mikudagur 5. desember 1979síða 4

sosialurin kring oyggjarnar Ongin skreiði í Sørvågi Tað verður ongin skreiðigeta í Servági. Hetta er úrslitið av einum fundi á komm- unuskrivstovuni hós- kveidið. Á fundinum vóru nevndin í Servágs húsmeðrafelag, bygd- arráðið og sýslumaður- in í Vágum. Fundurin var komin í lag, tí Hús- meðrafelagið hevur heitt á bygdarráðið um at fáa getur lagdar av til skreiðigetur hjá bernum, tá kavi er. Fundurin varð samdur um, at veganetið í Servági er so háttað, at tað er sera trupult at leggja getur burturav til skreiðing, uttan at ymsir vansar og vandar fylgja við. Bygdarráðið vildi meta málið soleiðis, at um tað sum vegmyndug- leiki legði getur burtur- av til skreiðing, so kundi tað eisini koma til at fáa ábyrgdina, um skaði hendi í sam- band við skreiðingina har. Fundurin vildi tí heldur heita inniliga á foreldrini um at biðja bernini ikki skreiða á getunum. Uppsleg til at minna foreldrini og bernini á hetta verða sett upp, tá kavi er. Úr Servági — veganetið ikki egnað til sleður Nú er deyðsfellan farin at virka „Eingin gongubreyt«. Einki getuljós. Eingin avmerking. Hverki á vegjaðara ella á endan- um“. Við hesum orðum byrjaði ein grein í Sosialinum seinasta mikudag. Um eina av deyðsfellunum í getun- um í Havn. Tað er tann nýggi vegurin av Kongabrunni í JJ. Broncksgetu. Nú er hendan deyðs- fellan farin at virka. Sunnudagin vórðu ein maður og eitt trý ára gamal barn koyrd niður við pylsuvognar- nar. Tey vóru á veg eystureftir, tá tey blivu rakt aftanifrá av einum bili. Barnið sat í stóli og bleiv slongt út á vegin. men slapp uttan stórvegis mein. Maður- in slongdist uppa bilin í framrútin. Hann bleiv lagdur inn á Lands- sjúkrahúsið til kann- ingar. Bilurin hevði íkki nógva ferð. Hevdi hann ta ferð, sum nógvir hava, ið koyra henda vegin, er lítið at ivast í, at deyðsfellan hevði kravt síni fyrstu mannalív. Tekniska deild hjá býráðnum upplýsir annars, at ætlanin er at seta upp getuljós og gera gongubreyt. Men fyrst skal bergið fram- við vegnum styrkjast. Hetta tykist at vera blivin tann vanliga mannagongdin í Havn- ini: Fyrst verða vegir opnaðir fyri ferðslu og so verður farið at hugsa um trygdina aft- ana!!! Adolf Hansen: Skipini nidurkoyrd — tola ikki at landa i Føroyum — Skipini eru so niðurkoyrd, at tey tola ikki at landa í Feroyum. Uppgávan er ikki at fáa fiskin av landinum. Uppgáv- an er at fáa teir bát- ar niður at selja, sum kunnu bjarg- ast av tí. Teir, sum meina at kunna klára seg við at landa her heima, teir skulu halda fram við tí. Hetta sigur Adolf Hansen, sum hevur útveg- að nekrum skipum megu- leika at selja fyri fastan prís í Hebridunum. Letuloysn — Nú ert tú kendur sum talsmaður fyri steðugum arbeiði á feroysku flaka- virkjunum. Rímar tað saman við, at tú nú ert farin at stíla fyri útflutn- ingi av ísfiski? — Tað er antin ella hjá hesum skipum, annað- hvert at fara av knóranum ella fáa betri prís beinan- vegin. Men tað er frægari at hava eitt sindur minni av arbeiði á landi í tveir- tríggjar | mánaðir, so skipini kunnu flóta víðari. Annars sigla hesi skipini niður kortini. Eg syrgi fyri, at tey ikki gera bummtúrar við at selja á auktión, men at teir eru tryggjaðir við at fáa ein fastan prís. Adolf Hansen sigur, at hetta er bert ein letuloysn. Hann vónar, at landsstýr- ið, helst longu í næstu viku, kemur við einum uppskoti til loysn av steð- uni hjá fiskiflotanum. Tað er ov leingi at bíða til 1. februar. Sendur av landsstýrinum — Hvussu komst tú í sam- band við Higland and Is- lands Development Board? — Teir settu seg í sam- band við meg. Teir vóru her í heyst, og tá tann fyrsti kom til mín, spurdi eg, hví hann júst vendi sær til mín. Hann svaraði, at hann úti í landsstýrin- um varð biðin um at fara til mín. — Fært tú prosentir av selunum? — Nei, eg fái onki. Eg geri tað bara av vælvild. Adolf Hansen sigur,at hann hevur ikki biðið nakran um at fara til Hebridurnar at selja. Teir, sum eiga skipini, eru komnir til sín. — Hvussu ber tað til? — Teir vita, eg róti við alt møguligt. Royna eftir longu Adolf Hansen sigur, at hann komandi summar ætlar sær at fiska longu við fimm bátum. Hann fær ein heilt góðan prís fyri hana, sigur hann. Annars hevur Adolf Hansen roynt at útvega prísir til lidnar verur frá virkjunum. Men, sigur hann, man slær altíð pann- una ímóti. Virkini kunnu ikki selja uttanfyri Fiska- seluna. Adolf Hansen hevur ætlanir um at fáa í gongd eina framleiðslu, sum kemur at verða ein mót- pólur til Fiskaseluna. Hann ætlar at byrja spakuliga við at fáa prisin upp á feskum fiski, sum vit fiska lítið av, djúp- vatnsfiski. Eini góð ráð Adolf Hansen sigur, at hann herfyri sá í einum blað, at Birgir Danielsen, stjóri á Feroya Fiskaselu, sigur, at útlendingar gjarna vilja gera av við Fiskaseluna. — Eg havi eini góð ráð til ell virki og ell skip. Um vit íkki kunnu fáa eina betri Fiskaselu, hví so ikki hjálpa útlendingum við at knúsa hana og so fáa gjørt eina nýggja, sunna fiska- selu. Tað eru ikki virkini, sum stýra Fiskasøluni. Tey skulu eitast at eiga hana, men tað er hon, sum stýrir teimum, sigur Adolf Hansen. Fleiri stovnar yvirmettir: Hskifroðingar fáa skeiv tol — Veiduhagtøl 100% av leið. Fiski- frødingar ikki longur førir fyri at stovnsmeta tunguna i Norðsjónum. TAC fyri tosk i Barentshavinum nidur i helvt. Vandi er fyri, at stovnsmetingarnar av fleiri fiskasløg- um eru skeivar or- sakad av skeivum veiðutelum. Verri enn so geli veiða verður fráboðað. Til demis verður mett, at veiðan av tungu í Norðsjó- num er tvífalt tað, sum hagtølini siga. Spurningurin um stovns- metingar og skeiv veiðu- tel var eitt av teimum stóru málunum á ársfund- inum hjá ICES, millum- landaráðnum fyri hav- rannsóknir, í Warszawa í oktober. Avmarkingar á ymisk- um leiðum hava fert við sær, at øll veiðan ikki verður fráboðað. Fiski- froðingar brúka tey al- mennu veiðutelini sum grundarlag undir stovns- metingunum. Eru veiðu- tølini skeiv, ov låg, so verða allar útrokningar hjá fiskifreðingunum eis- re - 2; * I 40 TAC-talið fyri tosk í Barentshavinum er minkað við góðari helvt. Illgruni er um, at serliga russar fiska ov nógvan tosk. Myndin er tikin umborð á russiskum trolara. Teir hava fingið ein óvanliga stóran tosk... ini skeivar. Stovnurin verður yvirmettur, sigur Kjartan Hoydal, sum lut- tók á fundinum í Wars- zawa. Eitt dømi er toskastovn- urin i Barentshavinum. TAC-talið fyri 1979 er 810.000 tons. Fyri 1980 er tað komið heilt niður á 390.000 tons. Hetta bendir á, at stovnurin hevur verið yvirmettur. Fiskifreðingar síggja seg nú ikki ferar fyri at gera nakra stovnsmeting fyri tunguna í Norðsjó- num. Hildið verður, at veiðutelini eru 100% ov lág. Tað eru fyrst og fremst hálendingar, sum veiða tunguna. Tað kom fram á fundin- um í Warszawa, at tað ser- liga er í Norðsjónum, tað er galið, og tað er millum EEC-londini. Á økjum, har eitt land hevur eftir- litið, eitt nú við Feroyar, er steðan munandi fræg- ari. Nú er ein yvirlýsing send øllum limalondunum i ICES um henda spurn- ing, sum fiskifrødingar meta er sera ålvarsligur. — Eftirlitid vid landing- unum er ikki nóg gott, men tað er so ein spurn- ingur, um tað er politiskur vilji til at ekja eftirlitið, sigur Kjartan Hoydal. é