leygardagur 24. februar 1979síða 6

Síða 6 sosialurimð: Nr. 15 — 24. februar 1979 telf. 14720 . 11820 box 76, 3800 Tórshavn Feroya Javnaðarflokkur Tórfinn Smith Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Sosialurin Utgevarli: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: Fyritreytin VIT hava í vetur hoyrt og sæð á prenti hópin um viðurskiftini hjá teimum, sum arbeiða frímerkjaút- gávuna. Vit skulu ikki her leggja okkum uppí nakað sum helst um tað, ið har verður sagt og skrivað, bert vísa á hvgnn týdning tað hevur havt, at vit her hava fingið ein nýggjan tátt í samfelagslívinum, ein tátt sum hevur kunnað givið arbeiði til hóp av fólki, serliga kvinnum, sum frammanundan á einhvønn hátt sótu uttarliga í vinnumøguleik- um. DENTUR hevur verið lagdur á frá mongum síðum, at vit áttu at út- byggja soleiðis, at so fjølbroytt samfelagsliv fekst, at vit eisini kundu »hysa« teimum í arbeiðslív- inum, sum ikki uttan víðari kundu fara út í hvat sum helst. Við frí- merkjaútgávuni opnaðist ein tílíkur mødguleiki. HV“ NN dag at kunna fara til arbeið- is og vinna til livsins uppihald, hevur verið ein gáva, sum mong hava ver- ið takksom fyri. Nógv hevur verið lagt í frá politiskari síðu, so at hetta kom at vera ein hvgnsmansrættur, so nógv, at mong eru tey, sum halda tað vera sjálvfylgju at so er, uttan at hugsa um hvørjar fyritreyt- irnar eru. Nevniliga at vit hava eitt samfelag, ið hevur politiskan vilja og leiðslu til at skipa fyri hesum fyritreytum. FRA javnaðarflokkinum hevur altíð stór herðsla verið løgd á, at hesi tingini vóru tilsteðar. Og tað fer framvegis at vera aðaltakið. HVUSSU tíðirnar enn skifta vil eitt samfelag ongantíð vera so fullkom- ið, at óneyðugt verður at hava hesa fyritreyt fyri sær. Ikki minst hjá okkum, har meøguleikarnir íkki liggja fyri fótunum. Tað verður vón- andi so, at vit ongantíð fara at vera so fyri, at vit ikki eisini eiga stórt pláss fyri øllum teimum, sum á ein- hvønn hátt eru sett uttanfyri vanliga arbeiðslívið og kunna eisini geva teimum lut í arbeiðslívinum. ELSKA TÍN NÆSTA SUM SJÁLVAN TEG! Nú í hesi reyðsokka tíð verður ofta tikið til, at kvinnur (reyðsokkar) eru so góðar við seg sjálvar, bert krevja, men onki útinna aftur ímóti. Til dømis hevði Nicolina Midjord eitt lesarabræv í Dimmalætting, har hon skeldaði ófert inn á reyð- sokkar og annars konufólk ið arbeiða úti. Hon heldur ikki, at landskassin skal tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. »premiera« hesar kvinnur sum ikki „tíma at ganga heima«. Eg kann ikki skilja hetta sum annað enn, at Nicolina meinar at kvinn- ur eru føddar til eitt åvist starv, tað er at ganga heima og ansa eftir bern- um og uppvarta mannin. Hvat heldur Nicolina mannfólkini hevdu sagt, um teir ikki í flestu forum sluppu so nøkulunda at velja teirra arbeiðiseki, men fingu at vita, at teir vóru føddir til eitt åvist starv? Kanska eitt starv, sum teir als ikki hevdu hegni til? Tað hevði ikki verið gott, og eg trúgvi ikki, at vit hevdu havt so væl- negdar menn, um so var. Vit liva í eini vælferðar- tíð, vit hava so nøkulunda ráð at útbúgva okkara bern og vit fortelja teim- um, at tey mugu fáa sær eina útbúgving, eisini gentunum. Men tá so hes- ar gentur vilja nýta sína útbúgving og oftast eru í bestu fødialdri, fáa tær sjálvandi bern, men tá blíva tær peikaðar út og sagt verður, at tær kosta landinum pengar við at krevja barnaansing og or- lov við len, tá tær blíva við barn. Eg haldi, at hatta er órættvist, ti hes- ar kvinnur gera eisini eitt gott arbeiði fyri okkara samfelag, men verða und- irmettar í grovan stíl. Tað hevði kanska verið eitt hugskot, um allar kvinnur fóru í verkfall til demis bert ein dag, so kundu vit fingið eina hóming av, hverja nyttu tær veruliga útinna. Nicolina Midjord skriv- aði í lesarabrævinum, at tær flestu kvinnur hava góð sterv og tjena nógvar pengar. Góða Nicolina hygg teg um, hver situr í góðum størvum her á landi? Í mongum føri hevði óivað konufólk klárað starvið betur enn allir hesir menninir, ið eru so vælnøgdir við seg sjálvar og tað teir útinna. At enda í lesarabrævin- um verða reyðsokkar sagdar at vera ringar mammur. Eg veit ikki, um tað serstakliga eru reyðsokkar, sum vanrekta síni bern. Vanrekt av børnum stendst aloftast av. vánaligum korum og misnegd við tilveruna. Útiarbeiðandi kvinnur (reyðsokkar) velja eins og menninir sína egnu til- veru. ' Gleðin við at hava útint nakað og samstundis fing- ið ein figgjarligan ágóða av hesum, gevur mamm- uni munandi betri um- stødur til at vera nakað fyri bernini aftan á dags- ins arbeiðisskyldur. I.N. OPID BRÆV TIL FUTAN Fyrst, haldið mær til góð- ar, at eg ikki uppgevi kristna navn mítt, men heilt erliga, eg tori ikki, tí eg vil helst hava frið! Tað, sum eg vil vita, er: Er veruliga eingin meguleiki fyri at fólk, sum sita hampilig og friðarlig inni hjá sær sjálvum, kunnu vera vard móti monnum, sum ganga um vid adressum um líkt og 6- líkt. Her í oynni hava gingið tveir. Teir hava pressað, lokkað og nærm- ast hótt fólk at skriva undir eitt mótmæli um Kammerat Jesus, men nú mótmælið kemur í blødini, er tað ikki bara tað, men nakað heilt annað. Eg má viðganga, at eg fyri mitt viðkomandi ikki fekk høvi til at lesa alt i- gjøgnum. Hvønn skal man venda sær til, um ein ikki vil hava sovorånar persónar á sina gått? Kann man ringja til politiið? órógvað Jeg vil blot give jer et par tips som i øjensynlig har overset. Hvorfor ikke for- byde al danskundervis- ning i skolerne? De fleste færinger kommer jo før eller siden til Danmark, og i dette land sætter man TIL SENSORARARNAR stadig ytrings- og skrive- friheden i højsædet, og der kan man altså læse om udviklingslæren, Kamme- rat Jesus og andre ned- brydende bøger. Det samme gør sig gældende i England, Tyskland og Frankrig, så mens vi er ved det, burde vi også af- skaffe undervisningen i disse sprog. Og hvad skulle vi så gøre med alle de ledige timer, der bliver i skolerne? Jo, de kunne jo bruges til bibelgranskning eller sligt, så vore børn ikke bliver ledt i uføre. Og hvad med Anders And? Han og hans familie går rundt uden bukser på, det gør Stygge Ulv ikke, så han er såmænd ikke så styg endda. asm. Í hesum døgum verður nógv gjert fyri at forða eini barnabók í at verða útgivin, og harafturat hevur tingið sett nevnd at kanna litteratur, sum skal vera spillandi fyri foroysk- kristna mentan. Helst er ætlanin at forða fyri, at ti- líkar litteraturur yvirhev- ur kemur til Feroyar. Nú skal eg ikki siga so nógv um sjálva bókina (eg havi lisið hana). Hon hev- ir ikki so stóran týdning FØROYSK MENTAN = sum tað hon hevur fingið politikarar, prestar og onnur at siga um kristin- dóm, moral og føroyska mentan. Feroysk mentan verður segd at vera kristin ment- an. Hervið verður sagt, at mentanin er heilag, rein og Obroytandi. Harafturat er kristindómurin vorðin niðurbundin, hevur mist alt lív við at verða brúktur til at staðfesta eina ment- an ella samfelagsskipan — Men sigið mær: nær er mentanin, sum er manna- verk, blivin heilag? Merk- ir tað ikki, at vit trúgva at mentan okkara er full- komin, og at vit ikki kunnu hugsa okkum hana ødrvisi — ja, merkir tað ikki, at Gudsríkið er kom ið? Lat okkum fara uml 1700 ár aftur í tíðina, tá ið Rómverjaríkið stóð í besta blóma. Fyri borgararnar í hesum velduga ríki var KRISTIN MENTAN? tað óhugsandi at verðin kundi síggja eðrvísi út. Samfelagið kundi ómegu- ligt skipast á annan hátt. Tó vóru tað nekur fá ið trúðu og vónaðu, at hetta ríkið, við sínum heilagu fyriskipanum og mentan, skuldi ganga til grundar. — Tað vóru tey KRISTNU. Hetta vónaðu tey, líka til Konstantin hin Stóri fekk fyri neyðini at staðfesta og stuðla Beg