leygardagur 12. mai 1979síða 6

Síða 6 sosialurin Nr. 36 — 12. mai 1979 - =„ telf. 14720 . 11820 sosialurin box 76, 3800 Tórshavn Utgevari: Føroya Javnadarflokkur Fyritaksstjóri: Tórfinn Smith Blaðstjóri: Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Blaðinenn: Høgni Djurhuus Johann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Útlitið Í SKRIVANDI løtu er ilt at siga, hvussu stødan verður á arbeiðs- marknaðinum, tí enn eru ikki allar samráðingar um Ígnarsáttmálar lidnar. Í sama viðfangi verður dúg- liga arbeitt upp á komandi studn- ings- og trygdarskipanir fyri okkara vinnulív, sum er sera nógv tengt at teimum veitingum, > n samfelagið gevur tí. Lýsingar: Uppseting: Prent: SAMANUMTIKID er siødan tann, at búskapur samfelagsins e- nær knýttur at teimum møy… .kum, sum samfelagið hevur at veita studningshjålp, har sum virkis- møguleikarnir eru versnaðir av teimum broyttu umstødunum, sum koma á okkum uttanífrá, eitt nú av teimum hækkandi rakstrarútreiðsl- unum, og her eru oljuútreiðslurnar týðandi partur eftirhondini. OLL VITA vit, at treytin fyri lívi og trivnaði í samfelagnum er møgu- leikin fyri arbeiði til allar hendur. Hetta er tann fyritreytin, sum vit megu rokna við at landsins kosnu menn fyrst av øllum royna at tryggja samfelagnum. HARNÆST má tað vera rímuligt, at tær hendur, sum skapa skulu virðini í samfelagnum, fáa sín rímuliga part av úrsliti sínum. TÍ ER at vóna, at allar samráðingar, sum standa fyri saman við teimum, sum eru loknar, bæði tryggja løn- móttakaranum rímuliga årtøku og kompensasjón fyri øktar útreiðslur samstundis sum trygd er fyri at arbeiði er til allar hendur. MAÐUR HEVUR VANDAN VID- SUM IKKI AKTAR KOYRISIÐ! Æ Ráðið Fyri Ferðslutrygd NE LL AL LL LL ELL AE ALA AA AAN] FAROESE WEEKLY WITH ADOLPH HIMSELF ON STAGE! Nógv verður gjørt fyri at selja. Nú hevur selu- og mentanarmiåstød havnar- tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. manna, SMS, sagt, at nú er >Feroysk vika<. Tvs. vit sleppa undan út- lendskum gandakellum og speedway-autografum at hjálpa okkum til tað full- komna keypsmynstrið, sum selupsykologar úr Danmark leggja lag á. Men er tað ikki eitt sindur komiskt at lýsa við »føroyskari viku« og so meta føroyska málið so lítið, at tað ikki ber til at skriva >Hittið blaðmenn< men „Meet the press«. Enskt-snobbarii3 = hevur eftir ollum at dema onki mark í »Føroyskum« vik- um hjá selumonnunum. Selur SMS veruliga so mikið til útlendingar, at tað er neyðugt at skriva »føroyavikulysingar« å enskum måli? Og tann »serliga før- oyski posin« — hvat er hann. Ein danskt fram- leiddur plastikkposi vid enskum karamellum? Ella poppkorn ella bara luft, soleiðis at smábernini kunnu bresta hann? »Føroyska vikan< endar vid »gallashow«. Jú, jú, framgongd er í standard- inum í føroyskari mentan Rithevundafelagið og annað tvætl kann pakka saman. Donsku selu- menninir hava út- konkurrerað tykkara mentan. Leingi livi »the style« yvir nýggja feroyska designinum og føroysku vikunum. PS: hver eigur hinar 51 vikurnar? Dánial Hógv-Zimsen, træmaður LASSE II — ALMENT OG PRIVAT Prátið um, hvert »hitt privata< skal hava 50 pro- sent í nýggja »almenna« partafelagnum til reking av uttanlandssigling ella ikki, er gelt prát, sum vis- ir, hvar Feroya legting politiskt er statt í dag. Hesin skilnaðurin millum »privat« og »alment« er ljotasta pråt, sum ført verður her á landi. Tað eru sanniliga aðrir enn Oddur Niclasen og Rósing Rasmussen (»hitt privata<), sum rekja mill- umlanda farmasigling her á landi! Hvat við manningunum umborð á farmaskipu- num? Hvat við lossar- unum, goymsluarbeiðaru- num, bilførarunum, osfr.? Eru tað ikki hesir, sum veruliga rekja millum- landa farmasiglingina her á landi? Og hví berjist ongin fyri, at hesir fáa síni prosentir í nýggja parta- felagnum? Ella eru hesir kanska ikki limir í hesum samfelag, sum eftir ollum at dema er bygt upp av privatum vinnulivsmonn- um eðrumegin og politik- arum og teknokratum hinumegin! Eg må so siga: politiska medvitið á Føroya løg- tingi er skammiliga lågt, kyniskt og asosialt, og ti- verri ikki bert, tå talan er um hetta mål. Berit Í Dagblaðnum nr. 32 stóð eitt lítið mótmæli frá Jo- han Vang, býráðslimi. Hann mótmælir m.a., at ein býráðsformaður verður misbrúktur sum til demis at seta í gongd 2. byggistig av S.M.A., sølumidstødini. Sjålvt um hesin sami Johan Vang bert hevur verid byråds- KEYPMADUR I MIDBYNUM limur i ein kråkumånad, fyri Eliesar Arge, ið er burturstaddur, átti hann tó at vita, at ein býráðs- formaður hevur mangar »pliktir«, m.a. til slíkt og er tað ikki bara her hjá okkum, men alla staðir, har ein borgarstjóri er. Viðvíkjandi ferðslu- trupulleikum á handilsøk- inum á Trapputreðni, man tað uttan iva vera eitt tað besta í øllum býnum. Eg eri eisini dottin inn í hand- ilin, sum hesin sami Johan Vang hevur her í midby- num, og er har mangan trongt frammanfyri. Hes- in sami handil hevur ikki eitt einasta parkerings- pláss. Í staðin fyri at undir- skriva seg býráðslim, hevði í samband við hans- ara mótmæli verið meira passandi at undirskrivað seg, Johan Vang, keyp- maður í miðbýnum. K. H. Ein óhugnalig tíð stendur fyri durum. Allir landsins sáttmlaar uppsagdir. Kvinnur og menn á sjógv og landi mugu hava meira í løn. Landsverkfreðingur — S.E.V., Telefonverkið og nógvir aðrir stovnar mugu fáa meira pening um hendur. Inntøkukelda okkara, havið, trongist, gerst meira og meira avmarkað. Landsins kosnu menn reika úti at bjarga tí, sum bjargast kann, og ongin ivast í, at teir gera tað, teir kunnu. Vit hava heimsins best utgjørda fiskiflota við heimsins best kvalifiser- aðu monnum. Okkara aðallið, seluliðið, er eisini av teim bestu og fáa vit tí PULJAN HJÁ FISKASØLUNI fantastiskar prísir fyri okkara framleiðslu. Men tá vinningurin skal koma heim í bankar okk- ara er spurningurin: Kemur alt heim ella í hverjum líki kemur hann heim. Hver veit tað fyri vissu. Tá býtast skal út sýnist at vera so tepurt, at strid tekur seg upp um seinastu lutirnar. Ein hevur neming av, at Fiskaselan er sum ein jólakalendari, aftanfyri hverja hurð goymist eitt undur undir — teim ið loyvist at lata upp gerast bilsnir — viðhvert illa við. Miðdeplið smýrist. Út- lutingarskráin hjá hesi miðsteð er duldarevni. Fyri 30 árum síðani, komnir úr Grenlandi, vóru saltfiskaprísirnir komnir upp í 2 kr. pr. kg. gjøgn- umskurðs og var vaks- andi. Ti bleiv ikki upp- skipað straks. Samstund- is komu trolararnir eyst- aneftir við so at kalla bert smáum fiski. Tá funnu okkara útjavnaðarhetjur í Feroya Fiskaselu út av, at best var at gera eina pulju, har prísir fyri stórt, miðal og smátt bleiv blandað saman. Úrslitið varð, at allir fingu 1,64 pr. kg. Sama árið bleiv nakað avskipað til Spania, og sum reklama 52 kg. í pk. Tey 2 kg. ókeypis. Á aðalfundi í Feroya Fiskaselu kom fram, at nakrir av reiðarunum høvdu fingið útgoldið fyri 52 kg. (Teir sótu tá í stjórn) og illur orðadrátt- ur bleiv av hesum, tí ikki allir hevdu fingið fyri eykakiloini, spaniólar heldur ikki høvdu goldið fyri. Fiskararnir fingu neyvan eitt oyra. Eg fekk so onki. Á hesum fundi sat legtingsins umboð og lurtaði væl eftir, og hoyrdi at »puljan« mátti gjalda. Nógvar puljur eru nú, og hvat vera tær brúktar til? Tó hoyrist at Fiska- selan finansierar. Eitt veit eg tó, tær geva ov lítið, ti mátti ein ráfiskagrunnur stovnast. Og hóast nógv- ar milliónir rakk hann ikki til. Nú sýnist neyðugt at fáa ein Løniskoytingar- grunn, um alt skal mala. —