mikudagur 7. februar 1979síða 6

Síða 6 : =, telf. 14720 . 11820 sostalurin box 76, 3800 Torshavn Føroya Javnadarflokkur Tørfinn Smith Vilhelm Johannesen (åbyrgd) Høgni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Utgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: Demokrati! OTROYTTILIGA koyrir Dimmalætt- ingarblaðstjórin fram við sínum møsni um demokrati, vísur á hvussu út av allari demokratiskari leið tað er, at sambandsflokkurin ikki slapp í landsins stýri = og við longum sjóforkláringum gevur blaðið so lesarunum eina svadu fyri og aðra eftir um, hvat demokrati er fyri nakað. FYRI sambandsflokkin og serliga fyri Dimmalættingarblaðstjóran hevur demokrati ongantíð verið annað enn tað, sum brúkast skal, tá tað passar teimum, á ongan hátt ødrvisi. VID ØLLUM møguligum uttanum- tosi siga teir, at demokratiska fylgj- an må vera, at sambandsflokkurin slapp at stjórna landinum og tað hó- ast eingin annar flokkur vildi mynda stjórn uppá sambandsfloksins treytir. NU METIR Dimma tilsýnalátandi lesarar sínar sum slík, id ikki duga at hugsa, heldur ikki duga at minn- ast. Vit skulu ikki so mong ár aftur í tíðina fyri at finna sambandsflokkin skipa meiriluta á løgtingi, meðan fólkaflokkurin, sum tá hevði 12 av 25 tinglimum, var hildin uttanfyri. Sambandsflokkurin sat tá við dem- okratiska valdinum saman við javn- aðarflokkinum og sjálvstýrisflokk- inum. SJALVSAGT eru berini súr fyri blað- stjóran, men tað førir í hvussu er neyvan til nakran sum helst sam- arbeiðsmeguleika við javnaðar- flokkin, um framferðin skal vera sum higartil, meðni sambands- flokkurin hevur sitið í andstøðu. EIN STORAN lut í at stødan er vorð- in tann, hon er, millum flokkarnar eigur Dimmalætting við blaðstjóra- num sum høvudspenni. Hann hevur bókstaviliga ført sambandsflokkin út í myrkasta myrkur. sosialurin Nr. 10 — 7. februar 1979 A —TMTB{KÁm—mmmmaaurri ÚTISETASOSIALURIN — EITT SKEMDARSKRIV Tað vóru nógvir útisetar, sum gjørdust ovfarnir, tá teir fingu Útiseta-Sosialin frá 13. desember. Tey vóru fá, sum hevdu rokn- að við, at Sosialurin fór at seta heilar tjúgu síður av til viðgerð av viðurskift- um okkara. Enn færri hevdu tó roknað við, at eitt serblað um útisetavið- urskifti frá Sosialinum fór at gerast so vánaligt sum hetta. Hetta blað sam- svarar illa við myndini av Sosialinum, sum einum heiðurligum blað, ið var við at festa seg millum útisetar. Eisini vóru tað nógv, sum undraðust yvir, at tey onki høvdu hoyrt um, at hetta blað var á veg. Hetta vóru serliga tey, sum dagliga luttaka í før- oyska felagslivinum í Keypmannahavn. Blaðið snýr seg jú í stóran mun um teir spurningar, sum vit arbeiða við, og um tey feløg, sum vit arbeiða i. Og tó var tað ongin okk- ara, sum so mikið sum hevði hoyrt um blaðið, ti- ansheldur var biðið um at luttaka. Tað hevði so verið í lagi, um so var, at Sosialurin hevði meðarbeiðarar her, sum vóru ferir fyri at greiða frá viðurskiftunum, soleiðis at frágreiðingin nekulunda svaraði til veruleikan. Men blaðið vísir, at tað vóru »tey út- valdu« á ongan hátt. Tíðindi ganga skjótt manna millum í Keyp- mannahavn, eins og í Fer- oyum. Tað er tí óhugs- andi, at so stórur partur av teim aktivu útisetun- um av tilvild ikki hoyrdu um, at blaðið var í gerð. Av einihverji orsek má tiltakið hava verið dult, ja dult sum mannsmorð. Onki av teimum feløgum, sum vanliga mynda fel- agslívið í Keypmanna- havn — Kommunistiskir Utisetar undantiknir — høvdu, sum nevnt, hoyrt um blaðið, og vóru sostatt ikki for fyri at leggja uppi Men hví er hetta dult? Ja, tað undrast ein yvir í fyrstuni. Men so hvert sum ein fær lisið tær nógvu síðurnar, so gerst tað greiðari, hví tiltakið mátti dyljast fyri feløgun- um. Tann parturin, sum snýr seg um felagslívið í Keypmannahavn er nevniliga, allur sum hann er, ein grovt villleiðandi fråsøgn um viðurskiftini, á tremur fylt við lygnum, illgitingum og beinleiðis utspilling av flestu feløg- unum, serstakliga felagn- um Føroyskir Sosialistar. Og høvundarnir eru flest- tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar vid, at treytin fyri at fåa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blad- stjørnin veit, hvør hev- ur skrivad brøvini. allir limir í felagnum Kommunistiskir Útisetar, meðan hini eru at rokna sum viðhaldsfólk hjá hes- um felag. Ti mátti hetta tiltak dyljast, fyrst og fremst fyri okkum í FS, men av tí at limir okkara eru aktivir i at kalla ollum ødrum fel- øgum, og ti at flestu uti- setar ikki hevdu vilja ver- ið við til slíkt, so mátti tað dyljast fyri hinum felog- unum eisini, um so var, at Útiseta-Sosialurin skuldi tæna endamálinum hjá útgevarum og høvundum. Endamálið At Kommunistiskir Úti- setar, sum »medarbeidar- arnir< hjá Sosialinum her, nevna seg í eðrum sam- bandi, hava ein beinleiðis áhuga í hesum skemdar- skrivi er greitt. Men hvenn áhuga hevur Sosi- alurin í ti? Tað er óhugsandi, at Sosialurin fer at senda út eitt serblað í nærum 8000 eintøkum uttan so, at tað tænir einumhverjum endamáli. Og atgerðar- eindin millum Sosialin og Kommunistiskar Útisetar má vera grundað á eitt- hvert felags endamál. Hvat hetta er, eru vit ikki heilt greið yvir. Men uttan iva er ein partur av orsek- ini til hetta tiltak, og til tann form tað hevur fing- ið, at finna í ti veruleika, at Sosialurin í seinastuni í síni jagstran eftir fleiri haldarum, ferð eftir ferð hevur koyrt grundleggj- andi prinsippir fyri heið- urligum journalistikki yv- irborð. At leggja eftir útiseta- feløgum, sum altíð hava verið illa umtókt i Føroy- um, kann helst tryggja nakrar haldarar afturat í Feroyum. At høvudsdent- urin verður lagdur á út- spilling av einum sosial- istiskum felagsskapi skaðar heldur ikki í hesum antikommunistisku tíð- um. Hverki í Feroyum ella millum útisetar. Alla- staðni hevur antikomm- unistiska vitloysið, sum Sosialurin eigur ein part av æruni av, sett síni spor. Og hver er so betur egnaður til at átaka sær tað skitna arbeiðið enn ein felagsskapur, sum nevnir seg kommunistiskan, og sum hevur stríð móti ein- um sosialistiskum felag, sum hevuðsmál? Uppundir legtingsvalið reypaðu javnadarmenn av, at teir vóru trygdin móti kommunismuni. Er Útiseta-Sosialurin ein roynd at prógva hetta? Innihaldið Hvussu greiðir Sosialurin so »eftir førimuni«, sum tikið verður til i inngang- inum, frá viðurskiftum foroyinga í Danmark? Tá talan er um viður- skiftini á Fyn og í Árhus, so fáa umboð fyri Feroy- ingafeløgini hevið til at greiða frá, og úrslitið er, eftir mínum tykki, tvær sera upplýsandi greinir. Í Keypmannahavn ber ikki til at nýta somu fram- ferð. Her er nevniliga onki felag, sum einsamalt kann sigast at umboða áhuga- málini hjá ellum, ella hjá einum stórum meiriluta. Ti velur Sosialurin nekur felog og stovnar og nakrar einstaklingar til at greiða frá. Tað skuldi eisini verið í lagi, um so var, at valið var skilagott. Um so er veldst um endamálið. Taka vit inngangsorðini, at endamálið er „eftir føri- muni at greiða frá viður- skiftum feroyinga í Dan- mark<, fyri fult, so má valið tíverri sigast at vera burtur úr vón og viti. Av ellum teimum felog- um og stovnum, sum eru til millum føroyingar i Keypmannahavn verða hesi vald at greiða frá: Kristnastova (baptist- arnir), List (ein handil), Feroyski skúlin og sum einasta av vanligu felog- unum Kommunistiskir Utisetar. Tad er helst metingin hjá Sosialinum og meðar- beidarum hansara, at tad eru hesi, sum hava størsta tydningin, og at tey eru før fyri at greida frå vidur- skiftunum. Men i hesi meting eru nógvir útisetar ósamdir. Av rettum eru tað nógv sum spyrja: Hví vendi sær ikki til — Føroyingafeløgini í Keypmannahavn, Balle- rup, Helsinger.. — Studentafelagið — Kirkjuliðið — Meginfelag Føroyskra Studenta — Húsafelagið Kristiligt Ungmanna- felag Sosialurin — Kvinnufelagið — Ítróttarfelagið — Feroyskar Sosialistar Heldur blaðstjórnin á Sosialinum veruliga, at Kommunistiskir Útisetar og Kristnastova hava so nógv størri tydning enn oll hesi feløg tilsamans, at tað ikki loysir seg at seta seg í samband við nakran annan? Í hvussu er verður tað ikki gjort. Afturat teimum felog- um, sum hava fingið orð- ið, hevur Sosialurin so sett seg í samband við nakrar einstaklingar, sum skriva um studenta-, kvinnu- og mentunarvið- urskifti. Jógvan Merkere, ger eina tunna, ófullfiggjaða og partvís skeiva gjegn- umgongd av viðurskiftun- um hjá lesandi, og endar við einum óhóskandi álopi á felag teirra, MFS. Um Sosialurin ynskti tað, so eri eg vísur í, at hann hevði fingið eina fleiri ferðir so góða frásegn við at vent sær til MFS. Men tað ynskti hann so ikki. Rógvi Thomsen hevur eina samreðu við Maluna og Gunnleyg um kvinnu- viðurskifti. Samreðan snýr seg í stóran mun um teirra persónligu viður- skifti, um tað ræðuliga upplivilsi tað var at vera limur í FS og annars al- ment um nekur kvinnu- viðurskifti. Um serligu viðurskiftini hjá útiseta- kvinnum verður lítið og einki sagt. Kári Petersen hevur nakrar hugleiðingar um mentunarviðurskifti. Hann er týðuliga á heima- velli og greinin er góð. Saman við greinini um skúlan er hon tann ein- asta, sum eftir mínum tykki hevur nakað upplýs- ingarvirði. Tó lýtir tað hana, at hann kennir seg noyddan at seta fram nakrar tápuligar og full- komiligar malplaseraðar ákærur móti FS og eina líkaso malplaseraða lov- prísan av Kommunistisk- um Útisetum. Men tað er helst treytin fyri at vera millum >tey útvaldu-. Royndirnar at láturliggera Mentunargrunnin og á- kærurnar um, at hann er vorðin reaktionerur sýn- ast grundleysar, og stand- ast helst av, at hansara persónligu viðurskifti við Mentunargrunnin ikki eru tey bestu fyri tíðina. Samanumtikið má sig- ast, at í mun til tað form- liga endamálið, soleiðis sum tað verður orðað í innganginum, er úrslitið stak vánaligt. Nógv evni, „Á