriv- arin hugsar um tvær lýs- ingar. ið hava staðið í blødunum, eftir starvs- fólki til krambúðina í Dr. Jacobsensgøtu. Her er ti- verri hend ein misskiljing, sum vit vóna ikki hendir aftur. At enda vil eg heita á brævskrivaran, um hann er limur í F.K., heldur at koma beinleiðis til stjórn- ina enn at fara umvegis í blødini. Sigrid Dalsgaard NB. Annars haldi eg per- sónliga at tað var størri orsøk til at átala at lýst verður eftir trúgvandi, moralskum, ikkiroykjandi 0.s.fr. monnum og kvinn- um. > Milt sagt hevði søgan verið pinlig fyri onkran ti... (min herding, ówh). Nidurstødan er sostatt tann, at »eingin er skuld- settur í málinum, og hver er so grundin til, at Kirs- ten Brix kennir seg rakta?< (Jógvan Páll Las- sen á rættarfundinum 22. nov. sambært Dagblaðn- um 24. nov. (min herðing, ówh). Helst hevur hon ikki havt reint mjøl i pos: anum. Breckmann og La- sen hava tí onki at óttast „um talan skuldi blivið um hitt... tit vita«, sum O. B. málber seg í nevndu grein frá 19. april (og har- til kemur, at Kirsten veit fullvæl, at teir hava trumfin í bankaboksini!). Men seinast i septem ber, tå Kirsten Brix (6- væntad?) hevur stevnt Ola Breckmann fyri út- spillandi og ærumeidandi bjóðar Oli Breckmann Kirsten Brix semju!! »O Breckmánn. å D larblaðstjóri á Dag- hlað - frturk he ast gi ar r merkis ne um avisar skuldsetingar, vh) móti saksøkjaranum Kirsten Brix fyri forfylgj- an av ødrvisi hugsandi næmingum vid skeivari karaktergeving. og átekur sær at rinda sakarkostn- aðin eftir avgerð frá rætt- inum« Men nu eri eg ikki rættiliga vid; hevur Oli mist tamarhaldid å huga- renslinum ella hvat? I fyrsta umfari fær ein ta fatan, at nú er kuril komin á tankareðina hjá honum, tí nær eru skuldsetingar settar fram móti Kirsten Brix fyri forfylgjan av eðrvísi hugsandi??? Sam- bært sama semjubjóðandi Ola Breckmann ongantid!! Men gakk — talan er als ikki um at Oli er gyrd- ur i brøkur. Nei, her er tad almannavinurin Oli Breckmann, sum er uppå spæl og rættir einum, sum sjålvur er komin sær i 6- føri, eina hjålpandi hond: >Jógvan Páll Lassen visti å, at teir høvdu bodid semju, ti teir hildu, at einasta endamålid við stevningini var at reinsa Kirsten Brix«!! (Sosialur- in i fundarreferatinum 29. nov. (min herding, ówh). Løgid!! Í greinini í Dag- blaðnum 19, april hevur Óli eina áskoðan, ið er beint tverturimóti: tað er als ikki hansara ella ann- ara uppgáva at reinsa hvenn tann, sum tekur sær nær, tá slík skriving er frammi: »Sig mær, huldulærari mín. Hevur nakar sagt alment, at tað júst eru tygum? Um tyg- um halda tað er so neyð- ugt at prógva tygara ó- skuld, hví koma tygum so ikki sjálvur fram og av- nokta?« owh). (min herðing, Av ti at tað var eyð vitað — út frå teimum upplýsingum, sum frammi vóru — at talan var um »åvisan lærara á ávisum skúla<, kom Kirs- ten Brix »sjålv fram< (i stadin fyri at pesa onnur læraraskúlafólk fram í blødini sína vegna (sam- bært Ola Breckn tess at fåa skuldsetingar nar avnoktaðar í eini rætt- arsak. Men tá kúvendi Oli og for — av berar! vi at bjóða semju." kenna aeli til óvæntað breli, ið kemur á okkur Viðhvort má og skal ein bjóð: tað man vera nýtt fyri mong. Men so upplivdi ein að vid" Mundi hann hava rokn- að vid, at mótparturin fór at tveita kortini á borðið áðrenn hann varnaðist, at tann stóri trumfurin (tann, sum var so virðis- mikil, at Oli goymdi hann í boksini) var falsaður. Sama ger — tað spælið er av. Í nýggja spælinum. sum fer fram í hesum dog- um og sum skjótt er at enda komið, eru kortini givin av nýggjum. Eitt umfar er eftir og Jógvan Páll er domdur at tapa: hann situr hjálparleysur eftir við einum kolsvørt- um, men onkisverdum jassi. Trumfurin er horv- in. Men tað eru teir sjálvir, sum hava máað stødid undan teirri skirvisligu yvirtromini, teir hava reist. Hóast viljin er til steðar, so eru allar royndir at bjarga bygninginum nyttuleysar. Sie mússen ihn brechen lassen, herr Richter (tyg- um noyðast at lata hann syndrast, harra dómari). berari vælvild Herlev 4. des. 1978 Olavur W. Høgnesen 2 Nr. 94 — 13. desember 1978 fa Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upp- tikin undir hesum teiginum er, at blaðstjórnin veit, hver hevur skrivað brøvini. At enda ein, id torir! Tað var nú vælsignað, at tú skrivaði, H. A. Joensen í Dagblaðnum, 6. des. í 78. At tú tordi, men nú fekk eg eitt skump eisini at skriva mina hugsan um hetta mál. Skulu vit lata hetta ganga um okkum. per sonsjagstranina av Ola Hevur ein bladstjori ikki longur loyvi at seta brøv i blaðið. Í hesum føri visti Oli, hver. ið skrivað hevði. Tað veit hann jú i tá t.d. sein folka- floksmaður< v.m. stendur undir. Hverjum líkist tað. at . fleirtalið av lær- arunum skriva undir eina yvirlýsing móti Ola. Og hvat vildu næmingarnir í hasum flokkinum á lær- araskúlanum í kjakinum, hvat hava teir við sakina at gera. Kenna teir kanska teg og undirvising tína vita teir ikki, at Óli aldri, Misr Nei g ik! t á pelni £ tá ta an na vel eg haldi vid Ola, ikki er hann å nakran eftir næmingum, hátt úti ið t.d. eru religiøsir ella komm- unistar (frels okkum frá tí illa), hann ikki eingang tey<. »Årgar« hann, so »argar« hann øll lika nogv. onkra »argar Um hann sigur »skemtisøgu« úr tinginum, hvat so, teir treingja til tað. At vera eftir Óla, nei og aftur nei, tað líkist svarta blanka ongum (orsaka orðalagið, eg esist so a hesum). Tey vita kanska ikki at Óli hevur lært í Englandi. Minnist til, hvat ið kom úr Englandi fleiri ár framman undan Ola: Liberalisman, einasta gongda samfelagsleið. H. A. Joensen, eg veit, at tú ikki skrivar brøv bert fyri at síggja navn títt í blødunum, tað eru illar tungur, ið siga so. Brævið í Dagblaðnum havi eg lisið fleiri ferðir. og eg ætli mær at lesa tað fleiri ferðir enn. Eg verði meiri og meiri rørdur fyri hvorja ferð, serliga av hasum uppbyggjandi orð- unum tú skrivar til Óla (tey síðstu trý brotini). Eg kundi havt hug at skriva tey upp aftur her, men lati vera við tí. Tó kann eg ikki lata vera at taka okk- urt burtur úr, tað eg varð mest rerdur av (eg vóni ikki tú tekur mær tað illa upp H. A. Joensen, eg dugi ikki við orðum at siga, hvussu hegt eg seti hetta bræv titt): »So tå tú einsamallur í striðnum mást standa. óræddur ver og gev ikki uppat. Statt sum ein mað- ur og óttast ei vanda. Ræðst ikki figgindans vreiði og hat<. (citat Dagbl. 6. des.). Áh. eg verði so rerdur, so rerdur av hesum orðum tinum H. A. Joensen. Nú må eg fáa mær ein stødg í skrivingini, fái ikki skriva meir, eri so rerdur. Nú havi eg ment meg aftur. Ja, H. A. Joensen Oli í tinginum og Ingi býráðnum, teir berjast fyri okkara sakir. Óli við 469 atkvødum og Ingi við eini rúgvu. vit standa saman tað verðir. vit eru menn, vit eru eisini forir fyri at reinsa klo- akkina, ikki bert eftir kl. 14, men alt samdogrið. Yrking til Óla, H. A. Joensen, mín og allar við- haldsmenn okkara: »VILJIN«. Viljum »VILJAN« vit velja. Viljum »VILJAN« vit verja. Viljum vit vinna, vit »VILJAN« venja. Viljin vår vid »VILJAN- UM« vil. Sjålvt um tu, H. A. Joensen, torir at seta navn undir, tori eg tað ikki, men eg havi sama fornavn sum Goebbels. Tit kenna hann uttan iva, ein góður maður. Tað ar hann, ið segði sannleikan so ofta, at ell trúðu. Lat- um okkum gera tað sama, so Sigra vit. Joseph. P.S. Eg sendi brævið bert til Sosialin. so fáa vit at síggja. um teir tora at seta eitt bræv i, sum ber rós til okkum triggjar: H. A. Jo- ensen, Ola og meg sjálv- an.