leygardagur 17. februar 1979síða 6

sosialurin Nr. 13 — 17. februar 1979 telf. 14720 . 11820 box 76, 3800 Torshavn Føroya Javnadarflokkur Tørfinn Smith Vilhelm Johannesen (åbyrgd) Høgni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Aðaltakið Í TÍ samfelag vit liva í og undir teim- um umstødum sum land okkara hevur til vinnuligan framburð, er av- gjørt neyðugt at hava skipaðar regl- ur bæði til tryggjan av vinnulívinum og úrkomuni hjá tí einstaka. Útgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: HETTA er eftirhondini verið góð- tikið av øllum og hóast métstødan tey árini, tá javnaðarflokkurin legði til brots fyri mongum av hesum neyðugu fyritreytum stóð rættiliga einsamallur við krøvunum. Tidin vísti at tað var meira enn neyðugt at finna fram til varandi skipanir og aðrar hættir hevur eingin funnið at vera brúkiligar. MEN hóast hesar veruleikar, so megu vit ásanna, at hetta setur treytir til figgjarorku landsins, um vit skulu uppihalda eina rímuliga úr- komu til fólkið. Logtingið fer um fá- ar dagar at viðgera nýggja fíggjar- lógaruppskotið, sum nú er komið aftur á ting við teimum nýggju tøl- unum av frá landsstýrinum. A hes- um uppskoti skilst týðiliga, at neyð- ugt er við stórri iløgum til samfel- agið og at hetta eru neyðugar iløg- ur, um vit framvegis skulu halda eina nøkulunda javnvåg í livikorun- um. Og tad man eingin ivast i, at vit eiga at gera. OG SAMANUMTIKID er fyritreytin luttøka frå øllum, um vit framvegis skulu eiga lut i einum samfelag, sum i ståran mun vil leggja so til- rættis, at flestum verður gjørligt at fáa arbeiði og til eina rímuliga årtøku. Og við einari samfelags- skipan, har javnaðarflokkurin er medvirkandi er aðaltakið sjálvsagt at leggja alla orku í at hesar fyri- treytir eru til staðar. DEYÐIN KENNIR SPENNING TÁ MAÐUR KOYRIR VIÐ KENNING! ff Ráðið Fyri Ferðslutrygd A —TK———K— TTTt—m——————— SOSIALISTISKT UNGMANNAFELAG Herfyri frættist, at Sosi- alistiskt' Ungmannafelag er farið aftur til verka, og at felagið eins og áður hevur sum hevuðsmál at virka fyri einum miðvísum politiskum ungdómsar- beiði, við fyrst og fremst at royna at ávirka teir pol- tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. itisku spurningarnar, ið hava serligan týdning fyri tey ungu. Sum eitt lið í hesum arbeiði fer felagið m.a. at skipa fyri ymisk- um skeiðvirksemi um pol- itisk og samfelagslig evni. Mær vitandi er hetta 3. ella 4. ferð, roynt verður at fáa felagið at virka, men tíverri hevur hetta fyrr miseydnast, og felag- ið hevur stórt sæð ikki blomstrað síðan í 60- unum. Men vónandi er S. U. nú komið fyri at verða!! Tað kemst ikki uttan um, at ein av grundunum til, at felagið hevur havt so ringa heilsu hesi sein- astu árini, er tann vánaligi áhugin, ið okkara politik- arar hava sýnt felagnum. Tað visti seg at vera tvør- ligt at sannfera politisku umboð okkara um, hvenn ómetaliga stóran týdning, eitt slíkt politiskt ung- mannafelag hevur fyri flokkin og javnaðarrersl- una sum heild. Ein onnur týðandi grund til ta ringu heilsu felagsins var, at tað vóru alt ov fáir aktivir limir, og endiliga, at tað ongantíð eydnaðist at fáa blaðið út aftur. Her verður hugsað um »Bergmål«, ið var tali- rer felagsins seinast í 60- unum. Skal felagið nú endiliga fara at virka av álvara aftur, er avgerandi neyðugt, at tað fyri uttan at savna so nógvar aktiv- ar limir sum gjerligt, eis- ini mennir seg um alt landið — soleiðis at tað fer eitt vælskipað arbeiði fram í øllum valdømum. Fyri at hetta skal eydn- ast, mugu teir lokal- og valdømisvaldu politikar- arnir visa ábyrgd og vera til taks å teimum kjak- fundum um lokal- og landspolitisk mål, sum felagið stilar fyri. Tað er givið, at eitt virkið Sosialistiskt Ung- mannafelag kemur at skunda undir javnaðar- leiðina og eigur sostatt at verða stuðlað av øllum javnaðarhugaðum í land- inum. Kr. á Neystabe FANATISMA Herfyri stóð ein yvirlýsing í blødunum, sum skuldi fingið eitthvert mentað og rætthugsandi menniskja at stúrsa við. Har vórðu fólk biðin um at seta navn sítt á ein hjálagdan lepa og senda inn til åvist blað, sum savnaði leparnar saman og sendi til løg- tingið. Við at senda hendan lepan ert tú so við til at skrúva tíðina her á landi nakrar øldir aftur. Allar bókmentir, sum ikki sam- svara við bíbliuna skuldu bannast. Av hesum var Darwins læra nevnd. Eftir hesum at dema skuldi jørdin verið flot, og um nakar mótmælir ... á skaf- ottið við honum. Nei! Her má vera okk- urt, sum ikki ruggar rætt. Antin mugu vit frásiga okkum kristnina sum trú- argrein, ella eru tað teir, ið skrivað hava yvirlýsing- ina, sum so púra hava misskilt bíbliuna og veru- liga innihaldið í henni. Heldur man tað vera tað seinna. Bíblian man ikki vera eitt visindaligt rit, men heldur ein moralskur leiðbeinari fyri tey kristnu her á fold. Um vit her á landi skuldu bannað øllum eðr- um átrúnaði og áskoðan- um, vildi tað sagt tað sama sum, at vit góðtaka, at onnur lond (t.d. í mu- hammedanska heiminum) banna m.a. kristnina, men so er ikki. Tá tað hendir, yðjur av mótmælum. Tá skulu allar lærur hava rætt at liva, skrivifrælsið verjast og demokratiið setast í hásæti! Sostatt er ikki í lagi við etikkinum. Eitt orðatak sigur, at tann, sum býr í glashúsi, ikki skal grýta grót, ella, at tú skalt vera móti næsta tinum, sum tú vilt hava hann at vera móti tær. Proteus Síðan frumframfersluna av sjónleikinum >Vit eiga ikki... o.s.v.- leygar- kveldið, havi eg í spenn- ingi bíðað eftir einum um- mæli, og tað serliga í Dag- blaðnum. Eg freddist tí stórliga, tá eg mikudagin sá, at hesin stóri hugsjón- arhirði = okkara hevði prentað ein stubba um sama leik. Eg gleddi meg at lesa, hvussu ein viss- ur persónur prógvaði les- arum sínum, at leikurin bert var avoldað sosialist- iskt mesn, og hvussu hann fór at visa á, at or- søkin var eitt avskeplað sálarliv, bæði hjá rithev- unda og leikarum, men so varð ikki. Hesin, ið skrivar, minn- ir mest um ein smádrong, sum fimtu ferð sama dag er noyddur at siga mammu síni frá, at hann hevur pissað í buks. So spakfør og undirbrotlig framferð er sjáldsom í hes- um blaði. Tí rósi, ið borið verður Grímu, eri eg púra samdur í, men tá Dagblaðið aftrar seg »at róta upp í sárum i DAGBLADID OG DARIO FO eini øsingartid« og leggur tey politisku vidurskiftini til sidis, tå undrist eg. Púra ovfarin gerist eg, tå greinskrivarin gremur seg um ikki at vita nog mikið um italiensk viðurskifti, og ti ikki vil útbreiða politiskan klókskap hað- ani. Mær rennur annars í huga ein vissan persón, sum dagliga gleðir okkum við teimum mest ótrúligu trúligheitum innan sálar- lív og politikk, ið fara fram um allan heimin. Er tað ikki Dagblaðið, ið við vissu kann siga frå, hvussu torført tað er at fáa hendur á hvítbotnað- um gummiskóm í Peking, hvussu aftarlaga eplavelt- ingin er á Cuba, hvussu 6- trúliga leingi bilarnir hava at treingja inn í Moskva, fyri ikki at tosa um súr- evnisautomatirnar, teir frísinnaðu japanararnir so leingi hava notið gott av? Er tað ikki Dagblaðið, ið við sonnum visindalig- um greinum kann vísa á sjónskar munir á væl- standi í Hong Kong og Kina, tó at tað má við- gangast, at munur er bæði á fólkatali, vidd og býti? Er tað ikki Dagblaðið, sum við sannari gleði greiður frá syrgiligum hendingum i Indokina, uttan tå at blanda 30 åra kriggid hjá Fraklandi og USA upp i? Havi eg ikki lisið i Dag- blaðnum, at øll ónegd í Rhodesia og Suður-Afrika skyldast kommunistiskari øsing, og lítið og einki hald hevur í veruleikan- um? Havi eg ikki lisið, at øll tiltøk móti hesum londum bert raka tey, ið framm- anundan einki hava, og at allur stuðulin til frælsis- fylkingarnar har fer í lummarnar hjá perversum kommunistum, ið finna fragd í at skera oyru og munn av fólki? Ja, havi eg ikki úr Dag- blaðnum fingið nágreini- ligar upplýsingar úr nær- um øllum heimskrókum? Og nú - mikudagin 14/2 1979 - hevur blaðið ikki nóg nógva vitan um polit- isku viðurskiftini í Italia. Blaðið eigur tó rós fyri, at tað sum altíð, einki skrivar, uttan fullvissa er fyri, at innihaldið er und- irbygt og kritahvítur sannleiki. Men hvussu er og ikki, eg saknaði eitt leskiligt ummæli, og vildi so sáran vita, hverja stoðu hampa- fólk eiga at hava til henda leik, Gríma nú framferir. Eitt nú hevði Dagblaðið fyri kortum funnið út av — helst við psykoanalysu — at sjónleikurin >Skip- ið< var persónlig reklama fyri Steinbjørn B. Jacob- sen og politisk propa- ganda fjald undir orðinum list. So kundi Dagblaðið ikki við fáum orðum greitt okkum frá sonnu muru Dario Fo's, um hann piss- aði í song sum eldri drong- ur, um hann ongantið átti >lebihjul<, ella slíkt Dag- blaðið, so væl megnar? Kanska kundu tit eisini sagt okkum um okkurt politiskt ikki lá fjalt í leik- inum. Ella hava tit fingið sum vátan vett framman på i a: Perikles