mikudagur 24. januar 1979síða 6

Síða 6 spsjaluri telf. 14720 . 11820 In box 76, 3800 Tórshavn Útgevari: Feroya Javnaðarflokkur Fyritaksstjóri: Tórfinn Smith Blaðstjóri: Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Blaðmenn: Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lysingar: Uppseting: Prent: Ídnaðarálitið Í SÍÐSTU viku varð álitið um ídnað- in almannakunngjørt — álit sum landsstýrið í 1977 setti nevnd at fara undir. Málsetningurin skuldi vera ein gjøgnumgongd av teimum møguleikum, sum í dag eru í Føroy- um til stuðlan av verandi ídnaði og fremjan av nýggjum tiltøkum til stovnan av nýggjum ídnaði. TAÐ er eitt drúgvt álit, sum nú ligg- ur á borðinum. Tað inniheldur upp- skot um nýggjar leiðir, um broyting av verandi figgjanarskipanum, um útbúgving, framtaksleiðir, um hvussu málsviðgerðin eigur at fara fram, um sólu og marknadarføring o.s.fr. EINKI er at ivast í, at tað er heilt rætt at lata tílík evni verða nágrein- liga vidgjørd, sum hetta at kanna idnadarmøguleikarnar. Greitt man vera at tað ikki gerst eftir stuttari tíð at byggja upp tá eitt samfelag, sum brýtur munandi frá tí, sum er, tá vit hugsa um vinnulíusmynstrið so sum vit kenna tað gjøgnum tíðirnar. MEN vit rokna við, at ein viðgerð av ídnaðinum skapar øktan og neyð- ugan áhuga og eisini er neyðugt, at brynja okkum út á økjum, har vit higartil ikki hava troytt nevnivert til styrkjan av búskapinum. VÍST liva vit í einum landi við fáum ráevnum, burtursæð frá tí havið gevur. Og eisini er tað so, at vit ikki hava nógvar av teimum ídnaðar- greinunum, sum hóskandi eru í grannalondum okkara. Og idnadur til útflutnings, sum er grundaður á rúgvusmikið ráevni, hevur helst ikki stórar møguleikar, sum lutir í før- oyskari ídnaðarútbygging. Okkara fjarstøda skapar í sjálvum sær eisini trupulleikar — økir um framleiðslu- kostnaðin o.s.fr. MEN hóast alt hetta og hóast tað, at nógv er hent til framburð á ídnaðar- gkinum í sjeytiárunum, so kemur ein gjøllig viðgerð av ídnaðinum at verða til frama og framburð fyri okkum. sosialurin Nr. 6 — 24. januar 1979 LL AA AAA MA ka —-n-—L ATFINNINGARSEMI D.J.'s D. J. Sørensen hevur i seinastuni' i Dimmalætt- ing havt nakrar viðmerk- ingar til javnaðarflokkin, formann floksins og um meguliga samstarv javn- aðarfloksins við tjóðveld- isflokkin og fólkaflokkin. Tað er gott at vera at- finningarsamur. Eisini tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Tað eru getuviðurskift- ini við gamla kirkjugarðin í Havn, eg vildi sagt eitt sindur um, serliga nú tit fremstu býarborgarar eru so naskir, at tit ikki blúgvast við at fara eftir teimum deyðu, sum hava ligið undir grenu torvu á Svinaryggi. Hví eru tygum við til slíkt, tekniski formaður. Eru tygum ikki ektaður afturhaldandi javnaðar- maður? Hvat skal hatta til, at mgrava beinini upp, órógva tann friðhalgaða blett, sum forfedrarnir valdu til innanfloks. Men her er eitt stórt MEN: Hví kem- ur D. J. ikki við atfinn- ingum sínum á rettum stað? Undir seinasta lands- stýrisskeiði hevði javnað- arflokkurin tveir lands- fundir. Á hvergum fund- inum varð funnist at tá- verandi samgongu. Ei heldur var tað nakar, sum mælti til eina samgongu við sambandsflokkin. D. J. var sjálvur við á tí eina fundinum í Havn. Hví nýtti hann ikki høvid at bera fram áskoðan sína á landsfundinum, sum er hægsti myndugleiki floks- ins? Beint eftir seinasta løg- tingsval = helt Suður- streymoyar Javnaðarfelag tey deyðu? Og hverja nyttu er hetta til? Jú, siga tygum, tað er fyri at fólk skal fáa eina gongubreyt framvið kirkjugarðinum á Svina- ryggi. Vit hava sæð, hvussu býráðið hevur kveistrað vakrar vakstr- arblettir burtur við lítlum og ongum formáli. Og nú skal haldast fram við slík- um — ja, eg hevði hug at sagt beistagerðum. Og nú eru tað tey deyðu, sum standa fyri terni, tey mótmæla sjálv- sagt ikki, sjálvt um tey hava fingið 3 mánaða klagufrest. Sjálvt um skattaspurningar Í sjálvuppgávuni, teigi 8, undir útreiðslum stendur lentakarafrá- dráttur. Í leiðbeining- ini stendur, at hann er galdandi fyri persónar, sum hava lenarinn- teku, fiski- og útróðr- arpart, fólka-, avlam- is-, einkju- og aðra pensión. Regin Thomsen Ein ógift genta, sum eigur eitt barn og fær uppihalds- og barna- pening, fær hon len- takararfrádrátt av: 1) Uppihaldspeng- um, sum Almanna- stovan rindar henni? 2) Barnapeningin- um, sum barnafaðirin rindar henni? x. Svar: Løntakarafrådråtturin er galdandi fyri tann partin av inntøkuni, ið er uppihaldspeningur frå Almannastovuni. Hesin er 20% av inn- tøkuni, men i mesta lagi 4.000 kr. Er inntøkan 10.000 kr. og minni er frå- dråtturin 2.000 kr., tó ongantíð meira enn inntøkan. ein fund um valið. Utvið fimti fólk vóru á fundi og nógv segdu sína meining. Eftir ynski nevndarinnar segdu tey eisini sína hugs- an um eitt meguligt landsstýrissamstarv. Tað var ikki ein tann einasti fundarluttakari, sum mælti til eina samgongu við sambandsflokkin. Harafturimóti vóru nógvir fundarluttakarar, sum ynsktu, at núverandi samgongan helt fram. Tó vóru tað nakrir luttakar- ar, sum mæltu frá OV NØGVUM yvirtøkum. Tað var tann einasta åvar- ingin ella rættleiðingin. Men D. J. var ikki á fundi. Nei, tað er hópin lættari at sita og skriva brøv til eitt andstødublad heima við hús, men tað er eisini hópin meira ómans- ligt. Sjálvandi er tað nógv, sum kundi verið ødrvisi. Eisini innan javnaðar- flokkin, men at lata eina persónliga tvístaðu — so- leiðis skilji eg skrivingina hjá D. J. — viga so nógv í eini politiskari stødutakan kann ikki vera rætt. Og heldur ikki dugir nakar at skilja, at hendan tvistød- an skal viðkoma øllum Feroya fólki. Tað eru nóg nógvir mótsteðumenn, sum sáa mistreysti niður í fólk. Ti skuldi tað verið neyðugt hjá viðhaldsfólki — ið hvussu er fyrrver- andi — at gjørt tað. j OFATULIGT motivini eru at geva gongufólki betri semdir, so eru úrslitið, at tað bert vidkar um ræðið hjá bil- unum. Ti í Dr. Jacobsens- getu er vidkan av vegaøk- inum bert nýtt til at grýta enn fleiri bilar á undarlig stød. Hyggið bara sjålvi. Hyggið, hvussu vorðið er rundanum kirkjugarðin á Svínaryggi, hvussu bil- arnir har standa, hvar hevur býráðið har vart gongufólkið? Jú, viðurskiftini eru gjørd góð fyri »kundar- nar« í Kagganum, sum ikki taka bilin heim aftur við sær. Og skal takast burturav kirkjugarðinum fyri at vidka enn meira um bil- terrorin. Tað er nú legið, sum býráðið gongur í »liste- sko« í hesum máli. Her er ikki sýnt hjarta- lag, men vit trúðu her hjá okkum, at havnarmaðurin Jákup Sune Jacobsen, ikki var við til slíka skammiliga gerð, sum at órógva staðið, sum for- fedrarnir valdu teimum deyðu at hvíla í eftir mangan strævið og langt lív. At havnarmaðurin burturav, formaðurin í teknisku nevnd, skuldi vera við til slíkt, tað vardi okkum ikki. Onkur betri loysn mátti funnist, fyrrenn ikki at gera hatta strekkið bara til gonguveg. Ein sum undrast og harmast VIÐMERKING Í 14. September 17/1 sig- ur politiski blaðstjórin um skrivstubba mín í Sosial- inum 13/1, at orsekin ein- ans var ynski mitt um ný- val til legtingið. Hettar prógvar hann við at skriva brot úr tí, eg skrivaði, brot, sum geva annað innihald enn saml- aða skrivið. Slíkt kann valla nevnast at vera høg- ur blaðmoralur. Eftir hvat komið er fram, so var tað júst hesin sami blaðstjóri, sum bleiv forsmáaður, tí er hann so illbrýntur. Yvirteku- og sjálvstýrisromantikkurin hjá Erlendi Paturssyni og Heðini Klein varð sópaður av samráðingarborði sam- gongumanna. Teir meira hógligu tjóðveldismennin- ir hava sigrað einaferð enn. Eg havi ongantið verið í iva um, hverja samgongu eg ynskti, men — og tað var orsøkin til mitt lítla innlegg og framgekk eisini av innihaldinum — eg iv- aðist, um ikki prisur tjóð- veldismanna sambært romantiska upplegginum til samgongusamráðingar var ov hegur fyri javnað- arflokkin. Nakað týðir upp á, at júst her hava teir meira jørdføstu tjóðveldispol- itikararnir forsmáað teir sveimandi við ov lítlum jerðsambandi. Hetta eiga tjóðveldismenn sum heild rós fyri. jbm.