mikudagur 2. apríl 1980síða 11
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 26 — 2. apríl 1980
Síða 11
Albert Norðfoss, her 20 ára gamal
Hugtikin av
sostalismuni
bert 18 åra gamal
Longu sum heilt ungur varð Albert Norð-
foss hugtikin av teirri sosialistisku hug-
sjónini. Hann sigur sjálvur soleiðis frá:
— Eg var bert 18 ára gamal, tá eg gjørdi
upp við meg sjálvan, at eg skuldi vera
sosialistur. Eg heuði lisið nógv um m.a.
fronsku kollveltingina — og tað ávirkaði
meg ikki sørt. Eisini var eg nógu saman
við Jóan Petur Davidsen og Maurentius
Viðstein.
— ØL min familja hoyrdi til Sjålvstyris-
flokkin. Eg valdi tó at fylgja mini egnu
samvitsku og sannføring. Ti gjørdist eg
javnaðarmaður, og tað havi eg verið síð-
ani.
Eisini konan Anna hevur havt áhuga
fyri politikki. Hon dylur ikki yvir, hvønn
politiskan flokk hon hoyrir till Anna
hevur altíð valt javnaðarflokkin, og hon
ætlar at gera tað, so leingi hon livir.
Albert: — Javnaðarflokkurin hevur
verið tann einasti flokkurin, sum hevur
gjørt nakað fyri tann vanliga mannin. Við
Petur Mohr Dam á odda hava teir drigið
hinar eftir oyrunum og fingið framt meira
sosialismu í Føroyum — til gagn fyri tey
minnu mentu.
Bæði Anna og Albert hava kent til,
hvat tað vildi siga, at skula liva fyri lítið
og einki. Albert var sjúkur maður í nógu
ár, og tá í tíðini var einki sum æt sjúkra-
peningur, dagpeningur ella sosialhjálp.
Tað var tí mangan trupult at fáa endarnar
at rokka saman.
Men tað skuldi ganga. Anna var ti ofta
úti og arbeiddi. Undir krígnum vaskaði
hon hermannabúnar hjá bretum, og hon
vaskaði eisini á skrivstovuni hjá Skipa-
felagnum og á bókasavninum. Hon var
eisini í fiskaarbeiði.
drong
Sum í Himmiríki at koma
til Havnar í 1911
Anna Norðfoss er
slektað úr húsunum á
Lofti á Eiði. Foreldr-
ini vóru Súsanna og
Sigmund og fingu tey
sjey bern.
Anna var bert 16
ára gomul, tá hon fór
til Havnar at tæna.
Hon tænti í hevuðs-
staðnum í góð fimm
ár. Hon minnist
serstakliga væl ta
fyrstu ferðina, hon
kom til Havnar. Hetta
var í 1911. Anna sigur
sjálv soleiðis frá
hesum upplivilsinum:
— Tað skal eg siga tær
Fyrstu ferð eg kom
suður til Havnar helt eg,
at hetta kundi ikki vera
annað enn himmiríkið, so
pent var tað at síggja ell
hesi ljósini oman eftir
Kongabrúnni.
Hjá fleiri
familjum
Anna tænti hjá fleiri
ymsum familjum, tey
árini hon var í Havn.
Fyrsta árið var hon í
húsinum hjá spinnaran-
um. Her helt hon so hús
hjá próstinnuni
Evensen. Lenin var fýra
krónur um mánaðin.
se Tey næstu árini tænti
Anna hjá Jákupi Olsen,
bókhaldara. Her var hon
í heili fýra ár. Eftir hetta
fór hon at tæna hjá Skál-
um. Her var hon bæði
barnagenta og keks-
genta. Lenin var eisini
góð — 15 kr. um mánað-
in. Anna heldur fyri, at
hetta var hægsta lenin
nøkur køksgenta fekk
Havnini tá í tidini.
Sjálvt ikki amtmaðurin
gav hægri løn, leggur
hon afturat.
Metti Albert
Í ára gomul fór Anna
aftur til Eiðis at vera
eina tíð. Har gekk hon so
til neytar, arbeiddi torv
og hoyggj o.a. Men tað
var kortini ein hending
heili fimm ár framman-
undan, sum gjerdi, at
hon ætlaði ikki at blíva
verandi á Eiði Hon
Húsini við Gráastein. Her er fralikt at búgva, siga tey
Anna, tá hon var 18 ár
mátti av fara til
Havnar
Anna sigur sjálv frá
hesum hendingaríka ár-
inum 1913:
— Tað var nýggjárs-
kveld. Bakar Hansen og
Hans við Stein spældu
til dans i Klubbanum. I
dansinum metti eg Albert
og á
fyri fyrstu ferð. Hann
bjóðaði mær eina
limonadu og beyð mær
upp á klubbaloftið. Síð
ani spurdi
hann
hann, um
kundi sleppa at
fylgja mær heim. Svarið
var Ja
Anna og Albert
»gingu« saman i sjey år
ådrenn tey giftust. Tad
var í 1920. Tey hava síð-
ani átt sjey bern saman,
fimm av teimum eru á
lívi í dag. Tey eru Johan
Bernhard, Dánjal, Gunn
ver og Olina.
A Gráasteini
Hesi seinastu 33 árini
hjúnini Noråfoss
búð úti á Gráasteini. Tá
kommunan
hava
yvirtók
Hornagarðin, har Dånjal
í Horni, pápi Albert, var
uppsitari, søkti Albert
um at fáa eitt stykki. Jú,
hann skuldi fáa eina tr
til keyps treytað av, at
hann dyrkaði fjórðingin
av henni
Albert so
1946
gjørdi. I
stóðu so húsini
iðug. Albert hevði altíð
1avt stóran áhuga fyri
arðarbrúki. A treðni við
rráastein hevði hann ti
isini nevt, seyð og gæs
Ta rn P ” |
lagi dag hevur hann
framvegis seyð og gæs
Sjónvarp — men!
— Her er frálíkt at
siga tey bæði
n. Med-
an dótturin, Gunnvør
skonkir upp koppin,
peikar Anna yvir í horn-
ið í stovuni, har eitt sjón-
DUgVa,
mest sum 1 einu
varp stendur. Og hon
heldur fyri: — Ju vist er
tað gott hjá okkum
gomlu at síggja
sjónvarp um kveldarnar
il kortini halda
men eg
Framhald á síðu 12
bæði